Destined with You (이 연애는 불가항력)

เป็นอะไรไปคะ

เจ็บเหรอคะ

ไปโรงพยาบาลกันค่ะ

เดินไหวไหมคะ

ไม่มีเวลาไปโรงพยาบาลหรอก

เร็วเข้า เราต้องอธิษฐาน

เป็นอะไรหรือเปล่าคะ

ผมแค่ปวดหัวไมเกรนนิดหน่อยน่ะ

ดูสิ พระอาทิตย์จะตกแล้ว

อธิษฐานกันเถอะ

ผมไม่เป็นไรหรอก

ขี้โกงกันนี่

ฉันยังอธิษฐานไม่เสร็จเลยนะ

อธิษฐานไปสิ ผมไม่กวนหรอก

แต่คุณกวนฉันอยู่นะ

งั้นผมจะกวนคุณต่อไปแล้วกัน

เป็นไงคะ

ไม่เอา

ซื้อชุดให้ฉันทำไมคะ

เราจะไม่กลับกันไง

มีเรื่องอะไรใช่ไหม

เรื่องที่ท่านนายกเทศมนตรีเรียกฉันไปใช่ไหมคะ

ไม่มีอะไรหรอก

ผมจะจัดการเรื่องนั้นเอง

แล้วเราจะไปไหนกันคะ

เราจะพักสักหน่อย และไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกัน

ข่าวใหญ่

คุณทนายคว้าข้อมือ

ของสาวแก้มแดงต่อหน้าประชาชี

และเดินออกไปแบบลูกผู้ชายตัวจริง

มันเกิดอะไรขึ้นครับเนี่ย

ไม่น่าไปบอกหมอนั่นเลย

ฉันน่าจะจัดการเรื่องนี้เอง

ที่คุณบอกว่ามีคนที่ชอบแล้ว

เป็นอีฮงโจเองเหรอคะ

คุณคนร้ายนี่เอง

ที่บีบให้ท่านนายกเทศมนตรีย้ายคุณอีฮงโจไปที่อื่น

ฉันไม่ใช่ "คนร้าย" นะคะ

ฉันยุนนายอนค่ะ

ดูเหมือนคุณยุนนายอน จะเป็นพวกที่ทำอะไรไม่ยั้งคิดนะครับ

ก็ยังดีกว่าไม่ทำอะไรนะคะ

ถ้าจะทำ ก็ทำให้มันดี

คิดก่อนทำเถอะ

ดีจัง

ก็ต้องดีสิ เพราะว่าคุณอยู่กับผมไง

ห้องคุณอยู่ทางนั้น

มีอ่างอาบน้ำด้วย ไปอาบน้ำและพักผ่อนเถอะ

แล้วคุณจะไปไหนเหรอคะ

อาบน้ำไง

ทำไมจู่ๆ ถึงไปอาบน้ำล่ะ

ห้ามคิดทะลึ่งนะ

ก็ต้องอาบน้ำสิ

ล้างไม้ล้างมือก็ถือว่าอาบน้ำเหมือนกัน

กี่โมงแล้วเนี่ย

ทำไมอาบนานจัง

อย่าบอกนะว่าเข้านอนไปแล้ว

ปล่อยฉันรอเก้อเฉย

ฉันก็ไม่ได้โกรธเรื่องอื่นนะ

แถมถ่อมาถึงนี่ด้วย

อย่างน้อยก็ควรมาบอกฝันดีกันไหมล่ะ

อย่าเข้าใจผิดนะคะ

เมื่อกี้ดูคุณป่วยๆ

ฉันเลยเป็นห่วงน่ะ

ไม่ได้กะมาทำอย่างอื่นเลย

ผมก็ไม่ได้เข้าใจผิดนะ

งั้นก็ดีค่ะ

รู้สึกยังไงบ้างคะ

ไม่เป็นไรแล้วครับ

งั้น…

ฉันก็สบายใจและเข้านอนได้ค่ะ

ครับ หลับฝันดีนะ

ค่ะ คุณจางชินยูก็ฝันดีนะ

อะไรคะ

ผมไม่ได้บอกให้ไปนอนคนเดียวสักหน่อย

นอนสิ

คุณต้องนอนพักนะจะได้ตื่นไหว

จะหลับลงได้ไงล่ะคะ

มีคุณนอนอยู่ตรงนี้แบบนี้

ผมไม่อยู่ตรงนี้แล้ว

นั่นไม่ช่วยให้ฉันหลับได้หรอกนะ

ถ้าพูดอีกคำ ผมจะไม่อยู่เฉยแล้วนะ

แล้วคุณก็จะไม่ได้ดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วย

ทุกวันขึ้นปีใหม่

พ่อจะปลุกฉันตื่นตอนตีสามครึ่งค่ะ

บอกว่าเราควรไป ดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ภูเขาพุกฮันซาน

ฉันบ่นตลอดทางที่ขึ้นเขาว่าฉันไม่อยากไป

และบ่นตลอดทางที่ลงเขาว่าฉันเหนื่อย

แต่พอพ่อจากไป

ฉันก็เริ่มปีใหม่ตัวคนเดียวมาตลอด

และมักจะนอนตื่นสายค่ะ

ฉันคงไม่อยากรู้สึกว่าพ่อไม่อยู่อีกแล้วค่ะ

วันปีใหม่ของฉันเลยหดหู่มาตลอดเลย

ขอบคุณนะคะ

ที่อยู่กับฉัน

ไม่หนาวเหรอ

ก็พอทนได้ค่ะ

เพราะว่าฉันเป็นหมีไง

แต่ผมหนาว

เพราะว่าผมไม่ใช่หมี

จริงๆ เลย

คุณไม่ชอบจับมือไม่ใช่เหรอคะ

ใครบอกว่าผมไม่ชอบล่ะ

คือ…

ไม่นึกว่าจะได้เจอรุ่นพี่ที่นี่นะ

ก็ไม่นึกว่าจะเจอพวกนายแบบนี้เหมือนกัน

คุณที่ปรึกษามาทำอะไรที่นี่คะ

ที่นี่เป็นจุดที่ผม มาชมพระอาทิตย์ขึ้นในวันปีใหม่ครับ

มีที่ให้ไปตั้งเยอะแยะ ทำไมต้องเป็นที่นี่ด้วย

นายเองก็เลือกมาที่นี่นะ

ไหนๆ ก็เจอกันแล้ว ไปกินซุปต๊อกกุกด้วยกันไหมคะ

ทำไมต้องกินด้วยกันล่ะ ผมไม่อยาก

ฉันอยากนะ

นั่งเฉยๆ อย่าได้ทำอะไร เดี๋ยวผมจัดการเอง

แต่ท่าทางคุณทำอาหารไม่เป็นนะ

ผมไม่เคยลองทำ

แต่อย่างที่บอก เมื่อได้ลองแล้ว ผมทำได้ทุกอย่างแหละ

นายจะหาสูตรในมือถือเหรอ

ผมทำโดยไม่ดูสูตรได้

ดูเถอะ ถ้าไม่อยากเสียวัตถุดิบไปเปล่าๆ

ให้ฉันช่วยไหมคะ

ไม่จำเป็น คุณอีฮงโจ นั่งเฉยๆ เถอะ

น่าตื่นเต้นซะเหลือเกิน

รอไม่ไหวแล้วเนี่ย

เมื่อวานนี้ผมเป็นห่วงนะ

แต่ก็โล่งอกที่ไม่มีเรื่องอะไรครับ

ค่ะ

ไม่ยักรู้เลยค่ะว่าคุณถ่อมาถึงนี่ เพื่อชมพระอาทิตย์ขึ้นด้วย

ปีที่แล้วผมถ่ายรูปไว้ด้วย อยากดูไหมครับ

ค่ะ

ปีที่แล้วอากาศดีมากเลย

ว้าว

คุณถ่ายรูปสวยมากเลย

คุณเป็นหมีที่ตาแหลมเรื่องรูปถ่ายนะ

คะ

ตายจริง

อยากดูอีกไหมครับ

แย่แล้วไง

นึกว่าผมจะทำอาหารเก่งซะอีก แต่ไม่เลย

ผมอาจทำวัตถุดิบเสียเปล่าแล้ว

วันนี้เราต้องกินซุปต๊อกกุกกัน แต่ก็คงไม่ได้กิน

ให้ตายสิ…

หลบไป เดี๋ยวฉันทำเอง

ขอบคุณครับ

ให้ช่วยอะไรไหมคะ

ไม่เป็นไรครับ

เอาสูตรของนายไปด้วย

จะกินแล้วนะคะ

ดูดีนะเนี่ย

แต่อาหารที่ดูดี รสชาติมักไม่ได้เรื่อง

อร่อย

กลมกล่อมมากเลย

เป็นซุปต๊อกกุกที่อร่อยที่สุดที่เคยกินเลย

ขนาดคำพูดของคุณก็ยังน่าฟัง

เธอก็มีดีแค่เรื่องนั้นแหละ

ดูเธอสิ ขี้เหร่ซะไม่มี

ดูตา จมูก ปากนี่

น่ารักแล้วค่ะ

อือ

ก็จริง

โรคนี้มันส่งต่อกันมาครับ

ไม่มีใครรอดสักคน

พ่อคิดว่าเป็นเพราะคำสาป

ไม่มีคาถาที่ใช้กับคนป่วยเลย

ทำอะไรอยู่คะ

รอคุณโทรมาอยู่ไง

ฉันคิดอยู่นานและคิดอย่างดีแล้ว

ทำไมเราไม่ลองคาถาชำระจิตใจและร่างกายล่ะคะ

มันไม่ได้บอกว่ารักษาโรคได้

แต่ช่วยชำระจิตใจและร่างกายเราได้

ให้ผมไปหาคุณเลยดีไหม

ไม่ได้นะคะ

ไม่คิดถึงผมเหรอ

คิดถึงค่ะ

งั้นแค่นี้นะคะ

ถ้าคิดถึงผม แล้วทำไมถึง… วางสายล่ะ

ทำไมรับช้าจังคะ

ผมอ่านหนังสืออยู่น่ะ

เลยไม่รู้ว่าคุณโทรมา

"เมื่อจักรพรรดิพินิจชีวิต"

ฉันคงรบกวนเส้นทางสู่ความรู้ของคุณสินะคะ

งั้นวางดีไหมคะ

ไม่ ไม่ต้อง

ผมอ่านเสร็จพอดี

บรรทัดไหนน่าจดจำที่สุดคะ

ผมอยากอยู่กับคุณ

ไม่ได้มาจากหนังสือเล่มนั้นใช่ไหมคะ

อือ

มาจากผมเอง

เราเพิ่งอยู่ด้วยกันยันเช้านะคะ

ก็ตอนนี้คุณไม่ได้อยู่ข้างๆ ผมนี่

นอนลงสิคะ

เหมือนเราอยู่ด้วยกันเลย

เข้านอนกันดีไหม

ยังค่ะ

ทำไมล่ะ

เตียงนอนสบายกว่าโซฟาไม่ใช่เหรอ

ฉันบอกว่ายังไม่นอนไง

ทำไมถึงยังล่ะ

ไม่รู้สิ คุยเรื่องอื่นกันเถอะ

คุณเริ่มตกหลุมรักผมตั้งแต่เมื่อไหร่