Our Blues (Urideurui Beulluseu / 우리들의 블루스)

SERIAL NETFLIX

CHUN-HUI I EUN-GI

CHUN-HUI I EUN-GI

Pani Kang?

Pani Kang.

Pani Kang.

Boże.

Co pani tu robi na takim mrozie?

Co to jest?

Ubrania Dong-i, Dong-seoka i ich ojca.

Tyle lat trzymała pani

ich stare ubrania?

To moja przyjaciółka, Dong-i.

Ale czemu pali pani zdjęcia swoje i Dong-seoka?

Czemu ich pani nie zatrzyma?

Sprawdź, czy powinnam coś zostawić.

Trzymałam je, bo nie umiałam czytać ani pisać.

To…

bezużyteczne.

Naprawdę?

Pani Kang!

Boże!

Rany!

Mogło się pani coś stać!

Czemu robi to pani sama?

Mogła pani poprosić mnie o pomoc.

Proszę zaczekać.

Ma pani…

Na pewno masz dziś dużo pracy.

Oby ryby były dziś tanie.

CHUN-HUI I EUN-GI CZ. 1

Uda wam się, mamo i tato!

Uda wam się, mamo i tato!

Uda wam się, mamo i tato!

Uda wam się, mamo i tato!

- Żaba umie pływać - Żaba umie pływać

- Homar ma szczypce - Dobra robota.

Brawo.

- Dziękuję. - Wodorosty falują

Tadam, to muszla

Co to było?

- Następnym razem wygram. - Tato…

Kochanie, wygrałeś.

- Wygrałeś, tato! - Wystarczy.

On chyba jest delfinem.

Jak może być taki dobry?

Tato, wygrałeś!

Eun-gi, wygrałem!

Do góry!

Eun-gi! Wygraliśmy!

Mój tata wygrał! Wygrałam!

Jedzmy.

- Wystarczy. - Wygraliśmy!

Wygraliśmy!

Ta gwiazda to Ppoppo.

To naprawdę Ppoppo?

Oczywiście.

Ppoppo, nasz pies, którego potrącił samochód, zmienił się w gwiazdę.

A ta…

To Ppalgang, złota rybka, która zdechła w zeszłym roku.

I ta.

Czarny kot, którego widziałaś na ulicy dwa miesiące temu.

My po śmierci też będziemy gwiazdami?

Oczywiście. Będziemy lśnić.

Eun-gi.

Te gwiazdy to moi bracia.

To moi starsi bracia bliźniacy, którzy zmarli na odrę

w dzieciństwie.

Mój starszy brat też tam jest.

A ta gwiazda

to mój tata. Twój dziadek.

Nie jest mi przykro, że nie żyją, bo się stali gwiazdami.

Stali się pięknymi gwiazdami, na które możemy patrzeć każdego dnia.

Masz rację.

Więc nie powinnam smucić się z powodu Ppoppo.

Zawsze mogę spojrzeć na tę gwiazdę.

To prawda.

- Tato. - Co?

Kto umarł i stał się księżycem?

Nikt.

Nikt nie stał się księżycem. Księżyc to tylko księżyc.

Chroni gwiazdy i spełnia nasze życzenia.

Przestań ją okłamywać.

Zostaw nas.

Eun-gi.

Dokąd pojedziemy wiosną, gdy odwiedzimy Czedżu?

- Tam, gdzie jest 100 księżyców. - Ile to jest 100?

Dziesięć razy dziesięć.

- Masz rację. - Niewiarygodne.

Eun-gi, nie wierz mu. Jest tylko jeden księżyc.

Czy ja kłamię?

Zawsze jeździmy pod namiot, gdy mówisz, że pojedziemy.

Prawda? Nie jestem kłamcą.

Boże.

Naprawdę jedziemy na Czedżu?

Podoba mi się tu, w Mokpo.

Co mówiłem o życzeniach, o których spełnienie poprosisz?

Że księżyce spełnią sto moich życzeń.

Zostanę dobrą pływaczką, zobaczę delfiny, moje ulubione zwierzęta.

Nie będziesz wyjeżdżał do pracy i będziesz się ze mną bawił.

Mama nie będzie na mnie krzyczeć i się wściekać.

Babcia wyzdrowieje.

Babcia Chun-hui,

najsilniejsza osoba na świecie, też mieszka na Czedżu.

Znasz ją, prawda?

Byliśmy u niej dwa lata temu.

Często dzwoniliśmy na wideo. Nie pamiętasz?

Pamiętam.

Ale naprawdę jest silniejsza od ciebie?

Oczywiście, że tak. Nie mam z nią szans.

- Cielę muczy - Cielę muczy

Jest dużo silniejsza ode mnie.

Uratowała wielu ludzi większych ode mnie

przed utonięciem w morzu.

Jedną ręką łapie ośmiornice, które są większe niż ja.

Przyjaźni się też z delfinami.

Codziennie pływają i bawią się razem.

Co jeszcze?

Potrafi wstrzymać oddech pod wodą o wiele dłużej niż ja.

- Co jeszcze? - Babcia Chun-hui może codziennie

nosić cię na barana.

Jest szefową wyspy i morza.

Szefową?

Ani mama, ani tata jej nie pokonają.

Nikt jej nie pokona. Jest najsilniejsza ze wszystkich.

Na Czedżu

popłynę do księżyca, który spełni nasze życzenia.

Co jeszcze?

Tato, co jeszcze?

JEDNOŚĆ

Chciałabym polecieć na Czedżu.

Tata mógłby popłynąć księżycową łodzią, a ja zobaczyłabym 100 księżyców

i babcię Chun-hui.

Tato, nie jedź.

- Tato… - Eun-gi!

Wrócę za 30 dni.

To dziesięć razy trzy.

Tato…

Tato, nie jedź.

Jedź. Nie rozmawiaj z nią.

Uważaj na siebie.

Jesteś wszystkim, co mamy. Bądź ostrożny.

Dobrze, Hae-seon.

Eun-gi!

Uważaj na siebie.

- Wrócę z pieniędzmi. - Tato…

- I pojedziemy na Czedżu. - Tato…

- Nie jedź. - No jedź już.

Tato…

Tata już jedzie. Pożegnaj się.

- Pa. - Pa.

Nie płacz.

Chyba oszalałaś.

Miałaś rzucić pracę w markecie.

A teraz jeszcze restauracja i sklep?

Cały dzień pracuję w markecie.

Nie mam czasu odwiedzać męża w szpitalu.

Ale muszę pracować.

Popracuję dorywczo dniami i nocami.

Sprzedaj dom i opłać jego leczenie.

Sprzedamy dom i pojedziemy na Czedżu, jak się obudzi.

Kupimy łódź, o której marzył.

Spakuj więcej ubrań Eun-gi.

Nie zostawiaj jej na Czedżu tylko dwa tygodnie.

Niech tam zostanie, póki jej tata się nie obudzi.

Dwa tygodnie.

W tym czasie przywyknę do nowej pracy.

Potem ją tu przywiozę.

Nie mów,

że jego matka nie wie

o wypadku syna i o tym, że jest ranny.

Jak mogłam jej powiedzieć?

Powiedziała, że kupi nam łódź, dom i samochód,

jeśli przyjedziemy na Czedżu.

Dlatego w tym wieku nadal pracuje.

Jej mąż i bracia Man-su

zmarli i została sama.

Man-su, jej jedyny syn, był utrapieniem przez całe życie.

W końcu dojrzał.

Jak miałam jej powiedzieć, że miał wypadek

i że od ponad miesiąca jest nieprzytomny?

Jak mogłabym jej to powiedzieć?

Jak?

Wypij to.

Co masz powiedzieć,

kiedy babcia Chun-hui spyta, gdzie jest twój tata?

Pracuje, żeby dla mnie zarabiać.

Gdzie?

Na wyspie Baengnyeong na Morzu Żółtym.

„Na wyspie Baengnyeong

na Morzu Żółtym”.

Dobra robota.

Gdy zwracasz się do dorosłych, używaj form grzecznościowych.

- Dobrze. - Jeszcze raz.

Tak jest.

Powiesz jej, że tata jest chory?

Mamo, pojedź ze mną na Czedżu.

A co z tatą?

Zostawić go samego w szpitalu?

Gdy rozbolał cię brzuch i trafiłaś do szpitala,