The Good Bad Mother (나쁜엄마)

THE GOOD BAD MOTHER

Magpakatatag ka.

Kailangan mong maging malakas.

Bumangon ka.

Nanay ka.

Hinahanap ka ng mga anak mo.

Kailangan mo nang bumangon para pakainin at alagaan sila.

Ayos na ba si Young-soon?

Di ka na dapat…

nakialam.

Buwisit na mga langaw 'to.

Magdamag siyang nagtrabaho dahil nanganak ang mga baboy.

Mabuti na lang at may tao roon na tumulong sa kaniya.

Baka kung ano na'ng nangyari sa kaniya.

Pero ano'ng ginagawa nila sa babuyan?

Pinuntahan nila 'yong binili nilang bukirin sa 'yo.

Ano?

Binili nila ang bukirin ko?

PINIRMAHAN NI PARK SUNG-AE

Grabe.

Magbabayad ka ng cash?

Grabe.

Hala.

May amoy masarap.

Uy, Sam-sik.

- Magandang umaga po. - Uy.

Sino sila?

Ang mga lalaking 'to?

Ano sila…

Nandito sila

dahil malapit na silang lumipat

sa lugar natin.

Umorder sila ng mga rice cake para panregalo.

Ganoon ba.

Ilang kilo ba ang gusto n'yo?

Di ako sigurado.

Mga tatlo?

Tatlo?

Ah, tama.

- Marami nga palang tao. - Di ba?

- Tama. - Dadamihan ko pa.

Ayos na ang tatlumpung kilo.

- Grabe. - Tatlumpung…

- Masyadong marami 'yon. - Ano 'to?

Parang may kakaiba rito.

Nandito ba talaga kayo dahil sa rice cake?

Oo naman.

- Gawin na nating tatlo. - Sige.

Pero,

mas mataas ang pagkakaupo mo ngayon.

- Ano? - Ano'ng sinasabi mo?

Narinig kong nabenta na ang bukirin natin!

Ano?

Pambihira ka…

SAM-SIK'S MILL

Kay ganda ng 'yong mukha

Parang mansanas

Nagniningning ang 'yong mga mata

Nagniningning ang 'yong ilong

At nagniningning din ang kutsilyong ito

Hawakan n'yo siya.

Halika rito.

Ang lakas mo nang kumain.

- Kung gusto mo, puwede kang magpaopera. - Kain lang.

- Pero dahil sa mabilis na pagkalat, - Magaling.

- di magiging sobrang epektibo. - Magaling.

Ang galing mo.

Kailangan mo nang ayusin ang mga dapat mong ayusin.

Ang init!

Ma, ayos ka lang ba?

Oo.

Ayos lang ako.

Ayos lang ako.

Siguradong gutom ka na.

Patapos na ako. Sandali na lang.

Kuryente…

REGISTRATION CERTIFICATE

INSURANCE POLICY

Jou Electric.

BANDO REPAIR JOU ELECTRIC

JOIL PLUMBING U-RI SELF-SUPPORT CENTER

Kapag nagutom ka…

Kapag nagutom ka…

Di ako…

Di ako puwedeng mamatay.

Gusto mong iwan ang babuyan sa anak mo?

Kapag may nangyari sa akin,

kailangan niyang mabuhay mag-isa.

Di mo pa 'yan kailangan isipin sa ngayon.

Di tayo sigurado sa mangyayari sa buhay.

Pero alam mo naman,

di mabuti ang kalagayan ng anak ko, kaya di ko alam kung makakaya ba niya.

Kung ganoon,

kailangan mong kumuha ng mapagkakatiwalaan na magpapalakad sa babuyan.

At puwede akong tumulong sa mga gamot at bakuna,

kaya 'wag mo nang isipin 'yon.

Maraming salamat po.

- Salamat. - Wala 'yon.

Kayo na po'ng bahala.

Bakit bigla kang nagkakaganito?

Di pa nga ako nagreretiro.

Kakaiba si Mama ngayon.

Lahat ng mga nanay kakaiba.

Palagi silang nagagalit.

Dahil 'yon sa bumili ka

ng 200,000 won na mga item sa laro sa cellphone niya.

Nagkakamali rin minsan ang mga bata.

E, si Ms. Jin?

Paano siyang naging kakaiba?

Uy! Paano siyang naging kakaiba?

Di mo ba ako naririnig?

Grabe, nakakagigil.

Grabe.

Di n'yo 'to puwedeng gawin.

Ayaw ni Mi-joo na tumatambay tayo.

Paano 'to naging tambay?

Nagkasalubong lang tayo.

Di ba?

Pangkaraniwan lang magkasalubong sa maliit na lugar katulad nito.

Pero…

'Wag kang mag-alala.

Nagpunta si Mama sa bayan.

Sa bayan?

Kailan? May dala ba siyang pitaka?

Hindi 'yon ang mahalaga ngayon.

Paano naging kakaiba si Ms. Jin?

Di na siya masyadong nagsasalita.

Di na siya masyadong nagsasalita?

Di ba dapat magpasalamat ka pa? Di ka na palaging mapapagalitan.

Matamlay siya at hindi ngumingiti.

Kang-ho!

Kang-ho!

Kang-ho, nandiyan ka lang pala. Kung saan-saan kita hinanap.

Hi, Ye-jin at Seo-jin. Nandito rin pala kayo.

Ano 'to?

Bagong laruan?

Mabuti naman. Galing siguro sa mama n'yo.

Ayos lang ba ang lola n'yo? Ikumusta n'yo ko sa kaniya.

May appointment ang Tito Kang-ho n'yo. Aalis na kami.

Sige, tara na!

Ano, di raw masyadong nagsasalita?

Nandito ka na.

Sinabi mo na babalik ka.

Di ko pa binenta at baka balikan mo.

Naghahanap ako ng bota.

Ganito ba?

Medyo maikli 'to.

May mas mahaba pa ba?

Mayroon akong hanggang baywang. Sandali lang.

Di naman ganoon kahaba.

SAPATAOS PAMBABAE 15,000 WON SAPATAOS PANLALAKI 15,000 WON

Si Tiger.

Tiger.

Tiger!

Tiger.

Uri!

Excuse me.

Di ba siya si Tiger?

Ano?

Tiger?

Kamukha lang ni Tiger, kaya akala ko siya.

- Hello. - Ano'ng pinagsasabi niya?

Ano ka ba, ayos lang.

Saan siya nagpunta?

Kang-ho…

Kang-ho.

Kang-ho!

- Puwede na, 'no? - Ibebenta mo ba?

Nahirapan akong makakuha.

Ito na ang huling kaha.

Nandito.

Ay, dito pala.

Nandito.

Mga pasaway.

Ano 'yon?

Ang babata n'yo pa para manigarilyo.

Heto.

'Wag kayong maninigarilyo, ha?

Uy, sandali lang.

Binigyan kita ng 50,000 won.

5,000 won lang ang binigay mo sa 'kin.

Kalokohan 'yan. 50,000 won ang binigay ko sa 'yo.

Kalokohan 'yan.

Ibalik mo na ang pera niya, tanga.

- Ano ba. - Hoy.

Hindi ako tanga.

Bumalik lang ako sa pagkabata.

Pagkakataon 'to na bigay ng langit.

Di totoo ang pagkakataon na 'yan.

Di mo ba ibabalik ang pera ko?

Wala na kaming ibang magagawa.

- Kapkapan n'yo siya. - 'Wag, tama na.

- Kapkapan n'yo. - Bilis.

Lagot kayo.

Isusumbong ko kayo kay Mama.

Teka, regalo ba 'yan?

Akin na.

Hindi 'to regalo. Cellphone 'to, tanga.

Alam ko kung ano 'yan, tanga.

- Ikaw ang tanga, tanga. - Ibigay mo na nga…