Any Number Can Win (Mélodie en sous-sol)

Hallo jongens!

Hey, Marcel! Hey, vriend.

- Nou, vakantietijd? - Wat is dat voor jou?

Ga je vissen?

Vissen? Ik ben er niet aan toe.

Natuurlijk houdt hij niet van vissen.

Deze idioot gaat naar Bretagne.

Ik ken Bretagne!

De ene dag regen, de andere wind.

Er is geen rust.

Weet je, de zon is alleen aan zee.

Wil je zonnebaden, ga daarheen.

Hij is een wandelend skelet. Zonde om je uit te kleden.

We gingen ooit naar de kust, namen twee auto's, dingen...

...alles in de kofferbak geladen en op weg...

Kijk hier!

Dit was in Saint Jean de Luz. Leuk, hè?

Zeshonderd kampeerders. Kijk.

Alle moderne gemakken: stromend water, toiletten.

Dit zijn de toiletten. Als een hotel, zeg ik je.

Daarna gingen we naar Biarritz en reden toen naar Cassis.

Cassis... wat een juweeltje. Een waar paradijs!

We verbleven er twee dagen. Het was het zeker waard.

Ik heb veel meer terrein afgelegd dan dat, en ik deed het per boot!

Waar ging je met de boot heen?

Griekenland.

Hey, jongens, deze man ging naar Griekenland.

- Kon je het betalen? - Het kost niet wat je denkt.

De Griekse eilanden, twee weken, alles inbegrepen!

Raad eens hoeveel.

80.000 frank. Je kunt desgewenst in twee termijnen betalen.

Het is de moeite waard om het risico te nemen.

Je kunt op elk moment vertrekken. En dan zeg je tegen jezelf...

zo'n constructieve vakantie.

En vandaag?

Vandaag klop je op de deur op de achtste verdieping en je hoort...

iemand op de begane grond zegen:

Kom binnen!

Er is een nieuwe. Nu vakantie, later betalen.

Rond de wereld in een week, bezuinigen om terug te komen.

Ga je op vakantie of ben je al geweest?

Ik vertrek wanneer ik wil. Niet om een bepaalde tijd.

Natuurlijk gaat het niet allemaal over rozen...

maar dat is het mooie, je eigen baas zijn.

Je antwoordt aan niemand. Totale vrijheid! Tot ziens, jongens.

Vrijheid op 60.000 frank per maand?

Dat is niets voor mij.

Ze hadden mijn huis niet kunnen afbreken.

Ginette zou mij geschreven hebben.

Geweldig. Te bedenken dat ik het gekocht heb vanwege alle bomen en tuinen.

Vroeger noemden ze het Shady Grove.

Shady Grove veranderde in New York.

MELODIE IN DE KELDER

Theophile Gautier straat, alstublieft.

- Waar is dat? - Hier, in Sarcelles.

- Theophile Gautier? - Ja.

Het bestaat niet meer.

Jawel. Ik woon daar.

Als je daar woont, moet je weten waar het is.

Juist.

Gebaseerd op de roman van John Trinian 'The Big Grab'

Kunt u mij vertellen waar de Theophile Gautier straat is?

Voormalig Theophile Gautier straat.

Voormalig?

Weet jij het?

Vraag het openbare werken.

In het kantoor van de architect. Daar, naar links.

Overal staan ​​borden.

Bedankt.

- Ben jij dat? - Ik ben het.

Het is een beetje rommelig. Ik had je niet zo snel verwacht.

Het leek mij een eeuwigheid.

Mijn excuses. Ik bedoelde 'zo vroeg'.

Ze lieten mij om 7.00 uur in Frankrijk vrij.

- Heb je een tv gekocht? - Ja.

Iets te doen na het eten.

Wat dacht je? Dat ik elke avond uit ging?

Naar het huis van Mimi Pinson, misschien?

Elke keer als ik eraan dacht om een ​​vloerkleed te knippen...

vroeg ik mij af of mensen dat nog steeds deden.

Mensen zullen altijd dansen.

Het zijn de echte hoofers die zijn verdwenen.

Ga in ieder geval zitten. Doe niet zo formeel.

Ik heb net koffie gezet.

Het moet nog heet zijn. Wil je wat?

Zeker weten dat ik dat wil.

Vier suikers en een scheutje melk.

Daar denk je aan in het gewricht.

Een lekker kopje koffie in de ochtend.

Je focust op de kleine dingen.

Bedankt.

Charles, ben je boos op mij?

Over wat?

Was je niet bang dat ik je zou bedriegen terwijl je binnen was?

Weet je, ik denk niet dat het in mij opkwam.

- Vind je dat grappig? - Ik dacht eerder aan.

Oh dat.

Ik heb je meer dan eens problemen bezorgd met mijn jaloezie.

Maar diep van binnen heb ik je altijd vertrouwd.

Zo'n vertrouwen moet betekenen dat ik jaren vooruit ga.

Waarom? Je ziet er precies hetzelfde uit als de dag dat ik wegging. Nou, bijna.

Vertel eens, hoe namen de mensen hier het op?

Beter dan ik had verwacht.

Eentje stopte meteen om mij te begroeten.

En degenen die eerder goede gevoelens voor mij hadden...

begroeten mij helemaal niet meer.

Alsof ze dachten dat je gewoon pech had.

Nou, ik ga mij omkleden...

en dan kun je deze kleren weggooien, ik heb er genoeg van.

Ik ken een gepensioneerde man die niet bijgelovig is.

Luister...

wat is dit in de kast?

Twee nieuwe pakken. Je hebt ze zelf besteld.

Taylor bracht ze binnen een dag na de arrestatie.

Charles, ik ben je iets vergeten te vertellen.

Ik ben blij dat je terug bent.

We zijn allebei iets vergeten.

Ik vergat je te kussen.

Luister, als je 's middags wilt ontbijten...

dan moet ik naar de winkel.

Wat wil je hebben?

Een goed gebakken omelet.

Maar vandaag nodig ik je uit.

Niet lekker, meneer?

Ik vond het lekker maar je mag het meenemen.

Wilt u een beetje vlees?

Nee, bedankt. Breng de rekening.

Is er iets? Je hebt nauwelijks gegeten. Het is niet zoals jij.

Ik weet niet wat er met mij is gebeurd. Het is het hoofd of de maag...

Weet je, daar denk je elke avond aan vrijheid...

en alle gedachtes komen boven.

Raar hoofd krijgt een betere spijsvertering.

Dom...

Ja...

Jij en je tegenstellingen...

Altijd kleine dingen doen.

Vijf jaar pantoffels en andere kleine dingen maken in de gevangenis.

Wilde waarschijnlijk een zijden overhemd en nieuwe schoenen aantrekken...

in plaats van gevangenisuniformen.

Geef toe... het is even vreemd als grappig.

Je opmerkingen zijn niet altijd eerlijk.

Ik weet het, ik ben een man met een delicate smaak.

Liefhebber van 'Napoleon' brandewijn.

Neem een ​​fles mee naar huis.

Ik zal er niet voor gearresteerd worden?

Je bent veel veranderd. Je vrouw, je stoel...

je delicate smaak en geld.

Trouwens, ik vind het niet erg om over je geld te praten...

Als je het niet erg vindt...

het is niet mijn geld, maar het jouwe. Ik heb je voor jou achtergelaten.

Precies. Je liet mij ongeveer 10 miljoen na.

Een advocaat kostte mij bijna 90 procent van dat bedrag.

Je sieraden, je aandelen, allemaal hier.

Waar heb je van geleefd?

Voordat ik je ontmoette, werkte ik.

Dus ben ik weer aan het werk gegaan.

En je vergeet het oude niet.

Mode verandert, maar haar blijft haar.

En dan...

wilde ik niet dat de politie rondsnuffelde...

waar ik van leef.

Ik heb besloten dat als je vrij kwam, je het geld nodig hebt.

Misschien zelfs om een ​​klein bedrijfje te beginnen.

Oké, laten we naar bed gaan.

Ik vertelde hen dat het huis van mij was.

Weet je hoeveel ze mij hebben aangeboden om van de hele zaak af te komen?

Doe een gok.

15 miljoen frank.

15 miljoen! Geloof je het?

- Met de 9 miljoen die je nog hebt... - Dat is 24 miljoen.

- Weet je wat ik dacht? - Nee, maar je gaat het vertellen.

- Het zuiden. - Welk zuiden?

De kust, weet je.

Met 24 miljoen kun je een mooi bedrijf kopen...

een hotel-en-restaurant soort iets.

Weet je, toerisme is nu echt...

Ja, je maakt genoeg deeg in drie maanden...

om de rest van het jaar vrij te nemen.

Geloof het niet, Ginette.

Weet je hoeveel sukkels hun shirt verliezen in zo'n bedrijf?

Denk je niet dat het op zijn minst de moeite waard is om na te denken?

Je hebt gelijk. We zullen erover nadenken.

Ik heb je niet horen opstaan.

Kun je niet slapen?

Het moet de koffie zijn geweest. Ik ben het niet meer gewend.

- Vind je het erg als ik blijf? - Nee, waarom?

We kunnen praten over wat ik eerder noemde...

over het bedrijf, weet je?

Denk je niet dat dat het antwoord zou kunnen zijn?

Natuurlijk zou er ook een rol voor jou zijn om te spelen.

- Welke rol? - Je zou weer barman kunnen zijn.

Je zei altijd dat je dat leuk vond.

- Toen ik 19 was, genoot ik van alles. - Dat is wat ik bedoel.

Als je wat vrijheid wilt hebben, begin dan een bedrijf.

Dus je noemt het runnen van een hotel en restaurant vrijheid?

Laat mij je iets vertellen: Ik heb geen vijf jaar in de pen gedaan...

om voor een cent te kunnen leven van toeristen uit de middenklasse.

Nu je toch bezig bent, kan ik misschien ook koken.

Slaaf in een koksmuts.

Je overdrijft. Het zou nauwelijks werk zijn.