Shadow (Ying)

Shadow (2018) OCR 24 fps runtime 01:55:47

เมื่อสงคราม และการชิงอำนาจยืดเยื้อ

เหล่ากษัตริย์และขุนนาง หวาดหวั่นต่อการลอบสังหาร

เพื่อความอยู่รอด พวกเขาใช้ ตัวแทนแฝงที่เรียกว่า "ร่างเงา"

ร่างเงารับใช้เจ้านาย

เสี่ยงชีวิตแลกกับความตาย

ไม่ปรากฏตัวตนในพงศาวดาร

ใช้ชีวิตอำพรางซ่อนเร้น และหายไปอย่างไร้ร่องรอย

นี่คือเรื่องราว ของเงาคนหนึ่ง

เรื่องเริ่มต้นขึ้นเมื่อฮูหยิน

ภริยาแม่ทัพแห่งแคว้นเพ่ย

พบทางเลือกที่ยากที่สุดในชีวิต

ทูลฝ่าบาท

ฝ่าบาท

ฝ่าบาท

แม่ทัพ...

เขาอีกแล้ว

มีอะไร

เมื่อวานเขาไปเมืองจิ่งพระเจ้าค่ะ

หา

เขาไปเมืองจิ่ง

ไปทำไม

ไปอวยพรวันเกิดให้แม่ทัพหยาง

เขาไปเมื่อวาน

เจ้าเพิ่งมาบอกข้าวันนี้

อำมาตย์ลู่

ข้าวางใจเจ้าที่สุด

เจ้าทำงานให้ข้าอย่างนี้รึ

เขากลับมารึยัง

ยัง

รอจนกว่าเขาจะกลับ

พอเขามาแล้ว

รีบพามาหาข้า

รับทราบ

"จวนแม่ทัพ"

ว่าไง

ทำนาย...

อำนาจบุรุษ

สตรีไม่เหมาะกับที่นี่

"เฉียน" บุรุษก่อเกิดทุกอย่าง

จะครองโลก

เหรียญนี้...

คือ"เฉียน"

ลิขิตฟ้า

พี่

มีข่าวลือเรื่องนี้ในวัง

คำทำนายก็ดี

เมื่อไหร่จะเริ่มรบ

หน้าร้อนหรือใบไม้ร่วง

คำทำนายว่า...

7 วันฤกษ์ดี

7 วัน

หลังฝน 7 วัน

น้ำขึ้นได้ชัย

แม่ทัพเข้าเฝ้า

ผู้กล้าบุกเดี่ยวกลับมาแล้ว

น้องหญิง

ฝ่าบาท

ถวายบังคม ฝ่าบาท

ได้ยินว่า...

เมื่อวานเจ้าไปงานวันเกิดของหยาง

พ่ะย่ะค่ะ

ไปเจรจาน่าฟังให้กันสินะ

ข้าไปร้องให้คืนเมือง

อาณาจักรเยียนครองเมืองจิ่งมา 20 ปีแล้ว

เขาจะคืนไหมล่ะ

ไม่

เจ้าเลยประกาศสงคราม

ข้ากับหยางตกลงกัน

อีก 2-3 วันที่ช่องเขา

2 คนสู้กัน

ตัดสินแพ้ชนะ

2 แคว้นพันธมิตร

แม่ทัพของ 2 ฝ่ายต่อสู้กัน

นั่นคือสงคราม

ไม่เข้าใจเรื่องนี้รึไง

เขารับปากแล้ว

ได้

ข้าถามเจ้า

เจ้ามั่นใจว่าชนะเขาได้หรือไม่

มั่นใจหรือไม่

โอกาสของเจ้ามีแค่ไหน

3 ใน 10

เหลวไหล

ถ้าไม่เป็นเพราะเราทำสัญญาสงบศึก

แคว้นเพ่ยสูญไปนานแล้ว

เจ้าเก่งมาก

ทำลายทุกอย่างพินาศ

เมืองจิ่งยังเป็นของเพ่ย

แต่อยู่ใต้ปกครองแคว้นเยียน

ชาวเพ่ยทุกคน

อยากได้เมืองคืนนานแล้ว

ฮ่องเต้ไม่ฟังประชา

ไม่ทวงเมืองจิ่ง

เพ่ยคงย่อยยับในมือพระองค์

แม่ทัพ

กล้าพูดได้ยังไง

ข้าไม่เอาเมืองจิ่งคืน

ดีกว่าทำลายพันธมิตร

ข้าแจ้งทางนั้นไปแล้ว

ในนามของพระองค์

เจ้าทำในนามฮ่องเต้งั้นรึ

ข้าทำไปแล้ว

จะทรงลงโทษอย่างไร

ช่างเถอะ

ไม่เถียงแล้ว

เสด็จพ่อตายไว

เหลือแค่ข้ากับน้องสาว

ต้องขอบใจแม่ทัพ

ที่ทำให้ข้าได้บัลลังก์

โทษทัณฑ์ยกเลิกไป

ตัดสินถูกต้องแล้ว

นานๆ มาพร้อมหน้ากัน รื่นเริงดีกว่า

ได้ยินว่า...

เจ้าผัวเมียบรรเลงพิณคู่ดั่งเพลงสวรรค์

ข้าอยากฟังมานาน

บรรเลง...

ให้ฟังหน่อย

ฝ่าบาท

บ้านเมืองลำเค็ญ

ข้าไม่อยากบรรเลง

แม่ทัพ

ฝ่าบาทรับสั่ง อย่าทำให้ผิดหวังเลย

นั่นสิ

จะได้ฟังท่านเล่น

เด็กๆ

ยกพิณเข้ามา

มาๆ

มา

มาสิ

ทำไมล่ะ

ข้าเป็นฮ่องเต้

เล่นให้ข้าฟังไม่ได้รึ

แม่ทัพ

หม่อมฉัน...

มีความผิดเพคะ

ยังไม่เล่นเลย

เจ้าผิดอะไร

หม่อมฉันจะไม่กวนสมาธิสามี

ไม่ว่ารูปรสหรือเสียง

หม่อมฉันสาบานกับสวรรค์

จนกว่าจะได้เมืองจิ่งคืน

หม่อมฉันจะไม่เล่นพิณ

มิเช่นนั้น...

มิเช่นนั้นทำไม

ตัดนิ้ว...

เป็นทางออก

เจ้าสาบานได้ดี

แต่ข้าเป็นโอรสสวรรค์แห่งเพ่ย

ข้าบัญชาให้เจ้าเล่น

เจ้าจะเล่นหรือขัดขืน

ช่างเถอะ

วันนี้อย่าเล่นเลย

เอาพิณออกไป

เข้ามาๆ

ไม่

ต้องเล่น

งั้นข้าไม่ฟัง

แม่ทัพ

นางรอเจ้าเล่นอยู่

นางสาบาน...

ก็คือข้าสาบาน

ข้าจะตัดผม...

เพื่อไถ่โทษสวรรค์

แม่ทัพ อย่าทำ

แม่ทัพ อย่า

ตัดผมไม่ได้

โธ่ ไม่เล่นก็ไม่เล่นสิ

ไม่ต้องเป็นเรื่องใหญ่

ทูลลา

ทำไมฝ่าบาทต้องตื๊อให้แม่ทัพเล่นพิณ

ข้าแค่อยากลองใจ

ลดความผยองเขา

ข้าต้องสะสางเรื่องยุ่งที่เขาก่อ

เหลือทางออกแค่ทางเดียว

ลูกชายตระกูลหยาง หยางผิง...

ยังไม่แต่งงานใช่ไหม

ทรงหมายความว่า...

ให้น้องมุทะลุของข้าแต่งออกไป

ควรถามความสมัครใจของนางหรือไม่

ข้าเป็นพี่

ไม่ต้องถาม

เจ้าต้องพูดคุยกับหยางก่อน

แม่ทัพไม่ใช่ตัวแทนของข้า

เพ่ยไม่มีความประสงค์เอาเมืองจิ่งคืน

และไม่คิดสู้รบ

ข้าให้น้องแต่งงาน

แสดงความจริงใจ

ได้

กระหม่อมจะเลือกฤกษ์ยาม

ไปยื่นข้อเสนอ

ไปได้

พระเจ้าค่ะ

จะเล่นเข้ากัน

หัวใจต้องเป็นหนึ่งเดียว

เช่นเดียวกับท่านและภรรยา

ข้าไม่กล้าฝึกด้วยซ้ำ

ข้าควรตาย

เจ้าทำให้แผนแตก

ควรตายจริงๆ