A Murder Is a Murder (Un meurtre est un meurtre)

AAN MARIE, MIJN GELIEFDE ECHTGENOTE

Vier dagen.

Te bedenken dat het pas vier dagen geleden is.

Goedenavond, Marie.

Hoe gaat het met haar?

Wie?

De enige.

Die andere.

Françoise.

Je weet dat ik haar niet meer zie.

- Waar ga je heen? - Mijn koffer pakken.

Ga je weg?

Ja, twee dagen, voor de garage in Bordeaux.

Je gaat niet weg!

Die stoel!

Hallo?

Juffrouw, hoe laat gaat de winkel dicht?

Dank u.

Ik ben net op tijd!

Het spijt me, mevrouw. Ik sluit.

Goed, dan kom ik wel terug. Morgenochtend?

Bij uitzondering is de winkel morgen niet open.

Maandag, als u wilt.

Juffrouw!

Ik kan me met moeite verplaatsen… alstublieft.

Goed.

Komt u maar.

Nee, ik denk dat u het niet begrijpt.

Ik kan al drie jaar niet lopen.

Mijn man en ik hebben een ongeluk gehad.

Het spijt me.

Wat?

Oh! Dat.

Ach, weet u, alles went.

Het is alleen moeilijker…

…om te bewegen, om zich aan te kleden…

…een heleboel dingen.

Ik hou u niet langer op.

Heel lang geleden ben ik hier geweest…

…ik kocht deze handschoenen.

Ik wil graag dezelfde of iets dat erop lijkt.

Is er iets?

Niets.

- Heeft u een muntje? - Bij de kassa, meneer.

Oh, nee, mijn man vindt deze vast niet mooi.

Ik geloof dat uw telefoon gaat?

Hallo, Françoise? Wat gebeurt er?

Je vrouw is hier.

Weet ik. Wat heeft ze gezegd?

We moeten elkaar niet meer zien.

Heeft ze je bedreigd?

Wat?

Heeft ze je bedreigd?

Dat weet ik niet.

Maar het kan niet meer, je had gelijk. Er is geen hoop meer.

Dat heb ik nooit gezegd!

Toch wel.

- Drie jaar geleden, na haar ongeluk. - Goed, ik kom eraan.

Geef me een paar dagen. Ik moet nadenken, en jij ook.

Mijn besluit staat vast.

Zie je wel, je bent niet vertrokken.

Waar is mijn pistool?

Goed dat je ervan afzag. Anders had ik haar vermoord.

Waar is mijn pistool?

Wat riskeerde ik nou helemaal?

Een rechtszaak.

Een arme invalide vrouw zou vrijgesproken zijn.

Geef toe dat je me liever dood ziet.

Op dit moment, ja.

Als je me niet uit kunt staan, ga dan scheiden.

Waarom wil je niet scheiden?

Uit medelijden.

Hoor je me? Uit medelijden!

- Waar ga je heen? - Ik ga weg.

Dat verbied ik! Ik weet dat je niet naar Bordeaux gaat.

Klopt. Ik boekte een kamer in Hotel de Drie Kronen.

Voor die vrouw!

Maar ze komt niet, als dat je geruststelt.

Wat doe je?

Ik zorg ervoor dat je me niet kunt volgen.

De telefoonlijn… geef me de lijn.

Zeg eerst maar waar mijn pistool is.

Geef me de lijn terug, zodat ik tenminste kan bellen!

Je vergeet dat ik het personeel weg heb gestuurd.

Nee, dat ben ik niet vergeten.

Ik ben overmorgen avond weer terug.

Probeer mijn pistool te vinden.

Tot dan, smakelijk eten.

En goede nacht!

Naar de begraafplaats.

Wacht hier alstublieft.

Wat een beproeving…

Maar ik heb haar zus niet gezien. Marie had toch een zus?

- Ja, dat klopt. - En ze heeft de moeite niet genomen?

Arme Marie! Helemaal alleen heengegaan.

Hoe gaat het?

Hij deed niet eens de moeite om zwarte sokken aan te doen.

- Nee… - Ja! Hij hield niet van haar.

Heeft u de New Yorkse gezien?

Nee, geloof het of niet, Anne is niet gekomen.

Haar zus? Ongelooflijk!

Sterkte…

Zo triest!

- En daar? - Waar?

Die andere begrafenis.

Oh. Niets spannends.

De commissaris van politie!

Gecondoleerd met uw verlies.

Dank u, commissaris.

Wanneer u even tijd hebt, kom dan even langs.

Geen haast. Het is maar een formaliteit.

MET OPRECHTE DEELNEMING.

Maakt u zich geen zorgen. Het komt allemaal goed.

ZUS = ANNE

- Meneer Paul Kastner. - Nu al!

Zoveel haast was er niet bij. Ga zitten.

Ik hoop dat u het mij niet kwalijk neemt, al die rompslomp

van de afgelopen dagen.

Dat is uw baan, commissaris.

Ja. En tussen ons, heel vervelend, weet u.

In alles en iedereen een dader te zien, dat is niet mijn ding.

Ik ben er niet goed in of te optimistisch, genoeg hierover…

Wat denkt u ervan?

Geen idee.

Ziet u, als ik vol vuur zou zitten,

dan zou ik denken, "Hij heeft zich vergist."

Er zit meer achter.

Maar wat?

Niets.

Daar ben ik van overtuigd, beste meneer. Het was maar een aanname.

Ik heb hier trouwens de uitslag van het onderzoek.

Mechanische storing,

de handrem heeft losgelaten.

Behalve als uw vrouw vergat hem erop te zetten.

Nog iets wat we nooit zullen weten.

- Nee. - Merkwaardig, nietwaar?

Wat?

Nou, dat. Een losse handrem en het is gebeurd.

Hoelang waren jullie getrouwd?

Vijf jaar.

Er kan heel wat gebeuren in vijf jaar.

De ontmoeting, grote liefde.

En dan,

de rest.

Wat probeert u te zeggen?

Oh…

Ups en downs, zeg maar. Goed…

Waarom vraagt u dat? Het onderzoek is gesloten.

Is het ook.

Waarom moest ik dan komen?

Ja, we zitten ook maar wat te kletsen. Ik wilde u alleen laten weten

dat de auto van mevrouw Kastner weer beschikbaar is.

Goed. Ik stuur hem naar de sloop.

En ik geef u dit terug.

De lijst zit erbij, als u het wilt nagaan.

Nee, nee, niet nodig.

Geen zorgen. Het is niet geladen.

- Was dat het? - Ja, dat was het.

Meneer.

Ah, ik vergat iets.

U weet nog steeds niet of ze gebruik wilde maken van het pistool,

of tegen wie?

Ik heb al gezegd dat ik het niet weet.

Nog iets dat we nooit zullen weten.

Jammer.

Heeft u geen kamer met uitzicht op de straat?

Ja, maar het is wel lawaaierig.

Deze is perfect.

Juffrouw Andrieux.

Gecondoleerd met uw verlies.

We waren bang dat u uw vliegtuig gemist had.

Anne, het spijt me dat we elkaar

onder deze omstandigheden ontmoeten.

Goed.

"Ik, ondergetekende, Marie Béatrice Kastner,"

"verklaar dat ik al mijn bezittingen nalaat aan mijn echtgenoot, Paul Kastner,"

"met uitzondering van mijn sieraden en persoonlijke eigendommen,"

"welke ik nalaat aan mijn zus, Anne Andrieux."

"Bovendien moet mijn echtgenoot haar per maand een bedrag betalen"

"van 500 francs voor haar uitgaven..."

Dat is idioot. Daar kunt u nooit van leven.

"500 francs per maand,"

"met dien verstande dat ze samen onder hetzelfde dak leven."

"Als geen ander zal ze mijn herinnering levend houden,"

"en trouw mijn aanwezigheid in ons huis behouden."

"Dat zijn mijn laatste wensen,"

"onder uitdrukkelijk voorbehoud dat ik geen gewelddadige dood ben gestorven."

"Als mij iets mocht overkomen,"

"vraag ik dat een onderzoek wordt geopend."

"Derhalve wordt het huidige testament geldig verklaard,"

"als er bewezen is dat mijn echtgenoot niet schuldig is aan mij dood."

"Al mijn bezittingen gaan dan naar mijn zus,"

"in het waarschijnlijke geval dat hij me vermoord zou hebben,"

"zoals hij drie jaar geleden ook al probeerde te doen."

Gedateerd en ondertekend.

Het was een ongeluk.

Waarbij mijn zus haar benen verloor.

U bent een moordenaar, meneer.

Ziet u, hij ontkent niet eens.

Nee, ik ben in de war, omdat…