The Doctor's Horrible Experiment (Le Testament du Docteur Cordelier)

FRANSE TELEVISIE-OMROEP RENE BARTHELEMY-CENTRUM

Goedenavond, meneer Renoir. -Dag.

We zijn klaar om te beginnen met de uitzending.

Welke studio? -Veertien.

Op naar 14, dan.

Iedereen op zijn of haar positie.

Goedenavond, meneer Renoir. Uw tekst ligt op tafel.

Hoe gaat het met u? -Kunt u mee naar boven gaan met Maurice?

Ik zie u later.

Goedenavond, meneer en mevrouw.

Op de monitor kunt u de film zien. -Dank u. Dat ga ik proberen.

Wacht even, dan maak ik mezelf toonbaar.

Daar gaan we. -Gaat u zitten, meneer Renoir.

Goed, dank u.

Is het zo goed, Georges?

Meneer Renoir, kunt u even iets zeggen om het geluid te testen?

Ik zeg een paar woorden, en nog een paar woorden. Is het zo goed?

Hartelijk dank. -U ook bedankt.

Meneer Renoir, het programma begint dadelijk.

De cameraman voor u geeft het teken dat we beginnen.

Mooi. Dank u.

JEAN RENOIR PRESENTEERT

HET TESTAMENT VAN DOKTER CORDELIER

Ik wil u meenemen naar een uniek avontuur.

Zo uniek, dat het een waardig onderwerp is van de uitzending van vanavond.

Laten we bij het begin beginnen en een paar maanden in de tijd teruggaan.

Dit verhaal speelt zich af in een voorstadje ten westen van Parijs…

…waar vooral woningen staan, en niet zozeer bedrijven.

Achter de muren liggen geheimzinnige tuinen.

Er staat een discrete maar elegante villa die een wandelaar wellicht zou opvallen.

Dit is het huis van de beroemde dr. Cordelier…

…wiens psychiatrische onderzoek vermaard was onder internationale wetenschappers.

Nog nooit had een patiënt het huis betreden.

De dokter had niet vaak gasten en werd volledig opgeslokt door zijn onderzoek.

Meer in het centrum van de plaats lag het huis van de notaris, meester Joly.

Het is moeilijk om vast te stellen wanneer dit drama precies begon.

Bij veel drama's zijn de kiemen reeds aanwezig in de levens van de mensen…

…nog voordat zijzelf iets vermoeden.

Toch heb ik een idee wanneer het verhaal dat wij nu gaan zien precies begon.

Het was de dag waarop dr. Cordelier zijn testament overhandigde…

…aan zijn notaris en goede vriend, meester Joly.

Ze hadden in hetzelfde regiment gediend en woonden dicht bij elkaar…

…in de kleine voorstad.

Meester Joly las het document en was stomverbaasd…

…toen hij de naam zag van de enige begunstigde van het testament.

Het was een voor hem volstrekt onbekende naam: meneer Opale.

Het was een paar weken later, om ongeveer tien uur 's avonds.

Meester Joly sloot net zijn luiken toen hem opeens iets opviel.

Een jong meisje liep moederziel alleen door de verlaten straten.

Hij was geshockeerd dat haar ouders haar zo laat alleen over straat lieten gaan.

Hé, jij daar.

Hou daarmee op.

Sta op.

Die smeerlap. -Alles goed, lieverd?

Dat is er eentje van Mattieu. Waarschuw haar moeder.

Ze moeten hem pakken. Ga achter hem aan.

Hierachter ligt de tuin van dr. Cordelier. -We moeten de politie waarschuwen.

We moeten de dokter waarschuwen. -Laat mij maar.

Dr. Cordelier is een vriend van me. Ik ga naar de voordeur.

Laat mij u helpen. -Nee, het gaat wel.

Daar moet u naar laten kijken. -Dat kan wachten.

Goedenavond, meneer Joly. -Dag, meneer Meunier.

Wat gebeurt hier?

Dat zal ik u vertellen. -Er is niets te vertellen.

Is alles goed met uw vrouw?

Heel goed. -Doet u haar de groeten.

Goedenavond, meneer Meunier. -Goedenavond.

Dank u. U kunt wel gaan.

Maar dit kan toch niet? -Wij willen mee.

Iedereen heeft het toch gezien?

Mooie boel is dat.

We wachten wel.

Is de dokter thuis? -Nee.

Waar gaat het om?

Wat is er met u?

Een vreselijke kerel viel een jong meisje aan.

Waar? -Tegenover mijn huis.

Is hij gearresteerd? -Nee, hij is dit huis in gevlucht.

Hij ging door de achterdeur. -Naar het laboratorium.

Ja, en het vreemde is dat hij een sleutel had.

Waanzinnig toch, Désiré? Hij had een sleutel.

Waarschuw de chauffeur en de tuinman. Dan pakken we hem in het laboratorium.

Dat kan niet, meester Joly.

Dat mogen wij niet doen.

Waarom niet? -Dat zijn onze instructies.

Over die persoon? Kennen jullie hem dan?

Ik heb hem nog nooit gezien, maar ik weet wie hij is.

Is hij hier dan al eerder geweest? -Niet in dit deel van het huis.

Hij is altijd in het andere gebouw, in het laboratorium.

De instructies van de dokter zijn duidelijk.

Meneer Opale mag niet gestoord worden als hij naar het lab gaat.

Wat zeg je nou?

Opale? -Inderdaad.

Meneer Opale.

Dat kan helemaal niet.

Désiré, wat er vanavond is gebeurd, is zeer ernstig.

De dokter moet meteen op de hoogte worden gebracht.

Het maakt niet uit hoe laat hij thuiskomt, ik moet hem spreken.

Désiré, zeg dat hij me meteen belt als hij thuis is.

Dat zal ik doen. Ik ga nooit naar bed voordat de dokter terug is.

Nogmaals, Désiré.

Weet je zeker dat alleen meneer Opale een sleutel van het lab heeft?

Zeker, meester.

Désiré, heb jij een vuurwapen? -Ja, een revolver op mijn kamer.

Is hij geladen? -Jazeker.

Ga hem dan halen en steek hem bij je.

De dokter heeft wellicht bescherming nodig.

Désiré, dit mag geen schandaal worden. Ik handel dit wel af met die mensen.

Is er nieuws? -We mochten niet naar binnen.

Ongelofelijk. -En daar is de kleine.

Kom maar, schatje.

Jij boft maar. Je komt in de krant.

En? -Hoe is het met haar?

Ik ben haar moeder.

Ik wil andere moeders beschermen tegen dergelijke schoften.

Mevrouw, ik begrijp dat u woedend bent.

Gelukkig is dit meisje verder niets overkomen.

U kunt er zeker van zijn dat dit niet nog eens zal gebeuren.

Daar sta ik persoonlijk voor in.

Vertrouw mij. Ik ben meester Joly, notaris.

Natuurlijk wil ik u vertrouwen, meneer de notaris, maar…

Mevrouw, uw kleine meid heeft rust nodig om van de schok te herstellen.

Laat mij een kleine financiële bijdrage leveren aan uw eventuele kosten.

Dat is erg aardig, en ik vertrouw u, meneer de notaris.

En ik vertrouw erop dat die persoon wordt gestraft.

Dat was goed van hem. -Inderdaad.

Uw zakdoek. -Wat een vreemd voorval.

Cordelier, fijn dat je er bent. -Ik hoorde het van Désiré.

Ik wilde je geruststellen. -Heeft de politie hem gearresteerd?

Waarom vraag je dat?

Maar hoe zit het dan met jou?

Weet meneer Opale van je testament, en dat hij de enige begunstigde is?

Mijn beste kerel, die erfenis stelt weinig voor…

…als je kijkt naar wat Opale voor mij heeft gedaan.

Deze man laat mij zijn levende brein onderzoeken. Hij geeft me zijn hersens.

Vandaar dat testament.

Ik geef toe dat zijn gedrag verontrustend kan zijn als hij een aanval heeft.

Verontrustend? Straks ruimt hij jou uit de weg vanwege die erfenis.

Ik zeg dit als vriend, en niet als notaris.

Verander je testament, in elk geval totdat meneer Opale volledig is hersteld.

Ik begrijp je emoties, beste vriend…

…maar ik was fysiek en mentaal absoluut gezond…

…toen ik mijn testament opstelde.

Daar kom ik absoluut niet op terug.

Dan wil ik jou herinneren aan bepaalde maatschappelijke normen.

Hoe zou je reageren als je protegé nog meer misdaden ging plegen?

Je ziet er bezorgd uit, alsof je ongelukkig bent.

Zeg me dan tenminste waar je zo mee zit.

Ik verdien je vriendschap niet…

…maar ik verzeker je dat het incident van vanavond eenmalig was.

Naar Parijs, naar dr. Séverin.

Tot slot, als we akkoord gaan met een bespreking…

…van de theorieën van Cordelier… -Dokter?

Ja? -Meester Joly wil u spreken.

Laat hem maar binnen.

…de theorieën van Cordelier…

…dan zou dit niet alleen indruisen tegen de geneeskunde…

…maar ook tegen de wetenschap en de vooruitgang.

Marguerite, dit is voor de voorzitter van het Neuropathologie-Congres.

En stuur een kopie van het rapport naar die idioot van een Cordelier.

Nee, dat neem ik terug. Cordelier is alleen maar paranoïde.

Dokter, u rookt te veel.

U rookt te veel.

Meester Joly, fijn om u te zien. -Dag, dokter.

Goed, dan.

Beste Séverin, ik kom niet naar de psychoanalyticus, maar naar mijn vriend.

Jij bent sowieso geen patiënt. -Dat weet je nooit.

Jouw tijd is kostbaar…

…en ik wil het hebben over iemand op wie jij erg gesteld bent.

Ik geloof dat hij gevaar loopt.

Het gaat over je befaamde vriend, Cordelier.

Cordelier?

Doe je al die moeite voor Cordelier? -Jawel.

Befaamd? Misschien wel.

Maar hij is zeker geen vriend van me.

Ik zie hem als een gevaar voor de mensheid.

En ja, ik weet dat Cordelier ooit een van onze beste psychiaters was.

Maar die idioot heeft de beste clientèle ter wereld opgegeven…

…om zich aan zijn krankzinnige onderzoek te wijden.

Zijn theorieën zijn monsterachtig. -Misschien wel, ik weet er niets van.

Maar die man verkeert in gevaar.

Cordelier heeft zijn testament gemaakt en hij laat alles na aan een volslagen gek.

Wie? -En zekere Opale.

Nooit van gehoord.

Die Opale heeft voor mijn ogen een jong meisje aangevallen.

Toen vluchtte hij naar Cordelier. -Dat verbaast me niets.

Cordelier zegt dat hij dat monster nodig heeft voor zijn experimenten…

…op een levend stel hersens.

Hij kan beter zijn eigen hersens een keer gaan gebruiken.

Ik ben hier om je te vragen of zulke experimenten mogelijk zijn.

Is de rechtvaardiging die Cordelier hier aanvoert acceptabel?

Anders ben ik geneigd om te denken dat er sprake is van chantage…

…of een bedreiging. Ik voel me verplicht om iets te doen.

Hou je er toch buiten. Een gek maakt een testament ten gunste van een andere gek.

Ze zijn niet interessant.

Maar stel, hij is een slachtoffer van zijn geliefde wetenschap?

Een slachtoffer van zijn wetenschap?

Neem me niet kwalijk dat ik lach. Maar genoeg over Cordelier.

Het leven is te kort en er zijn interessantere onderwerpen.

Wat doe je vanavond? -Helaas moet ik weer naar huis.