처음 200줄입니다.
ปาเลย
อย่าแกล้งแบบนั้นสิ
พี่ๆ
ได้ยินเสียงอะไรอยู่ข้างนอกแน่ะ ปีศาจขนดกจะมาเอาเราไปหรือเปล่า
แม่เล่าเรื่องปีศาจขนดกให้ฟัง เด็กอย่างเธอจะได้กลัว
แล้วเข้านอนเร็วๆ แค่นั้นแหละ
อย่าโง่ไปหน่อยเลย
หนูว่าไม่ใช่หรอก พี่
นั่นใครน่ะ
นี่ป้าตาเดียวเอง
พ่อแม่พวกเธอวานป้าเอาข้าวผัดมาให้
เปิดประตูหน่อยสิ
เปิดประตูสิ นี่ป้าเอง
แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าเป็นป้าจริงๆ
ยื่นมือออกมาทางช่องรับจดหมาย แล้วจับหน้าป้าก็รู้เองแหละน่า
รีบๆ เปิดเร็วเข้าสิ
ข้าวผัดมันต้องกินตอนยังร้อนๆ
เนื้อเด็กก็ต้องกิน ตอนยังอุ่นๆ เหมือนกัน
เอาบัวลอยมา
กินเลยนะเด็กๆ
หนูได้
อย่าเอาลูกสาวฉันไป
กลับมา ลูก อย่าไป
กลับบ้านไป ไม่ต้องห่วงพี่
กลับไปสิ
รีบหนีไป
พี่บอกให้หนีไป
ลูกแม่
แม่จะไม่ทิ้งลูกไปไหนอีกแล้ว
ลูก
ให้ตาย นี่มันเรื่องเกมล่าเกมชัดๆ
ไม่ใช่ย่ะ แม่ฉันแต่งเรื่องนี้ตอนฉันยังเด็ก
จะไม่ใช่ได้ยังไงล่ะ
เสียสละตัวเองเป็นเครื่องเซ่น เพื่อช่วยน้อง
ไม่เห็นจะสมเหตุสมผลเลย
แล้วทำไมต้องยื่นมือไปลูบหน้าด้วย
ส่งข้าวผัดผ่านช่องรับจดหมาย ไม่ได้หรือไง
แล้วทำไมต้องเป็นฟักด้วย ไหนอธิบายมาซิ
เพราะอากาศร้อนล่ะมั้ง
ไร้สาระ งั้นก็เทน้ำร้อน ราดไอ้ปีศาจขนดกซะเลยสิ
จะขว้างฟักไปทำไมให้เสียของ
เลิกจับผิดเรื่องฉันสักทีน่า
ตอนเด็กๆ ฉันกลัวมากเลยนะ
โดยเฉพาะถ้าไฟดับ
ถ้ากลัวจริงเธอคงไม่ออกมา กลางดึกแบบนี้หรอกน่า
ก็เมื่ออาทิตย์ก่อน ฉันอ่านข่าวว่ามีคนเห็นยูเอฟโอแถวนี้
เหตุผลที่เขามากัน มีอยู่อย่างเดียวแหละ
มาจู๋จี๋กันไง
ถุงยางใช้แล้วเกลื่อนไปหมด
- จริงเหรอ - ดูเอาเองสิ
เป็นอะไร
เจ็บ ผมฉันติดซิปนายน่ะสิ
เดี๋ยวเอาออกให้
ไม่ต้องๆ เดี๋ยวฉันทำเอง
ระวังนะ
แกะเองได้แน่นะ
นี่ๆ อย่ากระชากสิ
เบาๆ หน่อย จะออกแล้ว
เฮ้ย ทำอะไรกันน่ะ
เปล่านะครับ คุณตำรวจ แค่นั่งคุยกันเฉยๆ
รอแป๊บนะครับ จะเสร็จแล้ว
นั่งคุยกันเฉยๆ งั้นเหรอ
พอเลย คุณนาย เอาออกมาจากปากเดี๋ยวนี้นะ
มันติดค่ะ คุณตำรวจ
ติดได้ยังไง ฝังมุกมาหรือไง
หมอนี่ดูน่าสงสัยแฮะ
จำได้แล้ว
จำผมได้เนี่ยนะ
ญี่ปุ่นเก๊นี่หว่า ยกมือขึ้นเลย
คุณก็ยกมือด้วย
- ขอลุกขึ้นได้ไหมครับ คุณตำรวจ - ห้ามขยับ
นักโฆษณาหนุ่ม ทำเรื่องอุจาดข้างอ่างเก็บน้ำ
โดยอ้างว่าไปดูยูเอฟโอ
ไปดูยูเอฟโอแถวอ่างเก็บน้ำเนี่ยนะ
อยากรู้จังว่าทำไปได้ยังไง
- คู่รักสมัยนี้ก็เป็นกันซะอย่างนี้ - ทำไปได้ยังไงเนี่ย
อาจเป็นเพราะบรรยากาศและอารมณ์พาไป
นายเฉิง วัย 36 ปี กับแฟนสาวที่แก่กว่าสี่ปี
- จำหน้าได้เลย - ทำเรื่องน่าอายนี้เมื่อวันที่ 14
เจ้าหน้าที่สายตรวจสองนาย บังเอิญไปขัดจังหวะ...
กิจกรรมที่ว่าเข้า
ตอนนั้นพบว่ามีสิ่งหนึ่ง ติดมือนายเฉิงอยู่ด้วย
ซึ่งก็คือ...
ถุงยาง
- ถุงยาง - ถุงยาง
นายเฉิงให้การในชั้นศาลว่า...
ไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่า แค่ไปดูยูเอฟโอจริงๆ
หลังฟังคำให้การปฏิเสธ ผู้พิพากษาเหลยกวนหง่ากล่าวว่า...
นี่เป็นข้อโต้แย้งที่สร้างสรรค์ ที่สุดที่เคยได้ยินมา
ศาลพิจารณาตัดสินให้ทั้งสองคน...
บำเพ็ญสาธารณประโยชน์คนละ 40 ชั่วโมง
กิจกรรมนอกบ้านนำมาสู่ ความซวยของคู่รักฉาวโฉ่
ทีนี้คนเลยรู้หมดเลยว่านางอายุ 40
- จิมมี่ขึ้นกล้องอยู่นะ - มาแล้วๆ
เตรียมตัว
วันทยหัตถ์
มาดูกันสักหน่อย ก่อนแยกย้ายกันไปทำงาน
ทั้งคู่อย่าลืมอัดไว้เป็นภาพช้านะ
(ผู้บัญชาการปฏิบัติการในร่มผ้า จิมมี่ เฉิง)
ชอบไหมล่ะ
เอาล่ะ เลิกสนุกกันได้แล้ว แยกย้ายกันไปทำงานได้แล้วทุกคน
อย่าเล่นแรงเกินน่า
ไปทำงานไป
ระวังหน่อย ปฏิบัติการนี้ยากนัก
พอได้หรือยัง นี่มันผ่านมาเดือนหนึ่งแล้วนะ
ทีแรกพวกนั้นกะจะทาสี ตรงที่นั่งทำงานนายให้เป็นสีเขียว
ซื้อสีมาแล้วด้วย แต่ฉันห้ามไว้
ห้ามกับผีน่ะสิ นายต้องเป็นคนต้นคิดแน่ๆ
ฉันเปล่าสักหน่อย
ฉันทำแค่ป้ายชื่อ ที่เหลือไม่ได้ยุ่งเลย
เลิกทำบ้าๆ ได้แล้วน่า ฉันเบื่อจะแย่อยู่แล้ว
พ่อฉันก็เพิ่งโทรมาจากต่างประเทศ
ตั้งนานกว่าจะพูดให้เย็นลงได้
นี่
มีอีกคนที่นายต้องไปพูดให้เย็นลง
ใครล่ะ
วายทีหาตัวนายอยู่
ที่เธอมาช่วยฉันนี่ถือว่า เป็นการบำเพ็ญประโยชน์หรือเปล่า
ใช่แล้วล่ะ ช่วยฉันทำความสะอาดบ้านด้วยนะ
ฉันมีของต้องขน กลับไปปักกิ่งเพียบเลย
เสียดายที่เธอไม่ได้อยู่ปักกิ่ง
ไม่มีใครไปกินปลานึ่งเสฉวน เป็นเพื่อนฉันเลย
กินให้มันน้อยๆ หน่อยเถอะ เธอกินทีไรสิวเห่อทุกที
ช่วยไม่ได้นี่นะ เพราะผัวหล่อนย้ายกลับไป
- หล่อนต้องคอยรับใช้เขาทุกวัน - นี่
เธอนี่น่าเกลียดจริงๆ เลย
น่าเกลียดกว่าเรื่องที่เธอ อมช้างน้อยข้างอ่างเก็บน้ำไหมล่ะ
บอกแล้วไงว่าไม่ได้ทำ
ขนาดผู้พิพากษายังไม่เชื่อเลย
แล้วที่ทำงานเขาเป็นยังไงบ้างล่ะ
นายเข้าใจใช่ไหม
ฉันไม่เคยก้าวก่าย เรื่องส่วนตัวของนาย
ฉันสนแต่เรื่องงานเท่านั้น
อย่างเรื่องที่แจนิสเป็นชู้ กับผู้ชายจากแผนกบริหารงานทั่วไป
ฉันก็ไม่ได้ป่าวประกาศให้คนรู้ จริงไหม
ทั้งๆ ที่แจนิสรู้ว่าเขามีเมียแล้ว
- หล่อนเลือกทำอย่างนั้นเองถูกไหม - ครับๆ
ในทางทฤษฎีแล้ว เรื่องที่เกิดนอกที่ทำงาน
ไม่ใช่เรื่องของฉัน
ฉันสนใจแค่เรื่องบริษัท
นายก็รู้ว่าวงการเรามันเล็กแค่ไหน
เรื่องของนายเลยมีคนรู้เยอะ
ขนาดลูกค้าที่เซี่ยงไฮ้ยังโทรมา
หัวหน้าแต่ละแผนกเลยประชุมกัน
ขอผมอธิบายหน่อยนะครับ
ผมไม่ได้ทำเรื่องบัดสีบัดเถลิงเลย
ถึงศาลจะตัดสินไปอีกทาง แต่มันไม่ได้หมายความว่า...
ฉันจะพูดอีกครั้งนะ ฉันไม่สนใจเรื่องของนาย
ฉันสนแต่เรื่องธุรกิจบริษัท
เรื่องของเรื่องก็คือ ลูกค้าทุกคนโทรมา...
ชื่นชมนาย
บอกว่านายให้การปฏิเสธได้...
สร้างสรรค์มาก
(ถ้านายฉลาดขึ้น ฉันก็จะดีกับนายมากขึ้น)
รู้ไหมว่านี่สื่ออะไร
โอกาสไงล่ะ ไม่ใช่ทุกคนนะที่จะได้โอกาส
ลูกค้าอยากให้นายเป็น หัวหน้าฝ่ายครีเอทีฟ
นายคุมทีมขันทีก็ได้
นายย้ายจากแผนกธุรการบัญชี...
ไปแผนกครีเอทีฟได้ไหม
- มีปัญหาอะไรไหม - ไม่มีครับ
- ดีเลยนะ - ครับ
นี่
ว่าแต่เรื่องจริงมันเป็นยังไงล่ะ ฉันไม่สนเรื่องส่วนตัวนายหรอก
สาบานว่าจะไม่บอกใคร
ขอโทษที ฉันดีท็อกซ์อยู่น่ะ
ร่างกายขาดคาร์โบไฮเดรต สมองเลยป้ำๆ เป๋อๆ
บอกฉันให้ชัดๆ ได้ไหม ว่าพวกเธอสองคนมีปัญหาอะไรกัน
ยัตเตอร์แมนน่ะสิ เขาไม่รู้จักยัตเตอร์แมน
ยัตเตอร์แมนไง ไม่รู้จักยัตเตอร์แมนจริงๆ เหรอ
ยัตเตอร์แมนอะไร ไม่เห็นเคยได้ยิน
ส่งสัญญาณสองครั้ง ไปจับโจรผู้ร้าย
ฉันจะทำหน้าที่ เมื่อได้ยินสัญญาณเตือนภัย
ไปสุดหล้าฟ้าเขียวได้ไม่ยากเย็น เพราะฉันคือ ยัตเตอร์แมน
กฎมหัศจรรย์นั้นคือความลับ
ภายใต้หน้ากาก เพลิงแห่งความยุติธรรมแผดเผา
ฉันตั้งเป้าจะจับหมู่โจร
ยืนตระหง่านทานลมในเงามืด จับผู้ร้ายมาลงโทษให้ได้
ชัยชนะต้องเป็นของฉัน เหล่าวายร้ายต้องถูกลงทัณฑ์
สมน้ำหน้าๆ
- ระดับไอคิวพวกเรามันพอๆ กัน - ระดับไอคิวพวกเรามันพอๆ กัน
- ช่างเข้ากันเสียนี่กระไร - ช่างเข้ากันเสียนี่กระไร
- รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง - รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง
- ยัตเตอร์แมน - ยัตเตอร์แมน
ใช่ไหมล่ะ เขาไม่รู้จักได้ยังไง
แต่มันก็แค่การ์ตูนนะเธอ
เขาอ่อนกว่าเธอสี่ปี อาจจะไม่ทันดูก็ได้ ไม่เห็นเป็นไร
ไม่ใช่แค่นี้นะ
- เร็วๆ สิ รถมันติด - จะเสร็จแล้ว
- อย่าขี้เรี่ยราดล่ะ เข้าใจไหม - ไปกันเถอะ
ทำไมเหรอ
เธอ...
แต่งหน้าหน่อยดีไหม
อย่าด่วนตัดสินสิ
การพาเธอไปเจอเพื่อนเขา อาจเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเขาก็ได้
เขาเลยอยากให้เธอดูดีที่สุดไง
ถูกต้อง ผู้ชายชอบอวดแฟนจะตาย
เหมือนสุดที่รักของฉันน่ะ
พาไปกินข้าวกับเพื่อนทีไรนะ
เขาจะให้ฉันใส่เสื้อคอลึกอวดอึ๋มตลอด
No comments yet. Be the first to leave one.