The Walking Dead: The Ones Who Live

Λέμε στον εαυτό μας ότι εμείς είμαστε οι ζωντανοί νεκροί.

Ρικ, είμαστε εδώ μαζί.

Θα χάσουμε ανθρώπους. Ίσως ακόμη και ο ένας τον άλλον.

- Μπορείς να ζήσεις χωρίς εμένα. - Όχι.

Αν δεν τα καταφέρω, εσύ πρέπει να οδηγήσεις τους άλλους μπροστά...

επειδή εσύ είσαι αυτή που μπορεί.

Ρικ!

Να φτιάξουμε ένα μέλλον για την Τζούντιθ, που να αξίζει.

Μπορούμε να τα καταφέρουμε. Δεν τα παρατάω.

Έχω ένα "Β".

Υποστράτηγε, λαμβάνω μεγάλη ικανοποίηση...

από τη διερεύνηση της διαφθοράς και της προδοσίας.

Θα το διορθώσω.

Βρήκα κάτι που ανήκε στον Γενναίο Άνθρωπο.

Τι εννοείς;

Μαμά...

είναι ζωντανός;

Δεν ξέρω.

Αν νομίζεις ότι είναι ζωντανός, πρέπει να πας να τον βρεις.

Θα προσπαθήσω.

Πήγαινε να τον φέρεις.

Προσπάθησα.

Σε παρακαλώ, να ξέρεις ότι προσπάθησα.

Τα εξωτερικά τείχη της πόλης παραβιάστηκαν...

δέχτηκαν αντίμετρα, ανά εξάωρο οι γειτονιές έπεφταν, σε όλη την πόλη,

Υπήρχαν δύο σημεία εισβολής.

Δύο καταρρεύσεις ή πιθανές εκρήξεις...

που ουσιαστικά παγίδευσαν τον πληθυσμό της πόλης.

Ένα κτίριο, όπου συγκεντρώθηκαν εκατοντάδες, ήταν το τελευταίο που έπεσε.

Και οι αναφορές του ΣΑΔ λένε ότι, παρ' ότι οι πύλες του άντεξαν...

κάτι συνέβη εσωτερικά του κτιρίου...

που οδήγησε σε θανάτους, μεταλλάξεις και στην όλη…

VIP βαΝιζω Ζόμπια Team: Gandalfas , Myrto, Angelina47, vault_dweller

Season 1 Episode 1 Years

5 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ

Απεσταλμένος Γκράιμς δεμένος. Εισερχόμενοι.

Απεσταλμένοι, ο Στρατός της Αστικής Δημοκρστίας...

σας ευχαριστεί για την εθελοντική σας προσφορά.

Πρόκειται για επικίνδυνο συμβάν 3ου επιπέδου.

Εξαλείφοντας την προέλαση των αναφλεγμένων ζομπίων...

προστατεύετε καλλιέργειες και αποθήκες τροφίμων για πάνω από 200.000 άτομα.

Έτσι επιταχύνετε την πορεία σας προς την ιθαγένεια.

Βάση, όλοι οι Απεσταλμένοι είναι στη θέση τους και έτοιμοι για εκτέλεση.

Ελήφθη. Εκτελέστε πρωτόκολλο εκκαθάρισης.

Εμπρός, απεσταλμένοι!

Να έρθει κάποιος εδώ!

Γκράιμς. Γκράιμς!

- Απεσταλμένε Γκράιμς! - Συγγνώμη.

Προσπαθώ να βρω το τσεκούρι μου.

Απεσταλμένε Γκράιμς!

Έτσι γίνεται.

Έτσι γίνεται.

Ο απεσταλμένος Γκράιμς παραβιάζει το πρωτόκολλο.

Έχω οπτική επαφή μαζί του!

Απεσταλμένε Γκράιμς σταμάτα εκεί που είσαι!

Απεσταλμένε Γκράιμς!

Πού στο διάολο είσαι;

Γκράιμς, ακίνητος!

Μέχρι τον τελευταίο. Κλείστε τον κύκλο. Μη σκοτώσετε.

- Μισόν! - Ρικ!

- Σκατά. - Ορίστε;

Εννοώ...

Εννοείς κάτι άλλο.

Δεν είμαι από εδώ γύρω. Χάθηκα και έχω αργήσει στη δουλειά.

Γνωρίζεις...

χαρτογραφία;

Δεν γνωρίζω, αλλά ξέρω που βρίσκονται τα πράγματα.

Εκεί πρέπει να πάω, αλλά δεν ξέρω πού είμαι.

Προς τα εκεί.

Μετά το μεγάλο μπλε κτίριο.

Θα φτάσεις.

Πιστεύω σε σένα.

Σε πειράζει αν απλά...

Δεν με πειράζει.

Δεν θέλω να διακόψω το γεύμα σου. Δουλεύεις εδώ;

Ναι.

Σου αρέσει;

Δεν είναι εδώ που θέλω να βρίσκομαι.

Εσύ είσαι εκεί που θέλεις;

Ναι.

Πάντα πίστευα ότι θα περίμενα για να σου πω τα πάντα...

όταν θα ήμασταν επιτέλους ξανά μαζί...

ότι θα ήταν απλώς μια ιστορία στη βεράντα μετά τη δύση του ήλιου...

όταν μετά βίας θα μπορούσαμε να δούμε ο ένας τον άλλο...

αλλά πρέπει να σου τα πω τώρα.

Όχι όλα.

Δεν μπορώ να αντιμετωπίσω τα πάντα.

Τα περισσότερα, γιατί στην τελική, σκοπός ήταν να επιστρέψω σε σένα.

Μ' αυτό που συνέβη στη γέφυρα, δεν πίστευα ότι θα επιβιώσω.

Ξύπνησα σε στρατιωτικό νοσοκομείο.

Ένας στρατός με βρήκε, με δύναμη χιλιάδων...

που προστατεύει μια λειτουργική, κρυμμένη πόλη εκατοντάδων χιλιάδων.

Ασφάλεια και μυστικότητα πάνω απ' όλα.

Αυτός είναι ο κώδικας του στρατού. Έτσι κανείς δεν μπορεί ποτέ να φύγει.

Η πόλη αυτοδιοικείται, εντελώς ξεχωριστά από τον στρατό.

Αλλά ακολουθεί εκείνον τον ένα κανόνα: τον νόμο απ' έξω από τα τείχη.

Οι ανθρώπους που διασώζουν, εργάζονται στα περίχωρα...

σκοτώνοντας ζόμπια για ενέργεια...

ή καλλιεργώντας τροφή ή διαχειριζόμενοι το νερό, τα απόβλητα.

Μετά από έξι χρόνια, μπαίνουν στην πόλη...

μακριά από το στρατό, από τα περίχωρα.

Ονομάζονται απεσταλμένοι.

Και ήμουν ένας από αυτούς, αλλά δεν επρόκειτο να μπω μέσα. Θα δραπέτευα.

Θα γυρνούσα σε σένα. Θα το έκανα!

Ανάθεμα!

Δεν θα ήταν χρήσιμο το άλλο χέρι;

Ήρθα εδώ γιατί μίλησα με τον υποστράτηγο Μπίελ.

- Σχετικά με μένα; - Ναι.

Είσαι τυχερός που έχεις έναν φίλο σε υψηλή θέση.

Είσαι φίλος μου;

Πιέζω τον επικεφαλής του, πιθανότατα, πιο ισχυρού στρατού στον πλανήτη...

για λογαριασμό σου.

Είμαι ίσως ο καλύτερος φίλος που είχες ποτέ.

- Τι έπαθες στο μέτωπό σου; - Φταίει κάποιος σαν εσένα.

Κάποιος που μπορεί να είναι καλύτερος για το πρόγραμμά μου.

Νομίζεις ότι μένοντας εδώ έξω έχεις περισσότερες πιθανότητες να διαφύγεις.

Δεν ισχύει. Αυξάνεις απλά τις πιθανότητες να πεθάνεις.

Μπορεί να έχεις παρατηρήσει, ότι δεν θέλω να συμβεί αυτό.

Επιστρέφω στη δουλειά.

- Ρικ, άκουσες τι... - Δεν χρειάζεται να το κάνεις πια αυτό!

Την πρώτη φορά που προσπάθησα, ο στρατός δεν ήξερε τι να κάνει μαζί μου.

Επειδή κανείς δεν προσπαθεί να δραπετεύσει. Κανείς δεν θέλει.

Θα με έβαζαν φυλακή; Θα με σκότωναν;

Ένας αντισυνταγματάρχης ονόματι Όκαφορ...

τους έπεισε να με αφήσουν αποδέκτη και συνέχισα να προσπαθώ να δραπετεύσω.

Αλλά δεν μπορούσα. Δεν μπορούσα να επιστρέψω σε σένα.

Συνέχισα να προσπαθώ να ξεφύγω...

έτσι μου έβαζαν λουρί όταν βγαίναμε στον κόσμο.

Δεν μπορούσα να ξεφύγω. Δεν μπορούσα να επιστρέψω σε σένα.

Ήμουν παγιδευμένος.

Ο Όκαφορ με προστάτευε επειδή έλεγε ότι έβλεπε κάτι σε μένα.

Ήθελε να συμμετάσχω το πρόγραμμά του...

να ενταχθώ στο στρατό τους, να χρησιμοποιήσω τη ζωή μου γι' εκείνους.

Έτσι το έθεσε.

Στο λέω συνεχώς.

Γι' ανθρώπους σαν εμάς...

δεν υπάρχει διαφυγή για τους ζωντανούς.

Άφησα μια στολή στο διαμέρισμά σου.

Ήρθε η ώρα να αποδεχθείς την κατάσταση όπως έχει.

Την τελευταία φορά σου κόστισε το χέρι. Την επόμενη θα είναι η ζωή σου.

Κάνε κάτι μ' αυτό.

Θα 'πρεπε να σε ευχαριστήσω αντί να σου πετάω ποτήρια.

Γιατί;

Μου έδειξες ότι δεν μπορώ να ξεφύγω.

Σκατά, φίλε. Το έμαθα αλλά γαμώτο.

Το έκανες αλήθεια αυτό;

Γεια σου Έστεμπαν.

- Ναι. - Μπορώ να το αγγίξω;

Μπα, αστειεύομαι, φίλε.

Επί δύο χρόνια δε μου μιλούσες καν.

Ούτε σε κανέναν άλλον.

Αλλά εγώ σου μιλούσα.

Πήρε χρόνο αλλά κάτι έχουμε τώρα.

Έχουμε κάτι άρα...

εκείνη η κρυμμένη πόλη;

Πιθανότατα, το βλέπεις σαν το Αλκατράζ.

Όμως εμείς οι αποδέκτες το βλέπουμε ως μια καλή ζωή φίλε.

Ξέρεις ότι έχουν κλιματισμό. Κλιματισμό!

Όχι πια ιδρωμένοι πισινοί. Με νιώθεις;

Είναι σημαντική μέρα, Ρικ.

Στα λέω επειδή είναι η τελευταία μου μέρα εδώ έξω ως καθαριστής.

Από αύριο, θα είμαι εκεί μέσα.

Αναπληρωτής Διαχειριστή Νερού κι Ενέργειας της Πτέρυγας 3.

Μετά από έξι ατελείωτα έτη, φίλε, τελείωσε η αποστολή μου.

Θα μπω μες σ' εκείνα τα τείχη, σκροφίτσα μου, ως πολίτης.

Πρέπει να σου πάρω δώρο.

Τι στο διάβολο θα μου πάρεις; Μια γκριμάτσα;

Σ' ευχαριστώ, για ό,τι στο διάολο κι αν είναι αυτό.

Ναι, λοιπόν, το λέμε ζωή, φίλε.

Τουλάχιστον, αυτός ο Όκαφορ θα σταματήσει να προσπαθεί να σε κάνει στρατιώτη.

Σοβαρολογείς;

Ακόμα;

Εννοώ ακόμα και αφού εσύ...

Ρε φίλε μήπως να καταταγείς για να τον ξεφορτωθείς τελικά...

και μετά να κάνεις την κίνησή σου όταν είσαι εκεί έξω ψάχνοντας προμήθειες.

Αν και δεν σου έχω πει κάτι.

Έχω μια φιλενάδα μέσα φίλε.

Είναι δημοσιογράφος.

Ναι, έγραφε ένα άρθρο για τη διαχείριση ύδρευσης...

Δεν σ΄έχω ξαναδεί εδώ.

Τελικά κατατάχτηκες.

Ναι.

Αυτό...

είναι κεχρί.

Δεν είναι ακριβώς χώρα κεχριού, αλλά αν μπορούσα να βρω το κατάλληλο...

θα μπορούσε ν' αλλάξει τα πράγματα.

Κύριε, ναι, κύριε!

Αυτή είναι η επιλογή σου;

Αυτό είναι το τέλος αυτού και η αρχή κάτι διαφορετικού;

Είναι το τέλος...

και η αρχή.

Καλώς ήρθες στον ΣΑΔ.

Νόμιζα ότι είχες αργήσει.

Ναι, καθυστέρησα.

Εγώ όμως δεν μπορώ.

Αλλά...

- τρώω εδώ κάθε μέρα. - Περίπου αυτή την ώρα;

Είσαι αρκετά ανυπόμονος, ναι;

Ίσως είσαι κι εσύ.

Δεν είμαι.