Ladies First

EEN NETFLIX ORIGINAL-DOCUMENTAIRE

Meisjes horen thuis te zijn, niet op het sportveld.

Sport is voor jongens.

Meisjes moeten koken...

...het huishouden doen, kinderen opvoeden, dat is hun rol.

Mijn dochter mag niet werken.

Als ze wil, kan ze werken als ze getrouwd is.

Dat beslist haar man.

Ik laat mijn dochter niet meedoen aan sporten.

Vaak wil ik antwoord geven, maar denk dan...

...mensen kunnen woorden vergeten.

Maar als ik antwoord met pijlen vergeten ze het nooit.

11 AUGUSTUS 2016 RIO DE JANEIRO, BRAZILIË

De menigte komt binnen in de Sambódromo, de paradeplaats voor het carnaval in Rio.

OLYMPISCHE SPELEN RIO 2016

Waar nu het boogschieten voor vrouwen plaatsvindt.

VROUWEN INDIVIDUEEL

Het is India tegen Chinees Taipei.

Voor India:

Deepika Kumari.

Kumari, 22 jaar, en in goede vorm.

Ze gaat beginnen.

Ik hoop dat meisjes in India die veel hindernissen ondervinden...

...naar mij kijken voor inspiratie om hun problemen boven te komen...

...om te vechten voor hun dromen...

...en hun ambities na te streven.

50 DAGEN EERDER

22 JUNI 2016 BANGALORE, INDIA

Welkom bij de Sports Authority of India hier in Bangalore.

Zoals u weet...

PRE-OLYMPISCHE PERSCONFERENTIE

...is het Indiase Boogschuttersteam hier.

Ons vrouwenteam had zich gekwalificeerd voor de Wereldkampioenschappen.

We hebben Deepika Kumari hier. -Hallo, allemaal.

We zullen op negen juli in Rio landen.

We zijn bereid om een paar vragen te beantwoorden.

Mijn naam is Deepika Kumari en dit zijn mijn tweede Olympische Spelen.

Mijn uiteindelijke doel is goud.

Iets beters bestaat er niet. -Nog een keer.

Zeg dat niet.

Deepika, nog één keer en kijk alleen in deze camera.

Klaar, en drie, twee, één, toe maar.

De Olympische Spelen zijn het beste.

Kijk niet hier en daar.

De enige veer die nog in je hoed moet, is Olympisch goud.

Als je eraan denkt dat je op dat podium staat...

...wat gaat er dan door je heen? Kun je dat verlangen beschrijven?

Niemand gaat voor zilver of brons. Iedereen droomt van de gouden medaille.

Je moet extreem hard werken om goud te kunnen halen.

Ik droomde altijd...

...dat mijn coach die me heeft getraind...

Als ik op het podium sta voor de medaille...

...dan wil ik die van m'n coach krijgen. Dat is mijn droom.

En nu...

...komen ze er weer aan... Ik ben er klaar voor.

Elke deelnemer moet iets opofferen om in jouw positie te komen.

Neem ons terug in de tijd. Vertel ons over je achtergrond en je reis.

OP EEN NA ARMSTE STAAT IN INDIA

HET DORP RATU

Ik kom uit Ratu.

Er valt daar voor meisjes niets te doen.

Ik wilde altijd spelen...

...maar m'n moeder liet me nooit naar buiten gaan, omdat ik de oudste was.

Ik moest thuis meehelpen.

Zoals kleren wassen en andere taken, daarom liet m'n moeder me nooit spelen.

Bang voor praatjes: 'Ze laat haar dochter buiten'.

Zo bekrompen zijn ze.

Mijn moeder werkte in het dorpsziekenhuis.

MOEDER

Vrouwen werken niet in Ratu, alleen thuis.

Zie je die gele? -Deze?

Mijn moeder is mijn grootste inspiratie. Zij wilde ook onafhankelijk zijn.

Ik stal graag groente...

...van de velden, met name mais.

Mijn vrienden en ik waren daar experts in.

Gestolen eten smaakt zo veel beter.

Daarna...

...frituurden en aten we de groente.

Ma vertrok 's ochtends vroeg waardoor m'n vader en ik veel tijd samen doorbrachten.

Wat doe je?

Genoeg.

Je hoeft de weg niet te vegen.

Mijn vader bestuurt een riksja.

Hij is laagopgeleid...

...maar hij weet veel over de kleine dingen in het leven.

Zodra hij praat, wil ik luisteren.

VADER

We waren heel gelukkig toen Deepika geboren werd.

Ze was een gezond kind van vijf kilo.

Ze had nieuwsgierige ogen.

Ze werd geboren aan de kant van de weg.

M'n moeder kreeg nooit op tijd betaald.

Ze ging eens in de drie, vier maanden haar salaris halen.

Daarom hadden we zo veel problemen.

Er waren dagen waarop we geen eten hadden.

Ons huis was gemaakt van modder.

Als het regende...

...of als er een onweersbui was, lekte het dak.

Dan stonden er pannen op de grond om overstroming te voorkomen.

Wij woonden in deze helft...

...en m'n oom en tante in de andere helft.

Ze vonden het niks dat m'n moeder werkte en dat zorgde voor veel ruzies.

Soms sloegen ze m'n moeder.

Ja, ik sloeg haar.

DEEPIKA'S OOM

Dat stelt niets voor.

Toen ze drie jaar was, kwamen we langs een straatverkoper...

...die een huisje van klei verkocht. We hebben het nog steeds.

Deepika pakte het en zei:

'Papa, dit is een helikopter.'

Ze tilde het dak op en zei: 'Papa, jij, ik en mama gaan hierin zitten...

...en vliegen weg.'

Ik ben het enige meisje dat het dorp zo jong verlaten heeft.

Meisjes krijgen hier geen kansen.

Hun ouders huwelijken ze uit als ze 18 zijn.

Als ik niet vertrokken was, dan was ik vast op m'n 18e of 19e uitgehuwelijkt.

Ik wilde ver weg van dat dorpsleven en ontsnappen uit die vreselijke situatie.

DEEPIKA'S EERSTE ACADEMIE

Op m'n 12e hoorde ik voor het eerst over boogschieten.

Iemand vertelde me over een academie in Seraikella...

...die, heel belangrijk, gratis was.

Ik hoefde geen geld te betalen en ook werd er gezorgd voor eten en kleren.

Toen ik Deepika in 2006 ontmoette, was ze heel fragiel.

Ze kwam met haar ouders.

EERSTE COACH

Met z'n drieën hadden ze 130 kilometer op de scooter afgelegd.

De coach zei: 'Ze is zo zwak. Hoe gaat haar dit lukken?'

Deepika raakte overstuur en dacht dat ze haar kans kwijt was.

Ze nam me apart en vroeg: 'Mag ik wat tegen hem zeggen?' Ik zei: 'Prima.'

Ze zei: 'Geef me drie maanden.

Als ik dan niet goed genoeg ben, dan mag u me wegsturen.'

De coach ging akkoord. Ik was heel blij.

Boogschieten interesseerde me niet echt.

Ik ging erheen vanwege de slechte thuissituatie.

Thuis was er constant ruzie omdat er geen geld was.

Ik dacht: als ik thuis wegga, hebben ze één last minder.

Dit was onze keuken.

Hier sloegen we etenswaren op en hier kookten we.

Daar deden we de afwas.

We hadden drie kamers.

Er waren geen ventilatoren, alleen 'n bed. Geen kast of andere meubels.

Ook geen badkamer, we wasten ons in de rivier.

Op een dag werd m'n dochter ziek.

Ze kreeg steenpuisten omdat de rivier zo vies was.

Ze moest naar het ziekenhuis. We voelden ons vreselijk.

Ze had het daar twee jaar heel moeilijk voordat ze werd aangenomen bij TATA.

TATA BOOGSCHUTTERSACADEMIE, JAMSHEDPUR BOOGSCHUTTERSCENTRUM

Op m'n 13e hield de TATA Boogschuttersacademie trials...

...en ik wilde per se geselecteerd worden.

Mijn coach Dharmendra Tiwari had de leiding over de selecties.

HOOFDCOACH VAN INDIAAS TEAM

Ze kwam naar me toe en zei: 'Ik wil bij u trainen.'

Ik zei: 'Prima, dan moet je mijn instructies opvolgen.'

Ze vertelde dat ze geselecteerd was door TATA.

De boog die ze nodig had, was heel duur.

Ik zei: 'Ik ben arm. Waar haal ik het geld vandaan?'

Maar toch wist ik het bij elkaar te schrapen.

Ze was een naïef dorpsmeisje zonder zelfvertrouwen.

Ze wist niet hoe ze moest eten, slapen of zich fatsoenlijk kleden.

MATRONE BIJ TATA ACADEMIE

We leerden haar met een lepel eten en hoe ze zich moest gedragen.

Ze was op zichzelf en oefende alleen. Ze werkte heel hard om beter te worden.

COACH BOOGSCHUTTERS VROUWEN

Ze schoot zo veel pijlen als we vroegen...

...en ze leerde snel.

Haar talent is wonderbaarlijk.

Binnen een jaar tijd werd ze de Cadet-wereldkampioen.

JEUGD-WERELDKAMPIOENSCHAPPEN VS 2009

Al één gouden medaille voor Deepika Kumari.

Toen ik begon, wist ik niet dat boogschieten een sport was.

Langzaam kreeg ik meer interesse.

Toen was ik verslaafd.

Ik wilde altijd al iets doen waarmee ik zou opvallen.

Dat mensen me zouden herkennen: 'Dat is Deepika.'

Hier komt Deepika Kumari voor de gouden medaille.

GEMENEBESTSPELEN, NEW DELHI 2010

Kumari wint.

Tien punten. Deepika Kumari is de kampioen van de Gemenebestspelen.

Deepika Kumari is internationaal op grote hoogte gekomen.

Ze was een kind dat op zoek ging naar overleving.

En kijk eens wat ze heeft bereikt.

Ze zou niet moeten bestaan, want we hebben geen infrastructuur...

...om dit soort dromen te ondersteunen.

Deepika Kumari ontving de Padma Shri in New Delhi.

HOGE ONDERSCHEIDING

Miss Deepika Kumari.

Zo'n hoge onderscheiding, zo jong, ik was trots en huilde van geluk.

PRESIDENT VAN INDIA

Sinds het succes van Deepika komen we geen geld meer tekort.

Het huis dat u hier ziet...

Ik heb er geen cent aan uitgegeven.

Ik heb het gebouwd met het geld van m'n dochter.

De 17-jarige Deepika is nu de jongste Indiase vrouw...

...die goud wint op een wereldevenement.

Daar is ze. De koningin van India.

Het is Deepika Kumari.

Waarom ben jij Deepika's grootste fan?

Omdat ze ons land eer aandoet en ik wil net als zij worden.

Deepika is het gezicht van Indiaas boogschieten...

...en heeft de sport in India een boost gegeven.