Raya and the Last Dragon

ฉันรู้คุณกำลังคิดอะไรอยู่

นักเดินทางผู้โดดเดี่ยว

ในโลหของ ดิสโทเปีย

ดินแดนที่แตกระแหง

โลกแตกสลายแบบนี้ได้ยังไง

เรื่องทั้งหมดเริ่มต้นเมื่อ 500 ปีที่แล้ว

คูมันตรา

นี่คือเรื่องราวในอดีต

เมื่อก่อนแผ่นดินของเรามีความสมบูรณ์

และอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข

มังกร

สัตว์ที่วิเศษมาก

ได้มอบน้ำมอบฝน และสันติสุข

มันคือสวรรค์

แต่แล้วดรูนก็มา

ปีศาจที่ไร้หัวใจที่ แพร่กระจายเหมือนไฟป่า

พวกมันคร่าชีวิตและแพร่พันธุ์

ใครก็ตามโดนมันจะกลายเป็นหิน

เหล่ามังกรสู้เพื่อปกป้องเรา

แต่ก็ทำไม่สำเร็จ

ตอนนั้นเองที่ ซีซู พญามังกร

มังกรตัวสุดท้าย

ผลึกพลังอิทธิฤทธ์ทั้งหมดไว้ในอัญมณี และ

ทำลายดรูนได้สำเร็จ

ทุกคนที่กลายเป็นหินกลับมาเหมือนเดิม

ยกเว้นเหล่ามังกร

สิ่งที่เหลืออยู่ของ ซีซู คืออัญมณี

มันควรเป็นการจุดประกายให้มนุษย์

ปรองดองกัน จากการสละชีพของท่าน

แต่กลับกันคนก็คือคน

พวกผู้คนต่อสู้เพื่อครอบครองอัญมณี

เวทมนตร์สุดท้ายที่เหลืออยู่

มีการแบ่งเขต นครคูมานด้า แตกสลาย

ทุกคนกลายเป็นศัตรูกัน และต้องซ่อนอัญมณีมังกรไว้

แต่นั้นไม่ได้ทำให้โลกแตกสลาย

มันมาเกิดขึ้นในอีก 500 ปีต่อมา

ตอนที่ฉันเข้ามาในเรื่องนี้

มีคนพยายามทำเรื่อง ฉลาดหัวใสนะ

เอาล่ะตุ๊กตุ๊ก

โชว์เรื่องฉลาดหัวใสของฉันเป็นยังไง

ตุ๊กตุ๊ก

มานี่

มาทางนี้

ขอบคุณ

เฮ้เพื่อน..ทำได้ยอดเยี่ยม ขอแตะมือหน่อย

ฉันรู้แล้ว

โว้ว.

เดี๋ยวก่อนนะ

มันดูง่ายเกินไป

เจ้าเมืองเบญจา.

ฉันรู้ว่าหน้าที่คุณ คือพยายามจะหยุดฉัน

แต่คุณจะไม่ทำ

อย่าคิดว่าความกล้าคือฝีมือ เด็กน้อย

รับรองว่าเจ้าจะไม่ได้ย่างกราย

เข้ามาในวงในของอัญมณีมังกร

แม้แต่ก้าวเดียว

งั้นท่านคงต้องชักดาบแล้ว

ท่านต้องใช้มันแน่ๆ

คงไม่ใช่วันนี้.

อู๊บ

ลูกจะได้เข้าไปแม้แต่ก้าวเดียว

คุณแพ้แล้ว รายา

จริงเหรอ

รายา...

พ่อน่าจะพูดว่าสองเท้า

เฮ้อ..อย่าโทษตัวเองไปเลยเจ้าเมืองเบญจา

คุณให้สิ่งที่ดีที่สุด

ไม่หรอก

และลูกจะเรียก "พ่อ" หรือ "ปาป๋า" นะ

เก่งมากยายหยาดน้ำค้าง ลูกสอบผ่านแล้ว

ว้าว

ดวงจิตของท่าน ซีซู

ตระกูลของเราสาบานว่า จะปกป้องอัญมณีมาหลายชั่วคน

วันนี้ลูกจะสืบทอดคำสามานนั้น

รายา เจ้าหญิงแห่งเผ่าหัวใจลูกสาวพ่อ

ลูกเป็นผู้พิทักษ์อัญมณีมังกรแล้ว

โว้ว. อ้า...

ตื่นเต้นจังเลยนะ

ใช่แล้ว

คือว่าต่อไปใครก็ตาม ที่จะขโมยอัญมณีมังกร

ก็ต้องเผชิญกับสองจอมดาบ

ที่เก่งที่สุดในดินแดนนี้

พ่อดีใจที่ลูกพร้อมเจ้าน้ำค้าง

เพราะพ่อมีเรื่องสำคัญจะบอกลูก

ชาวเผ่าอื่น ๆ กำลังเดินทางมาที่นี่ตอนนี้

จริงเหรอค่ะ เอ่อ...

โอเค

โอเค..เราทำได้ ลูกพร้อมแล้ว.

ลูกรู้แล้วว่าเราจะหยุดพวกเขาอย่างไร

จริงเหรอ บอกซิว่าลูกรู้อะไรเกี่ยวกับเผ่าอื่น ๆบ้าง

เผ่าแรก... เผ่าหาง.

แดนทะเลทรายที่ร้อนระอุ เต็มไปด้วยทหารรับจ้าง

ที่ต่อสู้กับความสกปรก

เผ่าที่สอง ทาลอน

ตลาดน้ำที่มีชื่อเสียง เรื่องค้าขายคล่อง

และมีนักสู้ด้วยมือที่รวดเร็ว

เผ่าที่สามพวกเผ่าสันหลัง

ป่าไผ่ที่หนาวเย็น

ที่มีนักรบร่างกำยำ

กับขวานยักษ์คู่กาย

เผ่าที่สี่ เผ่าฝาง ศัตรูตัวฉกาจของเรา

เผ่าที่ปกป้องโดยมือสังหารที่ดุดัน

และแมวที่ดุร้าย

เอาหล่ะ

ดังนั้นเราจะต้องใช้หน้าไม้และหนังสติ๊กและ ...

โอ้ แล้วเครื่องยิงลูกไฟ

หรือเราจะใช้กะปิจากเผ่าหาง

ตะไคร้จากเผ่าสันหลัง

พริกขี้หนูจากฝางและ น้ำตาลโตนดจากเผ่าหัวใจ

เราจะวางยาพิษพวกเขาเหรอ

ไม่..เราจะไม่วางยาพิษพวกเขา

และเราจะไม่ต่อสู้กับพวกเขาด้วย

เราจะร่วมรับประทานอาหารกับพวกเขา

- เดี๋ยว อะไรนะ - พ่อเชิญพวกเขามา

แต่พวกเขาเป็นศัตรูของเรา

ที่พวกเขาเป็นศัตรูกับเรา

เพราะพวกเขาคิดว่าอัญมณีมังกร

นำความเจริญรุ่งเรืองมาให้เรา

เหลวไหล มันไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย

แต่พวกเขาคิดว่าเป็นเช่นนั้น

เหมือนที่เราคิดว่าพวกเขาต่างๆ นาๆ

รายา มันมีเหตุผลว่าทำไมแต่ละดินแดน

ตั้งชื่อตามอวัยวะของมังกร

เราเคยอยู่รวมเป็นหนึ่งเดียว

คูมันตรา

นั่นคือประวัติศาสตร์โบราณนะปาป๋า

แต่เราเปลี่ยนมันได้

ฟังนะ ถ้าเราไม่เรียนรู้

และหัดที่จะเรียนรู้ และไว้วางใจคนอื่นกันอีกครั้ง

ไม่ช้าก็เร็ว

พวกเราก็จะเข้าห้ำหั่นกันอีก

พ่อไม่อยากให้ลูกต้องอยู่ในโลกแบบนี้

พ่อเชื่อว่าเราจะกลับมาเป็น คูมันดราได้อีกครั้ง

แต่ใครบางคนต้องเริ่มทำ

เชื่อพ่อเถอะ

บรรยากาศดูตึงเครียดนะป้า

ไม่ต้องห่วงพ่อจะเริ่มพูดเรื่องตลก

อย่านะพ่อ

พ่อล้อเล่น...พ่อล้อเล่น

พี่น้องเผ่ากรงเล็บ

เผ่าสันหลังและเผ่าฝาง

ยินดีต้อนรับสู่เผ่าหัวใจ

นานเกินไปแล้วที่เราเป็นศัตรูกัน

แต่วันนี้ เป็นวันใหม่

วันนี้เราสามารถกลับมาเป็น คูมันตรา ได้อีกครั้ง

พูดได้ดีเจ้าเมืองเบญจา.

แล้วเชิญเรามาที่นี่ทำไม

คุณจะปล้นเราเหรอ

ทำไมเขาต้องปล้นเรา

ดินแดนเผ่าแห่งหัวใจมีทุกอย่างอยู่แล้ว

โอ้อยู่อย่างท่านก็พูดถึง คูมันตราได้ซิ

ก็คุณมีอาวุธที่ทรงพลังที่สุด ในดินแดนคุณแล้วนิ

อัญมณีไม่ใช่อาวุธ มันเป็นแค่ศักดิ์สิทธิ์

คูมันดรา คูมันตรา เป็นเรื่องเพ้อฝัน

เขาพาเรามาที่นี้

เพื่อพูดคุยเรื่องเทพนิยายเหรอ

เขามีจุดมุ่งหมายอะไร

ฉันมีบางอย่างจะพูด

มีใครหิวบ้าง

ไปเถอะ ทำสิ่งที่ถูกต้อง

ฉันชื่อนามารี จากเผ่าฝาง

สวัสดีนามารี ฉันชื่อรายา

นั่นซีซูใช้ไหม

ขอโทษที อืมใช่

ฉันแอบเป็นติ่งมังกรอยู่หน่อย ๆ

ฉันก็เป็นติ่งถึงได้สวมสร้อยซีซูไง

งั้นมาเลย.

กินข้าวหรือยัง

อย่างคิดมาก

แม่ของเธอพูดอย่างนั้นจริงๆ เหรอ

น่าอายแย่เลย เอาล่ะคำถามต่อไป

สู้มือเปล่าหรือใช้ดาบ

- ฝึกใช้ดาบทั้งวัน - ใช่มั้ย

โอเค แต่งเต็มหรือสบาย ๆ

มีแต่ตัวประหลาดเท่านั้น

ที่ใส่ชุดนี้ตลอด

เอ่อ..เอข้าวหรือสตู

ฉันไม่คิดว่าจะทำให้เธออึ้งนะ

เอ่อ...บอกตามตรง

ฉันกินข้าวมานานแล้ว

จริงเหรอ

ภายนอกเผ่าฝางอาจจะดูดี

แต่ว่าภายในมีแต่ปัญหา

ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะถาม

แล้วเราคุยกันถึงไหนแล้ว

เรามีพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยว

ที่เล่าแต่เรื่องตลกฝืดทั้งคู่

เราเป็นนักรบหญิง

ที่ไม่ชอบการสวมใส่ชุดเต็มยศ

และเราต่างก็เป็นแฟนพันธุ์แท้ของซีซู

ใช่

เธอรู้ไหมว่าเผ่าฝาง มีตำนานบอกว่าซีซูยังอยู่นะ

ซีซู เธอล้อเล่นใช่มั้ย

อยากเห็นอะไรไหม

เธอเอาอย่างนั้นมาได้ด้วยเหรอ

แอบเอามา

ตามจารึกนี้

หลังจากพญามังกร ซีซู ทำลาย ดรูน หมดสิ้นไป

ท่านตกลงไปในน้ำ และลอยไปตามกระแสน้ำไป

ตำนานบอกว่าตอนนี้ ท่านหลับไหลอยู่ก้นแม่น้ำ