처음 200줄입니다.
ว้าว
สวยจังเลยค่ะ
ขอบคุณที่ตั้งใจทำงานนะคะ
ป้ายประกาศจะเสร็จช่วงบ่ายวันพรุ่งนี้
ติดตั้งเสร็จจะโทรบอกครับ
ค่ะ
ฉันจะขอถ่ายรูปไปเขียนรายงานนะคะ
แจ๋วเลย
ทำไมไฟถึงดับล่ะ
ไม่ควรเกิดเรื่องแบบนี้ในเทศกาลนะคะ เถ้าแก่
เถ้าแก่คะ
ให้ตาย
ฮัลโหล
ฮัลโหล…
เกิดอะไรขึ้นน่ะ
เป็นอะไรไหมครับ
มา
- อะไร - ผมไปย้ายเครื่องซักผ้าให้ ไปกัน
บ้านฉันเหรอ
อือ
มันจะไม่แปลกๆ เหรอ
ทำไมล่ะ ผมเป็นแค่เพื่อนคุณนะ
ก็จริง
เปิดประตูสิครับ
ผมย้ายเครื่องซักผ้าแล้ว
ย้ายเตียงแล้ว
แล้วก็เปลี่ยนหลอดไฟแล้ว เรียบร้อยนะ
- แค่นี้เนอะ - ใช่ แค่นี้แหละ เรียบร้อย
อะ ไวน์ราสเบอร์รี่
ผมไม่ได้ชอบหรอกนะ แต่…
กินรามยอนไหมล่ะ
อะไรเนี่ย ตกใจหมด
ก็ฉันไม่มีอย่างอื่น
เลยคิดว่าอย่างน้อยจะต้มรามยอนให้กิน มันทำไม
ผมต้องไปนัดบอดด้วย
ป่านนี้เนี่ยนะ
แผนกภาษีงานยุ่งน่ะ
คุณชาซึงยอนเลยขอเจอตอนค่ำหลังเธอเลิกงาน
จะทำยังไงดีเนี่ย
ถอดออกเลย เดี๋ยวฉันซักให้
อือ
- เร็วสิยะ - อือ
- เราต้องรีบซักนะ - เดี๋ยวผม…
ผมดูไม่เหมาะจะไปนัดบอดใช่ไหม
เสื้อมันเลอะเยอะเลย
อือ
แล้วจะทำหกทำไมเนี่ย
มา
ผมขอกอดคุณได้ไหม
จู่ๆ มาพูดอะไรเนี่ย
ผู้ชายที่ไหนเขาถามแบบนั้นก่อนล่ะ
คุณถึงได้โสดมาถึงปูนนี้ไง
อย่าไปถามชาซึงยอนแบบนั้นล่ะ
ไม่ได้เรื่องจริงๆ
ทั้งสองคนไม่บอกเรื่องนี้กับฉันได้ยังไง
ลูกฉันป่วยนะ
แต่ฉันกลับไม่รู้เลย แบบนี้มันถูกแล้วเหรอ
เดี๋ยวเขาก็ตื่นหรอก
เบาๆ หน่อย
คุณแม่คะ กลับบ้านไปพักผ่อนเถอะค่ะ
ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
เธออยากกลับก็กลับไป
ฉันจะอยู่ที่นี่แหละ
ทำไมต้องไปเหวี่ยงใส่เธอด้วยล่ะ
คุณควรขอบคุณที่เธอเจอชินยูที่ลานจอดรถนะ
คุณก็ไปด้วย ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ
คุณไม่ยอมบอกเรื่องนี้กับฉัน
ไม่บอกฉันได้ยังไงว่าชินยูป่วย
ก็เขาไม่ให้ผมบอก
เขาไม่อยากให้คุณเป็นห่วง
พี่ชินยูก็ห้ามหนูเหมือนกันค่ะ
ชินยูลูกแม่
ต้องเจอเรื่องนี้ตัวคนเดียวคงลำบากแย่เลย
คุณฮงโจ
คุณอีฮงโจ
คุณฮงโจ
อยู่ในบ้านไหมครับ
คุณอีฮงโจ
ผมเป็นห่วงครับ ได้ยินโทรศัพท์ดัง แต่คุณไม่รับสาย
ฉันนอนพักอยู่ค่ะ
เป็นอะไรไป คุณป่วยเหรอครับ
ฉัน…
ฉันรบกวนหน่อยได้ไหมคะ
ยาแก้ปวดฉันหมดค่ะ
แต่ฉันไม่มีแรงออกไปซื้อ
จะไม่เป็นไรแน่นะครับ
ค่ะ
ฉันแค่รู้สึกหนาวๆ และมีไข้นิดหน่อยค่ะ
จริงสิ
ผมเอายานอนหลับมาเผื่อด้วยครับ
คุณต้องหลับให้สนิทนะ
ขอบคุณค่ะ
ควอนแจกยองก็เป็นคนหนึ่งที่ผมสงสัย
เขาขโมยชุดนอนคุณได้ง่ายๆ
ว่าแต่
เมื่อกี้ทำไมคุณถึงอยู่ที่สวนเหรอคะ
ไปตรวจงานเทศกาลครับ
คุณที่ปรึกษาไปตรวจเองเลยเหรอคะ
ที่จริงผมทำเรื่องต่างๆ เยอะแยะเลยครับ
ชินยู
มาถามว่าผมเห็นด้วยที่จะติดกล้องวงจรปิดไหม
คุณฮงโจก็เห็นด้วยเหรอครับ
ไม่ค่ะ เขาไม่ได้บอกเรื่องนั้นกับฉันเลย
ผมไม่ยอมให้ติดกล้องวงจรปิดครับ
ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องมาขอ ในสิ่งที่ดูเป็นห่วงคุณฮงโจด้วย
ผมอยากจะคุยเรื่องนั้น
แต่เขาดันลาป่วย ผมเลยไม่ได้เจอเขา
รู้ไหมคะว่าทำไม
เขาถึงได้ลาป่วย
ไม่ครับ
นอนพักเถอะครับ
ไว้คุณหลับแล้วผมค่อยลงไป
ลงไปก่อนเถอะค่ะ
ผมจะคิดเรื่องติดตั้งกล้องวงจรปิดเองครับ
และถ้ามีเรื่องอะไร
บอกผมก่อนนะครับ
ค่ะ
ถ้าพรุ่งนี้ยังไม่ดีขึ้นก็กินยาให้หมดครับ
ผมเอาถุงน้ำร้อนมาด้วย จะเอาไปใส่น้ำร้อนให้แล้วผมถึงค่อยกลับ
ด้วยลักษณะของโรคนี้
เขาอาจเริ่มมีภาวะหลอดเลือดสมองตีบ
แต่จุดที่มีอาการในครั้งนี้ไม่ได้ใหญ่ เขาจะหายในไม่ช้าครับ
เป็นแค่ภาวะสมองขาดเลือดชั่วขณะ
เขาโชคดีมากครับ
ทำไมเขายังไม่ฟื้นล่ะครับ
หลับไปตั้งสองวันแล้วนะ
อาจเป็นเพราะความอ่อนล้า และความเครียดสะสมก็ได้
ชินยูจะเป็นอะไรไหม
ผมบอกแล้วไงว่าอย่าพูดอะไรเป็นลาง
คุณอยู่ไหนคะ เป็นอะไรมากหรือเปล่า
คุณฮงโจ
มานี่หน่อย
ค่ะ
"เทศกาล" ฉันแก้หมดแล้วนะ
- ขอบคุณค่ะ - อือ
รู้สึกยังไงบ้างครับ
สวัสดีค่ะ คุณกยูฮยอน
ค่ะ
ไม่ค่ะ ค่ะๆ
ชินยู ฟื้นแล้วเหรอ
โอเคหรือเปล่า
ทำไมไม่พูดล่ะ
มองแม่สิ
จำแม่ได้ใช่ไหม
เลิกตีโพยตีพายน่า
ชินยู
รู้สึกยังไงบ้าง
ลุกขึ้นนั่งได้ไหม
หลับไปนานมากเลยนะ
แม่เป็นห่วงแทบแย่
ดูแม่สิ แค่ไม่กี่วันแม่แก่ลงไปตั้งเยอะ
มันใช่เวลามาห่วงหน้าตัวเองไหม
หน้าเขาซูบเหลือแค่ครึ่งเดียวเนี่ย
หน้าเขาก็เล็กอยู่แล้ว
เขาได้ฉันไปและมีหัวเล็กด้วย
มีหัวเล็กไม่ใช่เรื่องน่าอวดสักหน่อย
สมัยก่อน หัวเล็กแปลว่ามีสมองน้อย
สิ่งที่คุณพูด
เป็นการดูถวกนะ
"ดูถูก" ต่างหาก
คุณอยู่โรงพยาบาลเหรอคะ
ทำไมไม่อ่านข้อความฉันล่ะ
ถ้าอ่านแล้วก็ตอบด้วยนะคะ
(คุณอยู่โรงพยาบาลเหรอคะ ทำไมไม่อ่านข้อความฉันล่ะ)
(คุณอยู่โรงพยาบาลเหรอคะ ทำไมไม่อ่านข้อความฉันล่ะ)
คงเป็นห่วงกันสินะ
ก็แหงสิ คิดว่าฉันไม่ห่วงเหรอ
มันน่าน้อยใจนัก
สิ่งแรกที่นายมองหาไม่ใช่แม่ พ่อ
ฉันหรือคุณนายอน
แต่กลับเป็นมือถือ
งานไม่ยุ่งเหรอ
ไม่สำคัญหรอกน่า
พอนายกลับบ้านได้ เราไปเล่นสกีกัน
ฉันอยากเห็นหิมะกับนาย
นายไปเถอะ
หมายความว่าไง เราต้องไปด้วยกันสิ
ฉันหมายถึงให้กลับบ้าน
ข้างนอกหนาวนะ แต่งตัวให้อุ่นๆ สิคะ
คุณส่งข้อความมาเยอะเลย
ไหนว่าให้ผมติดต่อคุณ ผ่านอีเมลหรือแอปภายในองค์กรเท่านั้นไง
ทุกอย่างมีข้อยกเว้นค่ะ
ไหนว่าอย่าสนิทกันไปกว่านี้ไง
เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
ผมก็จำไม่ได้
อาการป่วยของคุณแย่ลงเหรอคะ
คุณป่วยเป็นอะไรกัน
ป่วยเพราะแอร์น่ะ
หนาวจัง
เลิกเล่นสักทีได้ไหมคะ
รู้ไหมคะว่าฉันเป็นห่วงแค่ไหน
แต่ก็ยังมามือเปล่าอีก
เดี๋ยวฉันซื้อให้ก่อนกลับค่ะ
ไม่ต้องหรอก ผมได้เจอคุณแล้วไง
ที่จริง ฉันไม่ได้มาดูอาการคุณหรอกค่ะ
ฉันมาเพื่อเอากล่องไม้
ทำไมล่ะ
ฉันกังวลเรื่องหุ่นฟางสาปแช่งค่ะ
ผมรู้นะว่าคุณคิดอะไรอยู่
แต่ผมเป็นโรคนี้ก่อนหน้านั้นอีก
No comments yet. Be the first to leave one.