The Last House

HINDI ANGKOP NA TAWAGING LUPA ANG DAIGDIG NA ITO

GAYONG MALINAW NA ITO'Y KARAGATAN

Unang huli kita, ilang araw na, pero masyado ka pang maliit.

Grabe, tingnan mo 'yong paparating.

Ang lala ng itsura no'n.

Oo nga, e.

Uuwi na 'ko bago pa bumagsak 'yan.

-Bukas ulit. -Sige.

Naaalala ng lahat kung nasa'n sila no'ng unang bumagsak ang ulan.

Linggo 'yon.

Halos hindi pa winter.

Sabi sa balita, maaraw daw.

Ang low pressure system sa karagatan

ay lumiko na at mabilis na gumagalaw.

Asahan ang malakas na pagbuhos ng ulan ngayong araw

na may hanging aabot sa 48 kilometro kada oras

at may banta ng pagbaha malapit sa pampang at matataas na alon.

Isang buwan na lang bago mag-Pasko,

at sana, ang biglaang pagbabago ng panahon…

Tuloy ang mga tao sa karaniwan nilang umaga.

-Ready ka na? -Oo, tara.

Magkakalapit ang mga bahay namin noon…

Sige, bye.

…pero madaling maramdaman na mag-isa ka lang.

Uy, halika na. Uulan na.

Oo nga, pumasok na tayo.

No'ng araw na bumagsak ang ulan,

nalaman naming di kami nag-iisa.

Noong Disyembre ang pinakamainit na naitala sa western Washington,

kaya manatiling nakatutok para sa updates.

Ano ba.

At nalaman namin kung ano ang kayang gawin ng iba

para protektahan ang tahanan nila.

Uy. Nasa'n sila?

Nasa'n sila?

Ang bait naman.

Good morning.

-Wow, hinayaan akong matulog ng mga bata. -Iniisip ko nga kung bakit tahimik.

Nakahuli ka ng pang-almusal?

Oo. Ang laki ng huli ko.

-World's best fisherman. -Alam ko.

Thank you.

-Good morning. -Good morning.

-Gising na! -Donuts!

-Donuts! -Luto na. Pwede ba tayong mag-bacon?

-Kalma lang kayo. Kalma… Grabe. -Bacon!

-Tirahan n'yo kaya kami? -Ang tatakaw n'yo.

-Ang tatakaw talaga. -I-on mo na!

-Sige. -Paganahin mo.

Kakabigay ko lang ng gamot kay Cassidy, wag n'yong bigyan ng bacon.

Mas deserve mo 'yon kaysa sa kanila.

Papa, huminto 'yong streaming.

Hindi ko alam. Gumuguho na nga yata talaga 'tong bahay.

-Ready akong umalis kung ready ka na. -Taya pa sa lotto, makakaalis din tayo.

Uy.

Alam mong nagbibiro lang ako, di ba?

Di mo naman kasalanan 'to.

Pupunta pala bukas 'yong sisilip ng mga bitak sa chimney.

-Bago 'to, a. -Ano?

Lumulubog na daw ang pundasyon natin.

'Yong chimney na lang ang humahawak sa bahay.

Sayang naman pag gumuho 'tong bahay habang natutulog tayo.

Bili pa rin tayo ng Christmas tree?

-Umuulan na, e. -Dali na.

Teka. Pa, dali na. Nangako ka. Please.

-Di ako nangako. Ikaw. -Papa!

-Ikaw ang nangako. -Papa!

-Sino'ng nangako sa inyo? -Ikaw!

-Sige na, tara na. -Sige na.

Bumili na tayo.

-Halika na. -Ako ang pipili!

-Tulungan mo 'kong magsapatos. -Marunong ka na dapat magsapatos.

Uy, bawal ang scooter sa bahay.

Ma, dali na! Tara na!

-Lagi na lang siyang matagal. -Kaya dapat di ka na magulat, di ba?

Tulungan mo na siyang magsapatos. Sa kotse na kayo maghintay.

Ann! Tara na!

-Wag mo 'kong madaliin. -Di naman.

Tinataguan ko ang mga anak natin.

Kailan ba tayo titigil sa Christmas tree na 'to?

Pasko kasi, Grinch.

Ano'ng ginawa mo?

I-unlock mo, tanga.

-Ginawa ko na, tanga! -Tumahimik ka!

Wag na kayong mag-away! Pareho kayong tanga.

Ayaw bumukas dahil kay Graham.

-Wag mo 'kong sisihin. Ikaw 'yan. -Halata namang may ginawa ka.

Wala. Bakit ba lagi mo akong sinisisi?

Kasalanan mo lahat.

Kaya ako ang paborito, e. Problema ang dala mo.

Tumahimik ka nga. Para kang baby.

Di ako baby, 'no! Eight years old na 'ko.

Ano'ng ginawa n'yong dalawa?

-Wala! -Wala!

Wag maingay, Cass.

Sige na, Cass, shhh.

Guys. Bakit wala pa kayo sa kotse?

-Ayaw bumukas. -Di kami makalabas.

Sinubukan namin lahat. Walang bumubukas.

-Guys. -Susubukan ko 'yong bintana sa kwarto ko.

Okay.

Ang lala nito.

Prank 'to. Teenagers.

Nilagyan nila ng glue 'yong mga bintana at pinto, di ba?

Hindi prank 'to.

Cass, tahimik.

Wala akong signal.

Not connected. Walang Wi-Fi.

Sinubukan mo bang tanggalin sa saksakan 'yong router?

-Nagbayad ka ba ng bill? -Oo.

Cass, wag maingay!

May signal ka na?

-Wala. -Ma, Pa.

Ayaw bumukas ng mga bintana sa kwarto ko, parang nakadikit.

Lahat ng bintana, ayaw.

-Cass! Tumahimik ka! -Pwede ba nating subukang… Tumahimik ka!

-Papa! Okay ka lang? -Pa. Okay ka lang?

-Ayos ka lang? -Oo.

Oo, ayos lang ako.

Ayos lang ako.

Okay.

Ano'ng nangyayari… Papa!

-Naguguluhan ako. -Atras.

-Bakit? Teka. Ano ba 'yon? -Papa!

-Wag! -Usog. Ako na ang bahala rito.

Jason, wag!

-Tama na! -Mama!

-Tama na! -Papa!

Ma.

Papa.

Mga anak.

Papa, tingnan mo!

-Diyos ko. -Hindi lang tayo.

-Uy, di kami makalabas. -Tingnan n'yo, may paparating.

Oo nga.

-Si ano, 'yong sa tapat natin. -Oo nga.

-Asawa ni Greg. -Kung sino man siya.

-Susan. Tawagin n'yo siya. -Susan!

Susan, humingi ka ng tulong!

Nakulong kami rito! Humingi ka ng tulong!

-Di rin siya makalabas. -Babalik ako.

Ayan, mabuti. Hihingi siya ng tulong.

-Hihingi siya ng tulong. -Oo.

Ayos. Okay na.

-Okay na tayo. -Okay. Oo. Alam ko!

Kasi…

Okay lang.

Ayos lang. Ano lang…

Okay, guys, tingnan natin kung ano'ng ginagawa ng mga kapitbahay.

-Kilala mo lahat ng kapitbahay? -Halos.

'Yong mga Richardson sa tapat. May tatlong apo sila.

-At dentista yata si Max. -Oo.

-'Yon si ano… bike boy. -Ha?

-Bike boy? -Bike boy?

'Yong laging naka-mukhang tangang bike gear.

Si Greg. Asawa n'ya 'yong humingi ng tulong.

Bakit di pa siya bumabalik?

Wag kang mag-alala. Babalik siya kasama ang mga pulis.

Tapos 'yong tsismoso do'n.

-Sino nga 'yan? -Ano ba 'yan.

May kilala ka ba dito?

Oo, 'yong nakakainis na babaeng may aso.

Sino pa ba?

Nga pala, wag nating kalimutan si kolokoy na may bangka.

Ano ngang tawag do'n?

"Seas the Day"?

Kolokoy talaga.

Good job.

-Ann. -O?

"One-night stand lang 'to. LOL."

Hala!

Ano 'yong one-night stand?

Sleepover ng matatanda.

Ano'ng pinagkaiba ng sleepover ng matatanda sa regular na sleepover?

Sa sleepover ng matatanda—

Pwede kang kumain ng maraming candy.

-Masaya 'yon, a. -Siguro. Hindi ko alam, e.

"Gobyerno?"

Uy!

Ang tagal kong ginawa no'n.

Hindi kaya.

"Siguro.

"Pero bakit?"

"Para sa kaligtasan natin?"

Tingnan n'yo. May karatula si kolokoy na may bangka.

Gano'n ba ang spelling ng aliens?

Hindi, anak.

-Bakit tayo ikukulong ng mga alien? -Di nila gagawin 'yon.

TAYO LANG BA O BUONG CITY?

"Buong mundo?"

Tumingin kayo sa 'kin. Ligtas tayo.

Nasa bahay tayo.

Nandito lahat ng kailangan natin, at ang pinakamahalaga, magkakasama tayo.

Pwede akong mag-donut?

Hindi, kainin mo 'yang spaghetti mo.

Gusto kong mag-stress eat.

Pa'no mo nalaman 'yon, Ruth?

Graham.

Kung kaya mong mabuhay diyan, kaya ko rin dito.

Nakahanap na kaya ng tulong 'yong babaeng tumatakbo?