Destined with You (이 연애는 불가항력)

JESTEŚ MOIM PRZEZNACZENIEM

- To nie koniec. - Co?

Okazuje się,

że ją kocham.

Kocham Hong-jo.

Coś ty powiedział?

Słyszałeś. Po co pytasz?

Masz narzeczoną.

Jak możesz mówić to z taką pewnością siebie?

Jestem pewny siebie.

Przestań.

Mogę powiedzieć o tym burmistrzowi?

Nie mieszajmy życia osobistego z pracą.

Nie chcesz, żebym mu powiedział.

To znaczy, że czujesz się winny.

Jak mam rozumieć tę sytuację?

Jesteś jej opiekunem?

Dlaczego się wtrącasz?

Bo ciągle tu przyjeżdżasz i działasz mi na nerwy!

Spotykasz się z córką burmistrza, jednocześnie flirtując z urzędniczką.

Jaki to ma sens?

Przestańcie, obaj.

Wszystko ci wyjaśnię.

Nic nie mów, weźmie cię za wariatkę.

Nie.

Muszę mu powiedzieć.

Oszaleliście?

Wiedziałem. Po co mu mówiłaś?

Twierdzisz,

że on cię lubi,

bo wypił eliksir miłości?

Tak.

I rzuciłaś kolejne zaklęcie, by anulować tamto?

Ale to też nie wyszło?

Tak.

Nie jesteście za starzy, by wierzyć w takie bajki?

Podróże w czasie i inne wymiary mają naukowe wyjaśnienie.

Ale zaklęcia?

Wciąż ją odwiedzam.

To dowód.

Jestem tu teraz.

Cieszę się, bo Hong-jo

siedzi obok.

Tylko na niego spójrz.

Fakt, wygląda dziwnie.

Wygląda dziwnie, ale…

Autorka księgi zaklęć, Aeng-cho, istniała naprawdę.

Zabił ją jeden z moich przodków.

Był wojskowym w służbie króla.

Jego nazwisko pojawia się w Rocznikach dynastii Joseon.

Mam świetne korzenie.

I dlatego wierzysz w czary?

Hong-jo, czy on cię przekonał?

Lady Jang Hui-bin przeklęła królową Inhyeon za pomocą lalki ze słomy.

Klątwa najwyraźniej podziałała.

Japończycy podczas inwazji

wbijali słupy w ziemię, by osłabić ducha narodu.

Hong-jo, ty też?

Zapomnij.

Nie musimy go przekonywać.

- Nie wierzy nam. - „Nam”?

Tak, nam.

My wierzymy w zaklęcia.

Ty nie wierzysz.

W porządku, udowodnijcie.

Zobaczmy, czy zaklęcie działa.

Nie rzucimy teraz zaklęcia.

Potrzebujemy odpowiednich składników.

Należy zachować czystość ciała i umysłu.

Hong-jo jest zmęczona, więc…

Zrobię to.

Najwyższy czas.

Przez ciebie nawet o tym nie pomyślałam.

Ciągle sprzątam cudze brudy. Sam nigdy się nie kompromituję.

Jeśli tak to wygląda, to wina zaklęcia.

Nie mów nic więcej.

Rzucimy czar i zobaczymy rezultaty.

Jeśli nie zadziała,

zakończysz tę relację.

A jeśli zadziała, co wtedy?

To się okaże.

Trochę to zajmie.

Zaczekajcie u siebie.

Nie, zaczekam tu.

Eksperyment tego wymaga.

I mieszkam za daleko.

Rób, co chcesz. Będę u siebie.

Łatwo się przeziębiam.

Zadzwoń.

Jasne.

„Zajście w ciążę”.

„Co zrobić, by mieć dziecko”.

Nie mam faceta. Odpada.

„Zaklęcie szczęścia”.

„Zdobycie bogactwa”?

„Uściśnij rękę najbogatszego człowieka

i pozyskaj jego energię”.

Trudno teraz kogoś znaleźć. Odpada.

„Piękna skóra”.

„Zaklęcie poprawienia urody”.

Może być. Zapamiętam.

„Zaklęcie uwodzicielskie”.

„Zdobądź mężczyznę, którego pragniesz”.

No proszę.

Zostało niewiele zaklęć.

Najprawdopodobniej rzuci

zaklęcie uwodzicielskie.

Woli Jae-gyeonga.

Jae-gyeong?

Jae-gyeong.

Co jest?

Miałeś czekać na zewnątrz. Zmarzłeś?

Nie przyszedłem tu, bo mi zimno.

Chciałem coś sprawdzić.

Schody nie prowadzą na piętro, prawda?

Prowadzą do sypialni na górze.

Łatwo cię nabrać.

Dobry.

Wyjedzie pan na główną ulicę?

Potem wszystko wyjaśnię.

Przeprowadź się.

W tym domu panują przeciągi,

Łatwo się przeziębiasz.

Grzejnik działa.

To niezręczna sytuacja.

Co powiedzieliby ludzie, gdyby zobaczyli was tu razem?

To nieważne.

Ja jestem singlem.

Nieważne, co czułaby Hong-jo?

A ty?

Zaręczony mężczyzna ciągle tu wpada.

Co ludzie powiedzą?

To nie twoja sprawa.

Jesteś tylko sąsiadem z parteru.

Oczywiście, że to moja sprawa.

Ona mnie lubi.

Już ją odrzuciłeś.

Nie wtrącaj się w jej sprawy.

Żałuję, że odrzuciłem to uczucie.

A to całe zaklęcie miłosne…

Nie było dla ciebie.

Powiedz mi szczerze.

Hong-jo podobała ci się już wcześniej.

Czy zaklęcie to tylko wymówka?

Nie.

Co to za uśmiech?

Obiecaj mi coś.

Kiedy zaklęcie nie zadziała, skończ z tymi gierkami.

Obiecuję.

Ale

jeśli okaże się, że działają,

przestań wtrącać się w nasze sprawy.

Czemu się denerwujesz?

Nie denerwuję się.

Mam nowy zegarek, więc na niego zerkam.

Widziałem go już tydzień temu.

Boisz się tego, jakie zaklęcie rzuci

i jakie będą efekty?

Sin-yu.

Skończyłeś prawo.

Nawet naukowcy bywają przesądni,

sam Edison mógłby unikać piątku 13.

To właśnie szamanizm.

Ludzie wierzą w to, nawet o tym nie myśląc.

Powiedzmy, że to prawda.

Jak w takim razie wplątałeś się

w tak dziwaczną sytuację z Hong-jo?

Góra Onju należy do mojej rodziny od pokoleń.

Świątynia stała tam od czasów dynastii Joseon.

Byliśmy zobowiązani o nią dbać,

ale Hong-jo musiała ją zburzyć.

Wtedy właśnie znalazła księgę zaklęć.

Skąd Hong-jo ją wzięła?

Jest prawowitą właścicielką szkatuły.

W końcu.

Myślisz, że ta awaria to efekt zaklęcia?

Cóż,

byłoby nawet dobrze, gdyby tak było.

Gorzej, gdyby się okazało, że naprawdę lubisz Hong-jo.

Dzwoni do mnie.

Tak, Hong-jo.

Okej.

Skończyła. Chodźmy.

Sin-yu, oszukujesz.

Nie spiesz się.

Hej!

Otwórz drzwi!

Rany!

Dopiero mówiłeś o zasadach eksperymentu!

Przecież nie wierzysz w czary. Co się przejmujesz?

Zamknięte. Uspokój się.

Powiedziałem coś.

- Przestań dyszeć. - Ja dyszę?

- Ty dyszysz. - Wcale nie.

Dyszysz strasznie szybko.

- Wcale nie. - Nie?

Rety.

Wejdźcie.

Byłem pierwszy.

Moja stopa jest dalej.