IMAX - Coral reef adventure (2003)

Zuid Pacific,

Lagunes die lijken op een paradijs.

Fantastische koraalriffen

die in onze dromen verschijnen.

Wij hopen dat deze wereld altijd zal blijven bestaan.

In deze prachtige uithoek van het leven,

waar duizenden kleurrijke schepsels naast elkaar bestaan.

Verscheidenheid versterkt het koraal,

des te meer soorten

des te meer kansen om te overleven.

Koraalriffen bestaan al meer dan 60 millioen jaar.

Bepaalde koralen wuiven als bloemen in de wind,

andere vermommen zich als stenen

maar alle koralen zijn diertjes.

Harde koralen hebben deze speelgronden gebouwd.

Zij produceren kalksteen en veranderen dit in schuilplaatsen,

allemaal op elkaar gestapeld.

Millioenen koraalhuisjes

vormen stap voor stap een gigantisch koraalrif.

Hoe wonderbaarlijk is het, dat het grootste levende

bouwsel gemaakt is door kleine diertjes.

Koraalriffen beschermen bijna alle tropische kusten

en liggen tussen de eilandbewoners en de woeste zee.

Als iemand gewond raakt

gebruiken doktoren calciumcarbonaat van het koraal

om gebroken botten te genezen,

Als we ziek zijn

kunnen chemische bestanddelen van het rif

ons helpen genezen.

Geen plek op aarde bevat een groter potentieel

aan heelmeesters.

Riffen,

voedselverstrekkers.

Meer dan driehonderd miljoen mensen

zijn afhankelijk van vis van deze riffen.

Voor een Pacific eilandbewoner zoals ik,

zijn onze koraalriffen even onmisbaar als de lucht die we inademen .

Russy, een inheemse bewoner van Fiji,

heeft altijd dicht bij de zee geleefd.

Eeuwenlang waakten mijn voorouders

tegen overbevissing van het rif.

Ons rif was gezond,

maar dit jaar,

is er iets gebeurd,

iets verschrikkelijks.

Een inktzwarte dood heeft bezit genomen van rif.

Wat heeft ons rif gedood?

Ik besloot om bepaalde antwoorden te zoeken.

Ik besloot om de hulp in te roepen van sommige

van mijn vroegere partners.

Howard en Michele Hall

hebben dertig jaar besteed aan het onderzoeken en filmen van koraalriffen.

Hun onderwaterfotografie is wereldwijd bekend,

toen Howard en Michele Rusi's bericht ontvingen

waren zij in de bergen

ver van hun dierbare riffen.

Gedurende mijn vlucht vroeg ik mij af hoe

wij Rusi konden helpen.

Toen realiseerde ik me dat onze vriend

Richard Pyle misschien wist wat we moesten doen.

Hij is zee-bioloog.

Over de hele wereld, van de Rode Zee,

Oost Afrika, Maldiven tot bij de Philippijnen

zien we dit soort problemen verschijnen.

Richard laat ons zien hoe de koraalriffen,

over de hele wereld, afsterven

en de alarmerende snelheid hiervan.

Het opwarmen van de oceaan is de belangrijkste oorzaak.

Richard is de drijvende kracht achter het vastleggen,

voor de wetenschap, op film van deze koraalriffen.

Voordat zij verdwijnen.

We weten dat de Imax camera met een ongelooflijke helderheid beelden kan vastleggen.

Dat was de beste manier om dat te doen.

Onze missie was duidelijk,

breng deze beelden mee terug

en waarom sterft Rusi's rif af.

Wij moesten Rusi's rif vergelijken

met andere riffen uit de hele South Pacific,

beginnende met de grootste van allemaal:

Het Great Barrier Reef.

Het vooruitzicht om naar koraalriffen te gaan duiken

over de hele South Pacific

was een beetje of een droom werkelijkheid werd.

We zullen honderden duiken maken

en sommige zullen dieper en gevaarlijker zijn

dan dat we ooit gedaan hebben.

Het zal de belangrijkste expeditie zijn

in ons hele dertig jarige duikersgeschiedenis.

Delen van de Great Barrier Reef

wordt al twintig jaar beschermd tegen overbevissing.

Het eerste doel van deze 10 maanden durende expeditie

is om te kijken of deze bescherming heeft gewerkt.

Toen ik 22 jaar geleden voor het eerst dook

waren er hier geen reuze kokkels.

Deze worden bevist door beroepsvissers.

Vandaag hebben we er 12 gezien.

Dat is een belangrijk teken.

Het betekent dat dit rif zich weer hersteld.

Tracey Medway, een lokale zee-bioloog

laat ons een zeebaars de "giant patatoquard" zien.

Ze worden zo genoemd, omdat ze op hun zij,

grote aardappelvormige vlekken heben.

Opgemerkt moet worden dat

bijna over het grootste deel van de Pacific

alle werkelijk grote vissen uitgeroeid zijn door

vissers, ondanks de wetten die ze moeten beschermen.

Deze vegetariers beschermen het rif

door het bed zeewier af te grazen.

Als er teveel van dit soort vissen verdwijnt

zal het koraal afsterven.

Dit is de reden dat overbevissing de riffen vernietigd.

wij moeten ons realiseren dat,

elk soort elkaar bevoordeelt

totdat een soort verdwijnt.

Net zoals vissen het rif beschermd,

biedt het koraal hen een tehuis en schuilplaats,

van een eenvoudige schuilplaats

tot een zelfgebouwd droomhuis.

Grondels delen vaak hun huis met garnalen.

als hij zijn schuilplaats verlaat,

zal de garnaal minstens een antenne op de grondel richten.

De grondel heeft, zonder een vin uit te steken,

een vaste schuilplaats om in te wonen,

en de heel dichtbij wonende garnaal heeft een beschermer.

Met een snelle beweging van zijn staart

waarschuwt de grondel de garnaal voor naderende vijanden.

Dit honderd jaar oude koraal

is een geliefde etensplek

voor deze zeebaars

Een kleine visje,

een schoonmaker,

zwemt recht in de bek van zeebaars

om zich met parasieten te voeden.

De zeebaars wordt verzorgd

en het schoonmaakvisje heeft ook zijn diner.

Partnerschap als deze vraagt om wederzijds

vertrouwen, heel veel vertrouwen.

Cat Holloway, een koraalonderzoekster

voegt zich bij Michele om de communicatie tussen de soorten te bestuderen.

Ik was bang dat ik zou inademen

en hem misschien zou inslikken

maar dat gebeurde niet.

Hij kwam tegen mijn verhemelte en kietelde een beetje.

Ik heb heel veel jaren het gedrag van dieren gestudeerd

dit was,

dit was anders.

Dit was een kans om hen te ontmoeten,

eigenlijk er een deel van te zijn.

Samenwerking tussen soorten bestaat hier al langdurig

maar soms is het bijna onzichtbaar.

De meest belangrijke bondgenoten van het koraal

zijn microscoop kleine algen.

Eigenlijk leven deze in het koraalweefsel.

Dit helpt de algen om met gebruik van zonlicht om suikers te maken.

De primaire voedelbron

dat het koraal de energie geeft om riffen te bouwen.

Het meeste koraal kan niet overleven zonder de hulp van algen.

Maar wereldwijd

bedreigt abnormaal warm zeewater

dit bondgenootschap.

Tijdopnames laten ons zien hoe

in precies een week waarin

het zeewater 2 graden stijgt, de algen verdwijnen.

Zonder zijn belangrijkste voedselbron

verbleken de koralen tot spookachtig wit.

Als de algen niet terugkeren

zal het koraal afsterven.

Hier in Australie gingen we naar plekken

waar we 22 jaar geleden waren

en we waren verrast om te zien dat sommige riffen

zo beschadigd waren door de opwarming van de oceaan

Onze Australisch rapportage geeft ons de basis

om te begrijpen wat er verkeerd was gegaan

bij de riffen van Russy,

3500 kilometers verderop, bij Fiji

Toen we bij Fuji kwamen hadden we binnen

5 minuten weer kontakt met Rusi.

Ik moest weer glimlachen om Howard.

Michele en ik waren geestdriftig om Rusi te helpen,

maar eerst moesten we

ons respect tonen aan de plaatselijke traditie.

Voordat buitenstaanders mijn thuis-eiland mogen betreden

moeten de stamoudsten hier toestemming voor geven.

Mijn volk heeft de visvangsten altijd beperkt.

Deze traditie van het in stand houden van de riffen

heeft al voor eeuwen goed gewerkt.

Tot nu.

Eerst wilde ik Howard de plaatselijke rif laten zien

zoals het vroeger was.

Het rif zag er goed uit met voldoende kleine visjes

maar grote vissen hebben we niet veel gezien

zoals we in Australie deden

en dat verontrustte mij.

Maar het moment is aangebroken.

Ik nam Howard en Michele verder langs het rif.

Ik vroeg me af waar al de dieren waren gebleven.

Deze riffen zijn aan het afsterven

en dat maakt me erg verdrietig.

Om te zien dat zo veel van deze riffen worden vernietigd

realiseren we ons dat zoals