If I Were Luísa Sonza (Se eu fosse Luísa Sonza)

Çok üzücü.

Nasıl çıktığıma bakayım mı?

Tabii, iki kamerayı da ona doğrultalım. Yakından çekin.

- İyi miyim? - Hem de çok.

- Harikasın. - Kendimi göremiyorum.

- Dur canım, yaklaşacağım. - Yaklaşacağız.

- Luz, kameranı ona doğrult lütfen. - Şuraya oturacağım, olur mu Lu?

Rimel mi sürsem?

- Evet. - Evet.

- Evet. - Neden?

Sür. Gözlerini öne çıkarır.

Tanrım, feci görünüyorum.

Yirmi dört olunca şöyle dedim:

"Neye bulaştım ben? Pop yıldızıyım."

Ve size her şeyi gösteriyorum. Yaşadığım zorluklardan...

Şimdi ağla. Makyajdan sonra olmaz.

- Evet Luísa. - Ağla gitsin.

...Las Vegas'ta olmanın cazibesine.

Müziğinden şüphe ettiler, başardı. Karizmasından şüphe ettiler, başardı.

"Bir numara olmaz" dediler, oldu.

Bence buna sinir olan çok insan var.

Bulaşığı kadının yıkamasını savunanlar çok üzerine gittiler

ama o da sert karşılık verdi.

Dostlarım seni doğruca cehenneme gönderecek sürtük!

Ülkeden gitmem gerekti.

Çünkü insanlar bana saldırıyordu.

Sonunda öldürüleceğimden korktum.

Kaç damla Rivotril içiyorsunuz?

Değişiyor.

Aynaya bakıp kendime küfrederdim.

"Hadi, seni aptal, pislik" derdim. "Zorundasın. Kim olduğunu sanıyorsun?"

Kendime karşı acımasızdım.

Kendime karşı kinciyimdir.

Bu albüm, teslim tarihleri ve...

Ters gidecek diye korkuyorum.

Birinin karısı olduğunuzda geçmişiniz silinir.

Öncelikle kimsenin karısı değilim. Bir bireyim.

Bana geri dön Luísa Sonza.

Vay be! Bu, insanları şoke edecek, değil mi?

DÜNYA BİR DEĞİRMENDİR

Selam millet.

- Selam. - Selamlar, ne haber?

Nasılsın? Günaydın.

Beni nasıl selamlayıp öpüyorlar, bak?

- Hiç öpmezler. - Yalancı. Hep "selam" derim.

Ama "selam" demek öpüşüp sarılmakla aynı şey değil.

Tüm bu görüntüleri atın, gerçek bu değil.

Hayır, bu gerçek değil.

Dostum, ben hep...

İki sebebi var. Öncelikle, temiz kıyafetim kalmadı.

- Hepsini dün yıkamışsın. - Kalmadı.

Bunu bilmiyordum. Partiye gidiyor gibi sanki.

Bu ayakkabıyı ilk görüşüm.

- Bunları görmemiştim hiç. - Hiç.

Tüm görüntülerin hakları sizde mi?

Evet, öyle.

Bu belgeselin yayınlanacağı

ve linç edileceğim günler için şimdiden yas tutuyorum.

Yayınladıklarında ruhani olarak evrim geçirmiş olacağımızı

düşünmeyi de seçebiliriz.

- Korkma. - Başa çıkmak için mi?

- Hayır, olay çıkarmaya karar verdik. - Çok üzgünüm.

Sonra da "Artık daha iyi bir insanım" diyeceğiz.

- Olay örgüsü hesabı. - Evet.

Ders çalışmak güzeldir

Öğrenmek güzeldir

Artık okuyabiliyorum

Ve yazabiliyorum

Ve dünyadaki her şeyi

Öğrenmek istiyorum

Çocukken Luísa çok içe dönüktü, kendi dünyasında yaşar,

hikâyeler yazardı.

Ama çok geçmeden, beş yaşında falanken

festivallerde şarkı söylemeye başladı.

Sömestr tatilinde diğer çocuklar oyun oynarken

o, çalışmaya odaklanmıştı.

Hafta içi de provaları vardı.

Yani, aslında çocukluğundan beri çalışıyor.

Bence bu, çocukluk dönemini kısalttı

ve bence bir çocuğun o dönemi yaşaması çok önemli.

Git, geri koş.

Teyze, yere düşünce patlıyor.

Baba, annemi tam buradan vurdum.

Luísa'nın müzik yeteneği olduğunu ilk fark edişim

okulundaki bir müzik festivalindeydi.

3. YEREL MÜZİK ÖĞRENCİ FESTİVALİ 18-19 EYLÜL 2009

Güneş erken doğar Çiftliğimi uyandırır

Atlı çobanlar gidiyor Yerba mate içmeye

Sarışın, küçük bir kız sahneye çıktı

ve Luísa ile o festivalde tanıştım.

Luísa'yı Sol Maior'a katılmaya

iki yıl sonra, 2007'de davet ettik.

KONSERLER VE ETKİNLİKLER

Sahne almayı, şarkı söylemeyi, armonilemeyi ve prodüksiyonu öğrendim.

Bildiklerimin çoğunu oradaki deneyime borçluyum.

- Hayat okulu gibiydi. - Öyleydi ve bir işti.

Sürekli azar yerdim.

Anca büyüdükten sonra o zamanlar çocuk olduğumu anladım.

Luísa sayısız kez sabahın üçünde eve gitmiştir.

Kışın soğuğunda, buz gibi havada.

Luísa'yı kırmızı battaniyeye sarıp kapıya bırakırlardı.

Luísa 11 veya 12 yaşında bütün bunlara katlanıyordu.

Bence bu sayede şu anda olduğu yere gelebildi.

Ama dürüst olmak gerekirse "Çok yetenekli,

bir gün ünlü olacak" demezdim. Hayır.

Müziğe olan güvenim ve güvensizliğim orada başladı.

Çünkü bana bakıp "O kız daha iyi söylüyor" derdi.

Ben de çok küçüktüm ve "Tamam" derdim. Neden durdurmadım, bilmiyorum.

Bir panço, bir şenlik ateşi Bir köylü kızı...

Onda kendi hayallerimi gördüğüm için hıçkırarak ağlamaya başlardım.

Şarkıcı olmak hayalimdi.

Ve bunu unutmuştum. Unuttuğum bir hayaldi.

Aslında artık hayal etmeye cesaret edemiyordum.

Bu hafta feci yoğun geçecek.

27'si, 28'i, 29'u, 30'u ve 1'inde konserler var.

30'unda iki tane var, değil mi?

- Tanrım. Sanırım 31'inde. - 30'unda ya da 31'inde iki konser.

Gebereceğim.

Evet, öyle.

Çok üzüldüm şu an.

Hayır, şöyle geçecek...

Çok fazla. Sesim ne olacak?

- Her gün vokal koçu gelecek. - Tamam.

- Vokal koçuyla seyahat eder misin? - Önemli.

Hadi, söyle Leziz olduğumu söyle

Senin gibi azdıran Yok beni böyle

Hadi, söyle Kötü kız olduğumu söyle

"Hayatımın aşkı" de

Hey! Sesinizi duyayım Torres!

Ben Luísa Gerloff Sonza ve konserime hoş geldiniz.

En sıcak karşılamalar küçük kasabalarda oluyor

ama bazen de çok düşmanca ortamlar olabiliyor.

Aşırı cinsiyetçi bir ortam.

Kendimi bastırılmış, boğulmuş hissederdim.

Tabii ki küçük kasabalardaki herkesi kastetmiyorum.

Sadece kötü kısımlarını

ve ailemle birlikte yaşadığımız birçok şeyi kastediyorum.

Büyükannem erken yaşta beş çocukla dul kalmış.

Annem de erken yaşta dört çocukla dul kalmıştı.

Ben de ilk başta tek başıma kaldım.

Yani sürekli yargılandığınız bir ortamda...

...hayatta kalmak için asla geri adım atmaması gereken

ve her açıdan yargılanan kadınlardan oluşan bir ailede büyümek

başlangıçta inanılmaz zordu.

Hayatım her zaman son derece kaotikti ve çoğu zaman ne olduğunu bile anlamadan

cezasını ben çektim.

Kendi ailemle olan ilişkimde, çocukluğumda, evde

neler olduğunu hiç bilmiyordum.

Yaşadıklarımın ve ailemin farkında olmadan

feminist oldum.

Büyüdükten sonra öğrendim

çünkü bunlar paylaşılamayacak kadar karmaşık hikâyeler.

Eskiden burada yaşardım.

Odam şurasıydı.

Mandalina ağacı şurada, kum havuzunun yanındaydı.

Şu, mutter'nın eviydi ve o şey orada değildi.

- Şu duvar yoktu. - Şuradaki şey.

- Mutter buradan geçerdi. - Hepsi bağlıydı.

Büyük büyükannem ve büyükannemle yaşardık.

Neredeyse küçük bir köymüş.

- Aynı görünüyor. Selam, nasılsın? - İyi, ya sen?

Belgesel çekimleri nasıl geçiyor?

Korkunç.

Neden?

24 yaşındayım. Hâlâ bazı şeyleri çözmeye çalışıyorum.

Burada da sadece işimden değil, hayatımdan bahsediyoruz.

Çünkü burada hayatımı ifşa ediyorum.

Şu an uğraştığım şeyleri de paylaşıyorum.

Doğal büyüme sürecimden mahrum kaldığımı düşünüyorum.

Yedi yaşında başladım.

Görünürlük kazanmaya başladığımda çok fazla nefretle de karşılandım

ve bu, 17 yaşımdayken hayatın doğal akışını bozdu.

Yengeç burcu olduğum veya çok hassas olduğum içindir belki.

Ama herkese normal gelen şey bana göre bardağı taşıran damladır.

YouTube cover'larını orada mı çektin?

Evet. Böyle koyup...

...kayda girerdim.

Sadece seyahat etmek istiyor

Sadece seyahat etmek istiyor

Kulüpten sahile Sahilden tekrar eve

Sonsuz dalganın Sarsıcı vuruşunda

Denize hükmediyor

Sadece seyahat etmek istiyor

Çok da iyiydim.

Sadece seyahat etmek istiyor Her yere

Haberimiz yoktu.

Fark ettiğimizde cover'larıyla bir YouTube kanalı açmıştı.

Büyük başarı yakaladı.

Paylaşarak, beğenerek ve arkadaşlarınıza göndererek yardım edin.

Altı yüz bin aboneye ulaşmak üzereyiz.

Luísa sosyal medyanın bir ürünü çünkü bu işe orada

cover'ların prensesi olarak başladı.

Tüm klişeleriyle, görünüşüyle ve söylediği şarkılarla.

Tam önüme "Bam!" diye yıldırım düştü.

Gökten "Pat!" diye.

Korktum, komikti ve video viral oldu.

Tuparendi'de resmen

bir yıldırım düştü.

Gitar çalarken yıldırım düşünce

çok korkmuştu.