Mudbound

ต้องเร่งมือหน่อยแล้ว

เราคงทำไม่ทันแน่

ทันสิ ต้องทัน

ไปพักก่อนไป

ตาฉันขุดบ้าง

"ทันสิ ต้องทัน"

นั่นละเฮนรี่ พี่ชายผม

มั่นใจที่สุดว่า สิ่งที่เขาต้องการต้องเกิดขึ้นจนได้

ฝนจะหยุดตก ทันให้ปลูกฝ้ายใหม่อีกครั้ง

เราจะขุดหลุมนี้ได้เสร็จ ก่อนที่พายุจะมา

ให้ตายสิ!

- พระเจ้าช่วย - มีอะไร

นี่มันหลุมศพทาส

นายรู้ได้ยังไง

โดนยิงที่หัว

คงเป็นทาสที่หนีมา

ถือว่าจบเรื่องเสียที

จบเรื่องอะไร

ฉันไม่ฝังพ่อในหลุมศพทาสหรอก

ไม่มีอะไรที่พ่อจะเกลียดเท่านั้น

ฉุดขึ้นไปหน่อย

เราไม่มีทางเลือก

นั่นแหละ ไอ้น้อง เร็วเข้า

ต้องอย่างนั้น

ฉันจะดึงนายขึ้นมา

มาเร็ว!

มาเลย

ให้ตายสิ

- มาเร็ว เจมี่ จับไว้ - ไม่ได้

ฉันจะไปเอาบันไดมาให้

เฮนรี่!

เฮนรี่!

เฮนรี่!

เฮนรี่!

- เฮนรี่ นายอยู่ไหน - อยู่นี่ ฉันอยู่นี่

นั่นละเฮนรี่ พี่ชายผม

มั่นใจที่สุดว่า สิ่งที่เขาต้องการต้องเกิดขึ้นจนได้

และน้องชายของเขา...

เจมี่

จะไม่มีวันทรยศเขา

มาเร็ว นายเป็นอะไรไป

ฉันนึกว่านายจะทิ้งฉันไว้ในนั้น

ไม่เอาน่ะ ฉันจะทำอย่างนั้นทำไม

ฉันจะทำอย่างนั้นทำไม

ทุกครั้งที่คิดถึงไร่ ฉันคิดถึงโคลน

เกรอะกรังหัวเข่าและตามเส้นผม

ย่ำเป็นรอยเปื้อนรูปพื้นรองเท้า ทั่วพื้นห้องไปหมด

แม้แต่ฝันของฉันยังเป็นสีน้ำตาล

เอาละ มาเร็ว ยกเลย

- มาเร็ว - คือ แค่... เร็วสิ

- เดี๋ยวก่อน ให้มัน... เดี๋ยวก่อน - รอก่อน

ยกสิ เจมี่ ยกหน่อย อีกนิดเดียว

พอก่อนเถอะ วางก่อนเลย

เราโยงเชือกตามยาวดีไหม จะได้ยืนที่ปลายสองข้าง

ไม่ได้ โลงแคบเกินไป ถ้าตกอีกครั้งอาจจะแตก

- เราลองดูก็ได้นี่ - ไม่ได้

- แฮป! - เฮนรี่

- แฮป! - เฮนรี่ อย่า

เรื่องที่เกิดไม่ใช่ความผิดฉัน

- ฉันเตือนเขาแล้ว เตือนทั้งคู่แล้ว - ปล่อยพวกเขาไป

แฮป!

แฮป หยุดเดี๋ยวได้ไหม

ลงมาช่วยหน่อยได้ไหม แฮป

ต้องเอาโลงนั่นไปฝัง

แฮป

ตอนนั้นฉันเป็นสาวบริสุทธิ์อายุ 31 ปี

ตอนพบกับเฮนรี่ แมคแคลลัน ในฤดูใบไม้ผลิปี 1939

ฉันอยู่กับพ่อแม่ ในบ้านที่ฉันโตมาตั้งแต่เด็ก

โลกของฉันแคบมาก

เขาคือคนที่ช่วยให้ฉัน หลุดพ้นจากชีวิตที่ยากลำบากนั้น

จริงเหรอ เขาบอกฉันว่า คุณก็เป็นพวกจบมหาวิทยาลัย

จบวิศวกรรมศาสตร์ครับ

- ปริญญาวิศวกรรมศาสตร์จากโอลมิส - ใช่

ได้ยินรึเปล่า ลอร่า ปริญญาวิศวกรรมศาสตร์จากโอลมิส

ตายแล้ว ตาย

นี่นะ ลอร่าก็จบปริญญาเหมือนกัน

เธอได้ใบประกาศวิชาชีพครู จากเวสต์ เทนเนสซี สเตท

เราภูมิใจในตัวเธอมาก

น้องสาวของผมฉลาดที่สุดในครอบครัว

เกรดดีกว่าที่ผมเคยทำได้ ใครๆ ก็พูดถึงเรื่องนี้ตลอด

เธอฉลาดจริงๆ

ลอร่า หลังมื้อค่ำนี้แล้ว v ลูกน่าจะเล่นเปียโนให้เราฟัง

v คุณต้องได้ฟังเธอร้องเพลงนะคะ เสียงเธอเพราะดั่งนางฟ้า

หลังจากนี้ลูกน่าจะเล่นอะไร v ให้คุณแมคแคลลันฟัง

- แม่คะ แม่ - "อาเว มาเรีย" เพลงโปรดเลย

- คุณต้องชอบแน่ๆ เพราะมาก - แม่คะ

อะไรจ๊ะ

หนูค่อนข้างแน่ใจว่าเท็ดดี้ไม่ได้ชวน

คุณแแมคแคลลันเจ้านายใหม่ v มาฟังเพลงสวด

อ้าว งั้นเราก็ถามเขาเลยสิ คุณแมคแคลลันคะ

v คุณอยากฟังดนตรีหลังอาหารค่ำรึเปล่า

ผมชอบเพลงสวดครับ

เขาชอบเพลงสวด

ฉันไม่คุ้นกับความสนใจจากบุรุษเพศ ฉันรู้แค่ว่าต้องการยิ่งกว่านั้น

อย่างน้อยมันก็ยัง ช่วยลดความสมเพชเวทนา

และความเห็นใจจอมปลอม ที่ใครๆ หยิบยื่นให้สาวทึนทึก

- ใช่ - ก็เลย...

เขาไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้อง หาเรื่องคุยตลอดเหมือนฉัน

- เขามีความมั่นใจที่ฉันขาด - แค่นั้นรึ

คือ...

ฉันพูดไม่ได้หรอกว่า ตอนนั้นฉันหลงรักเขาจริงๆ

แต่ฉันก็ซาบซึ้งในบุญคุณของเขา จนมันกลบสิ่งอื่นไปได้หมด

เจมี่น้องชายผม จะมาจากอ็อกซฟอร์ดสุดสัปดาห์หน้า

ผมอยากให้เขาได้พบคุณ

เขาอยู่นั่นไง

น้องชาย! ไอ้น้อง!

- ดูดีนี่ พี่ชาย - นายก็เหมือนกัน

อากาศที่เมมฟิสนี่คงเหมาะกับพี่

หรือเป็นเพราะอย่างอื่น

คุณแชพเพลล์ นี่เจมี่ น้องชายผม

- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ - ผมต่างหากต้องยินดี

เขาคิดว่าเขาเป็น หนึ่งในตัวละครที่เขาเล่น

แต่ละครเรื่องไหนล่ะ พี่ชายที่รัก แฮมเล็ต หรือเฟาสต์ รึว่าเจ้าชายฮัล

บทไหนก็ได้ที่ทำให้นาย มีเงินพอใช้กับเขา

คุณคิดยังไง คุณแชพเพลล์

ฉันว่าคุณเหมือนพัค

- พัคไหนกัน - "พระเจ้า คนเหล่านี้ช่างเขลานัก"

พัคเป็นภูตจอมป่วน

เขาเป็นผีขี้แกล้ง

ขออภัย พี่ชาย ฉันแค่อยากทำให้เธอประทับใจ

งั้นนายจะได้รู้ว่าคุณลอร่า ไม่ประทับใจกับอะไรง่ายๆ

- ไปกันดีไหม - ดี

ฉันบอกแพปปี้ไว้แล้วว่านายจะมาวันนี้

v v ฉันอยากฟัง ฉันอยากฟัง

รู้ตัวอีกที ผมก็ถูกน้ำวนดูด

ฟกช้ำและมีแผลแตกเลือดไหล เรียกว่าเหมือนตายไปแล้ว

เป็นเหยื่ออีกคน ของน้ำท่วมใหญ่ปี 1927

- ไม่อยากเชื่อว่าคุณไม่เคยเล่า - ยังมีอีกนะ

แล้วเกิดอะไรขึ้น

ผมก็เห็นแสงเรืองรองระยับ

- เหมือนแสงดาวตก - "เรืองรองระยับ"

มือใหญ่แข็งแกร่งเอื้อมมาจากแสง

ผมนึกว่าเป็นหัตถ์พระเจ้า ที่มารับตัวผม

แต่ไม่ใช่ นั่นคือเฮนรี่ พี่ชายที่รักของผม

- คุณช่วยชีวิตเขาไว้ คุณคือวีรบุรุษ - ใช่จริงๆ

ไม่งั้นจะให้ผมทำยังไง ปล่อยให้เขาจมน้ำตายรึ

ดื่มให้อนาคต ไม่ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น

ขอให้พวกคุณได้พร เป็นความสุข สุขภาพดี มั่งคั่ง

และถ้าเธอตกลงปลงใจกับพี่ ก็ขอให้มีลูกเต็มบ้าน

ผมรักพวกคุณทั้งสองคน

ซ่าจริง

นายจะว่าอะไรไหม ถ้าฉันขอเต้นกับสาวของนาย

คุณแชพเพลล์ ไปเต้นรำกันหน่อยไหมครับ

ยินดีเลยค่ะ

เจมี่มองโลกแตกต่างออกไป

เมื่อสายตาของเขาจ้องมองมาที่ฉัน ฉันรู้สึกเหมือนไม่ได้ล่องหนอีกต่อไป

ขอบคุณมาก

- เดี๋ยวฉันมานะ - ได้เลย

คืนนี้คุณสวยเป็นพิเศษ

ขอบคุณค่ะ

เจมี่ทำให้สาวๆ เป็นอย่างนี้เสมอ

สาวๆ จะดูร่าเริงเมื่ออยู่กับเขา

เขาชอบคุณนะ ผมดูออก

ฉันว่าเขาคงไม่เคยไม่ชอบใคร

หรืออย่างน้อยก็คนที่ใส่กระโปรง

คำขอแต่งงานของเฮนรี่ ไม่ได้เป็นไปอย่างที่ฉันนึกภาพไว้

เขาไม่ได้คุกเข่าและ คำถามนั้นก็เหมือนคำบอกเล่ามากกว่า

เฮนรี่ไม่ใช่คนโรแมนติก

เขาเป็นคนจริงจังหนักแน่นกว่านั้น

- ได้นะ - ได้

ฉันรักชีวิตแม่บ้าน

การยอมตามเฮนรี่ และรอให้เขากลับบ้านมาหาฉัน

เป็นเหตุผลที่ฉันเกิดมาในโลกนี้

และเมื่ออแมนด้า ลีห์เกิด ฉันก็กลายเป็นของลูกโดยสิ้นเชิง

แต่แล้วก็มาถึง วันที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป

ตลอดกาล

วันที่ 7 ธันวาคม 1941

วันแห่งความอัปยศ

สหรัฐอเมริกา

ถูกโจมตีอย่างฉับพลันและตั้งใจ

จากกองทัพเรือและกองทัพอากาศ ของจักรวรรดิญี่ปุ่น

สหรัฐอเมริกาถือสันติต่อประเทศนั้น

แต่ด้วยการยั่วยุของญี่ปุ่น...

พ่อยืมรถของคุณโรเบิร์ต และคนอื่นๆ มาใช้พาผมไป

นั่นเป็นสิ่งที่ผมจำได้แม่นที่สุด

สิ่งแรกและสิ่งสุดท้าย

มักจะติดตรึงใจเราเหนียวแน่นที่สุด

ขอบคุณ

เราจะสวดมนต์ให้

ได้ครับ

อย่าลืมเรานะ

ไม่ลืมหรอก

ไม่ลืมแน่ๆ โอเคนะ

ดูแลตัวเองด้วย

ทำแน่

พวกนายต้องช่วยกันให้ดีนะ ช่วยแม่เขาด้วย

- โอเคนะ - ได้เลย

อย่าให้หนุ่มไม่เอาไหนจีบลิลลี่ เมย์ อย่าให้เธอแก่แดดเร็วนัก

- ต้องกลับมานะ - กลับแน่ครับ

กลับมาให้ถึงบ้าน ได้ยินไหม

- ผมรักแม่ครับ - แม่ก็รักลูก

ขอบคุณครับ

ฉันหันกลับไปมองไม่ได้

ฉันไม่ได้หันกลับไปมอง

ว่ากันว่าการมองคนจากไปจะเป็นลางร้าย

ฉันเคยกำเสียงหัวใจเต้นของเขาไว้ในมือ

ฉันจำมันได้ทุกจังหวะ

ร่างของเขาอุ่นและมีชีวิต

ฉันรู้จักทุกส่วนในตัวของเขา

และสิ่งที่ฉันทำได้ก็คือ การไม่หันกลับไปมอง