처음 175줄입니다.
[Berdasarkan catatan Han Fei Zi dalam Bab Shuo Nan,]
[naga akan meradang jika Sisik Naga Songsangnya disentuh.]
[Naga tak dapat pulang ke laut jika kehilangan sisik songsangnya.]
[Satu Sisik Naga Songsang muncul setiap 10 ribu tahun.]
[Naga yang memilikinya akan jadi ketua Puak Naga.]
[putera kedua Puak Naga yang memiliki Sisik Naga Songsang pergi jumpa kawannya.]
[Dia turunkan hujan untuk selamatkan rakyat...]
Betul-betul malang.
Tak sangka dia nak bersalin sekarang.
Anak dah dilahirkan!
Berhati-hati.
Berhati-hati!
Cepat!
Tuan, bayi tak bernafas.
Jangan-jangan bayi ini dah mati?
Bidan...
Apa nak dibuat?
Dah lama saya menepuk dia...
tapi dia enggan menangis, tuan.
Pegang baik-baik!
- Sini! - Kamu mari sini!
Tarik layar!
Pegang baik-baik.
Pegangnya!
Tarik ke belakang!
Pegang barang baik-baik!
- Bantu saya! - Baik!
Raja Naga tolong memberkati anak perempuan saya.
Saya mesti berbuat pahala setiap hari,
menderma wang untuk membantu masyarakat.
Periksa semua barang.
Baik.
Naga?
Naga memberkati anak perempuan saya.
Naga memberkati anak perempuan saya.
[Ayah kata, semasa tangisan pertama saya...]
[kiambang mula tumbuh, tekukur mula menyikat bulu sendiri,]
[Burung Hupu Tunggal juga kelihatan di pokok mulberi.]
[Selepas itu, saya dan naga tak pernah berjumpa lagi.]
[dia pasti sedang menunggu saya pada masa depan.]
Mujur cikgu belum sampai lagi.
Cikgu dah datang.
Dah lama saya menunggu di sini.
Awak masih tercungap-cungap.
Rasanya awak baru saja sampai.
Ada apa hal pada hari ini?
Sejak adik lelaki saya, Li Qi dilantik sebagai putera mahkota,
dia hanya nak hidup mengembara.
Cikgu.
Boleh awak mengajar dia?
Dah lama saya tinggalkan istana.
Jika saya balik ke istana dalam keadaan ini,
rasanya tak baik sangat.
Cikgu, awak tak perlu balik ke istana.
Saya dah sediakan tempat tinggal untuk awak di ibu kota.
Tempat itu sangat senyap.
Wisteria yang awak suka,
saya juga menanamnya di sana.
Memandangkan awak dah sediakannya,
saya pula dah nak pulang,
baiklah.
Cikgu bakal pergi?
Awak dah menemui Sisik Naga Songsang?
Yang dapatkan Sisik Naga Songsang boleh bernafas dalam air.
Angin di sini kencang.
Kita baliklah.
Baik.
Cikgu.
Awak terbanglah.
Saya tak terbang.
Bagaimana kita balik?
Ada anak tangga di sana.
Kenapa awak tak beritahu saya bahawa...
ada anak tangga di sini?
Setiap kali, saya memanjat ke atas dari lurah.
Awak tak pernah tanya saya selama ini.
Betul juga.
- Su Yin Yin... - Tinggikan suara!
- Su Yin Yin... - Tinggikan suara!
- Su Yin Yin... - Tinggikan suara!
Su Yin Yin...
Su Yin Yin...
Su Yin Yin...
Su Yin Yin...
Su Yin Yin...
Tinggikan suara!
Su Yin Yin...
Su Yin Yin...
Su Yin Yin...
Su Yin Yin...
Su Yin Yin...
Su Yin Yin...
Yin Yin, akhirnya awak dah keluar.
Yin Yin, saya dah buat keputusan.
Saya kahwini awak hari ini.
Perempuan di Shengjing yang secocok dengan saya, Mo Cheng Feng,
hanya awak, Su Yin Yin.
Kita berdua berkahwin,
ia macam pinang dibelah dua.
Macam pinang dibelah dua!
Macam pinang dibelah dua...
- Macam pinang dibelah dua... - Berhenti!
Mo Cheng Feng, awak berfikir terlalu banyak.
Saya dah beritahu awak awal-awal lagi.
Seekor naga hitam melindungi saya sejak saya kecil lagi.
Walaupun saya pernah jumpa dia sekali saja,
tapi saya percaya...
dialah suami saya pada hayat ini.
Awak pasti baca terlalu banyak cerita dongeng,
jadi awak sengaja mempermainkan saya.
Mo Cheng Feng, saya betul-betul ada urusan hari ini.
Kita berborak lain kali.
- Cik Su! - Yin Yin!
- Tutup pintu! - Jangan pergi!
Yin Yin!
Yin Yin, buka pintu!
Mo Cheng Feng ini...
suka kerahkan ramai orang apabila lakukan sesuatu.
Jika dia tahu saya ialah pelukis,
entah berapa banyak masalah yang akan ditimbulkan.
Saya tak boleh keluar dari pintu besar sekarang.
Saya mesti mencari jalan keluar lain.
[Tak sangka dunia ini ada lelaki yang begitu cantik.]
Siapa awak?
Siapa saya?
Saya yang nak tanya awak.
Tak sangka ada orang di Shengjing yang tak kenal saya.
Apa awak nak buat di rumah saya?
Rumah awak?
Kediaman ini bernilai 10 juta tahil perak.
Tak sangka awak mampu membelinya.
Rasanya awak ada apa-apa sokongan.
Ia tiada kaitan dengan awak.
Cepat tinggalkan kediaman ini.
Cepat awak pergi sebelum saya buat laporan polis.
Rasanya awak tak nak semua orang tahu...
awak suka cerobohi kediaman orang lain.
Tak perlu buat laporan polis. Saya keluar sendiri.
Awak ada tangga?
Tak baik saya keluar dari pintu besar sekarang.
Saya terpaksa keluar dari pintu tepi.
Ayuh.
Jika bukan ayah membantu orang miskin setiap hari,
siapa akan datang ke kedai pajak yang busuk hati ini?
Ada banyak kedai pajak yang nak lukisan saya!
Amboi.
Kenapa awak berada di sini?
Saya hanya melalui kediaman awak dengan tak sengaja tadi.
Walaupun saya lawa,
awak tak perlu mengejar saya ke sini juga.
Siapa orang dalam lukisan ini?
Saya mesti beritahu awak?
Pulangkan lukisan saya.
[Tidak, dia tak boleh tahu sayalah orang dalam lukisan.]
Di mana dia?
Lukisan ini dah begitu lama,
bagaimana saya tahu?
Cepat pulangkan lukisan saya.
Ini lukisan keluarga saya.
Lepaskan tangan.
Sudahlah.
Walaupun dia orangnya,
dia takkan hidup sehingga sekarang.
Dia?
Siapa dia?
Apa hubungan dia dengan awak?
Kenapa awak tak pulangkan lukisan saya?
Kenapa hujan turun dengan mendadak?
Lebatnya.
Pelik sekali.
Apa ni?
Yin Yin.
Hari ini, Cheng Feng datang ke kediaman kita...
untuk hantar kad jemputan ini.
Yin Yin, awak beritahu mak.
No comments yet. Be the first to leave one.