Alchemy of Souls: Light and Shadow (Hwanhon: Bichgwa Geurimja / 환혼: 빛과 그림자)

Η ΑΛΧΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΜΕΡΟΣ 2

Συγχρονισμός για την έκδοση NEXT: Catherine Lee

για το Korean Beauty's Victims

Εσύ κι εγώ

είχαμε συναισθήματα από παλιά.

Τι;

Θυμάμαι τη στιγμή που ανταλλάξαμε τα πετράδια γιν και γιανγκ.

Τι θυμάσαι;

Τις προάλλες επινόησες ψεύτικο μάρτυρα.

Τώρα επινοείς κι αναμνήσεις;

"Είναι αυγά πουλιού".

"Θα διαλέξω πρώτος εγώ.

Θα πάρω το κόκκινο, εσύ πάρε το μπλε".

Θα διαλέξω πρώτος εγώ.

Θα πάρω το κόκκινο, εσύ πάρε το μπλε.

Είδες;

Αυτήν τη φορά δεν λέω ψέματα.

Πώς το ήξερες;

Το είδα μόλις κράτησα το πετράδι.

Γιατί;

Ίσως

επειδή είμαι ιέρεια με ισχυρές θεϊκές δυνάμεις.

Αποκλείεται να είναι δική μου ανάμνηση.

Λογικά ανήκει στην κάτοχο του πετραδιού.

Το πετράδι γιν γιανγκ

δεν είναι απ' το Τζινιογόν;

Θα το είδα εκεί μικρή.

Όταν το βρήκα, είδα εικόνες και τις πέρασα για αναμνήσεις.

Αλλά ήταν αναμνήσεις της κατόχου του.

Οι αναμνήσεις της…

παραμένουν μέσα στο πετράδι;

Τελικά είμαι όντως πολύ ισχυρή ιέρεια.

Διαβάζω αναμνήσεις από αντικείμενα.

Ήλπιζα πως θα χαιρόσουν που επανέρχονται σταδιακά οι δυνάμεις μου,

αλλά εσύ ήρθες τρέχοντας για εκείνη.

Θα απογοητεύτηκες.

Ναι.

Απογοητεύτηκα τρομερά.

Θα το βάλω πίσω στη θέση του.

Πάλι γκρεμίστηκε.

Γιατί της έκανες πέτρινο μνημείο στο βουνό;

Όχι από πένθος για τον θάνατό της; Από ελπίδα πως θα γυρίσει;

Το γκρέμισες για τα καλά.

Μην πας να φτιάξεις κάτι που διαλύθηκε.

Ούτε που το άγγιξα, μόνο του έπεσε.

Αλήθεια;

Δεν χρησιμοποίησες τις δυνάμεις σου σκόπιμα για να με απογοητεύσεις;

Σου λέω αλήθεια.

Τυχαία βρήκα το πετράδι

και όταν πρωτοείδα την ανάμνηση την πέρασα για δική μου.

Αν ερχόσουν πριν συνειδητοποιήσω τι συνέβη,

θα ήμουν πολύ ευτυχισμένη.

Χαίρομαι που δεν είμαι ο μόνος που απογοητεύτηκε.

Πώς στην ευχή νόμιζες πως η ανάμνηση ήταν δική σου;

Επειδή κρατούσες κάτι δικό της;

Είδες κι άλλες τέτοιες αναμνήσεις;

Όχι.

Μόνο αυτήν.

Δεν είναι και πολύ ευχάριστο να σε επισκέπτονται οι αναμνήσεις άλλων.

Πάρ' το.

Γιατί; Είπες πως ενθουσιάστηκες όταν νόμιζες πως ήταν δικό σου.

Πες μου αν δεις κάτι άλλο.

Όπως είπες, ήμασταν ερωτευμένοι πολύ καιρό.

Και τι δεν θα 'δινα να μάθω

τι ένιωθε πριν πεθάνει.

Δεν βλέπω τίποτα άλλο.

Άσε με, με πονάς.

Κράτα το πετράδι.

Όσο δυναμώνεις, θα θυμάσαι.

Με βάζεις ανάμεσα σ' εσένα και στη νεκρή;

Εσύ το έκανες όταν με κάλεσες με το πετράδι.

Χάρη σ' αυτό απέκτησες κι άλλη χρησιμότητα.

Έθαψα αμέτρητα ερωτήματα εδώ,

πιστεύοντας πως δεν θα απαντηθούν ποτέ.

Ίσως τ' απαντήσεις εσύ.

Ήλπιζα πως δεν θα ερχόσουν.

Δεν έπρεπε να έρθεις.

Γι' αυτό δεν πίστεψε κανείς

πως παντρευτήκαμε.

Άδικα χάρηκα.

Με τον γάμο κέρδισες αυτό που ήθελες.

Έφυγες απ' το Τζινιογόν,

απέκτησες σπίτι κι έγινες ελεύθερη.

Όντως.

Ησύχασα τώρα που δεν περιμένω πια τίποτα.

Αυτό το μνημείο ήταν η γυναίκα σου.

Θα φροντίσω

να το ξανακάνω όπως ήταν.

Όπως αγαπάς.

Το κάθαρμα.

Αυτό το μνημείο ήταν η πρώτη του γυναίκα. Εγώ είμαι η δεύτερη;

Έπρεπε να μου το είχε πει.

Έτσι, δεν θα έφτανα να ζηλεύω ένα πέτρινο μνημείο.

Ο Τζανγκ Ουκ φταίει για όλα.

Το κάθαρμα, ο κακούργος!

Έπρεπε να καταλάβω πως ήταν ένα ελεεινό κάθαρμα

στην πρώτη μας συνάντηση.

Μια στιγμή.

Ελεεινός σύζυγος πια.

Πεινάω απίστευτα.

Τι ήταν αυτό; Λύκος;

Ελπίζω να μην έχει τίγρεις στο βουνό.

Ωραία! Ελάτε να με φάτε!

Αν με φάει καμιά τίγρη,

μετά ίσως μου φτιάξει κι εμένα μνημείο.

Τίγρη περίμενα…

πυγολαμπίδες ήρθαν.

Εγώ τις κάλεσα;

Αρχόντισσα Μπου-γιον!

-Κυρία! -Κυρία!

-Κυρία! -Πού είστε;

-Αρχόντισσα Μπου-γιον! -Απαντήστε, αν μας ακούτε!

-Κυρία! -Εδώ!

-Κυρία, πού είστε; -Εδώ είμαι!

Κυρία, εσείς είστε;

Αμάν!

Ανησυχούσαμε για σας, κυρία.

Ελάτε, πάμε σπίτι.

Κατεβείτε.

-Προσεκτικά. -Ευχαριστώ.

Κάνει ψύχρα εδώ το βράδυ.

Ορίστε.

Ταλαιπωρηθήκατε. Ελάτε, πάμε.

-Ευχαριστώ. -Πάμε.

Συνέβη κάτι;

Ετοιμάστε της ένα ζεστό λουτρό μόλις πάμε σπίτι.

Διευθέτησα το θέμα της πούδρας κατά τις διαταγές σας, διάδοχε.

Αν ακούσεις ξανά φήμες πως η βασίλισσα έμπλεξε με μαύρη μαγεία,

ενημέρωσέ με.

Μάλιστα.

Αλήθεια, Υψηλότατε,

γιατί τη φέρατε αυτή στο παλάτι;

Δεν μπορούσα να την αφήσω να πεθάνει έτσι που με κοιτούσε.

Μια σαμάνα με προέτρεψε να την πάρω

και δεν ήθελα να με καταραστεί.

Μια σαμάνα;

Ναι.

Μου είπε να μεγαλώσω τη χελώνα αντί να κάνω παιδιά.

Ποια νομίζει πως είναι;

Πώς τόλμησε να πει κάτι τέτοιο στον διάδοχο;

Δεν θα με γνώρισε.

Με πέρασε για ευνούχο.

-Θα είναι ελαφρόμυαλη. -Τότε,

θα αναλάβω να μεγαλώσω εγώ τη χελώνα, Υψηλότατε.

Άσε, τώρα είναι αργά.

Ξέρει ήδη ότι ανήκει σ' εμένα. Μόνο εμένα υπακούει.

-Αλήθεια; -Ναι, κοίτα.

Λοιπόν, χελώνα.

Έξω ο λαιμός.

Είδες;

Η σαμάνα είπε πως έχει καλή ενέργεια.

Είναι πολύ έξυπνη η χελώνα. Άλλη φορά θα της πω να αναποδογυρίσει.

Υψηλότατε, οι χελώνες πεθαίνουν, αν γυρίσουν ανάποδα.

-Αλήθεια; -Ναι.

Χελώνα, μη γυρίσεις ανάποδα ποτέ. Είναι διαταγή.

Δεν γυρίζει.

Τι ωραία χελώνα!

Με λένε Νάκσου επειδή όπου πάω πέφτουν κεφάλια.

Η ψυχή μου θα μπει σε νέο σώμα και θα επανέλθω.

Βοήθεια!

Βοήθεια!

-Βοήθεια! -Δείτε!

-Προς τα εδώ κολύμπα! -Εδώ!

-Συνέχισε! -Έλα!

Γύρισε η Νάκσου!

Ήρθε η Νάκσου!

Η Νάκσου έγινε τελώνιο

και σκότωσε τους πάντες στη λίμνη Γκιονγκτσοντέχο.

Είπε πως θα γυρίσει σε νέο σώμα!

Γύρισε η Νάκσου! Τρέξτε!

Γρήγορα, τρέξτε να σωθείτε!

Γύρισε η Νάκσου!

Τρέξτε!

Φύγετε!

Τρέξτε να σωθείτε!

-Τρέξτε! -Γύρισε η Νάκσου!

-Γύρισε η Νάκσου! -Ήρθε!

-Γύρισε η Νάκσου! -Τρέξτε γρήγορα!

Σο Γιουλ…

Τι κάνεις εδώ;

Ήρθα χθες βράδυ.

Καλό το Τσισόνρου, αλλά το Τζονγκτζινγκάκ είναι αλλιώς.

Εσύ; Γιατί είσαι εδώ κι όχι σπίτι;

Κι εγώ προτιμώ να μένω εδώ.

Άλλο μέρος έπρεπε να προτιμάς.

Σε περιμένουν στο σπίτι.

Θα την έχεις γνωρίσει.

Η υπηρέτρια Κιμ επιμένει πως πρέπει να κάνουμε γάμο.

Είπα να προσέχω μέχρι τότε.

Άρα, δέχεσαι συγχαρητήρια;

Ειλικρινά;

Εσύ πώς νιώθεις; Καλύτερα;

Ήσουν βαριά άρρωστος όταν έφυγες.

Δεν φαίνεσαι πολύ καλά.

Είμαι κουρασμένος απ' το ταξίδι.

Περίεργα πράγματα.

Πέρασαν ολόκληρες μέρες. Δεν είσαι τέτοιος άνθρωπος.

Ψύχρανε ο αέρας στο Τζονγκτζινγκάκ τόσον καιρό που είναι άδειο.

Έξω κάνει ζέστη, αλλά εδώ έχει ψύχρα.

Εγώ φταίω μάλλον.