Flower of Evil

หมอคะ คนไข้จมน้ำมาค่ะ

เพศชาย อายุ 41 ปี มีแผลถูกแทงที่ช่องท้อง

ผมแค่อยากถามว่า จริง ๆ แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ในคืนที่ลิเลีย รามิเรซ ถูกลักพาตัวไปครับ

เรื่องมันผ่านมาหลายปีแล้ว ฉันจำไม่ได้หรอก

ถ้าเรื่องที่เกิดขึ้น กับลิเลีย รามิเรซ

มันเกิดขึ้นกับลูกสาวคุณล่ะครับ

เพราะงั้นคุณถึงควรกลับไปไงคะ

เขาจะมาตามล่าเรา

ถ้าคุณไม่ได้หมายถึงอาเบล... แล้วคุณหมายถึงใครครับ

เป็นอะไรหรือเปล่าครับ เดี๋ยวผมพากลับห้องพักนะครับ

- ปล่อยผม ปล่อย! - คุณครับ

เจค็อบ

เจค็อบ!

ไม่มีอะไรต้องกังวลแล้วครับ

แล้วไอริสล่ะ

ผมจะบอกเธอว่าผมไปที่นั่นกับริโก

เพราะเขาอยากไปดู เวิร์กช็อปของอาเบล วิลลาเรียล

แล้วคนขับแท็กซี่ล่ะ

แค่เขาพูดคำเดียว ความพยายามทุกอย่างของเราก็พังหมด

งั้นเราก็แค่ต้องปิดปากเขา

หมายความว่าเราจะฆ่าเขาเหรอ

นายต้องรีบลงมือแล้ว

นายก่อปัญหาเองก็ไปแก้เองซะ

คุณเดล โรซาริโอ

โนเอล รามิเรซ ต้องการข้อมูลอะไร

จากเจค็อบ เดล โรซิราโอเหรอครับ

เขาไม่ได้ต้องการข้อมูลอะไร

เขาโกรธตำรวจทุกคน

เพราะตำรวจช่วยภรรยาเขาไว้ไม่ได้

เขาเลยเอาความโกรธมาลงที่ผม

ฉันจะรอให้โนเอล รามิเรซได้สติ

เราจะได้รู้ชัดกันสักที ว่าคุณพูดความจริงหรือเปล่า

ที่แอนดรูมาถามข้อมูลคุณ

เขาบอกว่าคุณตอบได้หมด

ที่รัก

คุณไม่ต้องกังวลอะไรแล้ว

ทุกอย่างเรียบร้อยดี ไม่มีอะไรต้องกลัวนะ

ฉันไม่เป็นไรค่ะ

คงแค่เหนื่อยน่ะ

คุณกลับบ้านไปก่อนเถอะ

คุณจะได้พักผ่อน

ไม่เป็นไรค่ะ

มีเรื่องอะไรหรือเปล่า

ที่รัก ผมรู้จักคุณดี คุณไม่โอเค

คุณรู้จักฉันดีเหรอ

เรารู้จักกันดีขนาดนั้นจริงเหรอ

เป็นอะไรไป ไอริส

คุณทำได้ยังไง

ทำอะไร

ตอนกลางคืนคุณนอนหลับตาลงได้ยังไง

คุณพูดเรื่องอะไร เป็นอะไรไป ที่รัก

อยากรู้จริง ๆ เหรอ

คุณเกือบตายต่อหน้าต่อตาฉันนะ เจค็อบ

คุณอยู่ในอาการโคม่ามาสิบวัน

สิบวันนั้นฉันนอนไม่หลับเลย

ฉันไม่กล้าหลับตาด้วยซ้ำ

เพราะฉันกลัว

ฉันกลัวว่าวันหนึ่งคุณจะจากฉันไป

คุณรู้ไหมว่ามันรู้สึกยังไง

เวลาที่เรารู้ว่าคนที่เรารักที่สุด...

อาจจากเราไปตอนไหนก็ได้

มานี่มา

ตอนที่ฉันไม่ได้อยู่โรงพยาบาล

ฉันผวาทุกครั้งที่มีคนโทรมา

ฉันกลัวจนตัวสั่นไปหมด

กลัวว่าเขาจะโทรมาแจ้งว่าคุณตายไปแล้ว

รู้ไหมว่าฉันห่วงอะไรมากที่สุด

ฉันห่วงลูกสาวเรา

ฉันห่วงลูน่า

ห่วงว่าลูกจะเป็นยังไง

เธอจะลงเอยเหมือนฉันหรือเปล่า

ที่โตมาโดยไม่มีพ่อ

แล้วรู้ไหมว่าฉันคิดอะไรบ้าง

คิดว่าถ้าฉันเข้มแข็งเหมือนแม่

ถ้าฉันเลี้ยงลูกคนเดียวไหว

ถ้าฉันทนอยู่ต่อไปได้

กับการที่กลับบ้านไปแล้วไม่มีคุณอยู่

และการต้องนอนคนเดียวบนเตียงของเรา

นึกถึงเรื่องนี้ทีไร ฉันปวดใจทุกที

ผมเข้าใจความรู้สึกคุณนะ

ไม่ คุณไม่รู้หรอก

คุณไม่รู้หรอกว่าฉันรู้สึกยังไง

คุณพูดถูก

และผมจะไม่มีวันให้อภัยตัวเอง

ที่ทำให้คุณต้องมาเจอเรื่องแบบนี้

ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าทำไมต้องมาเจอเรื่องแบบนี้

และทุกครั้งที่ฉันมองคุณแบบนี้

มันเหมือนคุณ ไม่ใช่คนที่ฉันรู้จักอีกแล้ว

คุณเลิกกังวลเถอะ

พวกเราจะจัดการเอง

ท่านครับ

- ว่าไง - ผมทำตามที่ท่านสั่งเรียบร้อย

จัดตารางทุกอย่างไว้แล้วครับ

คืนนี้พวกเขาจะตรวจสอบ สายไฟจากกล้องวงจรปิดครับ

โอเค

กำชับรปภ. ของเราทุกคน

ว่าพอปิดกล้องวงจรปิดแล้ว ให้ตื่นตัวเต็มที่

อย่าลืมว่ามีคนใหญ่คนโตหลายคน

รักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลนี้

ครับท่าน

คุณเริ่มดำเนินแผนแล้วสินะ

เจค็อบรับปากหรือยัง ว่าจะยอมทำทุกอย่าง

เขาทำแน่

ฉันต้องไปล่ะ

ต้องไปเตรียมของให้ลูน่าด้วย

ที่รัก

อย่าเพิ่งไปสิ

มาคุยกันก่อนนะ

คุยเรื่องอะไรคะ

เรื่องอะไรก็ได้

แบบปกติที่เราทำกันไง

ฉันต้องไปแล้วค่ะ

ในบรรดาสิ่งที่เขาต้องปกป้องตอนนี้

คุณว่าเขาจะไม่ยอมทำทุกอย่างเหรอ

หมายถึงครอบครัวเขาน่ะเหรอ

จากสภาพอาการของเขา

เขารักใครไม่เป็นหรอก

ผมหมายถึงการเป็นคนปกติ ในสายตาของคนทั่วไป

การมีอิสระที่จะทำอะไรก็ได้

การได้เป็นเจค็อบ เดล โรซาริโอ

นั่นต่างหากสิ่งสำคัญที่เขามี

เขาไม่ยอมให้สิ่งที่ทุ่มเทไป เสียเปล่าหรอก

เจค็อบ

พี่เหรอ

พี่ ปล่อยผมไปเถอะ

ที่รัก นี่ฉันเอง ไอริส

ปล่อยผมไปเถอะ

ไปใช้ชีวิตปกติอย่างมีความสุขซะ

- เลิกตามหาผมได้แล้ว - แดเนียล

ผมทนมามากพอแล้ว

ผมไม่อยากใช้ชีวิตเป็น แดเนียล วิลลาเรียลแล้ว

นี่ครับ คลิปตอนที่ผมสอบปากคำเจค็อบ

นายเก็บไว้เถอะ

ฉันได้คำตอบที่ต้องการแล้ว

ทำไมคุณถึงสอบปากคำเขา เหมือนเป็นผู้ต้องสงสัยล่ะ

ทำไมล่ะ เรื่องที่เขาไปเจอมา ก็น่าสงสัยไม่ใช่เหรอ

มันน่าสงสัยยังไงครับ

เขาก็แค่ต่อสู้เอาชีวิตรอด

ฉันแค่สังหรณ์ใจน่ะ

อะไรนะครับ

เจค็อบไม่ใช่เหยื่อทั่วไป

มันบังเอิญเกินไป

เพราะงั้นเราถึงต้องคุยกับโนเอล

เขาเป็นคนเดียวให้คำตอบเราได้

พ่อครับ

เราจะจัดการโนเอลยังไงดี

เขาเป็นไงบ้างครับ

เขายังไม่พูดอะไรเลยครับ

หมอบอกว่าเขาพ้นขีดอันตรายแล้ว

แต่ยังเหม่อลอย มองอากาศธาตุอยู่เลย

โอเค ขอบคุณครับ

- คุณวิลลาเรียล - ขอเราเข้าไปหน่อยค่ะ

- เกรซ คุณเกรซ - เราแค่อยากคุยครับ

ผู้กำกับคะ วันนี้ฉันคงมาทำงาน เป็นวันสุดท้ายแล้วค่ะ

คิดดีแล้วเหรอ น่าเสียดาย คุณทำงานดีมากนะ

ผมอยากได้คุณมาทำงานด้วยตั้งนาน

การที่กองถ่ายถูกรบกวน เพราะเรื่องส่วนตัวของฉัน

ฉันรู้สึกไม่สบายใจเลยค่ะ

แล้วฉันก็รู้สึกแย่ด้วย

ที่เป็นสาเหตุให้กองถ่าย ต้องล่าช้าตลอด

ฉันเข้าใจเธอนะ

แต่ต่อไปพอกระแสเริ่มเงียบ

แล้วฉันมีโปรเจกต์ต่อไป

ฉันจะติดต่อเธอไปใหม่

เท่าที่เคยร่วมงานมา เธอเป็นช่าง ทำอวัยวะเทียมที่เก่งที่สุดแล้ว

ขอบคุณค่ะ ผู้กำกับ

ตลอดหลายปีที่เราร่วมงานกันมา

คุณไม่ถามถึง เรื่องชีวิตส่วนตัวฉันเลย

แถมยังเอ็นดูฉันเหมือนคนในครอบครัว

ไม่ต้องไปสนใจคำพูดคนอื่นหรอก

พวกนั้นไม่ได้รู้จักเธอ

แต่ฉันรับรู้ได้ว่าเธอเป็นคนดี

เธอไม่ควรต้องรับเคราะห์ จากอาชญากรรมของคนในครอบครัว

ฉันรู้ว่าเธอก็เป็นเหยื่อ ของเรื่องนี้เหมือนกัน

ฉันไม่ใช่เหยื่อหรอกค่ะ

คนมากมายต้องทุกข์ทรมานเพราะฉัน

พอมาลองคิดดูแล้ว ฉันก็แค่โชคดีค่ะ

คืนนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ทำไมคุณถึงลักพาตัว เจค็อบ เดล โรซาริโอไป

ก็ได้

ผมจะจับตาดูคุณไว้

จะได้จับคุณเข้าคุกด้วยมือผมเอง

เธออยู่นั่นไง!

- คุณเกรซ! - ขอโทษนะคะ!

- ช่วยตอบคำถามหน่อยครับ! - เกรซ วิลลาเรียล!

- ขอโทษค่ะ! - มองทางนี้หน่อย!

- เกรซ วิลลาเรียล! - เดี๋ยวครับ!

- คุณเกรซ! - เดี๋ยวค่ะ!

- เกรซ วิลลาเรียล! - ขอเวลาสักครู่ครับ!

- คุณเกรซ! - หยุดก่อนค่ะ!

มาอีกแล้วเหรอ

เมื่อไรจะเลิกยุ่งกับฉันสักที

บอกแล้วไงว่าฉันจะไม่พูดอะไรทั้งนั้น

ใช้เวลาไม่นานหรอกครับ

รีบไปซะก่อนที่ฉันจะเรียกตำรวจ

นะครับ แค่คำถามเดียว

คุณกลัวใครกันแน่ครับ

ไม่ใช่อาเบล วิลลาเรียลแน่ ๆ

ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น