처음 195줄입니다.
อะไรนะ
เพื่อซูปินเฉวียนแล้ว เขาเอาทรัพย์สินในบ้านให้คนอื่นหมดเลยเหรอ
พ่ะย่ะค่ะ
แม้แต่ข้าก็ได้ภาพวาดมาแค่สี่ภาพเอง
เจ้ามีภาพวาดสี่ภาพ
ช่างน่าเวทนาจริง ๆ
เพื่อตาเฒ่าหัวดื้ออย่างซูปินเฉวียนแล้ว
เขาถึงกับเอาทรัพย์สินทั้งหมดไปให้กับคนอื่น
ข้าอยู่กับเขามาตั้งนาน
เขากลับให้กาเหล้ากับข้ามาแค่อันเดียว
รวมกับจอกเหล้าอีกสี่ใบ
ขนาดเจ้ายังได้ภาพวาดสี่ภาพเลย
เสด็จพี่
ที่แท้ท่านได้แค่กาเหล้าใบเดียว
กับจอกเหล้าอีกสี่ใบเองเหรอ
ดูท่าอาจารย์ยังไม่ได้ใจดำกับข้าที่สุด
เจ้าไป
ไปเดี๋ยวนี้เลย
เอาของที่เขาให้คนอื่นกลับมาให้หมด
ส่งไปยังท้องพระคลัง
ใครก็ห้าม
มีน้ำหนักในใจเขามากไปกว่าข้า
ได้
เสด็จพี่
แล้วสี่ภาพนั้นของข้าล่ะ
คืนมาสาม
อย่าทำเช่นนี้สิ
ริบให้หมด
อย่า เป็นสามภาพละกัน
ริบให้หมดเลย
อาจารย์
วันนี้ท่าน
ส่งของขวัญออกไปเท่าไรกันแน่
เป็นของนอกกายทั้งนั้น
ขอเพียงแค่ช่วยเหลือตระกูลซูได้
ส่งออกไปมากแค่ไหน
ส่งให้กับใคร
ล้วนไม่สำคัญ
จี้เอ๋อร์ทำไมถึงไม่พูดแล้วล่ะ
แล้วยังทอดถอนใจอยู่เนือง ๆ
ไม่ใช่บอกว่ามาดื่มชาแก้กลุ้ม กับอาจารย์หรอกหรือ
ใช่ ๆ
อาจารย์
ความจริงท่านควรจะออกมา เดินเล่นข้างนอกให้มากหน่อย
หลักครองตนในสังคมของโลกมนุษย์
น่าสนใจเป็นอย่างมาก
โดยเฉพาะไม่กี่วันก่อนจะถึงวันเทศกาล
จะครึกครื้นและมีความสุขมากที่สุด
เพราะตอนที่ในใจของทุกคนมีความคาดหวัง
ถึงจะมีความสุขที่สุด
ห้าร้อยปีแล้ว
ข้ามาลิ้มรสความโดดเดี่ยวบนโลกมนุษย์
การปรากฏตัวของนาง
ราวกับดอกเหมยที่ผลิบาน
อยู่ในใจของข้าในฤดูหนาว
ทำให้ใจของข้า
มีทิวทัศน์ให้ชื่นชมในที่สุด
แต่ข้าก็ไม่อาจอยู่เป็นเพื่อน จนกระทั่งมันเหี่ยวเฉาได้
ข้าจึงเด็ดมันไปเสียเอง
วางลงในตอนนี้
อาจจะเป็นวิธีการที่
ดีต่ออีกฝ่ายที่สุดแล้ว
อาจารย์มีนัดในเทศกาลชีซีหรือไม่
ให้ข้าทายดูซิว่านัดกับใคร
ซูอินอิน
อาจารย์
วิธีเอาใจสาว ๆ เกรงว่าท่านคงยังไม่รู้ใช่ไหม
บังเอิญศิษย์ของท่านพอรู้อยู่บ้าง
จะได้ช่วยเสนอความคิดเห็นให้ท่าน
จี้เอ๋อร์มีวิธีอะไร
ท่านดูนะ
การเอาใจสาว ๆ นี้น่ะ
ก็คือทำให้คนที่ชอบมีความสุข
คนฉลาดอย่างอาจารย์
ไม่ว่าจะทำให้ท้องฟ้าปลอดโปร่ง หรือมีเมฆฝนสักนิด
หรือทำรุ้งกินน้ำหลังฝนตก
จะต้องทำให้หลินหลิน
ไม่ใช่ ซูอินอินญาติผู้พี่ของหลินหลิน
จะต้องทำให้นางประหลาดใจครั้งใหญ่แน่นอน
ไม่มีความประหลาดใจอะไรอีกแล้ว
อาจารย์ ท่านอย่ายอมแพ้ง่าย ๆ แบบนี้สิ
พวกเราในฐานะผู้ชาย
ไม่มีเรื่องประหลาดใจ ก็ต้องไปสร้างความประหลาดใจสิ
ท่านลองคิดดูนะ
ท่ามกลางบรรยากาศของเทศกาล
แล้วมีฝนตกปรอย ๆ สักหน่อย
บรรยากาศอย่างนั้น
ไม่รู้จะช่วยส่งเสริมหนุ่มสาว ให้ครองรักกันได้ตั้งกี่คู่
ทำได้
ถ้าหากเป็นเช่นนี้จริง ๆ
ก็นับว่าทำความปรารถนาของข้า ให้เป็นจริงไปอย่างหนึ่งเช่นกัน
งั้นอาจารย์ท่านรับปากแล้วหรือ
งั้นได้เลย ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้ว พวกเราก็กลับกันเถอะ
อาจารย์
จี้เอ๋อร์ เจ้ากลับไปก่อนเถอะ
อาจารย์ยังอยากนั่งดื่มชาอีกสักพัก
งั้นท่านค่อย ๆ ดื่มนะ ข้าไปก่อนนะ
พอคนจาก ชาก็ชืด
ทุกสิ่งล้วนเป็นความว่างเปล่า
ได้เวลาควรกลับไปแล้ว
ฟังให้ดี
คืนนี้ยามชวด
ให้เจ้านายของเจ้ารออยู่ตรงนี้
เรื่องเกี่ยวข้องกับนิ่งซิวรุ่ย กลับไปส่งสารให้ดี ๆ
ไม่อย่างนั้น
ข้าจะเอาชีวิตสุนัขของเจ้า
นิ่งซิวรุ่ย
นกพิราบเอ๋ยนกพิราบ
เทศกาลชีซีจะสำเร็จหรือไม่
ก็ขึ้นอยู่กับคราวนี้แล้ว
สู้ ๆ ข้าเชื่อในตัวเจ้า
หลินหลิน
ข้าเห็นเจ้าครั้งแรก
ข้าก็แน่ใจแล้วว่า
เจ้าคือผู้กล้าที่แท้จริงในใจข้า
เจ้ายินดี
ไปสุดขอบฟ้าด้วยกันกับข้าหรือไม่
แล้วก็
เจ้ายินดีมาเป็นคู่รักเทพนิยายกับข้าหรือไม่
เจ้ายินดีเหรอ
หลินหลิน ข้ารักเจ้ามากเลย
องค์รัชทายาทของพวกเรา
คงไม่ได้เป็นโรคบ้าตัณหาหรอกใช่ไหม
ข้าเห็นว่าเหมือนนะ ไม่งั้นจะอยู่ที่จวนของใต้เท้านิ่ง
นานขนาดนั้นไม่กลับมาเลยได้ยังไง
เจ้าอย่าพูดแบบนี้
- เดี๋ยวจะถูกตัดหัว รีบไปเร็ว รีบไปเร็ว - ไป ๆ ๆ
[นัดอาจารย์หลินเจอกันที่หัวสะพาน ในเทศกาลชีซี ไม่เจอไม่กลับ ]
[นัดอาจารย์หลินเจอกันที่หัวสะพาน ในเทศกาลชีซี] [นัดอาจารย์หลินเจอกันที่หัวสะพาน ในเทศกาลชีซี ไม่เจอไม่กลับ ]
[นัดอาจารย์หลินเจอกันที่หัวสะพาน ในเทศกาลชีซี]
เจ้านี่ไม่ทำงานในวังให้ดี ๆ
ออกมาทำอะไรข้างนอก
แต่ว่าก็ไม่น่าแปลก
เขาโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่งมาแต่เด็ก
แล้วยังถูก
พอเจอกับวันแห่งความรักแบบนี้อีก
จะนึกเศร้าขึ้นมาก็คงมีบ้างแหละ
ในเมื่อเขาตั้งใจคารวะข้าเป็นอาจารย์
ข้าก็พอจะนับว่าเป็นญาติของเขาได้
ออกไปปลอบใจสักหน่อย
ก็ไม่นับเป็นการเสียมารยาทหรอกกระมัง
หลินหลิน
หลินหลิน
หลินหลิน
คือว่า ข้าถามเจ้าอย่างหนึ่งสิ
ก็คือว่า
มีผู้หญิงคนหนึ่ง
นางได้พบกับผู้ชายคนหนึ่ง
ผู้ชายคนนี้น่ะ ช่วยนางอยู่ตลอด
แล้วยังสละชีวิตช่วยนางหลายต่อหลายครั้ง
แต่ว่าผู้ชายคนนี้
ทำตัวคุ้มดีคุ้มร้ายกับผู้หญิงคนนี้
เจ้าว่าตกลงเขาชอบผู้หญิงคนนี้หรือไม่
ข้าถามเจ้าอยู่นะ
ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติเถอะ
ชอบหรือไม่ก็บีบบังคับกันไม่ได้
พูดเท่ากับไม่ได้พูด
นี่คืออะไรเหรอ
ใครเขียนให้เจ้าน่ะ
เพื่อนธรรมดา
เพื่อนธรรมดาแล้วเจ้าตื่นเต้นทำไม
เกือบได้เวลาแล้ว เจ้าควรไปได้แล้ว
อีกเดี๋ยวท่านลุงท่านป้าจะเป็นห่วง
- เจ้ารีบไป - ไม่สิ
พวกเรานัดกันจะออกไปเที่ยวข้างนอก ด้วยกันไม่ใช่เหรอ
ข้าไม่มีเวลา
แล้วเจอกันใหม่นะ
ถังหลินหลิน เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่
เขาเป็นขันทีนะ
พวกเราเคยเจอกันมาก่อน
เจ้าบอกว่าเจ้าช่วยข้าได้
ดูท่าเจ้าคิดจนเข้าใจแล้ว
ว่าทำไมข้าถึงจะช่วยเจ้า
เพราะว่า
เจ้ากับข้าเกลียดคน ๆ เดียวกัน
ข้าไม่เกลียดใครทั้งนั้น
ข้าแค่อยากให้สิ่งที่ข้ามีในตอนนี้
อยู่อย่างสงบไร้กังวลเท่านั้น
เจ้าเป็นอะไรกับนิ่งซิวรุ่ย
คนที่เขาเคยเชื่อใจมากที่สุด
ช่างน่าตลกจริง ๆ เลย
คิดไม่ถึงว่าเขานิ่งซิวรุ่ย
จะมีวันที่ญาติมิตรตีตัวออกห่างได้
เจ้าช่วยข้าฆ่าเขาได้ไหม
ข้าย่อมไม่มีทาง ฆ่านิ่งซิวรุ่ยด้วยตัวเองอยู่แล้ว
เรื่องนี้มีแต่เจ้าที่ไปทำได้
ม่อเฉิงเฟิง
เจ้าอยากจะให้นิ่งซิวรุ่ย
ประสบความรู้สึกของการถูกหักหลัง
ให้ลึกซึ้งมากกว่านี้หรือไม่
เจ้ามีวิธีหรือ
การตายของพ่อเจ้า
เจ้าสงสัยว่าใครเป็นคนทำ
นิ่งซิวรุ่ย
แต่ข้าไม่มีหลักฐาน
No comments yet. Be the first to leave one.