Good One

‫«خوب بود»

‫می‌دونم. می‌بینم.

‫- می‌بینم. ‫- مامانی!

‫این واسه چیه؟

‫- تصفیه آب. ‫- آهان.

‫و این چی؟

‫که یه چاله بکنی که توش برینی.

‫- وای. ‫- آره.

‫چه حال به هم زن.

‫خوشحالم که به کارم اهمیت می‌‌دی.

‫- کریس. ‫- لامپ سریه.

‫که چراغ‌قوه هم هست.

‫نه، یه چراغ‌قوه کوچیکه.

‫یعنی کوچیکه.

‫مگه چند تا چراغ لازمه؟

‫- این رو شستی؟ ‫- اون‌هایی که گفتی رو شستم.

‫این هم پیش اون‌ها بود؟

‫اصلا نمی‌دونی چقدر آمادگی لازمه.

‫اگه مجبوری توی رودخونه بشورش.

‫- جسی؟ ‫- بله؟

‫یه تامپون واسم میاری؟ ‫توی اون کشوئه.

‫مرسی.

‫چطوری له نمی‌شه؟

‫چون پودر کره بادوم زمینی‌ام ‫مثل ضربه‌گیر عمل می‌کنه.

‫بدو! بدو، بدو.

‫چیه؟

‫خوبی؟

‫- عاشقشم! ‫- بابا...

‫- عالیه. ‫- بیا.

‫آهای.

‫برو عقب.

‫- چی؟ ‫- می‌شه بری عقب؟

‫چرا من برم عقب؟

‫چون مودبانه درخواست کردم.

‫سه هفته پیش گفتی میای!

‫سم هم می‌ره، همه میان جز تو.

‫آره، چون من...

‫واسم مهم نیست. بدون من برو.

‫اشکالی نداره، اشکالی نداره!

‫- آهای! ‫- عوضی!

‫- می‌خوای کمکت... ‫- نه، ولش کن.

‫نمی‌خوام قیافه نحسش رو ‫ این چند روز آخرهفته ببینم.

‫- مطمئنی؟ ‫- برو دیگه.

‫- دیلن نمیاد؟ ‫- نه.

‫- می‌خوای من سعی کنم متقاعدش کنم؟ ‫- نه، نه.

‫بیایین بریم فقط.

‫استفانی عاشق این قضیه می‌شه.

‫- وای. ‫- می‌خوای من رانندگی کنم؟

‫- نه راستش. ‫- مراقب این یارو باش.

‫دیدمش. چشم دارم. داره میاد اینجا.

‫اون داربسته. چهارده ساله که اونجاست.

‫جدی می‌گم.

‫هزینه نگهداریش کم نیست‌ها.

‫- می‌خوای شیشه رو بدم پایین؟ ‫- نه، می‌شه...

‫باشه. بدم بالا؟

‫آره، آخه مستقیم می‌زنه توی صورتم.

‫مرسی.

‫- مت... ‫- گیر کرده. ببخشید.

‫نکن دیگه!

‫- مرسی. ‫- فکر کنم سیم‌کشیش مشکل داره.

‫- حتما. ‫- سیم‌کشیه دیگه.

‫آهان، حالا شد.

‫روزی چند مایله؟

‫تقسیم که بشه گمونم هشت یا نه.

‫تا حالا انقدر رفتیم؟

‫خب به مسیرش بستگی داره.

‫این مسافت رو قبلا رفتیم ولی ‫ مسیر رفت و برگشت بوده.

‫یادته؟

‫خب برو دنبالش!

‫خب پس بگو با مترو بره.

‫واسم مهم نیست.

‫موفق باشی.

‫تف توش.

‫بیست دلار و نود و دو سنت.

‫3.99 تا. تخفیف خورده. می‌خوای؟

‫نه، بذار سر جاش.

‫خب چتر که توی ماشین می‌مونه.

‫باقیش هم مال امشبه.

‫الان واقعا نیم کیلو پنیر هالوپینو لازم داری؟

‫- آره، ممکنه. ‫- بذار من حساب کنم.

‫نه، خودم حساب می‌کنم. ‫تازگی یه تبلیغ آی‌بی‌اس بازی کردم دیگه...

‫آدامس می‌خوای؟

‫نه مرسی.

‫باید یاد بگیری که به خودت حال بدی.

‫مثلا بابات که می‌بینی دوست داره خودش ‫ رو از لذت‌های ساده زندگی منع کنه.

‫چون، نمی‌دونم. مثلا...

‫یکی از لذت‌های من اینه که مجبور نباشم...

‫کلی غذای بدردنخور که ‫ ارزش‌ غذایی ندارن رو حمل کنم.

‫- حالا این یه ذره‌ست دیگه... ‫- قطره‌ قطره جمع گردد وانگهی دریا شود.

‫ ‫

‫طلاق کلی کار داره.

‫ازدواج کلی کار داره. ‫طلاق قسمت خوب ماجراست.

‫همش کار داره. و به سازش نیاز داره.

‫تو کی تا حالا توی عمرت سازش کردی؟

‫مشکل همینه. من و آپریل با هم سازش نداشتیم.

‫واسه همین طلاق گرفتیم.

‫کیسی از جانب تو سازش می‌کنه.

‫

‫یه سری ازدواج‌ها راحت‌ترن دیگه.

‫من هم به یه کیسی نیاز دارم.

‫باید راهش رو پیدا کنی دیگه...

‫با جدیده سازش کنی.

‫خونه رو دادم به اون. ‫نیاز نبود چنین کاری بکنم.

‫آخه اون داره توی آپارتمان زندگی می‌کنه...

‫رسما زندگی اون عوض نشده.

‫چون من دارم سختی می‌کشم که اون نکشه.

‫پس واسه چی انقدر عصبانیه؟

‫چون رابطه والدینش داره تموم می‌شه؟

‫سلام.

‫داری توی مکالمه‌ ما فضولی می‌کنی؟

‫من که یه قدم هم باهاتون فاصله ندارم.

‫پس چرا مشارکت نمی‌کنی؟

‫- توی چی؟ ‫- توی مخمصه من.

‫- مخمصه‌ات چیه؟ ‫- که همه از دستم عصبانین.

‫آخه باید از این پیچیده‌تر باشه.

‫مطمئن نیستم.

‫گمونم آره.

‫نمی‌دونم، شاید باید به این فکر کنی که...

‫چقدر مخصوصا...

‫واسه استفانی و دیلن پیچیده‌ست.

‫و اون وقت دیگه مخمصه‌ای در کار نیست.

‫یعنی درستش کنم.

‫حرفم اینه که...

‫از نقطه دید همه بهش نگاه کنی.

‫من هم همین کار رو می‌کنم، ‫ سعی کنم بفهمم...

‫که نظر بقیه چیه.

‫می‌شه من رانندگی کنم بابا؟ ‫حالت تهوع گرفتم.

‫حالت تهوع گرفتی چون سرت توی گوشیه.

‫بابا.

‫تف توش.

‫به این رسیدگی می‌کنی سمی؟

‫بهتره بکنی.

‫شارون گفته...

‫«تاییدیه رو گرفتیم؟»

‫بهش بگو که با یارو توی شهر حرف زدم.

‫سه‌شنبه بعد تعطیلات...

‫تاییدیه رو می‌گیریم.

‫«یارو توی شهر...»

‫- خیلی‌خب. ‫- چی گفت؟

‫نمی‌دونم، همین الان فرستادم.

‫خیلی‌خب، داره می‌نویسه.

‫آهان.

‫گفته که...

‫«ساخت و ساز باید تا ‫ سه‌شنبه شروع شده باشه.»

‫ولمون کن بابا. خیلی‌خب.

‫هم...

‫بهش بگو که...

‫«کارمون تا تاریخ توافقی قطعا تموم شده.»

‫یکم خشک و بی‌روحه.

‫خب تو بودی چی می‌گفتی؟

‫نمی‌دونم، مثلا...

‫«حتی اگه...»

‫«حتی اگه نتونیم با شرایط...»

‫نمی‌شه به خواسته این زن‌ها تن بدی که.

‫وگرنه روشون زیاد می‌شه.

‫منظورت از زن‌ها چیه؟

‫چقدر مسخره‌ست.

‫این آشپزخونه خارجی که می‌گه...

‫سه قدم با آشپزخونه داخلی فاصله داره.

‫می‌شه بهش زنگ بزنی؟

‫- دارم رانندگی می‌کنم. ‫- باشه، بذار من رانندگی کنم.

‫براش بنویس «دریافت شد.»

‫- د-ر-ی-ا... ‫- آره، بلدم.

‫.بفرست

‫می‌تونستی چتر رو بذاری باشه.

‫آره.

‫نگفتی قراره اتاقمون شریکی باشه.

‫وای.

‫چیزیت نمی‌شه.

‫با اون جراحی پلاستیکی که کرده ‫ بزرگ‌ترین لبخندی که می‌تونی بزنه انقدره.

‫- اینطوری؟ ‫- همون‌طوری.

‫اومد.

‫خیلی‌خب، ماهی کاد داشتید.

‫ممنون.

‫و چند تا برگر.

‫- بفرمایید. ‫- ممنون.

‫- یه آبجو دیگه لطف می‌کنید؟ ‫- بله.

‫من هم همین‌طور.

‫تا حالا ندیده بودم انقدر بخوری.

‫طبیعیه که.

‫نمی‌دونستم گوشت می‌خوری.

‫خیال می‌کردم گیاهخواری.

‫ناهارم گوشت می‌خورم.

‫واقعا؟

‫من اصلا گیاهخوار نبودم بابا.

‫ولی شبیه‌شون هستی. ‫مگه نه؟

‫- یکم، آره. ‫- فقط یکم؟

‫- نه. ‫- یه کوچولو؟

‫- نه. ‫- مقداری گیاهخواری؟

‫- نه. ‫- نه؟

‫واسه خودت بخر.

‫منصفانه‌ست دیگه.

‫ماهی یخ‌زده تو رو نمی‌خوام.

‫وقتی سه روز پودر ‫ کره بادوم‌زمینی بخوری...

‫خواب ماهی یخ‌زده من رو می‌بینی.

‫کره بادوم‌زمینی دوست دارم، خوبه. ‫توی اسموتی‌هام می‌ریزم.

‫- جسی هم عاشقشه. ‫- جسی کیه؟ دوست خانمت؟

‫روی لبت غذاست.

‫دوستمه.

‫قضیش چیه؟