Life in the Doghouse

Selam. Merhaba, bebeğim.

Erken döndün.

Hey. Günaydın, Danny.

Hayır.

Oh, Teiren. Korktu.

Nereye gittiğini bilmiyor.

Yemek vermeyeceğimiz var mı?

Hayır.

Al bakalım.

Lola.

Al bakalım, kızım.

Sorun değil.

Rowdy bir şey yemiyor ve Dominique de çok seçici.

Hey, çocuklar.

YENİ ODA, TUĞLA ODA, OTURMA ODASI

İşte.

Pekâlâ, ufaklıklar.

En aç sizdiniz.

Pekâlâ.

Humphrey, yine sakinsin.

Hey, Maggie.

Seni aptal kız.

Günaydın, Amelia.

Agucuk bugucuk.

Hadi, Des.

Hadi, Tito. Geliyor musun?

Biliyorum. Hadi.

Bu sabah geç mi kalkıyorsun?

Geç mi kalkıyorsun?

DANNY VE RON'UN BARINAĞI CAMDEN, GÜNEY CAROLINA

Amelia, kes şunu.

Ne, Tito? Ne yaptı?

15 yıl önce köpekleri kurtarmaya başladığımızda,

gerçek bir barınağımız olacağını ve bu boyutta,

evimizi, hayatlarımızı ele geçiren

bir barınağımız olacağını hiç düşünmemiştim.

Pekâlâ.

Sakin ol. Dominique.

Dominique, hadi ama.

Evde şu an 71 köpeğimiz var.

Ve bizim gibi köpeklerin evde yaşamasına izin veren

başka bir barınak bilmiyorum.

Öğle yemeğine hazır mısın, ihtiyar?

Köpekleri kurtaranların çoğunda evlerinden ayrı kulübeler olur.

Yaralanmış ve zarar görmüş çok fazla hayvan kurtardık

ve her zaman bunun getireceği şeyleri biliyor olmuyoruz.

Onlarla yaşamak bu yüzden çok önemli oluyor

çünkü sahiplendirilmeden önce bilmemiz gerekenleri öğreniyoruz.

Bazen şey olu...

Evet. Size bu hikâyeyi anlatmıştık.

Size çok şey anlattık.

Uzun süre barınakta olmaktan keçileri kaçırıyordu.

Yanlış şartlar altında

sadece bir hafta daha kalsa berbat hissederdik.

Yani işler bu tatlı şey için yolunda gidecek. Size söz verebilirim.

Bininci sahiplendirmeye ulaşınca ne kadar heyecanlanmıştık.

Danny'yle lotoyu bulmuş gibiydik.

"1000, inanabiliyor musun?" diyorduk.

Ve şimdi de,

on bininci sahiplendirmeye ulaşmaya 100 köpek falan kaldı.

Hadi gidelim.

Hadi, çocuklar.

Hadi.

Selam çocuklar.

Selam. Nasılsınız?

Köpekçikler.

Köpekçikler.

Köpeklerimizin çoğunu hayvan barınaklarından alıyoruz.

Barınakların çoğunda kırmızı kod günü oluyor,

yani ötanazi günü.

Bazen, 20 barınaktan 100 e-posta alıyorum,

ötanazi listesinden köpekleri almamızı istiyorlar.

Bu sadece tek bir barınaktan normal bir e-posta.

Hepsi... Gördüğünüz gibi, "Son tarih, geçti, kritik." falan yazıyor.

Yani bu hayvanlar bugün uyutulmak üzereler.

Her yıl Amerika'da dört milyondan fazla hayvan uyutuluyor.

Bu çok, çok üzücü.

Yüzlerine, gözlerine bakıyorsunuz...

...onlar sadece birinin onları kurtarması için yalvarıyorlar.

KERSHAW İLÇESİ YARDIMSEVERLİK TOPLULUĞU GÜNEY CAROLINA

Merhaba.

O güzel bir renk.

Evet, o güzel.

Şuradaki ufaklık.

Buna bakıyoruz.

Çok tatlı. Ev eğitimi almış.

Bir kadın onu Facebook'a koymuş ve artık istemiyormuş.

Bu bir çöp evden geldi. Biraz çalışılması gerek.

Çok utangaç olarak geldiler.

Elimizde üçü kaldı.

Benim gördüm en güzel çöp ev köpekleri bunlardır herhâlde.

Bu da Chester.

Tatlısın, evet.

-Hey Chester. -Terrier kırması.

Kaç yaşında?

Yaklaşık dört yaşında. Sokak köpeği olarak geldi.

Normalde daha mı hareketli?

Genelde evet. Dışarıda büyümüş, yani çok canlı.

Bahçede koşup duruyordu.

Uyutma listesinde olan köpekleri alması zor,

çünkü başka şansları olmadığını biliyor oluyorsunuz.

Bana kişiliklerinin tarifini verebilirler mi diye soracağım.

Yakın mı, agresif mi,

köpek gibi mi, kedi gibi mi agresif.

Yani, kusursuz olan köpeği almak istemiyoruz.

Kurtarabileceğimiz, iyileştirebileceğimiz bir köpeği seçmek istiyoruz.

Bu hareketli, görebiliyorsunuz.

Ve siyah. Yani bizim için zor olabilir.

Yani belki bu olabilir.

Hareketli bir tane daha almamıza gerek yok.

Dört tane hareketli aldık.

Bakalım.

Kanunlar gereği,

barınaklar bırakılan her hayvanı almak zorunda.

Hayvan barınağımızda yılda

5000 hayvan alıyoruz.

Kapasitemiz 125.

Fazla hayvan varsa, yer açmak zorunda oluyoruz.

Bu, belediye ekiplerinin kapanının içinde geldi.

Huysuz ve saldırgan olduğunu, dikkat etmemizi

yoksa bizi yiyeceğini söylemişlerdi.

-Ve... şimdi ona bakın. -Öyle görünmüyor.

Onu kısırlaştırdık...

Yüzlerini görüp öleceklerini bilmek...

...daha fazlasını kurtarmak istememe neden oluyor.

Buna arkamı dönüp...

...gidebileceğimi hiç sanmıyorum

çünkü yardıma ihtiyacı olan tüm o yüzlere...

...sırt çevirmenin suçluluğuyla yaşayamam.

Güzel, özel bir eve ihtiyacı var. Ona bakacak birine.

-Eve gidelim mi? -Gel, ufaklık.

Bu komik bir duygu,

çünkü içimden bir parça bencil olmayı

ve "10000 köpek kurtardık.

Gidip seyahat edeceğiz. Yaşamımızın kalanında

güzel bir hayat süreceğiz." demek istiyor.

Ama...

içimdeki bir şey

bunu yapmama izin vermiyor.

Bu Apollo.

Yolun kenarında başıboş koşuyordu.

Çok dost canlısı.

Bebekken yaralanmış.

Sakat bir bacağı var.

Onunla hiç ilgilenmiyorduk.

Apollo. Eve gitmek istiyor musun?

Buradan gitmek istiyor musun?

Çok dost canlısı, tatlı, güzel tüylü olanlar

hemen sahiplendiriliyor.

Bizim yapmaya çalıştığımız, çok popüler olmayanları almak,

böylece bir eve sahip olabilirler.

Bu, Moose.

Gözlerine bak.

Sanırım bu köpekte Base, Pekinez, Cocker Spaniel ırkları...

Hadi.

...ve Golden Retriever, Setter var.

Biraz da Çov Çov var.

Kan tazısı ve Afgan da var...

Postuna bak.

-Çok güzel. -Bir Akita...

postuna sahip. Akita da koyalım.

-Şuna bakın. -Çok güzel.

Bir somun ekmeğe benziyorsun.

-Koşuşuna bak. Hadi, Moose. -Dikdörtgen şekilli.

Gördüğün en tatlı şey değil mi?

Sekiz haftalık değil. Moose!

Kokteyl masasına benziyor.

Herkes aynı yeteneklerle ve aynı şansla doğmaz.

Bu yüzden, biraz yardım almaları gerekiyor

ve sanırım bu düşünce yapısı hayatım boyunca benim yanımdaydı.

Tüylerine biraz bakım lazım, ha?

Büyürken annem hep derdi ki "Köpek satın alma. Köpek kurtar."

Bir Dalmaçyalı istediğim zaman annemin

"O köpekleri alacak birileri hep olur,

ama barınaklarlardan uyutulacak hayvanları alacak

insanlar yok." dediğini hatırlıyorum.

Biz de öyle yaptık.

Her zaman gözleri en mutsuz olanı seçerdim.

Kurtlu, zayıf olurlardı.

Gözlerinde olan bir şey onları bana kabul ettirirdi.

Bana o bakışı attıklarında almam gereken işte o olurdu.

Bu Lily. Çok tatlı. Cidden çok, çok tatlı.

Ara sıra karşılaştığımız bir sorun, çoğunun birbirine benzemesi.

Cinsi belli olmayan, kahverengi ve siyah karışımı

oluyorlar ve insanların onlardan etkilenmeleri zor oluyor.

-Öyle. Kesinlikle haklısın. -Zor kısmı bu.

Sanırım onda kalp kurdu var ama emin değilim.

-Öyle diyor. -Kalp kurdu pozitif.

Kalp kurtları köpeğin kalbinde yaşar.

Sivrisineklerle bulaşır.

İnsanlar kalp kurdu olan köpekleri istemiyor

çünkü tedavileri masraflı.

30 günlük doksisiklin uyguluyoruz.

Sonra 30 gün tamamen sakin kalmaları gerekiyor

çünkü heyecanlandıklarında köpek kalp krizi geçirebiliyor.

Gelecek 30 günde iki enjeksiyon daha yapılacak

ve sonra 30 gün daha onları sakin tutacağız.

Ama kalp kurdunu önlemek çok basit bir şey.

Ayda tek bir hapla köpeğiniz kalp kurdundan korunur.

Yüzüne bakın. Nasıl gözlerinizin içine bakıyor.