처음 200줄입니다.
In de laatste eeuw voor de geboorte van...
een nieuw geloof, genaamd Christendom...
dat het lot beschoren was de heidense tyrannie van Rome omver te werpen...
en een nieuwe samenleving te brengen...
was de Romeinse Republiek het centrum van de beschaafde wereld.
"Van alle mooie dingen, " zong de profeet...
is het gouden Rome de eerste van alle steden en huis van de goden. "
Ook al was het op de top van haar trots en macht...
de Republiek was fataal besmet door een ziekte genaamd...
menselijke slavernij.
De val van de dictator was nabij...
wachtend in de schaduwen op de gebeutenis, die het zou laten gebeuren.
In die zelfde eeuw...
in de overwonnen Griekse provincie Thracie...
zorgde een slaven-vrouw voor een toevoeging aan de rijkdom van haar meester...
door de geboorte van haar zoon, die zij Spartacus noemde.
Een trotse, opstandige zoon...
die verkocht werd, aan de levende dood in de mijnen van Libie...
voor zijn dertiende verjaardag.
Daar, onder de zweep en ketting en de zon...
leefde hij zijn jeugd en als jonge man...
dromend van de dood van slavernij...
2000 jaar voordat het uiteindelijk zou sterven.
Terug aan het werk!
Opstaan, Spartacus, Thracische hond!
Kom op, opstaan!
Mijn enkel, mijn enkel!
Mijn enkel!
Spartacus weer? Deze keer sterft hij.
Aan het werk, allemaal!
- Welkom, Lentulus Batiatus. - Welkom, kun je wel zeggen, kapitein.
15 Kilometer door de verzengende hitte...
en de kosten om een escorte te huren-- ruinerend.
En toch, ik veronderstel dat je niets hebt dat goed genoeg is om me te verkopen, of wel, kapitein?
Ik heb mijn tijd en geld weggegooid. Vertel me de waarheid.
Ik denk dat we er een paar hebben waar u misschien in geinteresseerd bent.
Wat, deze? Draagmand! De gieren zijn laat.
Deze hier is niet zo slecht. Het is een Gallier.
Ik mag die Galliers niet. Harig.
-Kan hij daar zonder hulp van af komen? -Kom naar beneden jij!
Naar beneden!
Wees zo vriendelijk om me je tanden te laten zien.
- Open je mond! - Dank je.
Ja. Als de tanden minder worden, worden de botten dat ook.
Deze mond is echt ontoelaatbaar.
- Die vent is gemaakt van kalk. - We hebben anderen. Vele anderen!
De zon is daar. Ik moet deze mensen betalen.
Wie is dat?
Dit is een Thracier. Ik maak een voorbeeld van hem.
- Hoe? - Hem verhongeren.
Het is het enige, dat indruk op de slaven maakt.
Wat zonde.
Hij reageert. Goede spierbundels. Kan ik zijn tanden zien?
Open je mond, Spartacus!
Je stinkt als een neushoorn.
Kapitein, je hebt hem gevraagd zijn mond op te doen. Hij gehoorzaamt je niet?
Zijn tanden zijn het beste wat hij heeft.
Hij verlamde er, nog geen uur geleden, een bewaker mee.
Verlammen? Hoe prachtig! Ik wou dat ik er bij was geweest.
Ik neem hem. Laten we wat anderen bekijken.
Kom mee!
Ondanks ziekte en sterfte, zullen we 11.000 sestertien winst maken!
Inclusief jouw commissie, natuurlijk.
Nee, sir. Zonder mijn commissie.
Marcellus, daar zijn ze.
Het is een bende viezerikken, maar het is het beste, dat ik kon vinden.
Niemand anders had zo'n goede keuze kunnen maken.
Slaven...
jullie zijn aangekomen op de gladiator school van Lentulus Batiatus.
Hier zullen jullie worden getrained door experts om in paren te vechten tot de dood.
Nogal logisch dat het hier niet verwacht wordt om tot de dood te vechten.
Dat is alleen nadat je bent verkocht...
en dan alleen voor de dames en heren van kwaliteit...
zij die een goede manier van doden kunnen waarderen.
Een gladiator is net een hengst: Hij moet verwent worden.
Jullie zullen ge-olied worden, in bad gedaan...
geschoren, gemasseerd, geleerd hoe je je hoofd moet gebruiken.
Een goed lichaam met duffe hersens, is net zo goedkoop als het leven zelf!
Jullie krijgen jullie ceremoniele staarten.
Marcellus, asjeblieft. Daar.
Wees er trots op.
Bij speciale gelegenheden zullen zij die mij bevallen...
zelfs het gezelschap van een jonge dame krijgen.
Ongeveer de helft van onze afgestudeerden...
leven ongeveer vijf, tien-- tien jaar.
Sommigen van hen kunnen zelfs hun vrijheid verdienen...
en zelf trainers worden.
Marcellus.
Ik zegen jullie. En mag het geluk de meeste van jullie toelachen.
Marcellus, let op de tweede van rechts.
Hij is een Thracier. Ze wilden hem doden omdat hij een bewaker had verlamd.
- Dat zullen we wel uit hem krijgen. - Ga niet te ver. Hij heeft kwaliteit.
Volgende.
Volgende.
Ik mag jou wel.
Ik wil dat je mijn vriend bent.
Ik wil je vriend wel zijn.
Enige dat ik van je vraag is dat je met me op kunt schieten.
Wat is je naam, slaaf?
Spartacus.
Ik geloof, dat je me niet mag.
Geef hem je zwaard.
Neem het!
Ik heb het gevoel dat je me wilt vermoorden.
Dit is de enige kans, die je ooit zult krijgen.
Dood me!
Wees niet bang, slaaf.
Je hebt dat zwaard.
Ik heb alleen dit stuk hout!
Ga je me niet gehoorzamen?
Neem dit zwaard.
Je bent niet zo stom als ik gedacht had.
Je zou zelfs intelligent kunnen zijn.
Dat is gevaarlijk voor slaven.
Onthou...
dat ik vanaf nu in de gaten hou, bij alles wat je doet.
Je hebt juist gehandeld.
Af en toe, wil Marcellus een man doden als voorbeeld.
Ik denk dat jij het pispaaltje bent. Pas op voor hem.
- Hoe lang ben je hier al? - Zes maanden.
Ik wou dat hij mij uitkoos.
Ik wil maar een kans om dat varken te pakken, voordat ze me wegdragen!
Stil! Er wordt hier niet gepraat.
Je bezorgd ons allemaal problemen, net als in de mijnen.
Hoe heet je?
Je wilt mijn naam niet weten.
Ik wil je naam niet weten.
Gewoon een vriendelijke vraag.
Gladiatoren maken geen vrienden.
Als we ooit tegenover elkaar in de arena staan...
moet ik je doden.
Helena...
met Galino.
Patricia...
Crixus.
Priscilla...
David.
Claudia...
Pharox.
Varinia...
- Dionysius. - Nee, nee. Spartacus.
Spartacus.
Felicia--
Ik heb nog nooit een vrouw gehad.
Nu heb je er een, Spartacus. Je moet haar nemen.
- Ga weg. - Wat zal ze wel niet van je denken?
Zeker, wat zal ik van jou denken?
Ga weg.
Kom kom. Wees eens lief. We moeten onze pleziertjes leren delen.
Ik ben geen beest!
Je probeert toch niet toevallig te ontsnappen?
Richt je moed op het meisje, Spartacus.
Ik ben geen beest!
- Ik ben geen beest. - Ik ook niet.
Hoe heet je?
Varinia.
Je zal haar hier weg moeten halen, Marcellus.
Je mag dan geen beest zijn, Spartacus...
maar deze zielige vertoning geeft me weinig hoop...
dat je ooit een man zult zijn.
Regel een:
Op het rood, dood je direct.
Hier. Hier.
Onthou altijd: Ga eerst voor het rood...
want als je dat niet doet, doet je tegenstander het.
Op het blauw, breng je zware verwondingen toe.
Hier, hier...
hier en hier.
Regel twee:
Ga eerst voor het zwaar verwonden dan voor de langzame dood.
Hier op het geel is een langzame dood.
Hier, hier...
en hier.
Vergeet niet...
Een langzame stervende kan nog net genoeg in zich hebben, om je te doden, voor hij sterft.
Met een zware verwonding, weet je dat je hem te pakken hebt...
als je je afstand bewaard en hem uitput.
Al het andere is goed voor een publiek spektakel in Rome...
maar hier in Capua verwachten we meer dan een simpele slachting...
en dat krijgen we dan ook.
Spartacus, waarom kijk je naar dat meisje?
Varinia! Sta stil.
Omdat hij alleen maar kan kijken naar meiden...
okee slaaf, ga maar en kijk.
Ik zei kijk!
Nee. Nee, deze gaat naar de Spanjaard.
Goede nachtrust, Spartacus.
Hierin.
Vrouw!
Ik heb je gewaarschuwd voor dit soort dingen.
Okee, haal ze binnen.
Geen gepraat! Daarlangs.
Hebben ze je pijn gedaan?
Nee.
Dat is een dodelijke.
Een, twee...
drie, vier, vijf.
Een, twee, drie, vier.
We hebben bezoekers. Gigantische visitors!
Twee gewoon enorme Romeinse heren op de heuvel.
No comments yet. Be the first to leave one.