Reptile

NA SPRZEDAŻ

Mają dzieci?

Nie pytałam.

Cholera!

Will, co to jest?

Pewnie szczur.

Cokolwiek to było, dawno sobie poszło. Basen jest chujowy. Wygląda jak bagno.

- Przestań. - Czemu?

Kiedyś lubiłaś się zabawić w ładnych domach.

Ten jest za ładny?

Jestem w środku ciemnego tunelu, a mój wóz właśnie zgasł.

Siedzę tam sama i szukam latarki.

Nagle słyszę nadjeżdżający pociąg,

ale go nie widzę.

Macam w poszukiwaniu kluczy, by włączyć akumulator i błysnąć światłami,

ale ich nie ma.

Słyszę, że pociąg się zbliża,

więc próbuję wysiąść, ale nie mogę.

- Zamieram. Nie mogę się ruszyć. - I co dalej?

To wszystko. Jak myślisz, co to znaczy?

Może boisz się, że cię przyłapie?

Tu Summer Elswick z Nieruchomości…

Jaki jest sekret przetrwania?

Jak przetrwaliśmy, gdy inni nie zdołali?

Zdradzę wam ten sekret.

Ale najpierw chcę, żebyście zrobili coś dla mnie.

- Nie znoszę tej brody. - Oczywiście.

Nie wygląda dobrze.

Weźcie wszystko, co wiecie o waszych firmach,

i zapomnijcie.

Dobrze. Powtórz.

Reklama?

Zapomnijcie.

Gdy szukanie kupca zajmuje pół roku, mówimy sobie:

„Mamy problem z marketingiem”.

Ale to nie jest problem marketingowy.

DOM SPRZEDASZ TYLKO UMIEJĘTNOŚCIAMI!

Problemem

NIE CHODZI O MARKETING

jesteśmy my.

Prawdę mówiąc,

w tej branży jest sporo dupków.

Dobra wiadomość jest taka, że to dobra wiadomość dla was.

Nie chciałam prezentować nieruchomości.

Stresuje mnie to.

Ale Bill, ojciec Willa, niech spoczywa w pokoju, nalegał.

Mówił: „Musisz, Camille”. Pamiętasz to, kochanie?

Dziękuję, skarbie.

Na zewnątrz stał taki facet…

Gdzie ty, kurwa, byłaś?

Przepraszam. Zasnęłam.

Wiedziałaś, że to dla mnie ważne.

I gdzie byłaś?

Zasnęłaś?

Spoko.

Summer, słucham.

Słuchaj, muszę kończyć.

- Dajesz czadu. - Hej, stary.

Przepraszam. Szalony dzień.

Te zadłużone domy to złoty interes.

- Sprytnie to rozgrywasz. - Każdy chce zarobić.

Tylne drzwi otwarte.

Hej, jestem w kuchni.

SUMMER ELSWICK PRZYJEDŹ DO WHITCOMB

WSZYSTKO W PORZĄDKU?

- Możemy zatrzymać się po drodze? - Spoko.

Tu Summer El…

To zajmie tylko chwilę.

W porządku.

Frontowe drzwi otwarte.

Halo?

Halo?

Summer?

GAD

Wyjeżdżasz do Francji?

Na mnie nie patrz.

To miejsce wybrał Tommy.

Uwielbia wszystko, co francuskie.

- Francuski sos… - Francuzów.

Francuzów, francuskie pocałunki…

- Nareszcie. - Jak tam moja ulubiona siostrzenica?

Hej.

- Modnie spóźnieni. - Nie, późno ruszyliśmy.

Co się stało?

Skaleczyłem się. Wypadek w kuchni.

- Sześć szwów. - Gówno prawda. Judy go dźgnęła.

Zasłużyłeś.

- Spójrzcie. - Młoda miłość.

- Hej, my tu czekamy. - Co pijecie? No już.

- …dwa tygodnie w podróży. - Wybrałeś coś, Vic?

- Nic nie rozumiem. - Dobra…

Poproszę ślimaki…

Hej, Wally.

Nie dość, że Oklahoma umie tańczyć, to jeszcze mówi po francusku.

Judy, popatrz. Malta, Chorwacja.

- O tak. - I zamek Scarborough…

- Poproszę spaghetti. - Nie, proszę dać mu kaczkę.

- Kaczkę. - Dobry chłopiec.

- Podobno jest nawiedzony. - Boisz się?

- Nie, cieszę. - Spójrzcie na twarz Allena.

To mina faceta, który więcej wyda na kolację

dla czterech kolesi, których nie lubi,

niż na Deenę, dzieci, urodziny, święta, wakacje…

- Pominąłem coś? - Nie.

- Przepraszam, muszę odebrać. - Przepraszam?

Dzwoni bank.

- Opowiedz to o Jessem Jamesie. - Ty robisz to lepiej.

No opowiedz!

Dawno, dawno temu Jesse James i jego gang rabowali pociąg.

Trzymał wszystkich na muszce.

I mówi: „No dobra,

oddajcie pieniądze, bo zabijemy kobiety i zgwałcimy mężczyzn”.

Jeden z rabowanych pyta: „Przepraszam, nie chciałeś powiedzieć,

że zabijecie facetów i zgwałcicie kobiety?”.

Na co odzywa się gej z tyłu:

„Pan James chyba wie najlepiej, jak rabować pociąg”.

- Chce ktoś? - Potrzebujemy więcej.

Opowiedz o tej wycieczce.

Trwa dwa tygodnie

i kończymy ją w zamku w Scarborough, w Anglii.

Podobno jest nawiedzony. Śpimy tam trzy noce.

Nie spodoba mu się to.

On nie wie, że jest nawiedzony.

Czekajcie, 7-2, ulica zachodnia 21, nr 3.

Umiesz dochować tajemnicy?

Jasne.

Jestem chory.

To znaczy?

Stwardnienie rozsiane.

Dowiedziałem się tydzień temu.

Spokojnie, nie umrę ci tutaj.

Jezu Chryste.

Zabierz stąd tych ludzi.

I żadnej prasy. Ani pary z ust. Cleary, co my tu mamy?

Agentkę nieruchomości.

- Masz już numer sprawy? - Tak. 19H-012.

…i okap nad strychem.

Dużo tu zakamarków. Obejrzałeś już cały dom, tak?

Są jakieś schody z tyłu? Coś takiego?

Zaglądałeś do piwnicy? Co tam jest?

Sprawdź podwórko. Są tam szopy i inne takie.

Przyjrzyj się dokładnie takim miejscom.

Zabójca czegoś zapomniał.

Dźgnięto ją tak mocno, że utknął w miednicy.

To moja.

Jak masz na imię?

Joe.

Joe, gdy przechodzisz przez te drzwi,

obserwuje cię 12 przysięgłych. Rozumiesz?

Tak jest.

Usłyszałam podjeżdżające auto. Facet podszedł do frontowych drzwi.

- Moment, Brenda. Gdzie byłaś? - W tamtym domu.

Wyszłam na papierosa.

Mieszkasz tam?

Nie, jestem opiekunką.

Usłyszałaś podjeżdżające auto.

Spojrzałaś w tę stronę.

I co dalej?

Mężczyzna wszedł do domu.

- Rób swoje! - Widziałaś go kiedyś?

- Spokojnie. - Nie.

- W jakim mógł być wieku? - Nie wiem.

- Jak wyglądał? - Nie wiem. Miał bluzę z kapturem.

Ale dziwnie chodził.

To znaczy?

Jakby utykał.

Cześć, Will.

Jestem Tom. Wydział zabójstw w Scarborough.

Wszystko jest nagrywane.

Zanim zaczniemy, chcę powiedzieć, że przykro mi z powodu tej sytuacji.

Jak długo byliście razem?

Jakieś półtora roku.

Jak opisałbyś wasz związek?

Był normalny.

Wzloty i upadki.

Jak każdy inny związek.

Kiedy ostatnio ją widziałeś?

Dziś rano.

Zauważyłeś cokolwiek dziwnego?

Nie.

Ale pokłóciliśmy się.

Wieczorem.

O co?

Teraz to już nieważne. Miałem prezentację.

Nie przyszła.

Wiesz, z kim miała się spotkać?

Nie wiem.

Nie znam nazwiska.

Nie mówiła mi.

Chciałem się z nią ożenić.

Powiedziałem to mamie.

Gdy ją poznałem.

Powiedziałem…

„Poślubię ją”.

- Czemu nie poślubiłeś? - Bo w sumie nadal jest mężatką.

Wiem, że to brzmi dziwnie, ale byli w separacji.

Jak nazywa się jej mąż?

Sam Gifford.

Will, czy zgodzisz się na wariograf?

Tak.