Behind Your Touch (힙하게)

เราจะตามล่าผู้มีพลังวิเศษในวันนี้กันครับ

แม่

คิมซอนอูครับ เขาคือผู้ต้องสงสัย ที่เราต้องเช็กให้ได้ ตั้งใจนะครับ

ผมไม่เป็นไรจริงๆ ครับ

มั่นใจได้ว่าไม่ใช่เขา เช็กผ่านๆ แล้วปล่อยไปเลยครับ

เชิญครับ

เหมือนว่าคิมซอนอูจะไปที่ภูเขามูจินนะครับ

สัมผัสคนอื่น แล้วดูตำแหน่งของคิมซอนอูมาครับ

- รถกำลังมาค่ะ - คุณซอนอู

- ตามส.ส.ชาไปค่ะ - หลีกไปข้างๆ หน่อยค่ะ

ทำไมคิมซอนอู ถึงไปทางเดียวกับส.ส.ชาตลอดเลยล่ะ

แล้วตอนนี้อยู่ไหน

- น่าจะอยู่ที่คอกในฟาร์มครับ - ไปที่คอกกัน

วันนั้นส.ส.ชามาที่คอกวัวผมด้วยนะครับ

เขาน่าจะมาหาพ่อผมนะ

- รับสายทีครับ - ใคร

ส.ส.จากพรรคเป็นกลางครับ

มีใครบางคนค่ะ

ลุงร่างทรงค่ะ

เอางั้นเหรอ

เขาอยู่ที่นั่น

คิมซอนอู

คิมซอนอูยืนอยู่หลังเสาคอกวัว ในคืนที่มีฝนดาวตกครับ

งั้นคิมซอนอูก็เป็นคนร้ายน่ะสิคะ

เป็นไปได้สูงที่จะเป็นแบบนั้นครับ

งั้นก็ต้องรีบจับเขาไม่ใช่เหรอครับ

ใช่ค่ะ

เขาอาจจะฆ่าใครอีกก็ได้นี่คะ

รีบจับกุมเขาไปเลยค่ะ

จับกุมแล้วยังไงต่อครับ

ทำไมคนร้ายถึงเป็นคิมซอนอูล่ะ

คนที่ยืนหลังเสาคอกวัว ในคืนที่มีฝนดาวตก

ก็คือคิมซอนอูนี่แหละครับ

การยืนหลังเสา มันชั่วร้ายมากเลยเหรอ

ผมจะอธิบายให้ฟังครับ

อิงจากรอยแผลของเหยื่อแต่ละคน

ฆาตกรต่อเนื่องหลับตา ในตอนที่ฆ่าพวกเขาครับ

คิดว่าทำไมครับ

ก็เพื่อไม่ให้เห็น ฉากการสังหารของเขาไงครับ

ไม่ให้ใครเห็นล่ะ

ก็เหล่าผู้มีพลังไซโคเมทรีน่ะสิ

แล้วคนพวกนี้ทำยังไง ถึงได้พลังไซโคเมทรีมาล่ะ

ได้มาผ่านแสง

ที่พุ่งมาจากวัวที่โดนดาวตกใส่ ในคืนที่มีฝนดาวตกครับ

คนหนึ่งจับที่ขา คนหนึ่งจับที่ก้น แล้วจะอ่านพฤติกรรมของคนที่ถูกจับได้

แต่พวกเขามองเห็นแค่ภาพที่คนคนนั้นมอง กล่าวคือ มองเห็นแค่ภาพจากจอตา

ฉะนั้น ถ้าคนร้ายหลับตา

ผู้มีพลังวิเศษก็จะไม่เห็นอะไรเลย นอกจากจอดำ

แล้วฆาตกรต่อเนื่องมันก็รู้เรื่องนั้นครับ

แต่ฆาตกรรู้ความจริงนั้น ตั้งแต่แรกได้ยังไงล่ะครับ

ก็เพราะว่ามันก็เป็นผู้มีพลังวิเศษ

ที่มองเห็นความทรงจำได้เหมือนกันไงครับ

เมื่อพิจารณาเบาะแสเหล่านี้ในภาพรวมแล้ว

ผมจึงสรุปได้ว่า

ไอ้คนที่ยืนหลังเสาคอกวัว ในคืนที่มีฝนดาวตกนั่นแหละ

คือฆาตกรต่อเนื่องครับ

แล้วรู้ได้ยังไงว่าเขาอยู่ที่คอกวัว

เหล่าผู้มีพลังไซโคเมทรีผู้แสนดี มองเห็นจากการจับขาและก้นของกันและกันครับ

ซึ่งคนนั้นก็คือคิมซอนอูเหรอ

ถูกต้องครับ

ถ้ามองเห็นแค่ภาพ งั้นก็คงไม่มีหลักฐานสินะ

น่าเสียดายที่ตอนนี้ทำได้แค่นั้นครับ

เสียดายอะไรล่ะ

เท่านี้ก็เพียงพอมากแล้ว

จัดการซิ

จางยอลเพื่อนรัก

เราไปกินข้าว กินยากันนะคะ

ทำไมน้ำลายไหลเยอะจังเนี่ย

เราต้องการหลักฐานที่เป็นรูปธรรม เพื่อจับคิมซอนอูครับ

เสื้อฝนปอนโช ไม่ก็อาวุธสังหาร

เราจะหามาได้ยังไงล่ะครับ

ต้องทำให้คิมซอนอู มานั่งที่ก้นแห่งความจริงให้ได้ครับ

แล้วเราก็จะตามหาหลักฐานได้

บงเยบุน

- ค่ะ - ได้ยินแล้วใช่ไหม

ค่ะ

ใกล้แล้วครับ อดทนกันอีกนิดนะ

ค่ะ

- รู้สึกดีไหม - ครับ

อยู่นี่เองเหรอ จัสติน พ่อตามหาอยู่แน่ะ

งั้นเหรอครับ

จัสติน เราไปหาพ่อกันไหม

ครับ

พ่อ

จัสติน

ตุ๊กตานี่มาไงล่ะเนี่ย

ผมยิงให้เขาเองครับ

ได้ยินว่าตามหาจัสตินอยู่เหรอครับ

หือ ผมน่ะเหรอครับ

เห็นลุงร่างทรงน้ำตาคลอเบ้า เลยรู้สึกได้ว่าเขาคิดถึงจัสตินน่ะค่ะ

ไม่คิดถึงจัสตินเหรอคะลุง

ฉันก็คิดถึงลูกชายตลอดเวลานั่นแหละ

เห็นไหมล่ะคะ

ลุง ตรงนั้นมีกิจกรรมถ่ายรูปด้วยนะ

ไปด้วยกันหน่อยดีไหมคะ จัสตินน่าจะชอบนะ

ฉันต้องเฝ้าบูธน่ะสิ

โธ่ คุณซอนอูเฝ้าแทนก็ได้แหละ

ใช่ไหมคะ

เดี๋ยวผมเฝ้าเองครับ

- ไปเถอะครับ - ได้เหรอ

งั้นเดี๋ยวผมรีบมานะครับ

ไปกัน

จัสติน

อยู่นี่เองเหรอครับ

กำลังตามหาอยู่พอดี

ผมเหรอครับ

ทำไมเหรอ

ยืนคุยไม่ไหวหรอก

นั่งลงก่อนสิ

พูดมาเลยเถอะครับ

เรื่องมันยาวน่ะ นั่งเถอะครับ

ไม่รู้สิครับ

คิดยังไงผมก็ไม่น่าจะ

มีเรื่องที่ต้องคุยกับคุณสายสืบยาวๆ นะ

ได้ยินว่าคุณทำนี่เองเหรอครับ

ครับ

ฝีมือดีเลยนะ

เรียนทำงานไม้มาเหรอครับ

ไม่เคยเรียนหรอกครับ แค่งานอดิเรกน่ะ

คุณเรียนจบจากม.ฮันกุก แถมมีฝีมือดีขนาดนี้

ทำไมถึงมาเป็นพนักงานพาร์ตไทม์ ร้านสะดวกซื้อในมูจิน

ทั้งที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับที่นี่ล่ะครับ

ผมอยากฆ่าคนน่ะ

อยากได้ยินอะไรแบบนี้เหรอครับ

ทำไมคุณถึงเอาแต่

สงสัยผมล่ะครับ

ผมไม่เคยทำอะไรให้น่าสงสัยสักหน่อย

เป็นสัญชาตญาณของนักสืบ ที่อยากจับคนร้ายใจจะขาดน่ะครับ

ไร้ความสามารถหรือเปล่า ไม่ใช่สัญชาตญาณ

การสงสัยใครโดยไม่มีหลักฐาน

เท่ากับใช้ความรุนแรงนะ

เรียกว่ามีฝีมือดีกว่าครับ

บางครั้งสายสืบก็ต้องเชื่อในเซนส์ มากกว่าหลักฐาน

รู้สึกไม่ค่อยแฟร์เลย

แต่ถ้านั่นเป็นงานของคุณสายสืบ ผมก็คงว่าอะไรไม่ได้

จะเข้าใจแล้วกันนะครับ

ผมจะลองหาโอกาสจับเขาดูสักครั้งครับ

ไม่ครับ อย่าทำแบบนั้นเลย

ถ้าคิมซอนอูคือคนร้ายจริงๆ เขาก็คงรู้เชิงเราอยู่แล้ว

เราไม่รู้หรอกว่าต่อไปเขาจะทำอะไร

คุณสองคนอาจจะเสี่ยงอันตรายได้

อย่าเพิ่งวู่วามจะดีกว่าครับ

ถ้าไม่จับเขา แล้วจะทำยังไงล่ะคะ

ตอนไม่มีพลังวิเศษช่วย ฉันก็จับคนร้ายได้

ทุกคนทำได้ดีมากครับ

ขอบคุณที่มาช่วยวันนี้นะครับ คุณอ๊กฮี

ไม่ได้ช่วยคุณสักหน่อยค่ะ ฉันช่วยเยบุนต่างหาก

บงเยบุน

คะ

มีเรื่องอะไรเหรอ

ไม่นะคะ

ก็เหมือนปกตินะ

บอกไปจะเข้าใจไหมเหอะ

ไม่นานมานี้

หัวหน้าได้เจอกับคุณตาของผอ.บงด้วยนี่

นี่มันข่าวสุดท้ายที่พี่ฉันเขียนนี่

นี่เป็นคดีที่พี่ฉันสืบค้างไว้

แต่มาตายไปก่อนที่จะสืบคดีนี้สำเร็จ

อ้าว กลับดึกจัง

อือ หนูขอพักหน่อยนะ

เยบุน

อะไรเนี่ย เมาเหรอ

นิดหน่อย

ทำไม มีอะไรเหรอ

ไม่มีอะไรหรอก

อยู่ๆ ก็ภูมิใจในตัวแกน่ะ

โตมาอย่างดีเลยนะ เยบุนของเรา

พรุ่งนี้

เราไปหาแม่แกกันไหม ไม่ได้ไปนานแล้ว

พี่

เรามาหาแล้วนะ

สบายดีใช่ไหม

แม่แกจากไปตอนอายุ 40

ตอนนี้แกก็อายุ 35 แล้วนะ

นั่นสิ

นับวันแกยิ่งเหมือนแม่นะ

ทั้งหน้าตา ทั้งนิสัยเลย

ตอนอายุเท่าหนู แม่เป็นไงเหรอ

ไฟแรงสุดๆ เลยแหละ รักความยุติธรรมมากด้วย

เห็นคนที่ลำบากทีไร ก็ทนมองผ่านไม่ได้

ยืนเคียงข้างคนที่น่าเห็นใจ และเขียนข่าวให้พวกเขา

พี่น่ะ

เป็นนักข่าวที่ดีคนหนึ่งเลย

แต่ทำไมแม่

ถึงเลือกทำแบบนั้นนะ

ถ้าหนูอ่านความรู้สึกแม่ตอนนั้นได้ ก็คงจะดีสิ

จดหมายสั่งเสียก็ไม่ทิ้งไว้

เราไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรหรอก

ทำไมแม่ถึงไม่บอกอะไรสักคำล่ะ

กับลูกสาว

ก็ไม่บอกอะไรเลยสักคำ

เหมือนว่าพี่จะบอกพี่จูมันอยู่นะ

ว่าที่ผ่านมาพี่เขาเป็นทุกข์มาก

ลุงส.ส.ชาน่ะเหรอ

อือ

บางทีการระบายความในใจกับคนอื่น ก็สะดวกใจกว่าไง

ลุงส.ส.ชา

คงสนิทกับแม่มากสินะ

ก็ใช่นะ

พี่จูมันเคยชอบแม่แกมาก สมัยยังเด็กน่ะ