The Real Charlie Chaplin
Thai 자막 다운로드
릴리스 정보
태그
Thai 자막 미리보기
처음 197줄입니다.
(จงเพลิดเพลินกับชาร์ลี แชปลิน ทุกรูปแบบที่คุณมีโชคได้พบพาน)
(แต่อย่าพยายามตีความพวกเขา ในแบบที่คุณเข้าใจได้)
เดือนธันวาคม ปี 1916
สมาคมวิจัยเรื่องจิตสัมผัส
ที่มีผลงานตีพิมพ์เช่น "คนเป็นเห็นภาพเพ้อฝัน"
กับ "ตัวตนของมนุษย์ และการดำรงอยู่หลังความตาย"
รายงานว่าเกิดปรากฏการณ์เหลือเชื่อ
มีคนบอกว่าได้เห็นคุณชาร์ลส์ แชปลิน นักแสดงภาพยนตร์ตลก
ตามสถานที่หลายร้อยแห่ง
พร้อมๆ กัน
จากมหาสมุทรแอตแลนติกถึงแปซิฟิก
ตั้งแต่พรมแดนแคนาดาจนถึงปากอ่าว
ผู้คนมุงรอที่สถานีเพื่อได้เห็นคุณแชปลิน
ในขณะเดียวกัน ฝูงชนรวมตัวกันตามโรงแรมทั่วประเทศ
"คุณเป็นโรคเพ้อแชปลินหรือเปล่า" หนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งพาดหัวข่าว
บ้างก็รายงานถึง "ไข้แชปลิน"
"คลั่งแชปลิน"
"บ้าชาร์ลี"
หัวข่าวหนึ่งประกาศว่า "โรคติ่งแชปลินติดต่อกันทั่วอเมริกา"
สินค้าเถื่อน ของปลอม และนักเลียนแบบเกลื่อนท้องตลาด
มีการประกวดคนหน้าเหมือนทั่วโลก
ลือกันว่าแชปลินเองก็เข้าร่วมการประกวดที่หนึ่ง
และได้อันดับที่ 20
ผู้คนต่างเรียกร้องที่จะรู้ว่า
ใครคือชาร์ลี แชปลินตัวจริง
เวลาคิดถึงชาร์ลี แชปลิน
เรานึกภาพผู้ชายคนนี้
นี่คือวินาทีที่เขาก้าวเข้ามาในจอครั้งแรก
แล้วเขาก็มองเรา
หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ปรากฏตัวในหนังเรื่องอื่นหลายเรื่อง
นี่เขาอีกแล้ว
นี่ก็ด้วย
และเขายังคงมองเรา
แต่นี่ไม่ใช่ชาร์ลี แชปลิน
ชายคนนี้ไม่มีชื่อ
ไม่มีที่อยู่ถาวร
ไม่มีครอบครัว
ไม่มีตัวตนบนโลกหรือในกาลเวลา
คุณจับต้องเขาไม่ได้
สิ่งที่ไม่เปลี่ยนมีเพียงหมวก ไม้เท้า รองเท้า และหนวด
บางครั้งก็แค่หนวด
แล้วเขาเป็นใครกัน
คนเรียกเขาว่าชายตัวน้อย
คนจิ๋ว
คนจรจัด
เขาเป็นตัวละครที่แสดงโดยชาร์ลี แชปลิน
ตัวละครคนจรจัดจะทำให้แชปลิน
โด่งดังกว่าราชา ราชินี หรือจักรพรรดิองค์ใดๆ
มีชื่อเสียงกว่านักปรัชญา ศิลปิน หรือบุคคลทางศาสนาคนไหนๆ
มีชื่อก้องโลกกว่าที่ใครเคยทำได้
แชปลินให้กำเนิดคนจรจัด
และคนจรจัดทำให้แชปลินเกิด
คุณไม่สามารถเห็นคนหนึ่ง
โดยไม่เห็นอีกคน
พวกเขาเล่าเรื่องของกันและกัน
แล้วเราจะเริ่มตรงไหนดี
นี่คือจุดเริ่มต้นของแชปลิน
ปี 1889 เริ่มต้นด้วยสุริยุปราคาเต็มดวง
เป็นปีที่หอไอเฟลเปิดให้คนทั่วไปเข้าชม
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์เกิด
ที่เกียวโต บริษัทนินเทนโดถูกก่อตั้ง
พวกเขาทำไพ่ขาย
โคมไฟถนนในลอนดอนใช้ไฟฟ้าเป็นครั้งแรก
แจ็กเดอะริปเปอร์ยังคงลอยนวล
พิซซ่ามาร์การิต้าถูกคิดค้น
ยังประดิษฐ์เครื่องบินลำแรกไม่สำเร็จ
ภาพยนตร์ในปี 1889 หน้าตาเป็นแบบนี้
นี่คือเทปบันทึกเสียงมนุษย์
เสียงนกร้อง
เสียงดนตรี
ภาพยนตร์เติบโตมาพร้อมกับแชปลิน
จับภาพถนนในลอนดอนที่เขาเดินทั่วในวัยเด็ก
เด็กๆ ที่เขาเล่นด้วย
ฉันรู้จักชาร์ลีตอนเขายังเด็ก
นี่คือเสียงของเอฟฟี่ วิสดอม
ฉันเคยเล่นกับเขาข้างถนน
สุดถนนแลมเบธ วอล์ก
บทสัมภาษณ์นี้อัดไว้ตอนที่หล่อนอายุ 92 ปี
คุณนายวิสดอม วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 1983
แถวนี้ฉันแก่ที่สุดแล้ว
ฉันเกิดปี 1891
แม่ฉันมีลูก 19 คน 19 เลยนะ
ผู้หญิงสมัยฉันมีลูกหลายคน
พวกหล่อนไม่มีอย่างอื่นให้ทำนี่
ไม่มีวิทยุ ไม่มีทีวี คนสมัยนั้นเลยเล่นซุกซนกัน
ใส่นมเยอะแค่ไหน เลือกแก้วเลย
ขอบคุณครับ
ฉันรู้จักชาร์ลีตอนฉันห้าขวบ ส่วนเขาอายุประมาณเจ็ดขวบ
ป้าของฉันอยู่ที่เคนนิงตัน ข้างบ้าน คุณนายแชปลินและลูกชายสองคนของหล่อน
นี่คือก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ก่อนเขาจะไปอเมริกา
เขาเคยเรียกฉันเป็นลูกพี่ลูกน้อง
เขาชอบพูดว่า "เมื่อไหร่เอฟฟี่น้องฉันจะมา"
แน่นอนว่าตอนนั้นฉันสงสารเขา ใส่เสื้อผ้าซอมซ่อ
เขาสำเนียงเหมือนคุณไหม หรือเขาพูดสำเนียงเหมือนในหนัง
ไม่ เขาเคยพูดเหมือนฉันเลย สำเนียงบ้านๆ ใช่ พูดกลืนคำ
คุณได้อ่านหนังสือของชาร์ลีไหมครับ
ไม่ ไม่เคยอ่าน
ไหนดูซิ ขอดูหน่อย
นั่นแหละๆ ถนนฟิตซ์อลัน
- ข้างโรงงานแตงกวาดองเหรอครับ - ใช่ มีถังขยะข้างนอก
เขาอยู่นั่นไง
คนนี้แหละๆ นั่นเขาล่ะ เป๊ะเลย
แต่ก่อนเขาเป็นคนยังไงครับ
เขาเป็นเด็กน่ารัก แต่อารมณ์แปรปรวนมาก
เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย
- นั่นน่าจะเป็นพ่อเขา - ใช่
ทั้งพ่อและแม่เขาอยู่ในวงการบันเทิง
สามีหล่อนทิ้งหล่อนไป
เขาหนีไปและทิ้งหล่อนไว้ เขาไปกับสาวนักร้องคอรัส
พวกเขาส่งหล่อนไปโรงพยาบาลบ้า
เลยไม่มีคนดูแลชาร์ลี
สมัยนั้นไม่มีประกันสังคม
ไม่มีค่าขนมให้เด็ก ไม่มีนมฟรี ไม่มีอะไรเลย
นี่สถานสงเคราะห์แลมเบธที่เขาทำงานแลกข้าว
นั่นแหละ ใช่เลย
เลวร้ายมาก สิ่งที่เด็กผู้ชายพวกนั้นต้องเจอ
เคยเห็นพวกเขาขอทานข้างถนนไหมครับ
อ๋อ เคยสิ
ฉันบอกได้เลยว่าเขาหิวตลอดเวลา
แต่ชาร์ลี เขาเล่นตลกตลอดเวลา
เขาจะใส่กางเกงขายาวตัวเก่า หมวกใบเก่า เสื้อโค้ทเก่า แล้วก็ถือไม้เท้า
ทำเด็กๆ คนอื่นขำจนหายใจไม่ทัน
ครั้งแรกที่ฉันเห็นชาร์ลีบนเวที
เป็นที่เดอะแคนเทอร์เบอร์รี่ ขึ้นไปทางถนนเวสต์มินสเตอร์บริดจ์
ตอนนั้นเขาอายุประมาณ 15 ปี
ทุกคนปรบมือเพราะเขาตลกมาก
เฟร็ด คาร์โนมาเห็นเขาที่นั่น
ชวนเขาไปร่วมกลุ่มมัมมิงเบิร์ดส์
นั่นคือจุดเริ่มต้นของเขา
พวกเขาได้เงินไม่มาก
แต่ชื่อพวกเขาขึ้นเป็นอันดับแรกในใบโปรยตลอด
ในปี 1910 เขามาหาฉันแล้วบอกว่า
"ฉันจะไปอเมริกา แต่ฉันจะไม่ลืมเธอ"
กลุ่มของคาร์โนใช้เวลา 12 วัน ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก
12 วันบนเรือขนปศุสัตว์ที่หนูวิ่งพล่าน
เมื่อแรกเห็นแผ่นดิน
ชายหนุ่มคนหนึ่งโน้มตัวเหนือราว
และตะโกนออกมา
พวกเขาเริ่มทัวร์สุดโหดทั่วทวีป
แสดงวันละสามรอบ
การเล่นตลกสไตล์เฟร็ด คาร์โน ต้องใช้ร่างกายหนักมาก
เขาสอนนักแสดงตลกของเขาให้สะดุดล้ม
ให้ตีลังกา สไลด์ตัวและล้มก้นกระแทก
ให้ถูกชก
ให้ตกบันได
พวกเขาเป็นมือดีที่สุดในวงการ
และไม่ว่าพวกเขาจะไปที่ไหน
นักแสดงคนหนึ่งจะโดดเด่น
(ชาร์ลส์ แชปลิน ผู้เมามาย นักแสดงตลกจากลอนดอนของเฟร็ด คาร์โน)
แต่เพื่อนที่ร่วมทัวร์กับเขาอ่านเขาไม่ออก
เวลาอยู่นอกเวที เขาเงียบ เจ้าอารมณ์ และเก็บตัว
ปกติเขาแต่งตัวโทรมๆ
แต่แล้วอยู่ดีๆ เขาก็จะแต่งตัวสุดเนี้ยบ
เขาหัดเล่นเชลโล เรียนภาษากรีกโบราณ หัดเล่นโยคะ
แต่เหนือสิ่งอื่นใด เขาสาบานว่าจะไม่กลับบ้านไปแบบยาจก
ที่แคลิฟอร์เนีย
หมอดูบอกเขาว่าอีกไม่นานจะได้
เข้าสู่วงการใหม่
และทำเงินได้มหาศาล
ว่ากันว่าที่อเมริกาใครๆ ก็รวยได้ล้นฟ้า
การขุดน้ำมันสร้างเศรษฐีเงินล้านในชั่วข้ามคืน
เฮนรี่ ฟอร์ดได้คิดค้นสายพานผลิตยุคใหม่
และโรงหนังนิคคาโลเดียนเปิด ในเมืองต่างๆ ทั่วประเทศ
ฉายหนังตลกตลอด 24 ชั่วโมง
แต่แชปลินไม่อินกับภาพยนตร์
เขาคิดว่าคนแค่เห่อชั่วคราว
ที่คุณแชปลินเข้าสู่วงการภาพยนตร์ ผมมองว่าเป็นเหตุบังเอิญล้วนๆ
นี่คือเสียงของแม็ค เซนเน็ตต์ ผู้บุกเบิกภาพยนตร์ตลก
ผู้ก่อตั้งคีย์สโตนสตูดิโอส์
ผู้เชี่ยวชาญการทำสงครามปาพายคัสตาร์ด และการไล่ล่าความเร็วสูง
สาวๆ เล่นน้ำของแม็ค เซนเน็ตต์
ตำรวจคีย์สโตน
มีตลกคนหนึ่งทำงานให้ผมตอนนั้น
เขาชื่อฟอร์ด สเตอร์ลิง เป็นหัวหน้าตำรวจคีย์สโตน
วันหนึ่งสเตอร์ลิงลาออก
ผมก็ว่า “พับผ่าสิ”
จู่ๆ เซนเน็ตต์ก็ต้องการนักแสดงนำใหม่
ทันทีเลย ผมนึกถึงตลกที่ผมเคยเห็น ในการแสดงของกลุ่มชาวอังกฤษ
ชื่อว่า "ค่ำคืนในโรงดนตรีลอนดอน"
ตอนนั้นผมจำชื่อเขาไม่ได้
ผมส่งโทรเลขไปหาเพื่อนร่วมงาน ที่นิวยอร์ก บอกว่า "หาชายคนนี้ให้เจอ"
ผมบอกว่าเขาชื่อแชมเปี้ยน
แชปริน หรือแชมเบอร์สอะไรนี่แหละ
ทีมของผมตามรอยเขา จนไปเจอที่เมืองเล็กๆ ในเพนซิลเวเนีย
เซนเน็ตต์เสนอเงินให้เขา สัปดาห์ละ 150 ดอลลาร์
สามเท่าของค่าจ้างที่เขาได้อยู่
เขาตัดสินใจว่าจะอยู่ต่ออีกหนึ่งปี
ถ้าฟอร์ด สเตอร์ลิงยังแสดงให้ผมต่อตอนนั้น
มีโอกาสสูงที่แชปลินจะกลับอังกฤษ
และเราอาจจะไม่ได้มีดาราตลก ที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่เราเคยเห็น
ครั้งแรกที่ผมไปที่คีย์สโตน
ผมประหม่ามาก
ตอนนั้นผมอายุ 24 แต่หน้าเหมือนเด็กอายุ 18
นี่คือเสียงแชปลินเล่าเรื่องของเขา ในบทสัมภาษณ์ปี 1966 กับนิตยสารไลฟ์
เซนเน็ตต์เป็นคนที่น่าทึ่งมาก
เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้ง ที่แชปลินยอมให้ใช้เครื่องอัดเทป
The Real Charlie Chaplin subtitles in other languages
댓글
No comments yet. Be the first to leave one.