A Walk in the Clouds

-Τα καταφέραμε! -Καλή τύχη, στρατιώτη.

-Από πότε έχεις να τη δεις; -Απ' το γάμο μας, πριν 4 χρόνια.

Τη γνώρισες Παρασκευή, την παντρεύ- τηκες Κυριακή, έφυγες Δευτέρα;

-Πάνω-κάτω. -Κι εγώ. Κ όλαση ο πόλεμος, ε;

-Δε θα τις αναγνωρίσουμε. -Θα την αναγνώριζα οπουδήποτε.

Βρίσκω το φασιανό πολύ ευχάριστο.

Βρίσκω το φασιανό πολύ ευχάριστο.

Πώς βρίσκεις το κρασί;

-Βρίσκω το κρασί εξαιρετικά... -Μπέτυ;

-Προτιμώ να δειπνώ στο σπίτι. -Πωλ;

Πωλ!

-Οταν δε σε είδα στο μώλο... -Δεν ήξερα ότι θα 'ρχόσουν!

Δεν πήρες τα γράμματά μου;

Πωλ, άρχισα να τα διαβάζω. Αλλά μετά τα πρώτα...

...δεν άντεχα να διαβάζω για μάχες και σκοτωμούς...

-Σου έγραφα κάθε μέρα. -Το ξέρω. Τα κρατούσα.

Βλέπεις;

Δεν άντεχα ούτε τη σκέψη ότι ήσουν σε τέτοιο κίνδυνο.

Αφού έγραφες, ήξερα ότι ήσουν ζωντανός. Μόνο αυτό μ' ένοιαζε.

Οτι ήσουν ζωντανός.

Ασφαλής. Μόνο αυτό είχε σημασία.

Μπορείς να με συγχωρέσεις;

Ναι. Βέβαια.

-Κι εγώ σου έγραψα. Τα πήρες; -Πήρα λίγα.

Στο είχα πει ότι δεν είμαι του γραψίματος.

Κάνω μαθήματα. Για αυτοβελτίωση.

Λέγεται Αρμιστεντ. Είναι πάμπλουτος.

Ολη η χώρα βγάζει λεφτά.

Ελειπες, δεν ξέρεις. Αλλά θα μάθεις.

Ο κ. Σουίνι σού κράτησε τη δουλειά σου. Θ' αρχίσεις όποτε θέλεις!

Να φοράς τη στολή σου, είπε. Ποιος θα πει όχι σε ήρωα πολέμου;

Φυσικά σου κανόνισα αύξηση.

Μπέτυ, δε θέλω να πουλάω σοκολατάκια.

Εχεις τίποτα καλύτερο;

Οχι, δεν έχω.

Αλλά ξέρεις...

...στον πόλεμο, βρήκα χρόνο να σκεφτώ τι είναι σημαντικό.

Τι θέλω απ' τη ζωή μου. Για μένα. Για μας.

-Στα έγραψα όλα αυτά. -Πάλι θα λέμε για τα γράμματα;

Θέλεις να τα διαβάσω;

Οχι. Απλώς θέλω να καταλάβεις πώς νιώθω, τι θέλω.

Γλυκέ μου...

...πες μου τι θέλεις.

-Σκέφτηκα πως κάποτε... -Ο χρόνος είναι χρήμα.

Θέλω πολλά, Πωλ.

Σ' όλη μου τη ζωή στερούμαι. Θέλω πολλά.

Εσύ δε...

...θέλεις;

-Θα φοράς τη στολή σου; -Τη στολή μου;

Για να πουλάς σοκολατάκια. Εκατομμύρια σοκολατάκια.

-Θα το κάνεις; -Ναι.

-Να σας βοηθήσω. -Συγγνώμη.

-Θα με σκοτώσει. -Γυαλί είναι. Αλλάξτε το.

-Συγγνώμη. -Οχι, εγώ φταίω.

Κοιτάξτε τι έκανα. Ορίστε.

Είστε καλά;

Εισιτήριο, παρακαλώ.

Είχα ένα ατύχημα.

Ευχαριστώ.

ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ

Ετσι όπως τρέχεις, θα 'φτανες στο Σακραμέντο πριν από μένα.

Σου μυρίζει τίποτα;

Θεέ μου!

Ντρέπομαι πολύ.

Ηθελα να σου ζητήσω συγγνώμη, αλλά έδειχνες τόσο γαλήνιος.

Δεκτή η συγγνώμη.

Καλό βιβλίο;

Φως και Σκοτάδι - Εικόνες από τον Σαίξπηρ

-Φαίνεται δύσκολο. -Είναι υποχρεωτικό μάθημα.

-Πανεπιστήμιο; -Κάνω μεταπτυχιακό.

Εκανες κοπάνα;

Οχι, πάω σπίτι. Η οικογένειά μου έχει αμπέλια στη Νάπα.

-Κι εσύ; -Δουλεύω στο Σακραμέντο.

-Το τρένο πάει στο Σακραμέντο. -Οχι το εισιτήριό μου.

-Πήγαινε όταν μπήκα, αλλά... -Οχι!

Αυτό ήταν το δικό σου.

Νόμισα ότι είχε γίνει λάθος. Με συγχωρείς.

Είναι πιασμένη η θέση;

Τι κάνεις;

Είμαι ο Μπιλ. Αυτός είναι ο φίλος μου, ο Χέρμαν. Εσύ...;

Δεν ενδιαφέρομαι.

Είχα μια φιλενάδα που έλεγε πάντα ότι δεν ενδιαφερόταν.

-Και ποτέ δεν το πίστευε. -Οπωσδήποτε.

-Οχι όταν με γνώρισε καλά. -Σταμάτα!

-Παιδιά. -Ελα, κάνε μια δοκιμή.

Δε θέλει να την ενοχλούν.

Αφήστε την ήσυχη.

-Τώρα τι θα κάνουμε; -Σκάσε!

Μου έσπασε τη μύτη!

-Πρέπει να πάω στο Σακραμέντο. -Οχι μ' αυτό το λεωφορείο.

Δε συστηθήκαμε.

Πωλ Σάτον.

Βικτόρια Αραγκόν.

Λυπάμαι για το λεωφορείο.

Νιώθω απαίσια. Σου δημιούργησα προβλήματα.

Καλύτερα να φύγεις. Ποιος ξέρει τι άλλο θα γίνει;

Υ πάρχει πάντα η πιθανότητα πυρκαγιάς στο δάσος.

-Γιατί κατέβηκες; -Είναι η στάση μου.

-Περιμένεις κάποιον; -Οχι. Οχι.

Ενα θαύμα.

Θα με σκοτώσει.

-Ποιος; -Ο πατέρας μου.

-Α ν ανησυχείς για την κορνίζα... -Δεν είναι αυτό.

Δε μου πέφτει λόγος, αλλά αν θέλεις να μου πεις...

''Δε γεννήθηκα για τις συμβατικότητες αυτού τού κόσμου.

Είμαι ελεύθερο πνεύμα.''

-Ποιος είναι ελεύθερο πνεύμα; -Ο καθηγητής μου.

Εκείνος κι εγώ ήμαστε...

Ημαστε...

Κι αν το ''ελεύθερο πνεύμα'' τα χάλασε...

Είμαι έγκυος!

Είσαι πολύ ταραγμένη. Το καταλαβαίνω.

Σίγουρα το καταλαβαίνω.

Αλλά, Βικτόρια, δες τη θετική πλευρά.

Ερχεται στον κόσμο μια νέα ζωή. Κι αυτό είναι θαύμα.

''Θα σκοτώσω όποιον ατιμάσει την οικογένειά μου.''

Πόσες φορές το 'χει πει αυτό; Εκατό; Ενα εκατομμύριο;

-Είναι σχήμα λόγου. -Δεν είναι!

Ο πατέρας μου ό,τι λέει το πιστεύει. Πάντα.

Είναι της παλιάς σχολής.

Α ν γυρίσω έτσι όπως είμαι, χωρίς σύζυγο, θα με σκοτώσει.

Το ξέρω.

Κι αν εμφανιστείς με σύζυγο;

Που θα 'ρθει για μια μέρα και θα φύγει;

Ναι. Γνωρίζει την οικογένεια, μένει μια νύχτα και μετά φεύγει.

-Γράφει ένα γράμμα που λέει... -Οτι μ' εγκατέλειψε;

Συμβαίνει.

Είσαι πολύ καλός που θέλεις να με βοηθήσεις.

Θα μπορούσε να πετύχει...

Αλλά δεν υπάρχει κανένας.

Μις Αραγκόν! Βικτόρια.

Υ πάρχω εγώ.

Ηταν φριχτές οι μάχες;

Οταν αρχίσουν οι πυροβολισμοί, το μυαλό σου αδειάζει.

-Το κόλπο είναι να σκέφτεσαι άλλα. -Εσύ τι έκανες;

Εγραφα με το μυαλό μου γράμματα στη γυναίκα μου.

-Κι αργότερα τα έγραφα στο χαρτί. -Για τον πόλεμο;

Για το πώς θα ήθελα τη ζωή μας μετά τον πόλεμο.

Το τέλειο σπιτάκι, παιδιά να τρέχουν στην αυλή με το σκύλο...

...μια καλή δουλειά...

-Θα τρελαινόταν να τα διαβάζει. -Ναι, κάθε λέξη.

-Καλοσύνη σου που το κάνεις για μένα. -Και για το μωρό.

Το κάνω και για τους δυο σας.

-Σ' ευχαριστούμε κι οι δυο. -Παρακαλώ.

Το ονομάζουμε Λας Νούβες. Σημαίνει ''Τα Σύννεφα''.

Είναι πανέμορφο.

Θα το κάνουμε σωστά.

Σοκολατάκια Σουίνι Είναι ασυναγώνιστα

Το Γαμήλιο Σοκολατάκι.

Πουλάει καλά τον Ιούνιο.

Είμαστε άοπλοι.

Μην πυροβολείτε.

-Γεια σου, μπαμπά. -Βικτόρια;

Ποιος είναι αυτός;

Ο Πωλ Σάτον.

Ο άντρας μου.

-Μαρί! Μαρί! -Ολα είναι εντάξει.

Δεν είναι καθόλου εντάξει!

Δε θα το επιτρέψω!

Θα πάω στον Πάπα να το ακυρώσω!

Δεν παντρευτήκαμε σε εκκλησία.

-Μαμά. -Βικτόρια!

Εδώ είναι το πρόβλημα. Ετσι σε μεγαλώσαμε;

Να προδώσεις τη μάνα και τον πατέρα σου;

-Δεν πρόδωσα κανέναν. -Τι είναι αυτά που λες;

Τι νομίζεις ότι λέω; Ο γκρίνγκο!

Τον λένε Πωλ, μπαμπά.

Εγώ σας το 'πα. Η θέση τής κοπέλας είναι στο σπίτι!

Εδώ! Οχι μόνη σε κάποια πόλη...

-...κάνοντας ένας Θεός ξέρει τι. -Πάω σχολείο. Αυτό κάνω.

-Θα μου πει κάποιος τι συμβαίνει; -Η κόρη σου παντρεύτηκε!

Παππού, κάν' τον να σταματήσει!

Ετσι μπράβο. Κανάκεψέ την.

Ολοι σας.

Αλλά σας λέω, αυτή τη στιγμή...

...αυτό δε θα περάσει, εφόσον αναπνέω. Ορκίζομαι στο Θεό!

-Αλμπέρτο! -Είσαι άδικος.

Εγώ; Αδικος;

Εγώ ήρθα να πω στην οικογένειά μου ότι έφτυσα την εμπιστοσύνη τους;

Εγώ τους έτριψα στη μούρη ότι παντρεύτηκα...

...αυτόν...

Τι δουλειά κάνεις;

Πουλάω σοκολατάκια.

Εσύ είσαι ο αρχηγός τής οικογένειας. Πες κάτι.

Πέντρο Αραγκόν. Καλώς όρισες στην ευτυχισμένη μας οικογένεια.

Ευχαριστώ.

-Μπορώ; -Ασφαλώς.

Πάρτε όποιο θέλετε.

Είναι υπέροχο!

Είναι υπέροχο.

Γιατί δεν μπορεί ποτέ να πει, ''Χαίρομαι για σένα. Συγχαρητήρια'';

-Γιατί είναι όλα ένα δράμα; -Ηταν ένα σοκ.

Οχι για τη γιαγιά και τον παππού. Ούτε για σένα.

Γιατί είναι πάντα έτσι;

-Τον μισώ! -Είναι ο πατέρας σου.

Δε δέχεται εύκολα τις αλλαγές.

Ακόμα κι όταν ήταν παιδί. Μόνο με τα κλήματα δείχνει υπομονή.

Ισως πρέπει να δείξει και λίγη σ' εμάς.

Μπορούσες να μας προετοιμάσεις. Ας έγραφες ένα γράμμα.

-Ηθελα να σας κάνω έκπληξη. -Τα κατάφερες.