Rolling Thunder

Rolling Thunder 1977 Speelduur 01:39:48

Nou moet ik al die mensen onder ogen komen.

Zet je zonnebril dan op.

Welkom thuis, majoor Rane.

De mensen willen vast iets van u horen.

Fijn om thuis te zijn.

We wisten steeds dat de mensen thuis vierkant achter ons stonden.

Dankzij God en ons thuisfront hebben we het gered.

Door deze ervaring ben ik een beter mens geworden.

Een betere officier en een betere Amerikaan.

Erg bedankt.

Uw vrouw en zoon staan daar.

Hallo, papa. - Jongen, hoe gaat het?

Fijn dat je terug bent. Ze zijn er allemaal.

We hebben hier zo naar uitgekeken.

Majoor, hoe is het om na zeven jaar weer terug te zijn?

Voelt u zich verbitterd om de anti-oorlogsbeweging?

Is het waar dat u uitgehongerd en gemarteld werd?

Charlie, ik was zo nerveus dat Cliff ons moest rijden.

Ken je Cliff nog?

Hoe gaat het? - Prima, fijn dat je terug bent.

Je ziet er goed uit. Laten we er vandoor gaan.

Hierheen, kleine. Achterin bij je vader.

We hebben het gered, John.

We zijn thuis.

Het komt allemaal best voor elkaar.

Als u ooit eens in El Paso bent... - Dan kom ik langs.

Ben je niet blij dat papa weer thuis is?

Je weet wat de dokter zei. Jullie moeten aan elkaar wennen.

Waarom zit hij in de schuur? - Omdat het daar rustig is.

Charlie, kom erbij.

Wat een mooi geweer heb je me gegeven.

Cliff heeft me helpen uitzoeken in een speciale wapenwinkel.

Een prima geweer, zegt hij.

Slaap lekker.

Erg aardig van Cliff.

Zullen we er samen eens wat mee gaan oefenen?

Doen we. Ga nu maar lekker slapen. Morgen praten we verder.

Hoe kom je daaraan?

Gevonden, mama zegt dat het van jou is.

Geeft niks, hoor.

Die heb ik lang op zak gehad.

Waar ik zat, zag je niet vaak de Amerikaanse vlag.

In de gevangenis?

Zo kun je het noemen.

Ik heb het zelf gemaakt, van draadjes en stukjes stof.

Heeft me een hoop tijd gekost, maar het is me gelukt.

Iedere ochtend groetten we allemaal deze vlag.

Dat kleine ding?

En soms zongen we ook nog zachtjes het volkslied.

Weet je nog hoe ik er als baby uitzag?

Nou en of.

Tot in het kleinste detail.

Je krijgt het van me cadeau.

Je herinnert je mij niet meer, hè?

Natuurlijk niet.

Toen ik wegging, was je zo klein. Zo'n achttien maanden oud.

Maar je wist heel goed wie je vader was.

Ik weet nog dat we op het punt stonden om te vertrekken.

Je kwam aandribbelen en je riep "papa, papa".

Je was een flink kereltje.

Ga nou maar slapen, knul.

Heb je het nachtlampje aan gelaten? Hij kan niet zonder.

Hij lijkt wat verward. - Dat is al weken zo.

Hij heeft drie dagen hoge koorts gehad. Hij moest overgeven.

Het zijn zenuwen. Dat hebben meer gezinnen van krijgsgevangenen.

Onder andere.

Je hebt bijna niets veranderd. - Helemaal niets.

Je had m'n salaris toch. - Dat heb ik niet aangeraakt.

Zodra ik hoorde dat je in leven was.

In leven?

In dat gevangenenkamp, of hoe je dat noemt.

En ik had een baan. Ik besloot dat geld voor jou te bewaren.

Heel aardig.

Ik heb een heel speciaal cadeautje voor je.

Hopelijk weet je het nog.

Noga.

Weet je nog dat je die altijd at? En ik maar zeuren over je gebit.

Ik had het bij me toen ik neerstortte.

Ik was er spaarzaam mee.

Ik nam zes maanden lang iedere dag een hapje.

Je hebt je haar anders. - Wel honderd keer de laatste weken.

En je draagt geen bh.

Dat doet niemand meer. Heb je dat niet gehoord?

Ze hebben ons wel verteld over minirokjes.

Nooit gedacht dat ik ze zou zien. - Zal ik er eentje aantrekken?

Dat hoeft niet.

Charlie.

Ik heb iemand anders ontmoet.

Heb je niets te zeggen? Wat zit je daar maar?

Ik wist niet of je terug zou komen.

De mannen hier hebben geen respect. Wie me niet allemaal opbelde...

Veel van je vrienden van de basis boeiden me niet.

En toen kwam Cliff.

Peggy en hij gingen uit elkaar. Ze ging met de kinderen weg.

Daarna kwam Cliff wel eens langs. Hij speelde met Mark.

Deed wat klusjes in huis.

Hij probeerde me niet te versieren. Helemaal niet.

Ik wist wat hij wilde, maar...

Hij deed niks.

En toen gebeurde het gewoon.

We wisten het allemaal. Het kon niet anders.

Cliff heeft me ten huwelijk gevraagd.

En ik heb ingestemd.

Laat het hier maar bij.

Ga maar naar bed.

We komen er wel uit. - Wat ga jij doen?

Ik blijf hier zitten.

Ik slaap niet. Die pillen van je helpen niet.

Het kost gewoon tijd om je weer aan te passen.

Ik had alles mooi op een rijtje, maar het loopt anders.

Wist je dat m'n vrouw wil scheiden?

Voel je woede?

Het is belangrijk dat ik m'n zoon niet kwijtraak.

Ik laat hem niet gaan.

Dat hoeft ook niet.

Wat er ook gebeurt, ik laat 'm niet gaan.

Stilte alstublieft.

Om u stijlvol op weg te helpen naar het succes,

biedt Rogers Motors u de sleutels van die Cadillac aan.

En als speciaal toemaatje,

de Texaanse schone die al die tijd uw Vietnam-armband droeg.

Linda Forchet.

Majoor, ik heb ernaar uitgekeken om u dit terug te geven.

Hartelijk dank.

Warenhuis Grims biedt u iets aan,

als bewijs van onze bewondering en onze hoop voor uw toekomst.

Een dollar voor elke dag in Hanoi.

Dat maakt samen een totaal van 2555 dollar.

En een geluksmunt.

Erg bedankt.

Wat gaat u met het geld doen?

Ik ga ze thuis verstoppen.

Praat er eens over met hem.

Wat zal ik hem zeggen? Het spijt me dat je gemarteld werd?

Het spijt me dat ik je verlaat?

Dit heb ik niet gewild.

Ik ook niet.

Het komt wel goed.

Ik praat wel met hem.

Ik voel me zo schuldig.

Hierheen, kleine.

Nu naar je pa.

Spelen jullie maar. Ik ben bekaf.

Drink je iets van me?

Wil je dat ik wegga?

Nee, hoor.

Ik kan me voorstellen dat je me zou willen aftuigen.

Waarom zou ik dat willen doen? - Na wat er gebeurd is.

Je moet over zoiets praten, vind ik.

Welkom thuis, Charlie.

Blij dat ik thuis ben, Cliff.

Ik moet zeggen dat ik je bewonder. - Dank je.

Ik heb zelf het één en ander meegemaakt.

Maar wie daar niet geweest is, moet zich afvragen

of hij het gered had. Met die martelingen en zo.

Die spleetogen zijn wreed.

Je wil er vast niet over horen. - Helemaal niet.

De gedachte alleen al.

Je hebt geboft, dat ze je niet verminkt hebben.

Wil je weten wat ze deden? - Nee.

Natuurlijk wel.

Ik zal je een trucje met een touw laten zien. Daar waren ze goed in.

Je moest knielen, met je gezicht naar hen toe.

En dan bonden ze je handen vast.

Help me even. Bind ze stevig vast.

Zo?

Strakker, ze deden het strakker.

Weet je zeker dat je dit nog eens wil doormaken?

Nou pak je de uiteinden vast.

En die trek je omhoog, alsof je me gaat optillen.

Hoger. Je moet m'n botten horen kraken.

Hoger.

Hoger.

Oké, zo is het wel genoeg.

Dat deden ze twee keer per dag.

Hoe hield je het vol?

Je leert van het touw te gaan houden. Zo versla je ze.

Zo versla je je beulen. Je gaat van ze houden.

En zij hebben dat niet in de gaten.

Luister, Cliff.

Neem me niet kwalijk,

maar wil je m'n zoon geen kleine noemen?

Doe ik niet meer. Sorry, Charlie.

Daar ga je.

Wat kan ik voor je doen? - Voor tien dollar benzine, graag.

Majoor Rane?

Linda Forchet, ik droeg uw armband.

O ja, hoe gaat het? - Prima.

Mooi overhemd. Net gekocht?

Drinkt u wat van me? - Nee, ik moet naar huis.

Wilt u de eerste vent zijn die me iets weigert?

Stap in, dan parkeer ik de wagen.

Ik werk hier 's avonds. - Wat doe je hier nu dan?

Zomaar. De planten water geven.

Wat kletsen.

Doe mij maar een Tom Collins. Wat drinkt u?

Een biertje, graag. - Bent u majoor Rane?

De man heeft dorst. - Jij ook zeker?

Dat is nog eens een dorpsidioot.