My Dear Guardian (爱上特种兵)

Xiao Jun,

awak masih menyukai rakan sekolah awak,

Xuan Xuan?

Mengapa awak menyukai dia?

Kesemuanya.

Mengapa?

Dia budak perempuan yang paling lawa

di sekolah kamu?

Bukan.

Habis, apa sebabnya?

Mengapa pak cik tanya saya soalan ni?

Luo Xiao Jun,

bagaimana dengan awak?

Doktor lihat saya.

Doktor rasa keadaan awak amat bagus.

Xia Chu,

tolong dia tukar kain kasa.

Ya.

Apa yang kamu buat secara serius?

Kami tengah mengkaji langkah seterusnya.

Awak ada mood lagi.

Baik, wad no.3.

Susah ke jumpa pakar psikologi?

Ayuh.

Ayuh, pergi jumpa pakar psikologi.

Jangan menyinggung perasaan saya.

Bagaimana saya menyinggung perasaan awak?

- Sampai giliran awak. - Sampai giliran saya.

Liang Mu Ze.

Sel darah putih pesakit katil no.18 masih rendah,

mesti memerhatikan keadaannya.

Jika ahli keluarga kamu suka,

boleh beritahu saya.

Saya boleh ambil lebih banyak untuk kamu.

Jangan segan.

Apa yang kamu buat?

Doktor Zhang.

Jangan awak melampau ya.

Saya tak mahu jururawat

beli sampai muflis.

Tidaklah. Saya yang mereka

beg tangan kitar semula ni

untuk jururawat.

- Yakah? - Sebagai tanda berterima kasih.

Terima kasih.

Kami pergi buat kerja.

Terima kasih kerana berikan hadiah kepada kami.

Kamu pergi buat kerja.

- Semua orang juga ada. - Terima kasih, Kak Meng Zhen.

Saya yang mereka

corak dan gaya ni.

Kamu tak dapat beli di luar.

Saya harap kamu suka.

Terima kasih.

Sama-sama.

Saya tiada?

Sebab, jarang ada lelaki beli beg tangan kitar semula.

Jadi, saya tak buat.

Namun,

saya tahu doktor utamakan kebersihan.

Jadi,

saya dah buat sabun untuk awak.

Harap awak suka.

Awak buat sabun ni khas untuk saya?

Ada nama saya

yang diukir pada sabun.

Terima kasih.

Sama-sama.

Tempahan peribadi, satu saja di dunia ni.

Saya pasti akan simpan baik-baik.

Baik.

Tadi, saya dah jumpa Xiao Jun.

Dia pulih dengan baik.

Hari ni, kami dah tukar kain kasanya.

Kalau tiada kemalangan,

dia boleh keluar dari wad pada Isnin.

Benar ke?

Terima kasih.

Baik, saya tahu.

Saya turun sekarang juga.

Ada pesakit di Jabatan Kecemasan,

batang penulangan menembusi dadanya.

Saya turun ke bawah.

Kamu jaga pesakit sendiri masing-masing.

- Maklumkan saya kalau berlaku sesuatu. - Ya.

Baik, awak pergi buat kerja.

Kak Meng Zhen, kami pergi buat kerja.

Baik, kamu pergi buat kerja.

Pak cik dah ada buah hati?

Tiada.

Berterus terang saja.

Rahsia antara lelaki,

saya takkan beritahu mak saya.

Pak cik bukan awak, tak takut pada mak awak.

Habis, pak cik takut pada siapa?

Pak cik paling takut pada awak.

Xiao Jun,

tukar kain kasa.

Mari.

Gulung baju awak.

Kak tolong awak.

Kak keluar!

Jangan usik saya! Kak keluar!

Kak akan keluar setelah tolong awak tukar kain kasa.

Dengar cakap Kak.

Saya tak mahu Kak tukar!

Tak mahu Kak tukar!

Kak keluar! Keluar!

Kak keluar!

Xiao Jun.

Xiao Jun, kenapa dengan awak?

Doktor Xia, kenapa pula?

Tiada apa-apa.

Doktor Xia, awak mesti belajar

menghormati permintaan pesakit.

Jika permintaan pesakit salah?

Fikirannya yang degil

hanya akan menyebabkan dia menderita.

Doktor Xia, bukankah tukar kain kasa saja?

Mengapa ada penderitaan?

Tiada apa-apa.

Saya datang nanti.

Baik.

[Mengapa perintah perubatan pesakit katil no.17 belum sampai?]

Bukan, cikgu.

Tadi, komputer saya tergendala,

baru siap dibaiki.

Bolehkah awak menggantikan saya tolong Luo Xiao Jun tukar kain kasa?

Tak boleh, saya tengah sibuk.

Saya tolong awak menaip perintah perubatan.

Saya tolong awak menaip semua perintah perubatan

pada minggu ni.

Dua minggu.

Boleh.

Dah okey.

- Terima kasih, Doktor Xiao. - Tak apa-apa.

Terima kasih.

Xiao Jun,

awak beritahu kakak,

mengapa awak tak benarkan Doktor Xia tolong awak tukar kain kasa?

Apa kaitan dengan awak?

Juga tiada kaitan dengan awak.

Luo Xiao Jun,

kenapa dengan awak?

Mengapa awak ni biadab?

Liang Mu Ze,

pak cik akan jaga mak saya seumur hidup ni?

Apa kaitan dengan awak?

Xiao Jun.

Pagi tadi, mak tanya awak apa nak makan pada tengah hari,

awak belum beritahu mak.

Pak cik akan jaga mak saya?

Sudah tentu pak cik akan jaga dia.

Dua set tulang rusuk khinzir rendidih.

Mak pergi beli bersama Liang Mu Ze.

Mengapa awak amat gembira?

Liang Mu Ze kata akan jaga mak saya seumur hidup ni.

Apa maksud Kak?

Maksudnya, Kak dah tahu.

Kak tahu sebab awak membenci Kak.

Disebabkan Liang Mu Ze, betul?

Dengar baik-baik.

Sejak kali pertama kita berjumpa,

Kak ialah doktor awak.

Begitu juga dengan sekarang.

Kesihatan awak merupakan tanggungjawab saya

sampai awak keluar dari wad.

Kak tak harap awak membenci Kak.

Hal ni tak berkaitan dengan Liang Mu Ze,

tapi demi kebaikan awak.

Jika

awak bermusuhan dengan Kak tanpa sebab,

akhirnya, mungkin hati awak yang akan dilukai.

Kak tolong saya menempah sejambak bunga.

Menempah sejambak bunga?

Atas nama Liang Mu Ze,

hadiahkan sejambak bunga kepada mak saya

agar saya boleh mempercayai awak.

Awak akan terima rawatan?

Betul.

Boleh.

Boleh.

- Awak nak kembali ke kem petang nanti? - Betul.

Xiao Jun jadi sensitif setelah jatuh sakit.

Jangan simpan

pertanyaan dia dalam hati.

Kak,

Xiao Jun ialah budak kecil, tapi saya bukan.

Saya mesti berpegang pada janji.

Ze, tak perlu.

Dah lapan tahun, cukuplah.

Saya amat sihat,

Xiao Jun juga dah besar.

Saya boleh jaga dia.

Sebaliknya,

awak patut menuju ke depan.

Bercinta, berkahwin

dan beranak,

cari kehidupan milik sendiri.

Jaga kamu merupakan kehidupan saya.