처음 200줄입니다.
(การสอบจำลองครั้งที่สาม ประจำเดือนพฤษภาคม 8:59 น.)
การสอบ
เราทุกคนต่างหวังสิ่งเดียวกัน
ในสถานการณ์ที่น่าอึดอัดอย่างนี้
เราหวังว่าโลกจะถึงจุดจบ
เพื่อที่เราจะได้หยุดทำข้อสอบนี้สักที
และ...
หนึ่งในพวกเราก็ทำให้ ความฝันของเรากลายเป็นจริง
ชีวิตธรรมดาๆ ของฉันในวัย 18 ปี
ก็เริ่มยุ่งเหยิงอย่างไม่คาดคิด
เร็วเข้า
สุดยอดเลย
ต่อไปเป็นนักเรียนชั้นม.5
อันดับที่หนึ่ง แดฮวี จนถึงอันดับที่สิบ เข้าไปได้
โธ่
- ขอโทษที - ดีจังเลยนะ
- สวัสดีครับ - อย่ากินเยอะล่ะ
ต่อไปเป็นอันดับที่ 11 ถึง 20
เข้าแถวเลย
เมื่อไหร่จะถึงตาเราบ้าง
- อย่าผลักสิ - ให้ตายเถอะ
ฉันอันดับที่เท่าไหร่เนี่ย
น่าหงุดหงิดจริงๆ เลย
เมื่อไหร่เราจะเลิกกินอาหารกลางวัน ตามลำดับเกรดสักที
ไม่ว่าจะได้เกรดเท่าไหร่ พวกเราก็หิวกันทั้งนั้น
จะเลิกก็ตอนโรงเรียนระเบิดนั่นแหละ
วันนี้มีบุลโกกิด้วย
ถ้ามันหมดก่อนเราไปถึงล่ะ
เราก็จ่ายค่าอาหารเหมือนกันนะ
แต่ทำไมเราไม่ได้กินเหมือนๆ กัน
ก็นั่นน่ะสิ
อะไรน่ะ
เจ้าบ้านั่นได้สิทธิพิเศษอีกแล้ว
ปล่อยเขาไปเถอะ
พ่อเขาเป็นผู้อำนวยการของโรงเรียนนี้
ให้เขากินเท่าที่อยากกินเลย
- เจ้าบ้า - เจ้าบ้า
เป็นอะไรไป
มีเรื่องอะไร
นี่ ทำไมหน้าฉัน...
ถึงได้กลมขนาดนี้
ตกใจหมดเลย
ใครบอกว่ากลมล่ะ
ไม่กลมสักหน่อย
จริงเหรอ
เหมือนสี่เหลี่ยมมากกว่า
สี่เหลี่ยมสุดๆ
ฉันควรจะดูผอมสิ
พี่จงกึนชอบผู้หญิงผอมๆ
- นี่ เธอจะโดดเรียนจริงๆ เหรอ - เบาๆ สิ
ทำไม
ซารัง
ซารัง
อยากให้โยนลงไปจริงๆ เหรอ
หนึ่ง สอง...
ตายแล้ว ฉันผิดเอง
โทษที
ซารัง เจ้าบ้าเอ๊ย
ไม่น่าไว้ใจเธอเลย
ขอโทษนะ
ตรงนั้นด้วย
จะไปทำงานเหรอ
อ้าว ประธาน
เธอจะโดดเรียนไปทำงานเหรอ
วันนี้ฉันมีเรื่องสำคัญกว่านั้นอีก
ไม่ต้องห่วง ฉันจะแก้ตัวให้เอง ถ้าเธอโดนจับได้
จริงเหรอ ค่อยสบายใจหน่อย
ไปแล้วนะ
ประกวดเรียงความเหรอ
ครับ จัดโดยม.ฮันกุกครับ
ถ้าทำได้ดี นายอาจจะได้เปรียบก็ได้
แต่เป้าหมายนายคือม.ซอยุลสินะ
ผมควรจะพยายามให้มากครับ
ดีแล้ว
นายคงจะกังวลล่ะสิ
เดี๋ยวก่อนนะ
ถ้านายกังวลจริงๆ
เอนศีรษะไปด้านหลัง...
แล้วปล่อยร่างกายให้ผ่อนคลาย
หายใจเข้าลึกๆ
ผมไม่กังวลครับ
- อะไรนะ - ผมไม่กังวลครับ
ผมจะทำให้เต็มที่ครับ
นายไม่กังวลเหรอ
งั้นครูจะสอนวิธีกระตุ้นสมองให้
- นายไม่กังวล... - ขอตัวนะครับ
แดฮวี
เอาไปนั่งแท็กซี่นะ
ขอบคุณครับ แล้วเจอกันนะครับครู
เลิกทาได้แล้ว เดี๋ยวหน้าก็วอกพอดี
นี่ นายก็โดดเรียนเหรอ
แล้วคิดว่าฉันมาเจอเธอรึไง
บ้าอะไรเนี่ย
ถ้าเราสองคนหายไป มันก็เห็นชัดสิ
เธอไม่ได้เด่นขนาดนั้นหรอก ไม่ต้องห่วง
ยั่วโมโหฉันอีกแล้วนะ
ฉันมาเรียนสายก็ไม่ได้
แค่มาสายหนึ่งนาที พวกเขาก็โวยวายใหญ่โตแล้ว
ฉันน่ะเด่นจะตาย
งั้นเหรอ ฉันว่าเธอก็แค่บ้ามากกว่า
นี่
เดี๋ยวเราก็โดนจับได้หรอก หยุดเลยนะ
เสียงดังสุดๆ
ค่อยติดเครื่องหลังฉันไปสิ
ให้ตายเถอะ
เป็นอะไรไหม
นาย...
จะทำยังไงดี ยิ่งรีบๆ อยู่ด้วย
ขึ้นมาสิ
นี่
ก็เธอบอกว่าสายแล้ว
รีบขึ้นมาได้แล้ว จะไปไหม
สาม สอง...
แปลกๆ ไหม
นี่ มันดูแปลกไหม
ทำไม ฉันน่ารักล่ะสิ
เธอน่ารักจนฉันอยากจะต่อยเลย
ทารองพื้นหนา จนหน้าลอยไปหมดแล้ว
ว่าไงนะ เจ้านี่
ใช่ค่ะ ฉันอายุ 18
แต่ฉันไม่ใส่ชุดนักเรียนไม่ได้เหรอคะ
ฉันจะอายแล้วก็ทำได้ไม่ค่อยดีน่ะค่ะ
มันอึดอัดด้วย
แบบนั้นก็ช่วยไม่ได้
คุณจะจ่ายตามที่สัญญาไว้ใช่ไหมคะ
ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
ค่ะ
ทำไม
- มีอะไร - เธอ...
ชุดนักเรียนเหรอ เธอทำไม่ได้เหรอ
เอาจริงเหรอเนี่ย
เขาจ่ายเท่าไหร่เพื่อให้เธอใส่ชุดนักเรียน
ก็จ่ายเยอะอยู่
เดี๋ยวนี้เขานิยมชุดนักเรียนกัน
ราอึนโฮ
ดูไม่รู้สึกอะไรกับเรื่องนี้เลยนะ ไม่อายบ้างเลยรึไง
แบบนี้มันไม่ถูกนะ
ค่ะ มาถึงแล้วค่ะ
หน้าห้องสมุดเหรอคะ
เดี๋ยวฉันรีบไปเลยค่ะ
ห้องสมุดเหรอ
แทอุน...
เธอวาดรูปเก่งนะ
ตั้งแต่อยู่ม.4 ก็เริ่ม...
ไม่ร้อนเหรอ
หมวกกันน็อค...
เมื่อกี้เธอว่ายังไงนะ
ตั้งแต่อยู่ม.4 ก็เริ่มชอบแล้วค่ะ
เธอต้องตั้งใจเรียนไม่ใช่เหรอ
ถ้าเธอเข้ามหาลัยเราได้ ก็คงจะดีเลย
นั่นสิคะ
พอได้เข้ามหาลัยแล้วเธอก็จะชอบ
ฉันฝันมาตลอดว่า
อยากจะมีแฟนตอนเรียนมหาลัย
ตายแล้ว
ฉันก็เหมือนกันค่ะ
อะไรเหรอ
ยังไงก็ตั้งใจเรียนนะ จะได้เข้าเรียนที่มหาลัยของเรา
แล้วสอบได้อันดับที่เท่าไหร่เหรอ
นี่ อึนโฮ
ฉันขึ้นมาสิบอันดับแน่ะ
ตอนนี้อันดับที่ 270 แล้ว
ไม่นานมานี้ อันดับสูงขึ้นเยอะเลยค่ะ
ดีแล้วล่ะ
มหาลัยของเราไม่ใช่แค่ดังนะ แต่สุดยอดจริงๆ
ต้องมาเรียนที่นี่ด้วยกันนะ
อะไร
นายเป็นใคร
จะทำอะไรของนาย
ฉันคือฮยอนแทอุน
บ้าไปแล้วเหรอ
นายบ้ารึไง
เธอเป็นวัยรุ่นนะ และนี่ก็กลางวันแสกๆ
นายคบกับผู้เยาว์ได้ยังไง
คบเหรอ
ฉันว่านายเข้าใจผิดแล้ว
เรื่องอะไร ไอ้โรคจิต
ชอบชุดนักเรียนเหรอ
เจอหมัดฉันแล้วเป็นไงบ้างล่ะ ไอ้เวร
นายบ้ารึไง
คบกับผู้เยาว์เหรอ
เหลวไหลจริงๆ
ฉันขอโทษ
แค่นั้นเองเหรอ
รุ่นพี่คงตกใจแย่เลย
ถ้าเขามีแผลบนหน้า ฉันฆ่านายแน่
ถ้ามีสักแผล เธอก็มองไม่เห็นหรอก
เจ้าบ้านั่นไม่เห็นหล่อเลยสักนิด
อะไรนะ เจ้าบ้าเหรอ
อย่าทำฉันหัวเราะหน่อยเลย
นายเองก็ไม่ได้หล่อเหมือนกัน
อะไร
อย่าเป็นอย่างนี้สิ ฉันขอโทษ
ไม่ไปเอาจักรยานเหรอ
จริงด้วย จักรยานฉัน
แล้วจักรยานฉันล่ะ นี่
ฉันไม่เป็นไร
กลับบ้านดีๆ นะ อึนโฮ
ความฝันของฉัน...
คือการเป็นแฟนเธอตอนเรียนมหาลัย
No comments yet. Be the first to leave one.