200 baris pertama.
ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากเรื่องจริง
ปี 1800 มีอินเดียนแดงสามแสนคน อาศัยอยู่ในแคลิฟอร์เนีย
เมื่อถึงปี 1900 หลังการรุกรานของคนผิวขาว
จึงเหลือเพียงสองหมื่นคน
เนื่องจากถูกบังคับ ให้อพยพจากแผ่นดินเกิด
มาสู่เมืองใหญ่และเขตสงวน
ไม่มีผู้รอดชีวิตคนไหน ใช้ชีวิตอิสระเฉกเช่นบรรพบุรุษ
ไม่อย่างนั้น เราก็เชื่อเช่นนั้น
อยู่ที่โรงเชือด
บอกให้ ฉันจะสั่งหมาให้ปล่อย ถ้าแกนั่งอยู่นิ่งๆ
มานี่
ใจเย็นๆ รูดี้
นึกว่าแกเป็นไอ้ตีนโตซะอีก
อยากได้อะไรล่ะ อาหารรึ
แกอยากได้อะไร
พูดภาษาอะไรได้มั่ง เจ้าทึ่ม
อย่าทำให้เขากลัวยิ่งกว่านี้ รูดี้
ไอ้หมอนี่หัวหดแย่แล้ว
พระเจ้าทรงโปรด บ๊อบ เขาเป็นอินเดียนแดงว่ะ
โอโรวิล แคลิฟอร์เนีย ค.ศ. 1911
การค้นพบยิ่งใหญ่ขนาดนี้
ผมแปลกใจที่ดร.โครเบอร์ของคุณ
ไม่มาที่นี่ด้วยตัวเอง
เขาก็อยากมาครับ
แต่เกรงว่าภรรยาเขาป่วย
ผมรับรองได้จริงๆ ว่า ดร.โครเบอร์สนใจอย่างยิ่ง
ก็ควรอยู่หรอก
ขอทางหน่อย ทุกคน
เดี๋ยวนี้ไม่พบคนแบบนี้บ่อยๆ
ในที่สุด ผมก็สั่งพวกนักข่าว ให้ออกไปจนได้
คิดว่าเจ้าอินเดียนแดงนี่ คงอยากมีที่หายใจหายคอ
ครับ ขอบคุณ
เขาไม่มีอันตรายหรอก แค่ออกจะเศร้าๆ
ครับ ขอบคุณมาก
ชอบกินโดนัทด้วย
ครับ ขอบคุณ
มาดูกันดีกว่าว่านายเป็นใคร
คำนี้ฟังคุ้นๆ ไหม
กินลูกอมไหม รับไปสิ
กินสิ
ไม่ใช่
คือยังงี้ นายต้องแกะห่อก่อน
แบบนี้
ดีขึ้นใช่ไหมล่ะ
ไหนดูซิ นายไม่ใช่ไมดู
ไม่ใช่มิว็อค ไม่ใช่โพโม
ไม่ใช่ชิมาริโก
รู้ตัวรึเปล่าว่าไม่ใช่ที่ฉันพูดเลย
ซีวีนี
ใช่ ซีวีนีคือไม้ใช่ไหม
ซี-วิน-อิ
ซีวินอิ ใช่ ซีวินอิ
เป็นไปไม่ได้
นายเป็นพวกยาฮิรึ
ยาฮิ ยาฮิ
แต่ไม่มีพวกยาฮิแล้วนี่ พวกยาฮิสูญพันธุ์หมดแล้ว
ฉันคือคนสุดท้ายของเผ่า
ขอโทษค่ะ
ขอโทษค่ะ คุณ
สตรีแห่งสโมสรโอโรวิลมันเดย์ ขอมอบตะกร้าอาหารกลางวัน
สำหรับการเดินทางสู่ซานฟรานซิสโก
ด้วยรู้ว่าชีวิตของคุณ เป็นผู้ร่อนเร่ไปตามธรรมชาติ
เราหวังอย่างยิ่งว่าอารยธรรม ของเราจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง
ขอบคุณครับ ขอบคุณ
อาจารย์คะ เขามาแล้ว
เขาคงไม่ใส่ใจจะจับมือทักทาย
จำไว้ด้วยว่าอย่าไปจ้องหน้า เขาจะเคืองเราได้
ยิ้มอย่างมิตรย่อมไม่เสียหาย
- นี่อะไรกันเนี่ย - พันช์กับคุกกี้ค่ะ
ฉันคิดว่าเราควรมีอะไรให้เขา
- เป็นการต้อนรับไงคะ - ถูกของคุณ ผมน่าจะคิดได้ซะเอง
นี่คือเวลาแห่งประวัติศาสตร์ คุณกัสตาฟสัน
เรากำลังจะได้พบบุรุษดั้งเดิม ที่แท้จริง แห่งทวีปของเรา
และต้อนรับเขาด้วยพันช์กับคุกกี้
นั่นไงเล่า
ดูสิ
- ผมไม่รู้เขาพูดอะไร... - เขาถามว่าผมเป็นหัวหน้าเผ่ารึ
- ผมว่าคุณคงเป็น - ผมก็ว่าผมเป็น
เราเรียกเขาว่าหัวหน้าใหญ่
หัวหน้า
- ฉลาดทีเดียวนะ - อยากให้คุณฟังเขาพูดเร็วๆ
เสียงพยัญชนะเขาไพเราะ ถูกต้องที่สุดเท่าที่ผมเคยได้ฟัง
ผมก็ว่างั้น
ผมว่าเขาชอบเข็มกลัดน่ะ คุณกัสตาฟสัน
คุณชอบเหรอ
ไม่สงสัยเลย เขาคงอัศจรรย์ ในรูปทรงสมบูรณ์แบบ
และสีสันที่เจิดจ้า
รับไว้สิคะ
อร่อยเนอะ ใช้ได้เลย
เขามีชื่อไหมคะ
มีสิ แต่ถ้าถามจะเสียมารยาท ชื่อเป็นเรื่องส่วนตัวของเขาน่ะ
งั้นเราจะมีชื่อเรียกเขาไหมคะ
เรียก อิชิ แล้วกัน
ในภาษาเขาแปลว่าหนุ่ม เรียกแบบนี้ก็น่าจะได้
เจ้าหนุ่ม ฟังดูลอยๆ จังค่ะ
อิชิ เราเรียกนายว่าอิชิได้ไหม
งั้นก็เป็นอันตกลง พาเขาไปดูห้องพักเลยนะ
ถึงแล้ว
มาสิ มา
เข้ามา
ว่าไงนะ
เขาพบว่าน่าสนใจที่บ้านเรา ไม่มีปล่องไฟ
ให้แสงกลางวันเข้ามาน่ะ
แล้วไปไหน
อยู่ในตัวมันเอง
ใช่ ดึกแล้วนะ
นี่เตียงของนาย ไว้นอนหลับ
เตียง
- เตียง - ออกเสียงดีมาก
โอเค นายนอนซะนะ
ไว้เจอกันพรุ่งนี้เช้า
เขาอยากรู้อยากเห็นเต็มที่ แต่ในเรื่องแปลกที่สุดเลย
ตัวอย่างเช่นเครื่องบิน
เขามองว่าเป็นของธรรมชาติ ที่สุดในโลก
ตรงข้าม เขาสนใจลูกบิดประตู
คุณจะทานมั้ย
ค่ะ
- คุณก็รู้หมอพูดว่าไง ดูสิ - อะไรคะ
สำหรับคุณไง
เก้าอี้สนามแบบเรือนคนไข้ ที่คุณชอบนักหนาไงล่ะ
พนักเอนได้ด้วยนะ
แถมที่วางเท้าปรับได้อีก
มันไม่ช่วยหรอกค่ะ อัลเฟรด
จะยังไงผมก็สั่งไปแล้ว ราวๆ อีกอาทิตย์คงมาส่ง
เล่าเรื่องคุณอิชิอีกสิคะ คุณจะทำยังไงกับเขา
ผมเดาว่าตามกฎหมายแล้ว เขาจะอยู่ในปกครองของเรา
ต้องมีอินเดียนแดงคนอื่น ที่ดูแลเขาได้สิคะ
ไม่ใช่พวกยาฮิ ที่รัก ไม่มีแม้แต่คนดียว
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงมีค่านัก
คุณพูดราวกับว่าเขาเป็น แค่วัตถุอีกชิ้นในพิพิธภัณฑ์
เขามีค่ามากกว่านั้นเยอะ
รับรองได้ ผมเป็นคนเดียวที่เข้าใจเขา
ไม่มีผมสักคน ทุกสิ่งที่คนพวกนี้เคยเป็น
ทั้งภาษา เรื่องราว ศิลปะ ศาสนา
ก็อาจถูกลืมไปหมด
ผมจะเขียนหนังสือ
อัลเฟรดคะ
อะไรรึ มีอะไร
ไม่รู้สิคะ ฉันแค่สงสัย
บางทีอาจจะมีบางอย่าง ที่ควรถูกลืมไปซะ
สิ่งที่เราไม่คู่ควรที่จะรู้
คุณเพิ่งกำจัดวิชามานุษยวิทยา ไปทั้งสาขาเลยทีเดียว
ผมต้องไปแล้ว
เราจะแนะนำเขาให้สื่อรู้จักเช้านี้
พาเขามากินมื้อเย็นนะคะ
มื้อเย็นเหรอ
วันไหนฉันรู้สึกดี เราค่อยเชิญเขา
เขาไม่ยอมใส่รองเท้าล่ะ
ตราบใดที่เขาเป็นสุภาพบุรุษค่ะ
เขาดูจะเป็นอย่างนั้นเลย
ครับ เราสงสัยว่าเขาจะ อยู่ตามลำพังมาหลายปี
- ทำไมเขาไว้ผมสั้นนักครับ - เขากำลังไว้ทุกข์น่ะ
วิธีคือ ใช้ไฟลนผมให้สั้น
ใครตายหรือครับ
ทุกคนที่เขาเคยรู้จัก
อาจารย์โครเบอร์
จากงานเขียนคุณเอง ไม่เคยมี ผู้อ้างถึงชาวยาฮิมา 20 ปีแล้ว
เขามัวไปทำอะไรอยู่ครับ
ผมไม่รู้ เขายังไม่บอกผมในเรื่องนั้น
ครับ แต่คุณถามเขารึยัง
ยังครับ ผมอยากให้เขา รู้สึกเข้าที่เข้าทางซะก่อน
อย่างที่คุณพอนึกภาพออก เขาพบว่าโลกเราน่าสับสน
และชวนให้หลงทิศทางมาก
ทุกท่านครับ ทางนี้
ยิงแม่นๆ นะ คุณอิชิ
แม่นจริงๆ
ระวังตัวไว้นะครับ ทุกท่าน
ผมว่าเราถ่ายรูปกันก็ดี
คุณบอกว่าเขาได้นั่งรถไฟ ได้นั่งรถยนต์
สิ่งมหัศจรรย์อันไหน ที่เขาประทับใจสุดครับ
ม่านหน้าต่าง
ได้ยินว่าผู้คนแวะมา ดูหน้าเขากันเยอะแยะ
ก็ดูจะมีผู้สนใจครับ
เขาทำให้พิพิธภัณฑ์ของคุณ เป็นที่รู้จักแน่ๆ ล่ะ
คุณวิตนีย์มาจากกระทรวงมหาดไทย
จากสำนักงานกิจการอินเดียนแดงน่ะ
แผนกชาวอินเดียนแดงเถื่อน
มีแผนกชาวอินเดียนแดงเถื่อนด้วย
แต่เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้วนะครับ
ถึงได้โดนยุบไปไงล่ะ
แล้วเราจะทำอะไรกับเขา
เขาก็อยู่ที่นี่กับเราน่ะสิ
หน้าที่ผมคือทำให้เขาอยู่ดีมีสุข
ขอโทษเถอะ คุณวิตนีย์ ฟังแล้วสมเป็นรัฐบาลเราเลย
เราทำทุกสิ่งที่ทำได้ เพื่อกำจัดคนพวกนี้ไปจากโลก
แล้วพอคนนึงอุตส่าห์รอดมาได้ ก็ส่งคนไปทำให้เขามีความสุขงั้นรึ
ทอม
เราอยากส่งเขาไปโอคลาโฮม่า
- โอคลาโฮม่างั้นเรอะ - ทอม
ไปอยู่ในเขตสงวนสักแห่ง
อย่างน้อยเขาก็จะได้อยู่ใกล้ๆ ชาวอินเดียนแดงคนอื่น
และอยู่ภายใต้การดูแล และรัฐบาลสหรัฐฯ ออกเงินให้
เรารู้สึกว่าวิธีนี้ดีที่สุดสำหรับเขา
ผมพูดภาษาอินเดียนแดงได้ 6 เผ่า คุณวิตนีย์
เว้นตัวอิชิเอง ผมอาจเป็นคนเดียวในโลก
ที่พอจะเข้าใจภาษาถิ่นยาฮิ ถึงขั้นใช้งานได้
ผมกำลังทำวิจัยสรุปชาวอินเดียนแดง ในเขตแคลิฟอร์เนียเหนือ
ขออภัยแล้วกัน ถ้าผมขออ้างว่ารู้ดี ว่าอะไรดีที่สุดสำหรับอิชิ
ผมรู้จักชายคนนี้ดี พอๆ กับที่ใครจะรู้จักได้
และไม่ใช่ผลดีต่อเขาเลย ที่จะถูกทิ้งไว้ตามเขตสงวนเลวๆ
No comments yet. Be the first to leave one.