처음 200줄입니다.
เรื่องนี้เริ่มต้นในความอนธการ
เป็นเรื่องเกี่ยวกับความงามและความป่าเถื่อน
เกี่ยวกับการค้นหาความสุข และราคาที่เราต้องจ่าย
ฉันเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง เพราะมันเป็นเรื่องของฉัน
เรื่องของเรา
แต่ก็เป็นเรื่องของฆาตกรคนหนึ่งด้วย
ฉันไม่เคยรู้จักเลย
ความสุขน่ะ
ราวกับมันหายวับไปจากฉันเหมือนกับกลิ่น
ราวกับมีแต่คนที่มีประสาทสัมผัสมันได้เท่านั้น ถึงจะพบกับความสุขได้
ฉันไม่มีประสาทสัมผัสนั้น
ประสาทในการดมกลิ่นคนและสรรพสิ่ง
ฉันเห็น ฉันได้ยิน ฉันสัมผัสได้
แต่ฉันไม่ได้กลิ่น
กำแพงที่มองไม่เห็นแยกฉันออกจากทุกสิ่ง
เพื่อเธอ ฉันจึงยอมเสี่ยงทุกอย่าง
เพื่อรื้อกำแพงนั้นลง
นี่ ช่วยหยุดรถก่อน
- เร็วเข้าลอริ มาเร็ว - ขึ้นมา
ขอบคุณที่หยุดรถนะ
มีแต่คนทุเรศๆ ทั้งนั้นเลย ฉันไม่ได้กินไม่ได้นอนเลย
ฉันลืมให้อาหารหมาฉันด้วยซ้ำไป
เมืองใหญ่ห่วยแตก ฉันรู้ ฉัน…
ฉันพูดมาก คุณพูดอะไรหน่อยสิ
ฉันกำลังจะไปเริ่มงานใหม่
เจ๋ง แบบงานในชนบท ปลูกผักปลอดสารพิษ เลี้ยงสัตว์น่ะเหรอ
ตำรวจน่ะ
เอ้านี่ กินวิตามินหน่อย
ขอบคุณ
กลิ่นแบบนี้ ทุกวันควรเป็นแบบนี้แหละ
ฉันจำได้ว่าฉันคิดว่า
บางทีครั้งนี้แหละ ครั้งนี้จะไม่ใช่แค่การเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
บางทียูโร่จะเป็นมากกว่า แค่คนที่เข้ามาแล้วผ่านไป
บางทีฉันจะมาถึงฝั่งแล้ว
และอยู่ยาวเสียที
- แน่ใจนะว่าอยากย้ายมาอยู่นี่จริงๆ - ใช่
ฉันไม่รู้ว่านี่คือความสุขที่ฉันหวังไว้
หรือใกล้เคียงกับความสุข เท่าที่ฉันจะไขว่คว้าไว้ได้ไหม
มาเถอะ มาน่า
ยูโร่ เอาเลย
มานี่ ไม่ เธอมาอยู่ตรงกลาง
สาม สอง หนึ่ง
- ตำรวจ! - อีกทีนึง
เซ็กซี่!
เธอปรับตัวเร็วมากนะ
มีปัญหาอะไรมาหาฉันได้เลย ตอนนี้ฉันคุม
เธอกับยูโร่ เจอกันตอนเธอหาอะพาร์ตเมนต์เหรอ
- ใช่ - พวกเธอดูแบบ… แบบว่า…
- เยี่ยม สนุกให้เต็มที่เลยนะ - ดื่ม
อันนี้น้ำตาล 70 เปอร์เซ็นต์ มีสตรอว์เบอร์รี่ ส้ม กับชแนปส์
โอ้
ไม่เคยเห็นใครกระดกรวดเดียวแบบนี้ไหวเลย
ยูโร่ทำให้ฉันรู้สึกอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
และฉันอยากเชื่อในความรู้สึกนี้
ตัวฉันเหม็นไหม
อือฮึ
บอกฉันหน่อยสิ
นี่ คุณต้องบอกฉันนะ
ฉันอยากดมกลิ่นเหงื่อคุณจัง
กลิ่นมันเหมือน…
- เหมือนอะไร - เหมือนดอกลิลลี่…
ลิลลี่ออฟเดอะวัลเล่ย์เหรอ
เราจะต้องมีสวนเล็กๆ
ที่มีดอกไม้กับต้นไม้
ฉันอยากมีบ้านแบบนั้น
กับคุณ
- โรซ่า มีอะไร - ยูโร่ นี่
คุณอยู่ไหน
ลูกๆ บอกว่าคิดถึงคุณ
ฉันเลยคิดว่าน่าจะโทรหาคุณ
ฉันไม่รู้ว่าอะไรรอเราอยู่
ว่าเรื่องของเราจะโยงใยอย่างแยกไม่ออก
กับเรื่องของนักทำน้ำหอม
โดเรียน
ฉันรับแกไว้
ฉันสอนแกทุกอย่าง
ทุกอย่างที่แกรู้
แกเรียนมาจากฉัน
ทีนี้ก็กลับไปทำงานซะ
คุณได้สูตรผมไป
ยุติธรรมแล้ว
อะไรเนี่ย
สูตรนี้…
แกตั้งใจจะทำอะไรกับผู้หญิงพวกนี้
ผมอยากจะสร้างบางอย่าง
ที่ยิ่งใหญ่กว่าปณิธานของมนุษย์
ไม่มีใครทำได้
ไม่มีใครมีสิทธิ์ทำถึงขั้นนั้น
น้ำหอมความรัก
มันเป็นไปไม่ได้
โดเรียน
โดเรียน
การเดินทางของโดเรียน ก็เป็นการเริ่มต้นใหม่เช่นกัน
เขาเองก็กำลังค้นหาอะไรบางอย่าง
โดเรียนเชี่ยวชาญในการเก็บรักษา คุณค่าซึ่งมีอายุแสนสั้นของสิ่งต่างๆ
นั่นคือกลิ่น
ใช่
นั่นไง
เขาเชื่อว่าเขาได้ค้นพบสูตร ที่จะเก็บรักษาคุณค่าของมนุษย์แล้ว
สิ่งที่เขาต้องการก็แค่ผู้สมรู้ร่วมคิด
เร็กซ์พูด
ฉันกำลังกลับไป
นายจะกลับมาแล้ว ตั้งนานเลยนะ
ใช่ ไว้เจอกัน
นี่มัน… เยี่ยมไปเลย
เราจะทำอย่างที่เคยทำ
แต่จะดีขึ้นเยอะ
แล้วจะให้ฉันทำอะไร ฉันทำได้หมด
โลกจะงดงามขึ้น
ดังนั้นเส้นทางของเราจึงพาดผ่านกัน
ตรงนั้น
เรายังลงไปไม่ได้ ยังไม่ปลอดภัย
ซันนี่
อย่า
ซันนี่ จะมาไหม
ฉันรับเธอขึ้นรถตอนย้ายมาที่นี่
เป็นการผ่าที่มีเป้าหมาย
ส่วนที่หายไปคือ…
ต่อมเหงื่อตรงรักแร้และหัวหน่าว
ช่องคลอดไม่มีบาดแผล
อาชญากรรมทางเพศ…
สามารถตัดออกได้
พบศพเด็กสาวเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ทุกศพมีบาดแผลเหมือนกัน
ไม่ยากที่จะเดาแรงจูงใจของการฆาตกรรม
มันเกี่ยวกับผิวหนัง
และผม
เกี่ยวกับกลิ่นของมนุษย์ และฟีโรโมนที่อยู่ในกลิ่น
หลักฐานทั้งหมดชี้ไปที่จุดเกิดเหตุแห่งหนึ่ง
เราจะตั้งทีมพิเศษคดี "ฆาตกรหลุมหลบภัย"
พบลายนิ้วมือและดีเอ็นเอที่นี่จำนวนมาก…
โอเค ดี ฝากสวัสดีลูกๆ ด้วยนะโรซ่า
ไว้เจอกัน
เราได้ผู้ต้องสงสัยหลัก
คาร์ล็อตต้า คูนิก หรือที่รู้จักกันในชื่อเร็กซ์
ฉันจับตาดูเธอ
นานมาก แต่ไม่ได้อะไร
เขายกเลิกการจับตาดูของเรา
ทั้งหมด พรุ่งนี้เป็นต้นไป
อะไรนะ
- เราไม่มีอะไรเลย - บ้าที่สุด
คูนิกอยู่ในบริเวณใกล้เคียงสถานที่พบศพ
ที่แบบนั้นไม่ได้เข้าไปง่ายๆ หลายครั้งด้วย ฉันจะทำต่อ
ออกไปหาอะไรดื่มกันก่อนดีกว่า
ฉันไปไม่ได้
ฉันต้องเขียนรายงานให้เสร็จ
เอิ่ม… ผม เอ่อ…
โรซ่า
เธออยากกลับมา
หลายเดือนนี้ที่อยู่กับคุณ…
ซันนี่ มัน… มันวิเศษมากนะแต่…
ผมคิดถึงลูกๆ ผม
ผมขอโทษ
มันจบลงปุบปับเหมือนตอนเริ่ม
ฉันกลับมาโดดเดี่ยวอีก
เหมือนพ่อหนุ่มโดดเดี่ยวคนนี้
คนที่ฉันห่วงใยได้
- หวัดดี ผมสเตฟาน - สเตฟาน
ฉันรู้จักเธอ
คนข้างบ้าน
ผมอยากถามว่าคุณพอจะ…
เขาจะเอาเบียร์หรือไวน์ล่ะ พ่อเธอน่ะ
ทั้งสองอย่างครับ
เข้ามาสิ
กินพิซซ่าหน่อยไหม
งานเป็นอย่างเดียวที่ช่วยไม่ให้ฉันคิดเรื่องยูโร่
ฉันตัดสินใจจะตามดูเร็กซ์ต่อ
ไม่ว่าเธอจะไปไหน จะอยู่นานเท่าไร
ในที่สุดเธอต้องให้เบาะแสกับฉันแน่
เสร็จแล้ว
เธอลองดูได้ เร็กซ์
มันเป็นเบาะแสที่มองไม่เห็น
ที่ฉันก็ชี้ให้ชัดลงไปไม่ได้
ฉันเข้าใกล้…
นักทำน้ำหอมมากโดยไม่รู้ตัว
ฉันเองทีน่า ฉันต้องการกำลังเสริม
คุณได้บอกอะไรกับทีน่ารึเปล่า
เราทำงานร่วมกันได้แน่
กลิ่นเหมือนควันไฟ
ไม่ จะทำลายไม่ได้นะ
เอามานี่นะ นังโง่!
แต่มันวิเศษมากนี่
มันวิเศษมาก
ตำรวจ!
ฟังนะ คุณต้องออกไป
ข้างในมีใครอีกไหม
- ข้างในมีใครอีกไหม - โดเรียน
ซันนี่
เขาจะทำลายไม่ได้ ฉันอยากได้อีก
- นี่ตำรวจ เรากำลังเข้าไป - เอาอีก!
นี่ตำรวจ
ฉันอยากได้อีก
ฉันไม่ได้กลิ่น
แต่ฉันรู้สึกถึงพลังที่ฟุ้งออกมาจากมัน
ซันนี่ ระวังด้วย
มีผู้ต้องสงสัยคนที่สอง ชื่อโดเรียน
ยูโร่ ไม่ เราต้องไปตามหาอีกคนนึง
มันไม่ใช่สิ่งที่โดเรียนตั้งใจจะสร้าง
ผิด
ทุกอย่าง
No comments yet. Be the first to leave one.