Dorm (Dek hor) (เด็กหอ)

ผมยังจำวันแรก

ที่ต้องจากบ้านไปไกลได้ดี

มันเป็นบ่ายวันอาทิตย์

ที่ทั้งเงียบเหงา และวุ่นวายไปพร้อมๆ กัน

เพราะเป็นวันสุดท้าย

ก่อนจะเปิดเทอมสองของนักเรียน ชั้นม.1 อย่างผม

และเพื่อนๆ

มันเหมือนเป็นวันสิ้นสุด อิสรภาพบางอย่าง

ที่เราอุตส่าห์ปรับตัวให้ชินได้แล้ว ตลอดช่วงปิดเทอม

อย่ามาร้องนะ

ปิดเทอมตั้งนานไม่รู้จักทำให้เสร็จ

สิ่งหนึ่งที่ผมคิดว่า

เราคงไม่มีวันทำใจให้ชินกับมันได้

ก็คือ...

ทรงอะไรดีรูปหล่อ

ทรงนักเรียน

วันสุดท้ายของการปิดเทอม

แต่ถึงอย่างนั้น

หลายคนก็อยากให้โรงเรียนเปิดเทอมไวๆ

เพราะว่าจะได้กลับไป รวมแก๊งกันอีกครั้ง

ยกเว้นผม

เฮ้ย จะกดทำไม

แจ๋ว เพ็ญ ดูแลบ้านดีๆ นะ

ค่ะ

ที่จริงอะ

น่าจะรอให้ต้นน่ะจบม.1 ก่อน แล้วค่อยย้ายโรงเรียนก็ได้นี่พ่อ

ย้ายปุ๊บปั๊บอย่างนี้

แม่ทำใจไม่ทัน

นี่ ขอให้เราพูดถึงเรื่องนี้ เป็นครั้งสุดท้ายได้ไหมแม่ หือ

โรงเรียนพี่ต้น อยู่ต่างจังหวัดใช่ไหมพ่อ

อยู่จังหวัดชลบุรีลูก

แล้วพี่ต้น เขาจะนอนที่ไหนล่ะพ่อ

ก็นอนที่โรงเรียนนั่นแหละ

ที่นั่นเขามีทุกอย่าง

จำไว้นะลูก เป็นผู้ชาย ที่ไหนก็ต้องอยู่ให้ได้

พ่อๆ ใกล้ถึงยังครับ

ยังลูก ต้องข้าม แม่น้ำบางปะกงไปก่อน

เอ้า เร็วเข้า ต่อ

ถ้าต่ออยากได้อะไร

ให้กลั้นหายใจ แล้วขอ ตอนที่รถกำลังจะข้ามสะพานนะ

จริงเหรอแม่

แต่ห้ามแอบหายใจ จนกว่ารถจะลงจากสะพานนะ

พี่ต้นกลั้นหายใจสิ

ต่อขออะไรล่ะลูก

ต่อขอพ่อส่งไปเรียนประจำ เหมือนพี่ต้น

แล้วพี่ต้นล่ะขออะไร

ต่อ อย่าไปเล่นไกลนะลูก

สวัสดีครับครู

ดิฉันครูปราณีค่ะ

เป็นครูคุมหอพักเด็กม.ต้น

นี่ใช่ไหมคะ ชาตรี

ใช่ครับครู

ผู้ปกครองเชิญนั่งรอก่อน

ชาตรี ตามครูมา

อย่าร่ำไร

เฮ้ย เด็กใหม่เหรอวะ

มันมาจากไหนวะเนี่ย

ดูท่าทางแม่งเอาเรื่องเว้ย

นี่เตียงเธอ

เดี๋ยวไปเอาผ้าห่มมาไว้ซะ

แล้วตื่นนอนทุกเช้า

ก็พับผ้าห่มให้เรียบร้อยด้วย

ที่นี่ทุกคนต้องช่วยเหลือตัวเอง

ไม่มีคนรับใช้หรือว่าใครมาคอยทำให้ เหมือนอยู่ที่บ้านหรอกนะ

พ่อเขาเขียนชื่อ ให้หมดแล้วนะลูก

ตั้งใจเรียนนะลูก แล้วอย่าทำอะไรแผลงๆ ล่ะ

ผมฝากด้วยนะครับ

ค่ะ

[เสียงพูดคุยจอแจ และเสียงน้ำสาดกระจาย]

ดังไปแล้ว

อ้าว ชาตรี ตามครูมา

อาหารเย็นเริ่มเวลาหกโมง

ทุกคนต้องมาทานพร้อมๆ กัน

อะ นี่ที่นั่งเธอ

นั่งสิ

เทอมหน้าพ่อจะส่งต้น ไปอยู่โรงเรียนประจำนะ

ทำไมอยู่ๆ ส่งลูกไปไกลอย่างนั้นล่ะพ่อ

แม่

โรงเรียนที่จะส่งต้นไปอยู่เนี่ย ทั้งดี ทั้งมีชื่อเสียง

ไม่เหมือนโรงเรียนนี้หรอก เด็กมันไม่ตั้งใจเรียน

ใกล้สอบทีไรเนี่ย มัวแต่ดูทีวี มัวแต่เล่น

แล้วก็ยังสอบได้คะแนนดี

อย่างนี้ โรงเรียนมันไม่มีมาตรฐานแล้วล่ะแม่

นี่ชาตรี

เพื่อนใหม่ของพวกเธอ

ชาตรีจะมาอยู่มาเรียน กับพวกเราที่นี่

ตั้งแต่เทอมนี้เป็นต้นไป

กลับไปนั่งที่ได้

ชาตรี อาจารย์เพ้งให้มาตาม

กูชื่อเพ้ง

ไอ้เนี่ย ชื่อหมอหนุ่ย

ไอ้ห่าเนี่ย ชื่อสาโรช

ไอ้สัตว์เนี่ย ชื่อไอ้ป๊อก

กูอะเต้ย

มึง มึงชื่ออะไรนะ

ชาตี้ มันน่ะชื่อชาตี้

เออ ไอ้ชาตี้

มึงอะ กลัวผีหรือเปล่า

กลัวสิ ทำไมจะไม่กลัวผี

เสือก กูไม่ได้ถามมึง

เฮ้ย มึงอะ กลัวผีหรือเปล่า

ดี ในฐานะที่พวกกูเป็นเด็กเก่า

กูจะเล่าประวัติของ โรงเรียนนี้ให้เด็กใหม่อย่างมึงฟัง

เรื่องนี้กูเพิ่งรู้มาว่ะ

รับรอง มึงก็ยังไม่รู้

พี่ม.ปลาย เคยเล่าให้กูฟังว่า

มีลูกสาวแม่ครัวอยู่คนหนึ่ง น่ารักมาก

เป็นที่หมายปองของ นักเรียนที่นี่ ทุกคน

แต่อยู่ๆ

ผู้หญิงคนนั้นก็ผูกคอตาย

ที่ใต้ต้นโพธิ์

ไม่มีใครรู้ว่า ทำไมอยู่ดีๆ

เขาถึงผูกคอตาย

จนตำรวจเอาศพไปตรวจ

ถึงได้รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นน่ะ

ท้องได้สี่เดือนแล้ว

ผีตายทั้งกลมน่ะ เฮี้ยนมาก

เขาบอกว่า เคยมีรุ่นพี่กลุ่มหนึ่ง

แม่งอยากลองของ

หนึ่ง สอง สาม

แล้วเห็นอะไรวะ

ไม่ต้องไปถึงต้นโพธิ์หรอก

แถวๆ นี้แหละ

เคยมีคนเห็นผู้ชายแก่ๆ มาเดินรอบห้องนอนตอนดึกๆ

[เสียงฝีเท้าคนเดิน และเสียงกุญแจกระทบกัน]

ทีแรกก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นใคร

แต่พอไปเปิดหนังสืออนุสรณ์รุ่นเก่าๆ

ถึงรู้ว่า

แกเคยเป็นครูคุมหอที่นี่มาก่อน

อาจารย์เพ้งขนลุกนี่หว่า

เฮ้ย ยุ่งอะไรกับกู

พวกนายเคยรู้สึกหรือเปล่า

เวลาเข้าห้องน้ำบนหอนอนตอนกลางคืน

แล้วเหมือนไม่ได้อยู่คนเดียว

จำไว้นะ

คืนไหนหมาหอนพร้อมกัน

ห้ามไปห้องน้ำเด็ดขาด

เออ พวกมึงรู้ไหม

ทำไมโรงเรียนเราต้องสร้าง สระว่ายน้ำใหม่

ก็สระเก่าที่อยู่หลังโรงเรียนนั่นน่ะ

เคยมีเด็กหอไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย

แล้วมึงรู้ไหม

เด็กคนนั้นน่ะ เรียนม.1 เหมือนพวกเราเนี่ยแหละ

และที่สำคัญนะ

มันเคยอยู่หอนี้ด้วย

สระนั่นน่ะ ก็เลยถูกปิดตาย มาสิบกว่าปีแล้ว

รุ่นพี่แม่งเล่าให้ฟังว่า

ตอนนั้นน่ะ ครูปราณีแทบจะเป็นบ้าเลย

สายก็ว่าแกเพี้ยนไปเลย

ดูสิ ตอนนี้ก็ยังเพี้ยนไม่หายเลย

มึงอยากรู้ไหม ว่าแม่งเพี้ยนขนาดไหน

มึงเคยเห็น เครื่องเล่นแผ่นเสียงเก่าๆ

ในห้องครูปราณีหรือเปล่า

แม่งชอบฟังแต่เพลงเหี้ยอะไรก็ไม่รู้

ขนลุกฉิบหาย

[เพลง "ดวงใจ" โดย สวลี ผกาพันธุ์ จากแผ่นเสียง]

แล้ววันดีคืนดีน่ะนะ

มีคนเห็น

ว่าครูแม่ง เอาแต่นั่งจ้องลิ้นชักแล้วร้องไห้

[เสียงเพลงเล่นท่อนเดิมซ้ำๆ จากแผ่นตกร่อง]

จนบัดนี้นะ ก็ยังไม่มีใครรู้เลย

ว่าในลิ้นชักนั่นน่ะ มันมีเหี้ยอะไร

โดเรมอนหรือเปล่าอาจารย์

โดเรมอนพ่อมึงสิ

มึงอยู่ๆ ไปอะ

มึงก็จะเห็นเอง ไอ้ชาตรี

กูว่านะ ดีไม่ดี

ครูปราณีนั่นแหละ เป็นตัวการทำให้ลูกเขาตาย

แล้วผีเด็กนั่น แม่งก็โคตรดุเลย

ใครไปนอนเตียงมันนะ

โดนถีบตกเตียงไป ไม่รู้กี่รุ่นต่อกี่รุ่นแล้ว

จนเขาต้องสั่งเก็บเตียงไปเลย

แต่...