처음 200줄입니다.
ผมเกิดหัวร้อนขึ้นมา
คุณคิดว่าลูกสาวคุณจะรู้สึกยังไง ที่เห็นว่าคุณเป็นแบบนี้
ดิเอโก้ บางทีคุณน่าจะทบทวนตัวเอง
ว่ามันมีการตัดสินใจบางอย่างเกิดขึ้น
เพราะพฤติกรรมของคุณ อาจส่งผลต่ออารมณ์ของลูกสาวคุณได้
ตั้งแต่หย่ามา คุณดูจะเข้าๆ ออกๆ ที่แบบนี้บ่อยขึ้นนะ
แต่ถ้าหมอนั่นไม่เอาแป้งสาลีไปนะ ซึ่งผมก็บอกเขาแล้ว
ว่าผมใช้มันอยู่
เขาก็ยังย้ายมันอยู่ได้
คือแบบ…
สมมติว่าคุณวางมือถือไว้ตรงนี้ แล้วผมย้ายไปตรงนี้
แล้วคุณก็ย้ายมันกลับมา
และผมก็เอาไปวางตรงนี้อีก
คุณอยากวางไว้ตรงนี้ เพราะนี่คือที่ของมัน
ผมก็ย้ายกลับมาตรงนี้
แล้วนั่นมันก็น่าจะกวนใจคุณไม่ใช่เหรอ
งั้นคุณจะบอกว่าพฤติกรรมของคุณ
การที่คุณถูกไล่ออก
ทั้งหมดเป็นเพราะคนคนนี้ ย้ายแป้งสาลีของคุณงั้นเหรอ
คุณรู้ตัวไหมว่าคุณได้สละอะไรไปมากแค่ไหน กับการแสดงออกแบบนั้น
บางทีผมอาจจะกำลังอ่อนไหวมั้ง
ก็เมียเก่าผมชอบทำเหมือนผมเป็นไอ้โง่
เธอคิดว่าผมไม่ใช่พ่อที่ดี
เธอไม่ควรคิดว่าผมเป็นพ่อที่ไม่ดีสิ
แต่ฟังนะครับ
เราควบคุมไม่ได้หรอกว่า ภรรยาเก่าคุณจะคิดยังไง
แต่มันจะมีประโยชน์กว่าแน่
ถ้าคุณเดินหน้าต่อไป โดยที่ไม่คิดว่าตัวเองเป็นแบบนั้นนะ ดิเอโก้
พวกคุณตั้งใจดูอยู่หรือเปล่า
ทั้งหมดนี้
ใช่แล้ว ทั้งหมดนี้
อาจเคยเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
แต่ตอนนี้
ตอนนี้
มันเป็นไปได้
ไงจ๊ะ
ฉันจะบอกว่าเมื่อวานฉันไปปาร์ตี้มาน่ะ
แล้วพวกเขาก็ผลักฉันลงสระเปียกไปทั้งตัวเลย!
แล้วมือถือฉันน่ะเหรอ
กริ๊บมาก
ไม่เป็นอะไรเลย
มือถือซีหกรุ่นใหม่ล่าสุด
เรื่องน่าทึ่งเป็นเรื่องธรรมดา!
ไม่เอาน่า จริงจังหน่อยสิ
รู้ไหมว่าจริงจังคือยังไง ถ้านายพูดอะไรแล้ว ก็ต้องทำให้ได้สิ
ก็คนส่งของมันไม่มา แล้วจะให้ส่งขนมปังไปร้านได้ยังไง
ขนมปังมันต้องเสร็จพร้อมแล้วสิ แต่นายยังไม่ได้ทำเลย
- ยังไงมันก็ไม่ได้ส่งไปร้านอยู่แล้วไง - แต่ขนมปังก็ยังไม่เสร็จนะ
- ไปตายซะ! - เธอไม่เข้าใจน่ะ
อะไร นี่เธอคิดว่า ฉันตัดสินใจเองได้เหรอว่าจะทำหรือไม่ทำ
คิดว่าเราตัดสินใจได้เหรอ เรามันคือร่างแฝด
ไปตายซะ ไอ้เวร!
ซูซานน่าใจเย็นๆ
ว่าต่อเลย อาร์มานโด เราฟังอยู่
ถ้าไม่เชื่อก็ไปที่ปาปัวกินีสิ
ไปดูเองเลย พวกเขาน่ะมีอิสระ
ส่วนเราที่นี่เป็นแค่ร่างแฝด
ร่างจริงของเราอยู่ที่นั่น
แต่ไม่เป็นไร
สิ่งสำคัญคือการยอมรับมันให้ได้
อาร์มานโด งั้นคุณจะบอกเราว่า คุณรู้สึกไม่เป็นอิสระสินะ
แต่เราไม่ได้บังคับให้คุณทำอะไรเลยนะ
แน่นอน
นี่มันห่างไกลจากการคุมขัง
ผมไม่ได้ตัดสินใจว่าจะทำหรือไม่ทำขนมปัง
คุณเองก็เป็นร่างแฝด
คุณคิดว่าคุณสามารถตัดสินใจได้เหรอ ว่าจะเป็นจิตแพทย์หรือเปล่า
- เข้าใจที่ผมพูดไปไหม - คลาร่า เราอยากให้คุณมาตรงเวลานะ
ไปตายซะ!
ใช่ แต่ฉันต้องพายายไปหาหมอ
นี่ ผมยังพูดไม่จบนะ
เดี๋ยวก่อนนะ อาร์มานโด ขอโทษที
คลาร่า ผมว่าวันนี้คุณไม่ต้องทำงานนี่
ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
ที่จริงแล้วเขาชอบเรียกตัวเอานาทีสุดท้าย เหมือนเราไม่มีธุระอื่นต้องทำน่ะ
คุณช่วยอย่ากินอะไร ระหว่างกิจกรรมกลุ่มบำบัดได้ไหมครับ
หมดแล้ว
เรียบร้อย
ฉันไม่ได้กินมื้อเที่ยงเพราะกลัวจะมาสาย
- ไม่นะ แต่ผมยังพูดไม่จบเลย - ไปตายซะ!
ทำไมถึงมองฉันแบบนั้นน่ะ ปารีส
พรุ่งนี้ฉันก็ไม่ต้องอยู่ที่นี่แล้ว
ฉันจะกลับไปใช้ชีวิตของฉัน
และก็จะไปแสดงในโรงละครด้วย
ใช่ เพราะว่า…
หมอนี่ใครกันเหรอ
นายทำอะไรมา ชักว่าวในสวนมาเหรอ
วันนี้ที่ศูนย์บำบัดเป็นยังไงบ้างล่ะ
ก็ดีๆ
พวกเขามีเวลาให้แกได้หางานบ้าง
หรือว่าต้องไปอยู่ที่นั่นทั้งวันเลยน่ะ
ผมจะหางานน่า ไม่ต้องรีบหรอก
ให้ได้ตั้งตัวก่อน
ใช่ๆ ตั้งตัว
ดิเอโก้
แกรู้จักเพนกวินใช่ไหม
เพนกวินมันมีความสามารถที่จะขับอุจจาระออกไป
ด้วยพลังที่มากกว่ามนุษย์ถึงสิบเท่า
อย่างกับยืงปืน!
แต่พวกมันไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้น
ธรรมชาติเป็นผู้สรรค์สร้างทุกสิ่ง
เพื่อรักษาให้รังสะอาดเสมอ พวกมันเลยต้องยิงมันไปไกลๆ เบ่งออกไป
จินตนาการแมวน้ำตัวเล็กๆ เดินผ่านไปสิ
อึได้ท่วมตัวมันแน่นอน
แล้วแมวน้ำก็จะเดือดจัด
แต่มันไม่ถูกต้องไง
มันไม่ถูกต้องที่จะโกรธ เพราะเพนกวินมันเกิดมาเป็นแบบนั้น
เพนกวินมันจะไม่มีวันเปลี่ยน
ฉันเป็นเพนกวิน เพนกวินก็คือฉัน
- และฉันก็ไม่คิดจะเปลี่ยน - แล้วยังไง คิดว่าผมชอบมันเหรอ
ฟังนะ นอกจากจะเป็นแฟนกันแล้ว ผู้ชายสองคนเขาไม่อยู่ด้วยกันหรอก
มันเหมือนนักโทษร่วมห้องขัง
พรุ่งนี้แกต้องรีบไปหางานซะ
แล้วพยายามไม่ไปน็อตหลุดในที่ทำงานอีก
ก็ไอ้พวกนั้นมันเฮงซวย เพราะพวกมันน่ะเอาแต่…
หาเรื่องไล่ผมออกอยู่แล้ว
เออๆ ดูเหมือนว่ามีแต่คนอื่นสินะที่เฮงซวย
แต่ที่จริงแล้วแกนั่นแหละที่เฮงซวย
แกมีลูกสาว แล้วก็ไปสติแตก โดนไล่ออก
แล้วทุกอย่างก็พังทลาย
สวัสดี
สวัสดี ลูกรัก
- รู้นะคะว่าคุณมีเวลาแค่ 30 นาที - ผมรู้ครับ
ดีค่ะ
นั่งสิ
เป็นยังไงบ้าง
สบายดีนะ
พ่อเอาอะไรมาด้วย
น้ำผลไม้สองกล่อง
แอปริคอตของโปรดลูก
ออร์แกนิกนะ
แม่ลูกจะได้ไม่ว่าอะไร
แล้วโรงเรียนเป็นยังไงบ้าง
ก็ดีค่ะ
ดีแล้วล่ะ
พ่อคะ
พ่อผอมลงนะ
นิดหน่อยน่ะ
แต่พ่อ…
สงบดี สบายดี
ลูกจะค่อยๆ เห็นทีละนิด
พ่อจะทำให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิม
ทุกอย่าง
ศาลแห่งโรม
หลังจากนำคดีของนางสาวคลาร่า พากานี มาพิจารณาอีกครั้ง
ยืนยันให้เข้ารักษาที่ศูนย์บำบัดเดิม ที่ถูกส่งตัวไปก่อนหน้านี้
ต่อไปอีกเป็นเวลาหกเดือน
- พูดอะไรหน่อยสิ! - ไม่
พูดอะไรหน่อยสิ!
นี่มันฝีมือไอ้เวรปารีสแน่นอน
นี่เป็นบทลงโทษทางเลือกจากการถูกจำคุก
ศาลขอเตือนว่าการเข้าบำบัดเป็นเรื่องจำเป็น
มิเช่นนั้นจำเลยจะถูกส่งตัวเข้าจำคุก
เราจะพิจารณาคดีนี้อีกครั้งในวันที่ 6 พฤษภาคม
แต่ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ!
- เงียบนะ - ฉันไม่ได้ทำอะไร
เงียบเถอะ
ไม่
- ศาลที่เคารพ - คุณมีอะไร
ขอคุยเรื่องบทลงโทษหน่อยได้ไหมคะ
- มันควรจะถูกพิจารณาว่าเป็นอุบัติเหตุสิ - เราติดต่อกันโดยตรงไม่ได้ค่ะ
- ฟังก่อนค่ะ - ถอยไป
นี่มันชีวิตฉันนะ! แล้วฉันต้องไปคุยกับใคร
ทำไมคุณไม่ฟังเลยล่ะ ได้โปรดเถอะ คุณเห็นด้วยกับเรื่องนี้งั้นเหรอ
เฮ้ย ปารีส!
ปารีส นี่แกกวนตีนฉันเหรอ
แกเขียนรายงานให้ฉันแย่ๆ แล้วไม่ได้บอกฉันเมื่อวานนี้เหรอ
ฉันเป็นนักแสดง
จะไปขึ้นแสดงอาทิตย์หน้าแล้ว มันเป็นทัวร์การแสดง!
แกจะไปคุยกับโปรดิวเซอร์ให้ไหม นี่แกกำลังทำให้ฉันเป็นบ้านะ
- ใจเย็นก่อนครับ - บ้าบอ!
คุณอยู่ที่นี่ เพราะผลจากการกระทำของคุณเอง
มันเป็นอุบัติเหตุ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะจุดไฟ
อุบัติเหตุ มันแค่จบไม่สวย
- โชคร้ายเฉยๆ - คุณไม่ให้ความร่วมมือ
- ไม่ทำตามขั้นตอน - หกเดือน
- ติดแหง็กอยู่นี่ - ไม่ยอมเริ่มต้นบำบัด
- ไม่รับรู้ถึงปัญหา - ฉันปกติดี! เข้าใจไหม ปกติดี!
ถือว่าตัวเองโชคดีเถอะครับ ที่ผมส่งรายงานนั่นไป
ก่อนที่ "ความปกติ" ของคุณนี่ จะทำให้คุณไปจู่โจมใส่ผู้พิพากษาในลานจอดรถน่ะ
ฉันไปจู่โจมผู้พิพากษาตอนไหน นี่คุยกับคนอื่นก็ไม่ได้แล้วหรือไง
- คุยก็ไม่ได้สินะ - คลาร่า นั่นจะไปไหนน่ะ
คุณมีปัญหา
เห็นด้วยไหมครับ
คุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อหาความสนุก มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
ช่วยทำความเข้าใจทั้งหมดนั่นทีเถอะ
เตะเลย เตะแรงๆ
มันเจ็บน่ะ
- เธอบอกว่าเจ็บแน่ะ - ได้เอาภาพเอ็กซเรย์มาไหมครับ
ไม่
จีอาโคโม่ ญาติเธอคงขโมยไปล่ะสิ
ฉันจะลองถามเขาดู แล้วเราจะเอามาครั้งหน้านะ
- ได้ครับ - ฉันจัดการเอง
ก็มีแต่แอนนาหลานฉันนี่แหละที่คอยดูแลฉัน
ที่เหลือฉันลืมไปหมดแล้ว
มาเร็วครับ ว่ายน้ำนะ
เตะแรงๆ
ช้าๆ
ช้าๆ
ไปตายซะ!
No comments yet. Be the first to leave one.