Gotham

ความเดิมในก็อตแธม

ฉันได้เห็นภาพกลียุคที่กำลังจะเกิดขึ้นกับเมืองนี้

เราสองคนจะร่วมกันสร้างมรดกให้เมืองนี้

ฉันคิดว่านายจะแข็งแกร่งได้มากเลย

เขาก็มองเห็นเหมือนกัน

เจเรไมอาห์หนีไปแล้ว เขาได้ตัวบรูซไป

ผมวางระเบิดไว้ทั่วเมืองนี้

ผมรู้ว่าคนเราต้องเห็นถึงจะเชื่อ แล้วผมก็อยากให้คุณเชื่อผม

ตอนนี้ผู้ว่าฯ ประกาศว่าเมืองนี้เป็นเขตหวงห้าม

จนกว่าจะประเมินสถานการณ์ได้

ให้เวลาสองชั่วโมง

- แล้วเมืองนี้จะกลายเป็นสนามรบ - แต่ฉันจะไม่ไปไหน

อีกไม่ช้า ก็อตแธมจะกลายเป็นที่ซึ่ง ทุกคนต่างเห็นแต่ตัวเอง เป็นที่ป่าเถื่อน

ผมจะทำอะไรกับคุณสองคนดีล่ะ

เธอพรากคนคนเดียวที่ฉันรักไป

ฉันจึงต้องพรากคนคนเดียวที่เธอรักไปบ้าง

เมื่อจบการสักการะแห่งไฟและเลือดนี้

จะเป็นจุดถือกำเนิดของอัศวินรัตติกาล ที่เมืองของเธอต้องการ

ก็อตแธมล่มสลาย

เราก็จะรุ่งเรือง

ยิงเมื่อฉันสั่ง

เพื่อก็อตแธม

ฟังนะ กอร์ดอน

คนของคุณตัดสินใจไม่เชื่อฟังคำสั่งอพยพ

ไม่ๆๆๆ

เห็นกันอยู่ว่าคุณไม่เข้าใจ

มีเรื่องอะไรให้เข้าใจ คุณกอร์ดอน

- ผมเกรงว่าคุณไม่... - บอกเป็นครั้งสุดท้ายนะ

หลังจากสะพานระเบิด และรัฐบาลประกาศว่าก็อตแธมเป็นเขตหวงห้าม

ทั้งเมืองก็ถูกรุมทึ้งแย่งชิงอำนาจ

ตกเป็นของอาชญากรและฆาตกร

ตอนนี้แต่ละเขตคุมโดยใครก็ตาม ที่มีอำนาจพอจะเอาอยู่

อย่างเพนกวินยังคุมศาลากลางเลย ให้ตายเถอะ

เขาปล้นคลังแสงแล้วกักตุนอาวุธไว้

ดัดแปลงโรงงานให้ผลิตกระสุนปืน

ไม่มีใครโจมตีเขาได้

บาร์บาร่าและกลุ่มไซเรนส์ คุมพื้นที่รอบๆ คลับของพวกเขา

เป็นที่เดียวในก็อตแธมที่ไม่ขาดอาหาร

หรือเหล้า

บาร์บาร่าแลกเปลี่ยนซื้อขายข้อมูล

ไปให้พ้นก่อนเที่ยงคืนละกัน

สำหรับผู้หญิงเท่านั้น แต่ผู้ชายซื้อเวลาพวกเธอได้

เลยเวลามาสองนาทีแล้วจ้ะ ที่รัก

- รอเดี๋ยว - ว่ากันว่า

เธอใช้อำนาจด้วยกำปั้นเหล็ก

ฝั่งตะวันตก

ถิ่นโจนาธาร เครน

สแกร์โครว์

วิกเตอร์ ฟรีส์อยู่ทางเหนือ กำลังทำสงครามกับไฟเออร์ฟลาย

จนถึงวันนี้

ยังไม่มีใครยืนยันว่า พบเห็นเจเรไมอาห์ วาเลสก้า

ส่วนพวกเรา

จีซีพีดีควบคุมบริเวณสิบช่วงตึกรอบสน.

เราเลี้ยงดูและปกป้องประชาชน 150 คน

อาจจะมีมาเพิ่มมากขึ้น

ไม่มีใครรู้ว่ามีคนติดอยู่ในเมืองมากเท่าไหร่

พวกนี้คือคนที่หนีออกไปไม่ได้ เมื่อเมืองนี้ถูกตัดขาด

คนจน คนป่วย ทั้งครอบครัว

รัฐบาลมีหน้าที่

คุณมีหน้าที่ต้องช่วยเหลือพวกเขา

คุณกอร์ดอน

ผู้กองกอร์ดอน

เราคุยกันเรื่องนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า

ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้าหรือออกจากก็อตแธม

ผู้คนที่เราปกป้องอยู่ไม่ใช่อาชญากร

และใครก็ตามที่ยังอยู่หลังมีคำสั่งอพยพ

ก็ไม่ใช่ความรับผิดชอบของรัฐบาล

เราถูกกองกำลังศัตรูล้อมรอบ

ทั้งอาหาร อาวุธของเรากำลังจะหมด

มีเด็กๆ อยู่ที่นี่ พวกคุณต้องพาพวกเขาอพยพไป

กำลังมีการจัดตั้งคณะกรรมการ เพื่อจัดการสถานการณ์ในก็อตแธม

คณะกรรมการเรอะ

อย่างน้อยก็ให้เราได้เติมเสบียงบ้าง

เราเข้าใจสถานการณ์

คุณไม่เข้าใจ ถ้าคุณเข้าใจก็ต้องทำอะไรสักอย่าง

บอกมาเลยว่าเราอยู่ตามลำพัง

นอกจากเรื่องอัมพาต

เราต้องผ่าตัดก่อนกระดูกสันหลังของเธอ จะยิ่งเสียหาย

บอกตามตรง เธอน่าจะถูกพาอพยพออกไป

ใช่ เราพยายามพาเธอออกไปคืนที่เกิดกลียุคแล้ว

แต่พวกนั้นดันระเบิดสะพาน

คุณผ่าตัดที่นี่ได้ไหม

ผมคิดว่าเราไม่มีทางเลือก

เซลีน่า

- หมออยากผ่าตัด - ก็ได้

ทำอะไรก็ทำ

ฉันจะอยู่ที่นี่ตลอดเวลานะ

- พอแล้ว - พวกตำรวจอ้วนเอาๆ

ขณะที่พวกเรากำลังหิวโซ

ใช่เลย

พวกเรากำลังหิวโซ

นายหิวนักเหรอ

- ตำรวจได้มากกว่า - เอาไปเคี้ยวซักหมัดสิ

ฮาร์วีย์ๆ ผมเอง

ทุกคน

คุณครับ

ทุกคนได้ส่วนแบ่งเท่ากัน ทั้งตำรวจและประชาชน

ถ้าเราแจกเพิ่ม เสบียงจะอยู่ได้อีกไม่นาน

คุณโกหก

เขาโกหก

- ตำรวจได้มากกว่า - หุบปากซะ

พอได้แล้ว

ถ้าไม่พอใจกฎ ก็ไปซะ

- ผมแค่พูดว่า... - ไปพูดที่อื่น ไอ้เวร

อะไรวะ

ดูกินดีอยู่ดีนี่หว่า

ไปกัน

ไอ้โกหก

เออ ฟังไว้ แล้วไปกันได้แล้ว

ไปได้

แล้วไง

เราเป็นไงบ้าง

เรามีอาหารเหลือสำหรับอีกเดือนเดียว

น้อยกว่านั้นถ้ายังมีผู้อพยพมาเพิ่ม

ไอ้เจ้ากรมกะหลั่วว่าไงบ้างล่ะ

ก็เหมือนเดิม

ไม่ส่งความช่วยเหลือ

ไม่ยอมให้ใครออกไป ฉันลองแล้ว

สาบานได้ ฉันจะไม่จ่ายภาษีอีกแล้ว

ถ้ามีคนถามล่ะ

บอกไปว่า ไม่ช้าก็เร็ว รัฐบาลจะทำสิ่งที่ถูกต้อง

สร้างสะพานใหม่ ยึดเมืองคืน

แค่อดใจรอหน่อย

แล้วความจริงล่ะ

เราต้องเอาตัวรอดเอง

ความจริงคือ เราไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น

และหน้าที่ของเราคือดูแลตัวเอง

และทุกคนให้มีชีวิตรอด

เราเหลือกระสุนกล่องสุดท้ายแล้ว ถ้าเกิด...

เพนกวินหรือคนอื่นตัดสินใจบุกล่ะ

เราเป็นเป้านิ่งอยู่นะ เพื่อน

โอเค

ฉันอยู่ไหน

เกิดขึ้นอีกแล้ว

ครั้งนี้ตื่นขึ้นมาบนดาดฟ้า

เหมือนเดิม

ไม่รู้ว่าฉันขึ้นไปได้อย่างไร หรือเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านั้น

แสดงตัวออกมา

ฉันรู้ว่าแกอยู่ข้างในนะ เอ็ด

เปิดเผยตัวเองออกมา

ไอ้โง่เอ็ดยังไม่ยอมโผล่หัว

ไอ้ขี้ขลาด

แต่ฉันรู้ว่าเขาควบคุมฉันอยู่เวลาฉันหลับ

ทำไม

เขาทำอะไรอยู่

รู้ไหมว่าคุณให้คนอื่นเปิดสปอตไลต์ก็ได้นะ

ฉันชอบทำ

เพราะมันเตือนใจผู้คนว่าแม้ในยามมืดมน ก็ยังมีแสงสว่างเหรอ

เตือนใจฉันเองด้วย

เสบียงของเราเริ่มเหลือน้อยแล้ว

รัฐบาลไม่ยอมอพยพ ไม่ยอมส่งความช่วยเหลือ

มันไม่มีเหตุผลเลย

ฉันคิดว่า จากตำแหน่งของพวกเขา

คงง่ายที่จะทำเป็นไม่รับรู้ว่าผู้คนกำลังทนทุกข์

ผมอนุญาตให้ลูเชียสคุ้ยห้องแล็บค้นคว้า ของเวย์นเอ็นเตอร์ไพรส์

ใช้อะไรก็ได้ที่เขาหาเจอ

เขากำลังทำกล้องมองกลางคืนให้พวกคุณอยู่

- มันช่วยได้ไม่มาก - ทุกอย่างช่วยได้

บรูซ เราอยู่เพราะผู้คนที่นี่ ยังต้องการการปกป้อง

เรื่องนั้นยังเหมือนเดิม

ผมควรไปแล้ว

หมอเป็นห่วงว่าอาการของเซลีน่าจะแย่ลง

พวกเขากำลังจะผ่าตัด

บอกฉันด้วยว่าผลเป็นไง

เธอเสียใจไหมที่อยู่

ไม่

คุณล่ะ

ไม่มีทาง

คุณค็อบเบิ้ลพ็อตเสนอกระสุนปืนเก้ามิลลิเมตร หนึ่งพันนัดผลิตใหม่จากโรงงาน

แลกกับเนื้อสเต็กเกรดเอหนึ่งพันปอนด์

งั้นที่เราได้ยินมาก็จริงสินะ

ตู้กับข้าวที่บ้านเพนกวินเริ่มโล่งล่ะสิ

ไม่มีทาง

คุณค็อบเบิ้ลพ็อตแค่อยากกินเนื้อแดง

ขอทีเถอะ

ออสซี่อยากสวาปามสเต็ก ในขณะที่ลูกสมุนของเขาอดอยาก

- ตกใจจัง - ฉันมีคำถาม

ทำไมเจ้านายแกไม่เคยโผล่หัว ออกจากป้อมปราการตั้งแต่สะพานระเบิด

กลัวว่าฉันจะปาดคอเข้าให้รึไง

แท็บบี้ยังเจ็บใจที่เพนกวินฆ่าบุตช์ต่อหน้าเธอน่ะ

คงต้องเพิ่มเป็นสองพันนัด

บาร์บาร่า เราไม่ให้อะไรไอ้สารเลวนั่นทั้งนั้น

ถูกต้อง

เรากำลังแลกกับสิ่งที่เราต้องการ

ไม่นะ

เพื่อนรัก

ไม่มีใครขอให้เธอลืมสิ่งที่เกิดขึ้น

แต่เราจะปกป้องผู้หญิงที่เข้ามาในนี้ทุกวัน

เพราะต้องการความปลอดภัยได้อย่างไร

เราต้องการสิ่งนี้

แล้วจะถึงเวลาของเพนกวิน

ฉันสัญญา

มันจะต้องเสียใจที่ให้ปืนฉันมา

เอาเป็นสามพันนัดละกัน

มีบางอย่างอยู่ข้างนอก

นั่นไง

เห็นไหม เงามันขยับ

ก็แค่เงาน่า เพื่อน

ไม่ใช่

มีบางอย่างอยู่ตรงนั้น