A French Village (Un village français)

Alsjeblieft, denk aan de kinderen.

Heb je aan de kinderen gedacht?

Heb je eraan gedacht toen je alles verpestte?

Laurin... Laurin. Kijk naar me. Kijk naar me.

Kijk naar me.

Het is mijn schuld. Als je op iemand moet schieten, dan ben ik dat.

Ik voelde me alleen... je was ver weg...

En laten we eerlijk zijn. Toen je wegging, gingen de dingen niet goed tussen ons.

- Je weet het. - Zo slecht gingen ze niet.

Wat gedaan is, is gedaan, we kunnen het niet veranderen. Denk aan de toekomst, nu.

De toekomst...

Wil je voor de rest van je leven de gevangenis in?

Of erger?

Laurin, ik heb een fout gemaakt.

Ik heb je gekwetst.

Ik ben bereid alles te doen om de dingen recht te zetten. Alles.

Ik ga waar jij wilt.

Ik zal doen wat jij wilt.

Maar leg het geweer neer.

Leg het neer.

En ik zou hem zo moeten laten gaan!

Mij in de stront achterlatend.

Sta op! Wat doe je?

Stil!

Kom op!

Stil! Ga weg!

Ik snijd je keel door! Als je beweegt snijd ik je keel door als een varken!

Als een varken.

Ondertitels door: Adribai, LEXLEX en Hanna Lise.

Het genadeschot.

Ik ben hier, meneer.

Ik ben hier, meneer en als u kalmeert, ben ik bereid met u te praten.

Heeft u het commissariaat gewaarschuwd?

Ik verwachtte uw komst niet, dus heb ik het Hoofdkwartier gebeld.

Het Hoofdkwartier?

Mevrouw Estabet, mevrouw Girardet, denken jullie dat jullie de dingen echt zullen verbeteren door dit te doen?

Ook vandaag, drie uur in de rij bij de zuivelfabriek voor niets!

Gisteren hetzelfde voor schoenen. Ik wil best wachten, maar voor iets!

Het zijn weken dat we niets te eten hebben. Dat kan niet.

Normaal gesproken zouden maandag boter en melk moeten aankomen.

Jullie weten dat dit niet van ons afhangt. De Duitsers controleren bijna alles.

Met de Duitsers kan men niets doen. Maar de bevoorradingsdienst is een oplichterij...

Dat weet u heel goed, meneer de burgemeester.

Luister, we zitten allemaal in hetzelfde schuitje.

Dat is niet waar. Degenen die familie op het platteland hebben, redden zich heel goed.

Wie geld heeft vindt alles op de zwarte markt, de anderen niets.

Mevrouw Estabet!

Meneer de burgemeester, kijk me in de ogen. Eet u nooit ham of kip?

En wanneer was de laatste keer dat u echte boter zag?

Want voor mij was dat 9 maanden geleden.

Maar de dingen zijn nooit zo eenvoudig, mevrouw Estabet.

Ik ben arts, ik verdien veel meer dan u met uw naaiwerk.

Voor de oorlog was het hetzelfde: Ik at en kleedde me beter dan u...

Het is de orde der dingen. Men kan dat niet veranderen met de Duitsers op de rug.

Ze zitten niet op uw rug, meneer de burgemeester. U beseft het niet eens.

Dus wat willen jullie dat ik doe? Concreet.

Alstublieft.

Alstublieft Ik Doe Wat. Ik Doe Wat.

Avondklok zeer vroeg. Vrouwen onmiddellijk vertrekken.

Wanorde stoppen.

Laat me met hen praten, Alstublieft .

- Mevrouw? Goedenavond. - Meneer.

Oh, nee. Vertel me niet dat u terug bent voor de dwaasheid van uw zoon van vanmiddag!

- Heeft u de tijd gezien? - Het is juist het uur dat me zorgen baart.

Mijn man is niet thuisgekomen. Ik heb geen enkel nieuws.

Misschien is hij opgehouden... door een onderaannemer.

Hij zal geen voorbeeld van deugd zijn, akkoord. Maar ik ken hem. Raymond liegt maar verdwijnt niet.

Hij is twee uur te laat. Geen nieuws bij de zagerij...

Ik ben er zeker van dat hem iets is overkomen.

Luister, kalmeer. Ga naar huis terug.

De avondklok is al begonnen. Als ik iets weet, bel ik u terug.

Laten we gaan.

Ik regel het.

- Houdt u me op de hoogte? - Ja, ik beloof het u.

Ik ben je vrouw.

Voor God.

Ik heb het je gezegd. Ik zal alles doen wat je wilt.

Waarom zou ik je geloven?

En als je me niet gelooft, schiet dan. Dan maken we er tenminste een einde aan.

We zouden naar neef Robert kunnen gaan.

Hij heeft een stuk land dat al jaren verlaten is.

Hij zal het aan mij verhuren. Hij is me een gunst verschuldigd.

In Sayolle?

Nee, richting Poligny.

Dicht bij de zandgroeven.

Maar daar is het droog, toch?

Zoals overal. We moeten het onder ogen zien.

Zoals jij wilt.

Wat de kinderen betreft... wanneer halen we hen op?

Laat ons eerst ons vestigen. Daarna gaan we hen bij moeder ophalen.

Wat doen we met Schwartz?

Wat wil jij doen, Laurin?

We vertrekken. We vergeten. We zullen niets kunnen doen als je niet probeert te vergeten.

Er is geen sprake van hem zo te laten vertrekken.

Schande moet gemerkt worden.

Zodat hij zich herinnert... voor altijd.

Een kogel in de knie... of een goed geplaatste hamerslag blijft.

Dat hij zijn hele leven mank loopt.

Ja, zo is het. Een kreupele loopt niet achter de rokken aan, hè?

Je doet me pijn!

Ik heb ook pijn.

We zijn met z'n tweeën.

- Het is tijd, varken. - Wacht, zo is het genoeg, Laurin. Maak me los!

- Laten we het als mannen uitvechten. - Als mannen?

Maar een man gaat niet naar bed met de vrouw van zijn pachter die in oorlog is, meneer Schwartz.

Dat doet een man niet.

- Wat heb je met Marie gedaan? - Maak je geen zorgen om haar.

- Wat wil je, geld? - Geld, ja.

Maar wat doe je? Wat doe je, Laurin. Wat doe je?

- Oh, hou op, Laurin! - Hou je mond.

Hoeveel zou je betalen? Ik ben jouw voorbeeld...

Ah... Genoeg!

Jij bent volledig gek. Stop. Stop, Laurin!

- Hoeveel? - Vermaak je je? Ben je gek of zo?

Je hebt me niet gezegd hoeveel je zou betalen om mijn reputatie te kopen, hè? Hoeveel?

Hoeveel zou je bereid zijn te betalen, vertel het me.

Laurin. Laurin. Laurin. Laurin. Genoeg!

Hoeveel zou je bereid zijn te betalen, hè?

Herinner je je het laatste varken dat we samen hebben geslacht?

Met Marie, hè? Je wilde me helpen...

Herinner je je dat?

Hoe hebben jullie daarna gelachen, hè?

De emmer. Heel belangrijk, de emmer.

Zie je... je mag het bloed niet verliezen.

Wanneer je een kind bent, is dat het eerste wat ze je leren.

Verlies nooit het bloed.

- De halsslagader wordt geopend... - Nee!

Laurin. Doe geen domme dingen.

- Varkensbloed stroomt overal heen. - Laurin, ik smeek je.

Luitenant, u bent de enige die die serveerster goed heeft gezien.

Ik zeg u dat ik haar nauwelijks heb gezien.

En ik geloof u niet!

U kwam van het Personeelsbureau, en de vrouw kwam uit het kantoor van Spitzer...

Jullie stonden 7, 8 seconden tegenover elkaar.

- Ik heb ze niet geteld. - Ik wel, 7 of 8 seconden.

Genoeg om het gezicht van een vrouw te zien!

Ja... misschien...

Luitenant,

deze vrouw heeft een daad van militaire spionage onder uw neus gepleegd!

Het is uw plicht ons alles te vertellen wat u weet!

Denk aan uw carrière...

Kent u deze vrouw, ja of nee?

Misschien heb ik haar al eens gezien

in hotel de la Pompe... bij Madame Berthe...

Dus...

Ze is een van de meisjes...

Lieve!

Ik ben het.

Ik kom uit een crisissituatie op het gemeentehuis.

Moeders van gezinnen die het einde van de maand niet meer halen.

Ah, goed.

Je bent hard geweest over de haven.

Er is nog meer in de kelder, toch?

Nee.

Goed, Maria zal het zonder problemen vinden.

Zeker.

Wat lees je?

Een brief.

Van wie?

Van Jean.

Vraag je me niet wat hij me schrijft?

Hortense, mijn liefste,

elke dag zonder jou is een marteling

- ik weet nog niet wanneer ik zal kunnen terugkeren... - Genoeg!

- Maar ik weet al dat dit een... - Genoeg!

Ik zal je nooit vergeven voor de manier waarop je hem hebt laten vertrekken.

Jij zult mij nooit vergeven... De wereld staat op zijn kop.

Je macht op deze manier gebruiken.

- Zo gedraagt een man zich niet. - Ah?

En... wat moet een man doen in zulke gevallen?

Vertel het me.

- Het is nooit te laat om te leren. - Laat me los.

Wat gaan jullie met hem doen?

Dat gaat u niets aan, meneer Schwartz.

En als u een goed advies wilt, vergeet dan alles wat u hier hebt gezien.

Ga. Ga nu naar huis terug.

Waarom zou u mij vertrouwen?

Ten eerste omdat ik zojuist uw leven heb gered.

En bovendien omdat ik geen keuze heb.

- Is dat genoeg voor u? - Ja.

Hoe dan ook, er is niets meer dat mij hier houdt.

Alles komt goed, Marie.

Zal haar hand genezen?

De kogel is erdoorheen gegaan. Het bloedt veel maar het is niet zo ernstig.

Wat doen we nu?

Ik weet er niets van.

Hoe dan ook, als eerste moet ik terug naar Villeneuve.

Judith probeert de teksten van Natacha te vertalen.

Ik kom morgen in de ochtend terug, dan zullen we zien wat er gedaan moet worden.

Marie, hij mag hier niet weggaan. Begrepen?

Tot morgen.

Ik maakte me doodongerust. Waar was je?

Maar wat is er gebeurd?

Schenk me alsjeblieft een borreltje in.

- Er is alleen Cointreau, is dat goed? - Ja.

Ik was zo angstig dat ik naar de politie ben gegaan.

Hebben zij jou gebeld?

Ik was op de boerderij met Marie.

Ik heb haar gezegd dat het voorbij is.

Ik heb hem verteld dat ik een zoon heb