Mad Dog (매드 독)

(dan kejadian dalam drama ini adalah tidak benar.)

Helo, Encik Kim Min Joon.

Saya pengurus Pasukan Pemeriksaan Tuntutan.

Choi Kang Woo.

Saya tanya apa yang awak buat di sini.

Apa saya akan buat di sini sebagai pengurus pasukan ini?

Mestilah saya akan periksa tuntutan insurans.

Periksa tuntutan insurans?

Awak cakap ada orang suruh awak perhatikan...

polisi insurans Insurans Taeyang.

(Pengurus Pasukan Pemeriksaan Tuntutan Choi Kang Woo)

Oh Tuhan.

Insurans Taeyang tentu sangat percayakan awak...

untuk mereka ambil awak semula tanpa ragu-ragu.

Saya tidak pasti.

Adakah mereka percayakan saya?

Bolehkah saya beri kepercayaan kepada Insurans Taeyang?

Kim Min Joon.

Apa yang awak buat?

Terus sembunyikan identiti awak. Jangan biarkan orang perasan awak.

Untuk berikan kepercayaan saya kepada awak,

saya perlukan orang untuk perasan saya.

Kalau awak tertangkap lagi,

tiada siapa boleh selamatkan awak.

Encik Choi, adakah awak risaukan saya?

Kenapa saya nak risaukan penipu macam awak?

Saya beritahu awak supaya tidak rosakkan rancangan saya.

Khidmat saya untuk awak.

Oh Tuhan, si dungu itu.

Mesyuarat tergempar diadakan pada hari Isnin depan.

Jadi pada minggu depan,

adakah awak akan jadi Pengerusi Joo Hyun Ki?

Terima kasih kepada awak, Pengerusi Cha.

Bilakah pengebumian Jung Pil?

Saya rasa jumaat ini.

Bolehkah awak datang?

Semua orang dalam politik dan perniagaan tahu...

yang awak berdua kawan rapat.

Awak perlu datang dan menangis kesedihan.

Jangan risau.

Hyun Ki, jangan lebih-lebih hanya sebab ayah awak telah mati.

Jangan buat sebarang masalah sehingga mesyuarat tergempar tamat.

Awak janganlah risau tentangnya.

Ia ambil masa dua tahun...

untuk biarkan ayah saya.

Dia pengsan di sini selepas kemalangan JH 801...

dan tidak pernah sedarkan diri semula.

Betul?

Apa pun, awak masih memilikinya, bukan?

801.

Benda itu.

Awak pula bagaimana?

Mestilah saya ada.

Disebabkan itu...

awak tolong saya dengan penggantian pengurusan.

Bawakannya kepada saya...

selepas mesyuarat seperti yang dijanjikan.

Saya akan pulangkan awak punya nanti.

Hong Joo...

tidak perlu tahu tentang rahsia kita.

Saya hanya rasa tidak sedap hati pada awak berdua...

sebab ada banyak sangat rahsia.

Orang mungkin fikir awak dan saya adalah ayah dan anak.

Ada banyak perkara lagi...

yang awak nak mengarut?

Tidak, saya sudah selesai.

Ayah, Kang Woo...

Hai, Pengarah Cha.

Kenapa awak nampak sangat pucat? Adakah sesuatu yang tidak kena?

Awak patut pergi.

Saya nak tahu apa yang awak berdua akan cakap.

Tapi awak tidak benarkan saya sertai.

Kenapa awak ambil Kang Woo bekerja semula?

Tidaklah.

Dia yang datang semula.

Dia buat begitu?

Tapi, kenapa awak ambil dia balik?

Kita ada kadar pengesanan...

yang sangat teruk.

Awak cakap Moo Shin tidak cukup bagus.

Awak sedang cari pengurus baru, bukan?

Bersama Kang Woo, kita sentiasa nombor satu...

dalam bidang kita selama 10 tahun.

Ia tidak bagus untuk menolak dia...

bila dia mahu kembali.

Jika awak bimbang tentang itu...

saya akan uruskan...

Jangan cuba gigih sangat, Hong Joo.

Awak tahu...

Kang Woo mengejar Lee Mi Ran sehingga kini.

Hong Joo.

Kenapa awak risau sangat?

Adakah...

ia ada kaitan dengan nahas kapal terbang?

Saya tidak rasa begitu.

Adakah betul cakap saya?

- Ayah. - Tolong ingat ini, Hong Joo.

Kalau ia bukan dalam ingatan kita,

jadi ia tidak benar.

Kita hanya perlu jadikannya tidak benar.

Awak masih buat begitu?

Sebab itukah awak perlukan Kang Woo?

Kalau awak berikan dia apa yang dia mahu...

dan biarkan dia sendirian, dia akan pergi mengambilnya.

Dia berbakat dengan buat begitu.

Apa yang dia akan ambil untuk awak?

Jangan tanya apa-apa...

yang awak tidak akan lupakannya nanti.

Awak hanya bersedia untuk membunuh anjing.

Kali ini, awak perlu buat sesuatu.

Adakah awak beritahu saya...

Pengarah Cha dari Insurans Taeyang.

Awak akan kekal sebagai junior Kang Woo selamanya?

Bukankah...

awak akan mengambil tempat ini?

Buat pilihan, Hong Joo.

Kerusi ini akan kosong tidak lama lagi.

Selepas awak tinggalkan kerusi ini,

ke mana awak akan pergi?

- Kepada JH? - Saya cakap...

jangan tanya apa-apa...

yang awak tidak akan dapat lupakannya nanti.

Adakah awak melihat notis HR?

Pengurus Choi Kang Woo kembali selepas dua tahun.

Mad Dog telah kembali.

Kadar pengesanan akan meningkat.

- Sudah tentu. - Dia legenda.

Choi Kang Woo.

Ayah, Kang Woo...

Kang Woo.

Hai, Kang Woo.

Hong Joo, ke mana awak pergi? Saya masih bercakap!

Dialah orang yang buat...

Hong Joo tersenyum.

Dia kembali selepas dua tahun?

Selepas dua tahun?

Selepas panggilan telefon itu...

dengan soalan yang saya tidak faham,

sanggup awak buat begini tanpa beritahu saya?

Antara awak dan saya...

saya maksudkan,

jika awak anggap saya sebagai orang atasan awak,

awak patut beritahu saya dahulu.

Saya minta maaf, Pengarah Cha.

Pengarah Cha?

Kang Woo, tolong...

Biar saya tanya awak satu perkara.

Jangan jawab soalan saya sebagai pekerja saya.

Tapi sebagai diri awak.

Apa dia, Hong Joo?

Jujur dengan saya.

- Kenapa awak kembali? - Sebab saya mahu.

Awak minta saya...

untuk sertai Mad Dog tidak lama dahulu.

Tetapi kenapa awak tiba-tiba mahu kembali?

Tiada sebab untuk tubuhkan Mad Dog lagi.

Ko Jin Chul...

sudah mati.

Awak tidak tahu?

Bagaimana saya boleh tahu...

Adakah ayah saya...

tahu tentang ini?

Saya tiada lagi sebab untuk teruskan Mad Dog.

Jadi saya beritahu dia saya mahu kembali ke Taeyang.

Saya rasa saya akan lebih berguna dalam Taeyang.

"Lebih berguna di Taeyang"?

Awak ada kadar pengesanan yang paling rendah.

Saya akan naikkannya.

Itukah sebabnya?

Jadi,

itu sahajakah?

Tidak, bukan itu sahaja.

Awak beritahu saya...

untuk teruskan hidup saya,

kehidupan Choi Kang Woo.

- Awak cakap tiada perkara begitu. - Ya, memang ada.

Ia berada di tempat yang tidak dijangka.

Saya baru menyedarinya sekarang.

Di manakah...

tempat itu?

Di sini.

Insurans Taeyang.

Begitukah?

Ianya di sini?

Ya.

Saya rasa ia ada di sini.

Ini seperti kampung halaman saya.

Bukankah itu?

Awak tidak makan kimchi jjigae, dan awak...

makan gimbap segitiga lagi?

Awak cakap awak makannya setiap hari bila berada di Yongsan.

Bukankah awak sakit?

Kenapa saya nak sakit? Ia perasa yang baru.

Ianya daging ketam.

Awak patut makan sesuatu yang sihat.

Awak sudah pulang akhirnya.

Bagaimana dengan makanan awak?

Apa dia buat di sana?

Dia datang dan pergi seperti ini adalah rumahnya.

Hei, Doktor Kim.