The Worst Person in the World (Verdens verste menneske)

THE WORST PERSON IN THE WORLD

Een film met 12 hoofdstukken, een proloog en een epiloog

We hebben de opperhuid, de lederhuid en de spieren behandeld...

PROLOOG

Julie stelde zichzelf teleur. Vroeger was dit simpel.

Ze bleef een van de beste studenten,

maar er waren te veel afleidingen, updates,

feeds,

onoplosbare wereldwijde problemen.

Ze voelde

een knagend onbehagen dat ze onderdrukte

met een overvloed aan digitale zaken.

Dit kon zo niet. Dit was ze niet.

Ze had geneeskunde gekozen

omdat het zo moeilijk was om toegelaten te worden.

Haar goede cijfers zouden eindelijk nuttig zijn.

Toen kreeg ze een openbaring.

Haar passie was altijd de geest.

De psyche, niet het lichaam.

Chirurgie is te concreet.

Eigenlijk ben je net een timmerman.

Maar nu...

Mijn passie is altijd het innerlijk geweest, gedachten en gevoelens.

Het was ineens zonneklaar.

Niet de anatomie.

Als psychologie je gelukkig maakt, ga er dan voor.

Ik vind je heel dapper.

Ik kan niet meer. Ik heb geen zin meer.

Ze ging bij hem weg.

Hij was er kapot van,

maar moest respecteren hoe ze haar leven in handen nam.

Ze bekeek de andere studenten.

Geestelijk adviseurs in de dop.

Ze zagen eruit alsof ze een eetstoornis hadden.

Stel, je bent op een feest.

Ze zat nog in de rol van modelstudent.

Altijd studeren...

Wanneer zou het echte leven beginnen?

Hoe heet je?

Julie.

Onze persoon heet Julie.

Stel dat Julie en ik op een feest zijn

en we een wederzijdse aantrekkingskracht ervaren.

Hypothetisch, hè.

Eigenlijk was ze visueel ingesteld.

Nu weet ik het.

Ik wil fotograaf worden.

Fotograaf?

Goed.

Julie kocht fotospullen van haar studielening.

Zolang het maar serieus is.

Geen vangnet. Ze ging er volledig voor.

Kan ik u helpen?

Ze ging werken in een boekwinkel.

Ze nam fotografieles.

Super.

Ze kreeg nieuwe vrienden.

Ze was op haar plaats.

Plotseling was Oslo een andere stad.

Nieuwe plaatsen. Nieuwe mensen.

Hallo, Aksel.

Oké.

Ben jij de striptekenaar?

Ze had gehoord dat hij Lynx had gemaakt.

Sorry, ik ben een wild dier.

Gelezen?

Ja.

En?

Ze deed alsof ze het kende.

Ze herinnerde zich alleen een passage die ze seksistisch vond.

Ik begrijp het.

Niets is ooit goed genoeg.

Je vindt jezelf nog erger dan al die idioten.

Maar...

Als we doorgaan, word ik verliefd. Dan is het te laat.

Misschien is het beter...

om elkaar niet meer te zien.

Het probleem is ons leeftijdsverschil.

Ik ben bang dat we in een vicieuze cirkel terechtkomen.

Je bent veel jonger dan ik.

Je zult op zoek naar jezelf gaan.

Ik ben over de veertig en kom in een nieuwe fase.

Waar jij nog tijd nodig hebt om jezelf te vinden.

Ik wil geen last voor je zijn.

Je moet volledig vrij zijn.

Ik ben bang dat we elkaar kwetsen.

Later zei ze dat dat het moment was

waarop ze verliefd op hem werd.

Zal ik je tas in de slaapkamer zetten?

Ja, graag.

Ik heb een boek dubbel.

O ja?

Ja.

Ik gooi er een weg.

Mag ik twee planken nemen?

Hoeveel kastruimte heb je nodig?

Hoeveel krijg ik?

Nee, zo werkt het niet.

Dat is oud glas. Het is gegolfd en zo.

Nee, niet doen. Niet zo.

Nee, nee!

Pak de handgreep vast.

Ik ben bang dat het breekt.

Ik staar uit dit raam.

Grapje? -Nee, echt niet.

Hé, zo werken relaties.

Ze doet afstandelijk tegen me. Dat is nieuw.

O ja? Waarom denk je?

Het is wat gênant...

We waren samen vrijgezel.

Leefden dat vrijgezellenleven.

En plotseling trek ik bij je in.

En ben je gelukkig? -Ja.

Nee, nee, nee...

Is die gast je vriend geweest?

Ja, eventjes.

Oké.

Hou op.

Je bent zo voorspelbaar.

Laten we neuken.

Hallo.

hoofdstuk 1 DE ANDEREN

Ik ben blij je te zien. -Ik ook.

Alles goed? -Ja.

Hoi, Martin.

Welkom.

Bedankt voor jullie komst.

Papa heeft het ontworpen.

Het moet gerenoveerd, maar we willen niets veranderen.

Het is prachtig.

Ja, maar het is vochtig.

We krijgen deze kamer omdat we kinderloos zijn.

Ik slaap boven.

Ik heb het gevoel dat Tome me niet mag.

Ze is alleen verlegen.

Dat zeg je altijd over saaie mensen.

Nu ben ik. -Oké.

Dank je.

Vin?

Vin de blanc?

Dank je.

Heb je vrienden die al kinderen hebben?

Nee. Eentje maar.

Dan is dit heel anders zeker.

Ze zijn heel lief. -Dank je.

Wat doe jij momenteel, Julie?

Aksel zei dat je bent gaan schrijven?

Ik zou het niet echt schrijven willen noemen.

Doe je bescheiden?

Nee.

Zo lijkt het wel.

Is er iets wat je zou willen doen

als beroep?

Wat een vragen, Karianne.

Toen wij studeerden, was dat taboe.

Bofkonten.

Ja, dat klopt.

Ja, we hadden veel vrijheid.

En jong zijn is nu anders.

Die vreselijke druk.

Geen tijd om na te denken.

Altijd iets op het scherm.

Neem William nu.

Als we hem geen grenzen opleggen, zit hij altijd voor een scherm.

Leuk geprobeerd.

Oké.

Nee, jij bent niet.

Martin is aan de beurt.

Julie ligt nog steeds het dichtst bij.

Bedtijd.

Ze is doodmoe. -Nee.

Nee.

Jawel! -Nee!

Ik wil niet naar bed!

Ik wil niet!

Eva, schop niet weer een scène. Kom hier.

Nee! Ik wil niet!

Hou op.

Doe niet zo vervelend! -Ik wil niet!

Ik wil dat je gaat.

Ik wil niet!

Kinderen zijn pittig.

Nee, geen probleem.

Zo leuk, kinderen... -Ja.

We kunnen toch genieten?

Alsjeblieft, geen ruzie.

Er zijn kinderen en het is chaotisch.

Probeer het nu.

Probeer met ze te spelen of zo, oké?

Alsjeblieft.

Niet weer dat gezeur.

Sorry, ik ben er niet over begonnen.

Je koos een jongere vrouw. Dus is er een kloof.

Je bent bijna 30. Prima leeftijd voor kinderen.

Ik ben 44 en ik wil de volgende stap zetten. Met jou.

Het heeft niets te maken met mijn vrienden.

Je lijkt ergens op te wachten. Ik weet niet waarop.

Hallo?

Jemig.

Ik wilde het er niet over hebben.