Bora! Deborah (보라! 데보라)

TRUE TO LOVE

TRUE TO LOVE

ANG LAHAT NG MGA KARAKTER, PANGYAYARI, AT LUGAR AY KATHANG-ISIP LAMANG.

Hello.

Magha-housewarming party kami ngayon, punta ka.

Kaya nga, sige na.

Ba't ganiyan mo suotin iyan?

Iyan.

May gusto ka bang kainin? Mag-meeting na kayo.

Punta ka sa housewarming party ko.

Marami kang kasama riyan. Sa susunod na lang tayo mag-meet.

Paalam.

Lagot na ako.

Lee Yu-jeong, ba't ka ba ganiyan?

Ano?

Ito ba?

Paano mo napansin?

Naalala kasi ni Jin-woo na gusto kong magkaroon nito.

Kaya iniregalo niya sa akin.

Binilhan ka niya niyan?

Oo. Alam mo ba kung magkano ang maliit na ito?

Parang may pera siya talaga.

Napakamahal nito.

Okey ba?

Bagay ba sa akin?

'Di ko alam.

Tingnan mo ito, Bo-mi. Sikat na sikat ito sa mga kabataan.

Ibinili niya na ito, kaya gagamitin ko na.

Dahilan lang iyong housewarming. Nagpunta ka lang para magyabang.

Uy. 'Wag kang magalit. Selos ka, 'no?

Ayoko na.

Ano'ng ipangha-housewarming? Wala namang makakain dito sa bahay.

'Wag kang mag-alala.

Nakalimutan mo na kung saan kilala ang Korea?

Ilabas mo ang phone ko.

- Sige, dahan-dahan. - Ano'ng gusto mong kainin?

- Magpapa-deliver? - Oo.

Ako na ang oorder. Heto.

Sige, kain tayo. Nagugutom na ako, ano'ng gusto mo Bo-mi?

Gusto ko ng tteokbokki.

- Tteokbokki. - Tteokbokki.

Si Jin-woo na siguro iyon.

Pinasama ko si Jin-ho, para tumulong maglipat ng kama mo.

Gusto ko iyan.

Magpapalit na ako.

- Sino si Jin-ho? - Bago naming part-timer.

Guwapo ba siya?

Ikaw talaga. Oo naman.

Napaka-cute niya.

Hi, Jin-woo.

Ang tagal na rin, ah.

- Di kita nakikita sa tindahan. - Bibisita ako.

Mahal, nandito ka na.

- Hello. - Hi.

Hi, Jin-ho. Mag-hi ka. Siya si Bo-mi, kapatid ni Bo-ra.

Oh, hello…

Magkakilala ba kayo?

- Kami… - Hindi!

'Di ko pa siya nakikita.

- Hello. - Hello.

Hindi.

Hinding-hindi.

Pasok ka.

- Mabigat ba? - Ayos lang.

Kung dito kaya itong salamin?

Isa, dalawa, tatlo.

Dahan-dahan.

- Kailangan natin ng kurtina sa sala. - Tara.

- Kaya mo ba? - Oo naman.

Kaya raw niya.

Magsasabit din ako ng kurtina.

Sige ba.

Uy.

Ba't mo pinahahalatang kilala mo ako?

Ayaw mo ba? Sige.

Pero, bakit bawal?

Kung kilala mo ako, paano mo sasabihing nagkakilala tayo?

Nagkakilala tayo sa club…

Sana 'di mo ako ikinuwento sa iba.

Ano?

Iyan ay…

Seryoso, 'wag ganoon.

Sige.

Maglaktaw ka nang isa.

- Dito? - Oo.

Iyan.

Papunta na. Nandito na iyong pagkain. Bo-mi!

Buti nakapunta ka.

Naisip kong makikita kita rito.

- Sana welcome ako rito. - Oo naman.

Para sa iyo ito.

'Di na kailangan.

Seryoso?

- Nandito ka, Su-hyeok. - Hello.

- Paalis ka ba, Yu-jeong? - Ano?

Ah, ito ba?

Naalala kasi ng asawa ko na gusto kong magkaroon nito

kaya niregaluhan niya ako nito.

Ang galing n'on.

- Lee Su-hyeok. - Ako si Yang Jin-woo.

Tama na, babe.

- Ano? - Hello?

Kailangan kong ipagyabang ito.

Ano?

'Di nag-ring iyong bell.

- Nasaan ka? - Maupo ka.

Sige.

Pakipasok na lang.

Ano'ng problema?

Naipa-deliver ko iyong pagkain sa dati kong address.

Ano?

Bo-ra.

Pasensiya na sa abala.

Alam ko. Sino'ng mag-aakalang ako lang ang magdadala ng kotse?

Tungkol doon sa staff dinner…

Noong araw na iyon…

Ano'ng mayroon sa araw na iyon?

Iyong mga pinagsasabi-sabi ko at ang pag-ihi ko sa kalye?

Ano naman iyon?

Umiinom ka para malasing.

Ano'ng masama roon?

'Pag nalasing ka at nakapag-relax. Nagpapakatao ka lang.

Mga walang kuwenta iyong mga nagtsitsismis n'on.

Katunayan, sobrang lasing ako n'on at wala akong maalalang kahit na ano.

Sana wala akong ginawang katangahan.

Magkukunwari sana akong 'di ko alam.

Pero ikaw na mismo ang nagsabi.

Kaya 'di ko na gagawin.

Inuulit ko, sana mas naging pasensiyosa ako.

Sana nga.

Ang bigat.

Akin na.

Gusto mo ba ng hipon?

- Kain na. - Sige, salamat.

Mahal.

Ibaba na natin ito. Iyan, magaling.

Hindi.

Ibinigay ito sa akin ng mahal ko.

Sige, kain na.

Kain na.

Ano'ng ginagawa mo?

'Pag sobrang saya ko uulitin niya iyon. Ikaw na ang nagsabi.

'Wag masyado. Baka maging kabaliktaran at 'di niya na ulitin pa.

- Seryoso… - Tanggalin ko na ba?

Tanggalin mo na.

Jin-ho.

- Iyang hoodie na iyan… - Bakit?

Parang ang liit naman niyan?

Hindi, oversize na fit ito.

Alam ko kasi mayroon ako niyan. Maliit iyan.

Talaga?

Ang weird naman n'on.

Oo nga pala,

ano na'ng balita kay Ms. Tadhana? Sinunod mo ba iyong payo ko?

Kasi…

Gaya ng sinabi mo,

wala akong ginawa.

Walang nangyari, tama?

Ayos lang iyon. 'Di lang siya ang babae sa mundo.

Makakakilala ka pa ng ibang Ms. Tadhana.

Oo, mabuti iyon sa iyo.

Ngayong tapos na iyon, simula pa lang 'di ko na iyon gusto.

Ano?

Tadhana mo mukha mo.

Halata namang mahilig iyon mag-club.

- Pero… - Oo, bata pa siya.

Baka manloloko siya.

- Bo-ra… - Ibinigay niya iyong numero niya sa club,

tapos makikipagtalo sa isang lalaki sa harap ng motel.

Grabe iyon.

Para sa amin, halatang masamang impluwensiya siya.

- Halata naman iyon. - Oo.

'Wag namang ganoon.

Ano?

Ang sinasabi ko, gaya ng sinabi mo, wala akong ginawa

at nakita ko ulit siya na parang tadhana.

'Di siya mahilig mag-club.

Maganda talaga siya, nakakaakit, at masinop… Ganoon siya.

'Pag nakilala mo siya, magugustuhan mo talaga siya.

Oo, duda akong makikilala ko siya.

Kahit pa totoo iyon,

wala akong pakialam.

Kasi gusto ko siya.

'Pag gusto mo iyong isang tao, gusto mo ang lahat sa taong iyon.

Okey.

Tingnan mo iyong mata niya.

Bulag siya.

May bumubulag sa kaniya.

Ganoon dati ang mata mo.

Talaga?

Bahala na.

May nobya ka ba?

Wala.

- Iyong ate ko kaya… - Hoy.

Tigilan mo iyan.

Sa amin ng ate ko, sino sa tingin mo ang mas maganda?

- Ikaw si Bo-mi, tama? - Oo.

Ako rin. Pipiliin ko rin si Bo-mi.

Seryoso…

Pare-parehas lang ang mga lalaki.