HALSTON

รอย!

รอย!

ฉันแค่อยากจะ…

ทั้งวันทั้งคืน กวนใจกันตลอด

- อย่าโมโหสิ ฉัน… - ไม่ให้โมโหเวลาที่แกปลุกฉัน…

- ฉันไม่ชอบเวลาคุณ… - ฉันไม่สนว่าใครจะได้ยินบ้าง

- หยุดนะ อย่า! - มานี่

ผมทำของมาให้แม่ครับ

คนมารวมตัวกันนับพันเพื่อร่วมเป็นพยาน

ในพิธีสาบานตนของจอห์น ฟิตซ์เจอรัลด์ เคนเนดี้

เมื่อขบวนรถแล่นมาตามถนนเพนซิลเวเนียอเวนิว

ทุกคนหวังจะยลโฉม แจ็คกี้ เคนเนดี้ สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง

ในชุดที่ออกแบบโดยดีไซเนอร์ โอเลก แคสซินี

และหมวกพิลบ็อกซ์เรียบหรูงามสง่า โดยคุณฮาลสตัน ช่างทำหมวก

เขาเพิ่งพูดชื่อคุณนี่

ขอโทษครับ อรุณสวัสดิ์ครับ อรุณสวัสดิ์

สง่างามมากเลยนะครับ

ผมว่าคุณผู้หญิงจะพอใจมาก

เกิดอะไรขึ้นกันนี่

เกิดอะไรขึ้นน่ะเหรอ

แจ็คเกอลีน เคนเนดี้เอ่ยชื่อคุณน่ะสิ

วันนี้เราขายหมวกไปได้ 50 ใบแล้ว ยังไม่ถึงสิบโมงดีด้วยซ้ำ

คุณคือเขาคนนั้นใช่ไหม

คุณคือคุณฮาลสตัน

ขอให้พระเจ้าอวยพรแจ็คกี้ เคนเนดี้

ช่างหัวแจ็คกี้ เคนเนดี้แม่งสิ

ฮาลสตัน ทำไมพูดอย่างนั้น ผู้หญิงคนนั้นผ่านอะไรมาตั้งเยอะ

เธอสร้างคุณมากับมือแท้ๆ ฮาลสตัน

แล้วหล่อนก็ฆ่าผมเองกับมือ

เลิกสวมหมวกเพราะไม่อยากให้ ผมตีโป่งใหญ่เบ้อเร่อทุเรศทุรังนั่นเสียทรง

สะดวกคุยไหม

ขอโทษนะครับ ก็อย่างที่เห็น เรายุ่งมากเลย

ฮาลสตัน รายงานของไตรมาสที่สองเข้ามาแล้ว

ไม่ค่อยดีนะ

ยอดขายหมวกลดลงร้อยละ 30 จากไตรมาสก่อน แต่ก่อนหน้านั้นตกไปร้อยละ 40

- คุณจะบอกว่าเราอยู่ในช่วงขาขึ้นละสิ - ไม่ ผมไม่ได้พูดอย่างนั้น

คุณก็รู้ว่าคนเขาพูดกันยังไง แค่ตัวเลข

ใครพูด

โอ๊ย ใครๆ ก็พูดกันประจำ

เดี๋ยวนี้คนไม่สวมหมวกกันแล้ว ปัญหาอยู่ตรงนั้น

ครับ เฮนรี่ ในฐานะของช่างทำหมวก ผมทราบความจริงข้อนั้นดี

ผมแค่จะสื่อว่า แล้วคุณคิดจะทำยังไงกับเรื่องนั้น

ผมก็พยายามสุดขาดใจที่จะทำให้แดดแรงขึ้น

แต่จนกว่าจะสร้างเครื่องผลิตฝนเองได้

ผมก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไง เฮนรี่

นอกจากไปหาเหล้าดื่มหลังจากที่คุยกันตรงนี้

จากคุณผู้ชายที่ปลายบาร์

เขาส่งคืนครับ

คุณไม่ถูกใจอามาเร็ตโตสโตนซาวร์ตรงไหน

เพราะสโตนในชื่อใช่ไหม เดี๋ยวสำลักหิน ผมจะสั่งบาร์เทนเดอร์เอาออกให้

ไม่ต้อง ขอบคุณครับ

- งั้นผมขอเลี้ยงเหล้าตัวอื่น - ไม่เอา ขอบคุณ

ผมไม่รับเครื่องดื่มจากคนแปลกหน้า

ถ้าอย่างนั้นก็บอกชื่อมา จะได้ไม่ต้องเป็นคนแปลกหน้าอีก

คุณบอกก่อนสิ

- เอริค - แล้วคุณทำงานอะไร เอริค

ผมเป็นครูฝึกเหยี่ยว

โกหก

เราเป็นวีรบุรุษตัวจริงนะ เหยี่ยวกับผม ช่วยกันควบคุมประชากรหนู

งานของเราล้ำสมัยมากทีเดียว

ใส่ถุงมือหนังคู่ยาวๆ เอาหมวกใบเล็กๆ ครอบหัวเหยี่ยว

เร้าใจออก

ให้ผมเลี้ยงเหล้าคุณเถอะ

ถามได้ไหมว่าทำไมคุณถึงมาสนใจผม

หมายความว่ายังไง

หมายถึง ทำไมถึงเลือกมาจีบผม แต่ไม่เลือกคนอื่นๆ

ผมไม่เหมือนคนอื่นๆ

แค่คิดว่าผมคงไม่ใช่สเปคของคุณ

แล้วสเปคผมต้องเป็นยังไง

ชายขาวใส่สูทของบรุกส์บราเธอร์ส

เจ็บ

หรือคุณอาจจะชอบเล่นของใหญ่

หรือ…

ผมเองก็เป็นคนนอกมาตลอดชีวิต

เป็นคนที่พวกชายขาวใส่สูทบรุกส์บราเธอร์ส จะเหลือบมองด้วยหางตา

เพราะสิ่งที่เป็นหรือคนที่ชอบ หรือตัวตนที่ใช่และสิ่งที่รัก

จนกระทั่งวันหนึ่งผมเลิกสนสี่สนแปด

เอ็ด

ผมชื่อเอ็ด

ยินดีที่ได้รู้จักนะ เอริค

แต่เอริคไม่ใช่ชื่อจริงคุณใช่ไหม

รอย

แต่นั่นก็ไม่ใช่ชื่อจริงผมเหมือนกัน

ผมชอบให้คนเรียกว่าฮาลสตัน

ให้ตายห่า

นักออกแบบหมวกเหรอ

ผมสงสัยมานานแล้ว คนเราคิดยังไงถึงมาออกแบบหมวก

มันเป็นประติมากรรมต่างหาก

ทำมาตั้งแต่เด็กๆ ผมทำหมวกเพราะอยากให้แม่อารมณ์ดีขึ้น

โอ้โฮ ลูกรัก

ลูกช่างแสนดีพิเศษเกินไปสำหรับที่นี่

ผมมีวัยเด็กอันเปี่ยมมนตร์ขลัง

แต่ผมก็ออกจากอินเดียนาทันทีที่ทำได้ ไปชิคาโกมาก่อนแล้วค่อยมาที่นี่

สร้างเนื้อสร้างตัวจากที่ไม่มีอะไรเลย

เรียกว่าทอชีวิตเองทั้งผืนก็คงได้

ผู้ชายอย่างพวกเรา

ดั้นด้นมาที่นี่เพื่อก่อร่างสร้างตัวขึ้นมาใหม่

สร้างอะไรสักอย่างจากศูนย์

ผมไม่ได้จากบ้านมาไกลเท่า

แค่ข้ามแม่น้ำมาจากนิวเจอร์ซีย์ แต่…

ตัวผมในตอนนั้นก็ดูห่างไกลจากตอนนี้มาก

แล้วคุณจะทำยังไงต่อไป

เดี๋ยวนี้ผู้หญิงไม่สวมหมวกกันแล้ว

อ๋อ เอ็ด เรื่องนั้นผมมีแผน

เคยได้ยินชื่อราล์ฟ ลิฟชิตซ์ไหม

ใครนะ

ไม่นานมานี้ ราล์ฟ ลิฟชิตซ์ เดินเข้าห้างบลูมมิงเดลส์

กับคอลเลคชั่นเนกไทที่ใหญ่กว่าขนาดทั่วไปหนึ่งนิ้ว

ติดตรายี่ห้อว่า "โปโล"

ทางห้างบอกว่า "ถ้าทำเนกไทให้เล็กลงหนึ่งนิ้ว

และเปลี่ยนมาติดยี่ห้อเรา เราจะขายให้"

เขาปฏิเสธ

แล้วก็เดินออกจากที่นั่นไปเลย

สองอาทิตย์ต่อมา บลูมมิงเดลส์กลับมาเจรจาใหม่

เขาบอกว่า "เราพลาดไปแล้ว"

"เราชอบเนกไทคุณมาก มันตามหลอกหลอนเรา"

"คุณใช้ยี่ห้อตัวเองก็ได้ ทำขนาดใหญ่กว่าชาวบ้านหนึ่งนิ้วก็ได้"

"แต่เราอยากให้คุณตัดเสื้อเชิ้ต เข้าชุดกับเนกไทด้วย"

ผมออกแบบหมวกให้เบิร์กดอร์ฟมาตั้งแต่ปี 1961

ผมทำให้ห้างแม่งเป็นที่รู้จัก

ผมจะทำแบบเดียวกับราล์ฟ ลิฟชิตซ์ แต่เล่นใหญ่กว่านั้นอีก

ผมไม่รู้จักชื่อเขาเลย

เพราะเขาเปลี่ยนนามสกุลเป็นลอเรนไงจ๊ะ

ผมมีวิสัยทัศน์ เอ็ด

เป็นร้านที่อยู่ในห้างอีกทีเหรอ

เห็นไหม ง่ายจะตาย

แล้วจะขายอะไร

ฮาลสตัน

ผมอยากเป็นคนแรกที่ทำไลน์แฟชั่นเต็มรูปแบบ

ผู้หญิงจะมาหาผม

ผมจะจัดประสบการณ์กูตูร์ออกแบบให้ทั้งหมด

ผมจะจับหล่อนใส่ฮาลสตันตั้งแต่หัวจรดเท้า

ชุด ยกทรง ชั้นใน ถุงน่อง รองเท้า

ไม่รู้สินะ ฮาลสตัน

สมัยนี้ไม่มีใครอยากใส่ชุดเลียนแบบยุโรปแล้ว

ถ้าห้างเบิร์กดอล์ฟ กู๊ดแมนเป็นเจ้าแรก ที่มีแบรนด์แฟชั่นอเมริกันชั้นสูงล่ะ

- คุณ - ไม่ใช่

ฮาลสตัน

ซึ่งก็คือผม

น่าสนใจดี

เริ่มจากลองตัดชุดมาให้เราดูก่อนไหม

โอเค แล้วเกิดอะไรขึ้น คุณขายได้กี่ชุด

แหม บอกไปคงจะไม่เชื่อ

งานนั้นหายนะอย่างที่สุด ขายไม่ได้เลย เจ๊งไม่เป็นท่า

โอ๊ยตาย เสียใจด้วยนะ รับได้รึเปล่า

ได้สิ หมายความว่ายังไง ผมเลิศจะตาย คนพวกนั้นมันโง่

ผมจะเติมเหล้าให้

แล้วคุณจะทำยังไงต่อ

ทำต่อไป

แฟชั่นโชว์ครั้งนั้นไม่เกิดก็ไม่เห็นเป็นไร ผมรู้แล้วว่าต้องทำยังไง

ทำอะไรล่ะ

ผมคิดใหญ่เกินคนในห้องนั้น

ผมต้องออกมาทำของตัวเอง

คุณแม่งน่าประทับใจเป็นบ้าเลยว่ะ

ประเด็นอยู่ตรงนี้ ผมรู้ว่าคุณชอบพวกลูกขุนพลอยพยัก

แล้วผมก็มีคำเด็ดๆ เยอะเลย ที่พูดไปคุณคงไม่ถูกใจ

ลองสิ ลองพูดเรื่องที่คิดว่าผมจะไม่ชอบ

โอเค ก็ได้

คอลเลคชั่นที่คุณทำให้เบิร์กดอร์ฟน่ะ แข็งทื่ออย่างกับปูน

ที่ขายไม่ออกก็เพราะไม่มีใครอยากใส่

ไม่มีใครเข้าใจต่างหาก

ใครเขาอยากจะเข้าใจเสื้อผ้า เขาแค่อยากให้มันถูกใจ

คุณอยากเป็นบาเลนเซียกา แต่โลกนี้มีบาเลนเซียกาอยู่แล้ว

เราต้องหาจุดเด่นที่เป็นเอกลักษณ์ของคุณ

สิ่งที่จะทำให้ผมเห็นผู้หญิงงามๆ

ออกมาเฉิดฉายตามภัตตาคารหรูในชุดครบเครื่อง

แล้วอุทานว่า "นั่นของฮาลสตัน"

งั้น แปลว่าคุณเอาด้วยใช่ไหม

สวัสดีค่ะ

ขอบอกเลยนะว่าบางทีฉันก็มีปัญหา

ปัญหาอยู่ที่ชื่อ

เช่น ชอบมีคนเดินเข้ามาทักฉันว่า "สวัสดี ลิซ่า สบายดีไหม"

แล้วฉันก็ต้องตอบว่า "สบายดีค่ะ ขอบคุณ แต่ฉันชื่อไลซ่า ใช้สระ 'ไอ'"

หรืออาจมีคนชมว่า "ลิซ่า หมวกที่ใส่อยู่สวยดีนะ"

ฉันก็ต้องตอบว่า "ขอบคุณมากค่ะ แต่ฉันชื่อไลซ่า"

- ไลซ่า! - "และนั่นผมฉันเอง"

- บราวา! - ยอดเยี่ยม!

ไลซ่า!

ขอแนะนำฮาลสตัน

ค่ะ เมื่อกี้เห็นคุณนั่งชมอยู่

คนอื่นเฮฮาบ้าบอกันใหญ่

แต่คุณนั่งนิ่งอย่างกับอยู่ในภาพวาดมหาศิลปินดัตช์

พูดตรงๆ ผมก็ใจลอย เพราะชุดการ์ตูนบัสเตอร์ บราวน์ของคุณ

ผมว่าคุณต้องเปลี่ยนลุค

โห

- ชอบเขาแล้วล่ะ - นึกแล้วว่าจะชอบ

ใช่เลย คอลเลคชั่นนั้นพังยับ แล้วผมก็รู้ตัว

ผมจึงตัดสินใจจะโยนทิ้งให้หมด

ผมออกจากเบิร์กดอร์ฟ เรียกว่าทำลายชีวิตตัวเองไปนั่นแหละ

ไม่นะ คิดแบบนั้นไม่ได้

คุณไม่ได้ทิ้งอะไรไปทั้งนั้น คุณแค่มอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้ตัวเอง

คุณทิ้งทุกอย่างที่คุ้นเคยไว้เบื้องหลัง ซึ่งแปลว่าคุณพร้อมเปิดรับแรงบันดาลใจใหม่

และแรงบันดาลใจจะพุ่งเข้าหาคุณเอง

จะบอกให้นะ

หมวกพิลบ็อกซ์ที่แจ็คกี้เคยใส่น่ะ นั่นคือจูดี้ การ์แลนด์ของคุณ

ฉันกับคุณต่างก็ใช้ชีวิตใต้เงาของคนอื่น

และเราทั้งคู่ก็กำลังพยายามทำเรื่องเดียวกัน

เราเดินออกจากเงานั้น บอกว่า "ไม่เอาแล้ว ฉันอยากให้คนเห็นค่าฉันที่เป็นฉันเอง"

ฉัน…

ฉันไม่อยากเป็นแค่ลูกสาวของจูดี้ การ์แลนด์