처음 194줄입니다.
เกล็ดย้อนเอ๋ยเกล็ดย้อน
เจ้าก็ไม่อยากให้เขาไป
ดังนั้นจึงไม่ออกมาใช่ไหม
ตรงใจข้าเลย
นิ่งซิวรุ่ย เจ้าอย่าโทษข้าแล้วกัน
อาจเป็นชะตาลิขิต
ให้เจ้าอยู่ข้างกายข้าก็ได้
- คุณหนู - เสี่ยวหรู
ดึกดื่นค่อนคืนท่านตะโกนอะไรเจ้าคะ
ถ้าถูกนายท่านฮูหยินรู้เข้า
ก็จะโทษข้าอีก
เสี่ยวหรู เจ้ารีบไป
ช่วยหาพวกหนังสือที่เกี่ยวกับมังกรของข้า
ออกมาที
รีบไป ๆ เร็ว
มังกรคือสิ่งมงคลจากสวรรค์
ทำไมพูดได้ครึ่งหนึ่งก็ไม่มีแล้วล่ะ
ข้าไม่เชื่อ
ว่าจะหาบันทึกกับวิธีที่ให้มังกร อยู่บนผืนแผ่นดิน
อย่างถาวรไม่ได้
รอไม่ไหวแล้ว
ทำไมยังไม่มีการเคลื่อนไหวอีกนะ
สรุปจะมาได้ไหมเนี่ย
เจ้ามาจริง ๆ ด้วยเหรอ
ข้ารู้อยู่แล้วว่าเกล็ดย้อน ฟังคำข้ามากที่สุดจริง ๆ
จวนสกุลซูอยู่ข้างหลังเอง
เจ้ามาก่อกวนแบบนี้
ไม่กลัวจะถูกพ่อเจ้าเห็นรึไง
งั้นข้าจะเบาเสียงลงหน่อย
วันเทศกาลชีซี
หนุ่มเลี้ยงวัวกับสาวทอผ้าก็ต้องดูนะ
ตำนานว่าไว้ในวันชีซี
หากอธิษฐานต่อดาวหนุ่มเลี้ยงวัวกับสาวทอผ้า
ความปรารถนาก็จะเป็นจริงอย่างแน่นอน
นั่นก็เป็นแค่เรื่องหลอกเด็กของชาวบ้าน
ใครบอกกัน
ความปรารถนาของข้าเพิ่งจะเป็นจริงไปนี่ไง
ความปรารถนาอะไร
ได้เห็นเจ้าไปนาน ๆ ยังไงล่ะ
เจ้าอยากอยู่ข้างกายข้ามากจริง ๆ หรือ
ต่อให้ต้องเผชิญกับภยันตราย และความวุ่นวายมากมายก็ตาม
ทำไมถึงพูดแบบนี้ล่ะ
ขอแค่มีเจ้าอยู่ข้างกาย
ข้าก็ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
ข้าน่ะ สิ่งที่ข้าปรารถนาที่สุดในชีวิตนี้
ก็คือได้อยู่กับคนที่รักทุกวัน
ไม่ว่าจะดีหรือร้าย
ข้าก็จะอยู่ข้างกายเขาตลอดไป
ปกป้องเขาตลอด
ไม่มีวันจากไปไหน
[ทุกวันก็คิดแต่จะตามหาเกล็ดย้อน เพื่อกลับทะเลบ้านของข้า]
[ได้มาพบกับคนที่ยินดี ที่จะอยู่ข้างกายข้าไปชั่วชีวิต]
[ถ้าหากดาวหนุ่มเลี้ยงวัวกับสาวทอผ้า ทำให้ความปรารถนาสมหวังได้จริง ๆ]
คุณหนู
เมื่อคืนท่านออกไปทำอะไรกลางดึกเจ้าคะ
ไปถูกของอัปมงคลอะไรเข้าหรือเปล่า
เมื่อคืนกลับมาก็ไม่นอน
เช้าตรู่อย่างนี้
ก็ออกมาเย็บปักอะไรก็ไม่รู้
วันนี้ตอนเช้าข้าตื่นมา
จู่ ๆ ก็รู้สึกว่า
ข้าควรจะเป็นกุลสตรีมากขึ้น
มีความสามารถรอบตัวมากอีกหน่อย
แบบนี้ข้าถึงจะได้อยู่กับเขา...
คุณหนู
ข้าว่ามังกรตัวนี้
ท่านปักได้สามในสิบส่วนแล้ว
ถึงยังไงข้างหลังท่านก็ปักไม่เป็นอยู่ดี
ไม่งั้นพวกเราก็รีบเผ่นกันเถอะ
จะได้กลับไปนอนชดเชยด้วยไง
ใครบอกว่าข้าปักไม่เป็นล่ะ
ตอนนี้น่ะ
ข้ารู้แล้วว่าต้องปักยังไง
คุณหนู ท่านเห็นมังกรอีกแล้วเหรอ
เอาล่ะ สำเร็จตามเป้าแล้ว
คุณหนู เกล็ดปลาของท่าน
ปักได้สวยมากเลย
พูดจาเหลวไหล ที่ข้าปักคือมังกรชัด ๆ
ที่ข้าปักคือเกล็ดมังกร บนตัวนิ่งซิวรุ่ยชัด ๆ
ถึงแม้ข้าจะยอมรับว่าตัวมังกรที่ข้าปัก จะไม่ดีเท่าหางมังกร
แต่ก็ไม่ถึงกับแตกต่างมากขนาดนี้หรอก
อินอิน เจ้าสนใจแต่ ใต้เท้านิ่งเสียจริง ๆ เลยนะ
แต่ว่าพวกเจ้าอยู่ด้วยกันแล้ว
ทำไมถึงไม่มีข่าวเลยสักนิด
เจ้ายังย้ายออกมาจากจวนสกุลนิ่ง
คงไม่ใช่เจ้าเข้าหาเขาฝ่ายเดียว แต่โดนเขาเมินหรอกนะ
ใต้เท้านิ่งเป็นคนถ่อมตนมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว
ถึงจะสนิทกับข้าซูอินอิน เป็นการส่วนตัวมานานแล้ว
แต่ก็ไม่แสดงออกอย่างเกินงามหรอก
ถ้าไม่ใช่เพราะวันนี้
ข้าปักผลงานแทนความรักชิ้นนี้ออกมา
เจ้าจะโชคดีได้มาเห็นผลงานชิ้นนี้ได้ยังไง
งั้นเจ้ากับใต้เท้านิ่ง ก็ใกล้จะมีข่าวดีแล้วสิ
เสี่ยวหรู
- อยู่นี่เจ้าค่ะ - เอางานปักของข้ากลับจวนสกุลนิ่ง
เจ้าค่ะ
ของแทนความรักอะไร
เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าคุยโว
เจ้าดูสิว่าปักอะไร
ไม่เคยเห็นมาก่อน
คุณหนู ใต้เท้านิ่ง จะแต่งกับท่านจริง ๆ หรือเจ้าคะ
เปล่าสักหน่อย
คุณหนู งั้นท่านก็โกหกนะสิ
เบาเสียงหน่อย อย่าให้คนขับรถได้ยินสิ
แต่ว่าคุณหนู
ถ้าหากใต้เท้านิ่งไม่มาสู่ขอท่าน
เวลาผ่านไปนาน
ถูกพวกนางรู้เข้า
จะไม่ยิ่งเป็นที่หัวเราะเยาะ เข้าไปใหญ่หรือเจ้าคะ
ข้ารู้น่า
แต่ว่าข้าจะทำยังไงได้
ไม่ได้ ข้าต้องคิดหาวิธี
คุณหนู ท่านจะทำอะไรใต้เท้านิ่งหรือเจ้าคะ
[งั้นข้าก็จะมอบความอบอุ่นของบ้าน ให้แก่เจ้าก็แล้วกัน]
คุณหนู
ท่าทางของท่านน่ากลัวเกินไปแล้ว
เสี่ยวหรู
คืนนี้เจ้าไปที่ห้องของท่านพ่อข้า
ช่วยข้าขโมยหนังสือออกมา
ข้าจัดใหญ่สักหน่อย
ท่านครู
นี่คือเหล้าองุ่นชั้นดีนับร้อยปี ที่ข้าเก็บรักษาไว้
พูดให้ถูกก็เป็นของเสด็จพ่อเก็บไว้
ท่านลองชิมดูสิ
ข้าได้ยินจี้เอ๋อร์บอกว่า
ท่านแจกจ่ายทรัพย์สินไปจนหมด
เพื่อที่จะให้ขุนนางสำคัญในราชสำนัก
มาดูแลพ่อลูกตระกูลซู
ท่านเดินทางอ้อมเสียแล้ว ท่านครู
ท่านให้ของดีกับข้าสักหน่อยก็ได้
ข้าสามารถรับรองไม่ให้ตระกูลซู ถูกประหารทั้งตระกูล
ถูกหรือไม่
ความจริงข้าชอบโถเครื่องเคลือบขาวนั่น เป็นพิเศษ
ตอนนี้ไม่จำเป็นแล้ว
ความหมายของท่านคือไม่ไปแล้ว
เกล็ดย้อนก็คือหัวใจของซูอินอิน
ไม่มีเกล็ดย้อน
นางก็มีชีวิตอยู่ไม่ได้
แล้วร่างกายของท่านจะทำอย่างไรดี
ท่านรู้หรือไม่
ห้าร้อยปี
ข้าคิดอยู่ตลอดเวลา
ข้าจะกลับบ้านได้อย่างไร
ถึงแม้จะมีโอกาสเพียงเสี้ยวเดียว
ข้าก็จะไขว่คว้ามาอย่างสุดชีวิต
ตอนนี้เล่า
ในที่สุดข้าก็รอจน
มีโอกาสที่จะได้กลับบ้านสำเร็จแล้ว
แต่ข้ากลับลังเลขึ้นมา
ตอนนี้ข้าถึงได้พบว่า
ข้าอาลัยอาวรณ์โลกมนุษย์มากขนาดนี้
ข้าอยากมากเหลือเกิน
อยากที่จะอยู่ด้วยกันกับนาง
ท่านครูเคยใคร่ครวญหรือไม่
ท่านอาจจะอยู่ไม่ถึง ซูอินอินแก่ตายตามธรรมชาติ
ท่านก็หายไปจากโลกใบนี้แล้ว
ห้าร้อยปี
สำหรับคนเราก็ถือว่านานพอแล้ว
ถ้าหากช่วงเวลาหลังจากนี้ของข้า
สามารถได้อยู่ด้วยกันกับนางตลอดไป
ชีวิตนี้ของข้าก็ไม่เสียใจแล้ว
แต่ว่าช่วงเวลานี้
อยากจะอยู่ข้างกายนางเหลือเกิน
ข้าดื่มจนเพลียแล้ว อยากกลับไปพักผ่อนแล้ว
ท่านครู กว่าข้าจะออกจากวังสักครั้ง ไม่ใช่ง่าย ๆ เลย
- ข้ากับท่าน - กระหม่อมทูลลา
ข้ามาที่นี่วันนี้เพราะตั้งใจจะดื่มกับท่าน จนถึงฟ้าสางวันพรุ่ง
ฝ่าบาทค่อย ๆ ดื่มเถอะ
สุดท้ายข้าก็เป็นผู้โดดเดี่ยวเดียวดายอยู่ดี
เดียวดายเหลือเกิน
ยามชวดสามเกิง
สุขสงบปลอดภัย
ยามชวดสามเกิง
สุขสงบปลอดภัย
มังกรจริงปรากฏ นิมิตหมายอันดี
ดวงดีแล้ว ดวงดีแล้ว
ใครกัน
ใครอยู่ตรงนั้น
คุณชายบ้านไหนดื่มจนเมาอีกแล้ว
คุณชาย ๆ
แย่แล้ว ๆ
มีคนตาย มีคนตาย
เจ้าจะไปไหน
เจ้าจะไปไหน
ข้าน่ะ มีเรื่องใหญ่ต้องทำ
เรื่องอะไร
เรื่องนี้ท่านก็อย่ายุ่งเลย
วันหน้ายังมีโอกาสให้ท่านได้ยุ่งอีกเยอะ
พูดจาเพ้อเจ้ออะไรกลางวันแสก ๆ
เอาล่ะ
ข้ามีเรื่องใหญ่ต้องทำ
ข้าไม่พูดไร้สาระกับเจ้าแล้ว
รอข่าวดีจากข้าแล้วกัน
ซูอินอิน
No comments yet. Be the first to leave one.