릴리스 정보
태그
Thai 자막 미리보기
처음 191줄입니다.
ความสุขเธอนั้น ขอฉันเถอะนะ
(ตัวละคร เหตุการณ์ สถานที่ และเรื่องราวในซีรีส์นี้เป็นเรื่องแต่ง)
กรุณาถอยไปด้วยครับ
ถอยไปครับ ถอยไป
เกิดอะไรขึ้น นั่นคนเหรอ
น่ากลัวจัง
นั่นชั้นอะไรน่ะ
ต้องมีรอดสักคนสิ
- เขาขอแต่งแล้ว - ซื้อแหวนมาจากไหนน่ะ
สวยมากเลย
- วันหยุดที่รอคอยมานาน - ลูกฉันน่ารักเนอะ
ลูกสาวแสนดีของฉันหลับตลอด เลี้ยงง่ายมากๆ เลยละ
สนุกไหม
ฉันใส่เสื้อผ้าคอลเลกชันปีนี้ ตั้งแต่หัวจรดเท้าเลยละ
ลมไม่เข้าข้างเลย เกือบถ่ายไม่ได้สักรูปแล้ว
หยุดทีเถอะเจ้าลม อยากให้นางฟ้าแห่งลมมาช่วยจัง
กลับมาทำงานหลังจากหยุดไปนาน
แต่เข้ามาทำงานตอน 11 โมง
เป็นซีอีโอก็ดีแบบนี้แหละ
ฉันหน้าบวม แย่แล้ว
ที่รักบอกว่าฉันสวย ทั้งที่ไม่รู้เลยว่าฉันอารมณ์เสียแค่ไหน
วันนี้ใส่อะไรก็ไม่สวยเลย
วันไหนเป็นแบบนี้จะไม่อยากออกจากบ้านเลย
ครั้งหน้าจะซื้อสีอะไรดีนะ
ที่รักซื้อกระเป๋าใหม่มาให้ ฉันเลยมาจัดใบที่ไม่ใช้สักหน่อย
เที่ยวกับครอบครัว ดื่มแชมเปญแล้วก็เมาเลย
เมืองแห่งศิลปะเต็มไปด้วยแรงบันดาลใจ
สามีบอกฉันว่าไม่ต้องกังวล เพราะเดี๋ยวเขาจะนวดให้
ในใบคำขอ เธอบอกว่า ไม่มีเงินจ่ายค่าเรียนให้น้องสาว
แต่ไปดื่มค็อกเทลในบาร์วิวสวยๆ เนี่ยนะ
เธอคงคิดว่าเราไม่ดูมั้งครับ
นี่กิจกรรมโซเชียลมีเดียนะ
ปกติก็ต้องคิดไม่ใช่เหรอ ว่าเราจะตรวจสอบเรื่องของพวกเขาน่ะ
ผมรู้ครับ
หรือไม่งั้นเธอก็ห้ามใจไม่ให้อวดไม่ได้
นี่เป็นกิจกรรมประจำปีเอง
ทำไมปีนี้ถึงมีคนสมัครเยอะนักนะ
รางวัลมันดีนี่ครับ
แอลเอสอิเล็กทรอนิกส์ ให้สินค้าในคลังมาแทนการจ่ายดอกเบี้ย
(ยูจิน ผู้ติดตาม 17,000 คน เอลล่า เอ็มม่า ชีวิตดี๊ดี)
โอ้โฮ
อะไรเหรอ มีอะไร
ผู้ช่วยจาง รายชื่อคนชนะกิจกรรม เสร็จหรือยัง
ฉันยังตรวจสอบข้อมูลอยู่ค่ะ
แล้วมัวไปทำอะไรอยู่
แบบนี้ไม่ยุติธรรมนะคะผู้จัดการ
ฉันรู้ว่าเธอยุ่ง แต่ว่ารองประธานขอแล้ว
นี่เธอ โผล่หน้าไปให้เขาเห็นสักครั้ง
ก่อนจะได้เลื่อนขั้นก็ดีนะ
เดี๋ยวจะได้เลื่อนมันก็เลื่อนเองแหละค่ะ
ทำไมถึงไม่อยากได้อยากดีอะไรเลยนะ
ไม่ไปกินมื้อเที่ยงกันหรือไง
คุณลี อยากกินอะไร
เนื้อผ้าขี้ริ้วไหม
เอาอย่างอื่นสิ
- ซุปหอยนางรมไหม - ไก่เผ็ดค่ะ
- เมื่อคืนก็กินแล้วนะ - ผัดเผ็ดหมู
- เข้าท่า - ฉันเอาด้วย
- ไม่ ไม่เอา - ทำไมล่ะ
เที่ยงเมื่อวานก็เพิ่งกินไปนี่
- กินซ้ำอีกรอบก็ไม่เป็นไรหรอก - ใช่
มีแบบที่ใส่ซีอิ้วไม่ใช่เหรอ
ทำไมเรากินแต่ไอ้นี่ล่ะ
อาหารที่สั่งได้แล้วค่ะ
ไงคะแม่
หนูกำลังกินมื้อเที่ยงอยู่
จริงเหรอ
ขอโทษค่ะ ตอนนั้นคงยุ่งอยู่
แม่กินยาหรือยังคะ
คิดว่าไงคะ
ตายจริง ทำไมถึงเก่งทุกอย่างเลยล่ะคะ
วันนี้วันสบายๆ
ฉันก็เลยทำขนมให้จียูลกับฮายูลสักหน่อย
งานที่ประเมินค่าไม่ได้
ลูกๆ ฉันน่ะ ถ้าไม่สวยก็ไม่กิน
ฝีมือทำอาหารของฉันก็เลยดีขึ้น
สุดยอดอาหารอยู่ในจานแล้ว
ทำอะไรไม่ได้บ้างคะเนี่ย
ซื้อจานนั่นมาจากไหนคะ
มือทองจริงๆ คุณนี่สุดยอดเลยค่ะ
วางผิดตลอดเลยเรา
คุณผู้หญิงคะ ได้เวลาอาหารแล้วค่ะ
กินได้เลยค่ะ
มาแล้วเหรอ
เข้ามาสิ
ฉันได้ของจากเธอตลอดเลย
อย่าพูดอย่างนั้นสิคะ เราสนิทกันนะ
ฉันทำขนมให้มินซองได้เสมอแหละค่ะ
ก็ฉันรู้สึกเหมือน เอาเปรียบเธอตลอดเลยนี่นา
อร่อยมากเลยนะ
ทำไมถึงเก่งทุกอย่างเลยเนี่ย
อ๋อ ใช่สิ
ตอนที่ไปห้าง ฉันซื้อของมาให้จียูลกับฮายูลด้วย
ถ้าฉันไม่ซื้อ ใครจะซื้อล่ะ
สวยมากเลย
คราวนี้ฉันเอาเปรียบพี่แล้วละ
- สิ่งสำคัญคือการให้และการรับใช่ไหมล่ะ - ใช่ค่ะ
แต่นแต๊น
ตายแล้ว สวยจังเลย
- พี่ทำทั้งหมดนี่เองเลยเหรอคะ - ใช่แล้ว
ทำไมพี่ต้องเหนื่อยทำด้วยเนี่ย
ซื้อเอาก็ได้นี่นา
ทำเองกับซื้อจากร้านมันไม่เหมือนกันนะ
เงินน่ะซื้อคุกกี้แบบนี้ไม่ได้หรอก
พี่คะ มาถ่ายรูปกันเถอะ
ฉันอยากเอาไปให้สามีดู
รูปออกมาดีไหม
สวยเลยค่ะ ถ่ายรูปสวยๆ ได้หนึ่งรูป
ไว้เจอกันข้างล่างนะคะพี่
ต้องอวดหน่อยแล้ว
นี่แหละมิตรภาพที่แท้จริง อวดมิตรภาพ
พี่ลืมบอกว่าฉันเป็นคนให้คุกกี้นะ
ซาบซึ้งมากเลย พี่ยูจินทำขนมมาให้อาริน
ฉันจะตอบแทนเธอยังไงดี
ไม่มีรูปดีๆ รูปอื่นให้ใช้แล้วเหรอจ๊ะ
คุกกี้ตุ๊กตาหมีดูแบนหมดแล้ว
- สวัสดีค่ะ - อุ๊ย ไงคะ
ไงคะ
ตายจริง
- มากันแล้ว - พี่คะ
มินซอง ไงจ๊ะ
- แม่ครับ - แม่
เอลล่า
ลูกไปทำอะไรตรงนั้นจ๊ะ ลูกรัก
เธออยู่ในนี้ทั้งวันเลยค่ะ
มาเถอะ เอลล่า ออกมาเถอะจ้ะ
เอลล่าคงจะชอบที่เล่นซ่อนหา กับคุณพ่อเมื่อวานนี้มากเลยสินะ
ลูกอยากเล่นกับครูด้วยเหรอ
ทำไมลูกไม่ไปเล่นกับเพื่อนล่ะจ๊ะ
ลูกไปก่อนนะ เดี๋ยวแม่ตามไป
โอเคค่ะ
ครูโจอาราคะ
จียูลไม่มีปัญหาตอนเรียนใช่ไหมคะ
จียูลฉลาดแล้วก็เป็นเด็กดี ฉันเลยไม่กังวลอะไรเลยค่ะ
แต่ว่า...
ช่วงนี้เธอดูเครียดๆ นะคะ
คุณน่าจะใส่ใจเธอที่บ้าน มากกว่านี้หน่อยนะคะ
ตอนอยู่บ้าน เธอไม่เป็นแบบนั้นนะคะ
คุณควรจะสนใจ ตอนเธออยู่โรงเรียนให้มากขึ้นนะคะ
- อะไรนะคะ - คุณเพิ่งเข้าโรงเรียนอนุบาลนี้
เมื่อสองปีก่อนใช่ไหมคะ
ฉันเข้าใจว่าคุณยังเรียนรู้ วิธีทำงานกับเด็กๆ อยู่
แต่ถึงอย่างนั้น คุณก็ควรดูแลเด็กๆ ให้ได้
แล้วก็มีความรับผิดชอบใช่ไหมล่ะคะ
- จียูล - แม่คะ
สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่ ยินดีต้อนรับสู่การประชุมวันนี้
วันนี้ฉันขอให้ทุกคนมาที่นี่
เพื่อบอกว่าเราตัดสินใจได้แล้ว ว่าการแสดงที่จะถึงนี้เราจะแสดงอะไรกัน
- ขอโทษที่ช้านะคะ - แม่
ปีนี้เราตัดสินใจจะแสดง ละครเพลงที่ชื่อว่ารองเท้าสีแดง
ในภาษาอังกฤษที่ศูนย์ศิลปะแอลเอส
พร้อมวงออร์เคสตรา
รองเท้าสีแดงเหรอคะ
- โอ้โฮ ละครเพลงด้วย - ที่ไหนนะ
เราจะมีการคัดตัวง่ายๆ เพื่อคัดตัวนักแสดงหลัก
คนที่ได้เล่นเป็นสโนว์ไวท์
จะมีช่างภาพมืออาชีพมาเก็บภาพด้วยค่ะ
ฟังดูดีมากเลยนะเนี่ย
เด็กๆ ชอบแน่นอนเลยค่ะ แต่ว่า...
ฉันไม่รู้ว่าเด็กผู้ชายจะชอบด้วยไหม
เพราะว่าเด็กผู้หญิงเป็นตัวเอก
ฉันมั่นใจว่าครูใหญ่คิดมาดีแล้วนะคะ
เธอคงจะพยายามมากๆ ให้มันยุติธรรม
เด็กๆ แสดงแจ็คผู้ฆ่ายักษ์กันไป เมื่อปีก่อนนี่นา
สุดท้ายเด็กที่ร้องเพลงได้ดีกว่า ก็จะได้เปรียบกว่าใช่ไหมล่ะคะ
ฉันน่าจะไปบอกให้สามีพาลูกไปสมัคร
เรียนแสดงละครเพลง หรือไม่ก็ฝึกร้องเพลงนะเนี่ย
ไม่ต้องห่วงเลยค่ะ
เรื่องชุด การร้องเพลง การแสดงแล้วก็ความคิดสร้างสรรค์
เราพิจารณาหลายแง่มุมเลยค่ะ
ถ้าอย่างนั้นก็น่าจะยุติธรรมสินะคะ
การคัดตัวต้องยุติธรรมและ...
ฉันหวังว่าคุณจะยืนยันได้นะคะ ว่าการคัดตัวนี่มันจะยุติธรรม
เราไม่อยากเจอเหมือนเมื่อสองปีก่อนอีก
ไม่ต้องกังวลเลยค่ะ
ผู้เชี่ยวชาญจะเป็นคนประเมินการคัดตัว
และเราจะเปิดเผยคะแนน ในทุกๆ หมวดหมู่ด้วยค่ะ
ฉันมั่นใจว่าพวกคุณมีความเห็นที่ต่างกัน
แต่ฉันอยากขอให้ร่วมมือกัน เพื่อให้การแสดงสำเร็จลุล่วงนะคะ
แน่นอนเลยค่ะ
สิ่งสำคัญของการแสดง ก็คือให้พวกเราทุกคนได้สนุกกันนี่นา
ใช่ไหมล่ะคะ
ไม่รู้ว่าใครจะได้เล่นบทสโนว์ไวท์นะ
แต่แม่ของเธอคงยุ่งน่าดูเลยละ
ใช่เลย
ทั้งซ้อมร้องเพลง ซ้อมแสดง แถมยังต้องเตรียมชุดอีก...
แม่คนนั้นคงเหนื่อยตายเลยละ
ฉันไม่อยากทำเลย
มีฉันคนเดียวที่คิดแบบนี้หรือเปล่า
ไม่รู้ว่าปีนี้จะมีเรื่องวุ่นวายอีกไหม
"ไม่รู้" เหรอ
댓글
No comments yet. Be the first to leave one.