Before We Go

Οι μεταφράσεις είναι σαν τις γυναίκες. Όταν είναι ωραίες δεν είναι πιστές, και όταν είναι πιστές δεν είναι ωραίες.

Πριν φύγουμε

Που είσαι, ρε φίλος;

Ακόμα στο Grand Central.

Εκεί είναι αυτή;

Εδώ είναι.

Αλλά είναι με κάτι τύπους.

Λυπάμαι, ρε φίλε.

Θα έρθεις τελικά;

Δεν ξέρω.

Εντάξει λοιπόν...

Θα σου στείλω την διεύθυνση.

Ελπίζω να έρθεις.

Σκατά!

Συγγνώμη!

Συγγνώμη!

Όχι, όχι, όχι, όχι!

- Συγγνώμη. - Ορίστε;

Νομίζω πως αυτό, είναι δικό σου.

- Ευχαριστώ. - Μάλλον έσπασε.

- Ευχαριστώ πολύ. - Τίποτα.

Βάση κανονισμού της Αρχής Ασφαλείας,

ο σταθμός θα κλείσει.

Θα ανοίξει ξανά στις 5:30 το πρωί.

Συγγνώμη,

τι εννοεί όταν λέει ότι ο σταθμός θα κλείσει;

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να φύγεις.

Δεν έχει τρένο μέχρι το πρωί.

Δεν μπορώ να περιμένω τόσο πολύ...

Έχει μια πιάτσα ταξί έξω.

Εντάξει, αλλά δεν θέλω ταξί γιατί έχασα το τρένο μου, και...

Οι πόρτες του σταθμού θα κλείσουν σε πέντε λεπτά.

Μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτό το εισιτήριο σε άλλο σταθμό;

Δε νομίζω.

Κι ο σταθμός Penn, είναι κλειστός.

Καλά είσαι;

Μια χαρά...

Μπορώ να σε ρωτήσω γιατί κάθεσαι έξω;

Ο σταθμός έκλεισε.

Και σκέφτεσαι να καθίσεις εδώ έξω όλη τη νύχτα;

Μου έκλεψαν την τσάντα.

Διάολε.

Ναι, ήμουν σ' ένα μπαρ, και τώρα, το μόνο που έχω,

είναι το εισιτήριο του τρένου και το σπασμένο κινητό μου.

Σκατά.

- Λυπάμαι. - Δεν πειράζει.

Κάτι θα σκεφτώ.

Δεν θέλω την ελεημοσύνη σου.

Δεν θα σου προσφέρω ελεημοσύνη.

Θα ήθελα να μοιραστούμε ένα ταξί.

- Δεν μπορείς να με βοηθήσεις. - Όχι, άσε με να κάνω μια καλή πράξη.

Εσένα σου έκλεψαν την τσάντα, κι εγώ έβγαλα...

...πάνω - κάτω, 80 δολάρια.

- Πόσο μακρυά θέλεις να πας; - Πάνω - κάτω, στην Βοστόνη.

Βόρεια του Χάρλεμ.

Εντάξει. Περίμενε.

Συγγνώμη.

Τη βλέπεις αυτήν την κυρία;

Πρέπει να πάει στην Βοστόνη, και βιάζεται.

- Στο Νιου Χέιβεν. - Νιου Χέιβεν.

- Της έκλεψαν την τσάντα. - Είναι μεγάλη ανάγκη.

Θα σε πληρώσει μόλις την πας στο σπίτι της.

Τι είναι αυτά που λες; Πρέπει να οδηγάω μια νύχτα και μισή μέρα.

Το ξέρω, έλα τώρα ρε φίλε.

Τη βλέπεις πως είναι ντυμένη; Τι τσάντα ήταν;

- Πράντα. - Πράντα;

Πράντα. Ήταν μια τσάντα μάρκας Πράντα.

Θα πάρεις βαρβάτο πουρμπουάρ.

Θα της στοιχίσει ο κούκος αηδόνι.

Άντε ρε... Καλά, σοβαρά μιλάς τώρα;

200 μίλια, επί 2.50 δολάρια το μίλι, είναι 500 δολάρια.

Δυο φορές, γιατί στην επιστροφή, θα είμαι άδειος.

Και δυο φορές τα διόδια στο Mass Pike...

Εντάξει, εντάξει. Κατάλαβα.

Και θέλεις να την εμπιστευτώ;

- Όχι, δεν χρειάζεται να πληρώσεις. - Δεν τρέχει τίποτα.

Θα μου στείλεις αύριο μια επιταγή.

Πώς ξέρεις ότι θα σου στείλω επιταγή;

Όταν θα έχεις, δεν θα μου τα στείλεις;

Η κάρτα σου δεν έγινε δεκτή.

Εντάξει, μερικές φορές συμβαίνουν κι αυτά.

Έχω κι άλλη. Αυτή είναι αχρησιμοποίητη.

Αυτή έχει λήξει.

Ξέρεις να διαβάζεις και να προσθέτεις, πώς κι έγινες ταξιτζής;

Κοίτα, βλαχάκι, η γκόμενα σου, έχει κολλήσει.

Κανείς δεν μπορεί να πάει στην Μασαχουσέτη με άδεια ταξί της Νέας Υόρκης.

Παίρνει μεγάλο ρίσκο.

Καλά, καλά.

Ξέρεις τι θα κάνω; Θα πάρω έναν φίλο μου.

Δεν δουλεύει.

Είναι νεκρό.

Θεέ μου.

Έχεις κάτι που να λειτουργεί;

Λυπάμαι.

Δεν ήξερα ότι θα παρατούσα τα πάντα προσπαθώντας να σε βοηθήσω.

Ξέρεις υπήρχαν και αλλά πράγματα που μπορούσα να κάνω,

εκπλήσσομαι μ' αυτό που ακούω.

Εντάξει.

Εντάξει, συγγνώμη που σου έφαγα τον χρόνο σου.

Αισθάνθηκα υποχρεωμένος να το κάνω.

Γλυκιά μου, συγγνώμη που άργησα.

Αυτό συμβαίνει μόνο αν κοιτάζεις μπροστά,

περπατώντας δυναμικά.

- Σ' ευχαριστώ. - Δεν κάνει τίποτα.

Συγγνώμη για πριν, ήμουν πολύ αγενής.

Δεν πειράζει.

Καταλαβαίνω.

Η βραδιά σου πήγε στραβά.

Είτε το πιστεύεις, είτε όχι, το πρωί, οι κάρτες μου δούλευαν.

Τι θα κάνεις τώρα;

Θέλεις να πας σε κανένα ξενοδοχείο;

Ορίστε;

Όχι, όχι, μην...

Χριστέ μου.

Όχι μαζί μου, μόνη σου εννοώ.

Σε περίπτωση που δεν έχεις φίλους στη πόλη.

Ούτε φίλους έχω στη πόλη, ούτε κινητό.

Η ταυτότητα μου και οι πιστωτικές μου

ήταν στην τσάντα μου, οπότε καταλαβαίνεις, ότι τα έχω πάρει στο κρανίο.

Εντάξει.

Θέλεις να προσπαθήσω να βρω την τσάντα σου;

Τι, απλά θα του την ζητήσεις και θα σου τη δώσει πίσω;

Όχι, αλλά μερικές φορές παίρνουν μόνο τα λεφτά.

Την τσάντα, την πετάνε.

Κοίταξες στους κάδους απορριμάτων του μπαρ;

Όχι, όχι.

Ποιό μπαρ ήταν; Θυμάσαι το όνομα του;

Ναι, άρχιζε από Λ...

Δεν το θυμάμαι.

Ήταν στο κέντρο... ήταν στο κέντρο της πόλης.

Στο κέντρο της πόλης.

Λοιπόν, είναι στον δρόμο μου.

Στον δρόμο σου;

Θέλεις να έρθεις μαζί μου, για μια μικρή περιπέτεια;

Για να βρούμε την τσάντα σου;

Θα έρθω.

Πάμε.

Που να πάμε;

Το κέντρο είναι νότια.

Σωστά.

Το κέντρο.

Εγώ είμαι ο Νικ, τέλος πάντων.

Εγώ είμαι η Κέρι.

Κέρι.

Χαίρω πολύ, Κέρι.

Τίποτα;

Εντάξει, έχω μια ιδέα.

Λυπάμαι που σας το λέω, αλλά δεν βρέθηκε τίποτα.

Αλλά ποτέ δεν ξέρεις.

Ναι, και οι αστυνομικοί αυτό λένε.

Είναι αστείοι, αλλά συνήθως είναι πολύ χρήσιμοι.

Αλλά μου είπαν ότι αυτά τα παιδιά,

συνήθως πετάνε τις τσάντες σε ασφαλή μέρη

και μερικές φορές ο μπάρμαν,

ξέρει που.

Νομίζω ότι λες πιο πολλές μαλακίες από το να κάνεις τον αστυνόμο.

Σωστά.

Αυτό είναι αλήθεια.

Αλλά...

Σου υπόσχομαι ένα γενναίο φιλοδώρημα, αν μπορέσεις και θυμηθείς κάτι.

- Πράντα, είπες; - Ναι.

Έχει συναισθηματική αξία, και θα πληρώσω πολλά για να τη πάρω πίσω.

Μισό λεπτό.

Συναισθηματική αξία... Ωραία πινελιά.

Είναι αλήθεια.

Εκτιμώ πολύ αυτό που κάνεις.

Το ξέρω ότι δεν το είχες στο πρόγραμμα σου να χάσεις την νύχτα σου

περιφερόμενος στους βρόμικους κάδους σκουπιδιών και στις τουαλέτες.

Η αλήθεια είναι πως δεν είχα τέτοια σχέδια.

Τι θα έκανες αν δεν ήμουν εγώ;

Όπως είπες, δεν είχα σκοπό να κυνηγάω θησαυρούς στα σκουπίδια.

Η αλήθεια είναι, ότι ήρθα στην πόλη γιατί αύριο δίνω μια οντισιόν.

Ήμουν στον σταθμό Grand Central, απλά...

...κάνοντας κάποιες πρόβες.

Τρομπέτα παίζεις;

Ναι.

Έχω να δω κάποιον να παίζει τρομπέτα από τη μπάντα του γυμνασίου.

Κι όμως, ακόμα υπάρχουμε.

Απλά, δεν κάνουμε την πορεία που πρέπει.

- Τζαζ. - Ακριβώς.

- Ακούς; - Μου αρέσει. Μου αρέσει η τζαζ.

Όχι και πολύ. Ξέρω το "My Funny Valentine."

Πολύ κλασσικό.

Το τραγούδησα σε μια καλοκαιρινή κατασκήνωση.

Έκανα καντάδα σ' έναν τύπο, τον Jonathan Weinstein, πίσω από ένα δέντρο.

Για τον Jonathan Weinstein, πίσω από ένα δέντρο...

Και τι έκανες;

Ένα στριπτίζ με το...

- Πολύ γενναίο. - Ένιωσα μεγάλη αμηχανία!

Πολύ γενναίο!

Έτρεξα να κρυφτώ.

Και...αυτό ήταν το τέλος της τζαζ καριέρας μου.

Μάλιστα.

Ντροπή.

Ποιο ήταν το επόμενο βήμα σου;

- Είμαι σύμβουλος τέχνης. - Αλήθεια;

Ήρθα στην πόλη, για ν' αγοράσω έναν πίνακα.

Σοβαρά; Τι κομμάτι;

Δεν ξέρω αν το γνωρίζεις.

Το πιο πιθανό.