The Great Gatsby

สมัยผมอายุยังน้อย และอ่อนไหวง่าย

พ่อเคยให้คำแนะนำกับผม

"จงพยายามมองหา ส่วนดีที่สุดของคน" พ่อบอก

เพราะแบบนี้ ผมถึงติดนิสัย ไม่ตัดสินคนง่ายๆ

แม้แต่คนอย่างผม ก็ยังมีขีดจำกัด

ตอนนั้นพวกเราทุกคน ดื่มกันหนัก

ยิ่งเราต้องปรับตัว ให้เข้ากับสังคมมากเท่าไหร่

เราก็ยิ่งดื่มเหล้ามากขึ้น

และไม่มีใครสักคน ที่คิดจะทำเพื่อสังคม

สถานบำบัดเพอร์กินส์

ตอนกลับจากนิวยอร์คใหม่ๆ ผมรู้สึกสะอิดสะเอียน

ชื่อ: นิค แคร์ราเวย์

ผมเข้าใจ คุณแคร์ราเวย์

รังเกียจทุกคนและทุกอย่าง

ติดเหล้า นอนไม่หลับ โกรธง่าย กระวนกระวาย ซึมเศร้า

เว้นอยู่แค่คนเดียว ที่ไม่ถูกผมรังเกียจ

คนเดียวรึ

คุณแคร์ราเวย์

แกตส์บี้

1 ธ.ค. 1929 การปรึกษาครั้งที่ 1

เขาเป็นเพื่อนคุณยังงั้นรึ

แกตส์บี้

เขาเป็น

คนๆ เดียวซึ่งเต็มไปด้วย ความหวังเท่าที่ผมรู้จัก

และผมคิดว่า อยากเจอกับเขาอีก

เขาเป็นคนพิเศษ ที่รับรู้อะไรได้ไว

ดูเหมือนว่า

เป็นเครื่องตรวจจับแผ่นดินไหว ที่อยู่ห่างเป็นหมื่นไมล์ได้

คุณไปเจอกับเขาที่ไหน

ที่งานปาร์ตี้

ในนิวยอร์ค

ช่วงซัมเมอร์ปี 1922

จังหวะเมืองเปลี่ยนไปเร็ว

ราวกับบ้าคลั่ง

ราคาหุ้นทะยานขึ้น

ทำลายสถิติ

และตลาดวอลสตรีท

พุ่งแรง

จนกลายเป็นยุคทองของทุกคน

งานเลี้ยงยิ่งใหญ่ขึ้น

การแสดง..

ระทึกใจขึ้น

ตึกรามบ้านช่องสูงขึ้นกว่าเดิม

ศีลธรรมเสื่อมและกฎ

เรื่องสุรายาเมาหย่อนยาน

ต้นทุนเหล้าราคาถูกลง

วอลสตรีท ล่อลวงคนรุ่นใหม่ ที่ทะเยอทะยาน

และผมก็เป็นหนึ่งในนั้น

ผมเช่าบ้านที่ลองไอส์แลนด์ ห่างจากเมืองไป 20 ไมล์

ผมอยู่ที่เวสท์เอ้ก

ในกระท่อมที่ซุกตัว อยู่ท่ามกลางคฤหาสถ์หรูหรา

ของพวกเพิ่งรวย

ผมเริ่มต้นด้วยซื้อตำราชุด 12 เล่ม สินเชื่อ ธนาคาร การลงทุน

ทุกอย่างใหม่สำหรับผม

ตลาดหุ้น

- ขึ้นทำสถิติใหม่อีกครั้ง - ตลาดมีแต่ขึ้นกับขึ้น

แน่นอน ไม่มีอะไรเต็มร้อย ผมคงไม่ลงทุน จนหมดกระเป๋า

ผมเคยฝันจะเป็นนักเขียน ตอนเรียนที่เยล

ยูลิสซีส โดยเจมส์ จอยส์

แต่ผมทิ้งไปหมดทุกอย่าง

ท่ามกลางแสงแดด

และใบไม้ที่เริ่มผลิเต็มต้น

ผมวางแผน

จะหาความรู้ระหว่างซัมเมอร์

และผมก็คง

ทำอย่างนั้น

ถ้าไม่

ถูกความสนุกที่อึกทึก

ดึงความสนใจผมไปซะก่อน

หลัง

กำแพงของ

ปราสาทมโหฬาร

ซึ่งเป็นของสุภาพบุรุษ

ที่ผมยังไม่เคยพบหน้า

ที่ชื่อว่าแกตส์บี้

เขา

เป็นเพื่อนบ้านคุณงั้นเหรอ

เพื่อนบ้านผม

ใช่

ผมมาย้อนคิดดู ต้นตอของเรื่องในซัมเมอร์นั้น เริ่มมาจาก

คืนที่ผมขับรถไปกินข้าวเย็น ที่บ้านเดซี่ ลูกพี่ลูกน้องผม

บ้านเธออยู่ในถิ่นผู้ดีเก่า อีกฟากของอ่าว

อีสท์เอ้ก

สามีเธอเป็นทายาทจาก ตระกูลอภิมหาเศรษฐีอเมริกัน

เขาชื่อ

ทอม

บูแคนัน

ตอนเราเรียน

ที่เยล เขาเป็น..

นักกีฬาดาวเด่นของโรงเรียน แต่ช่วงเวลาทองของเขาจบแล้ว

- และเขามีความสุขกับ.. - โทรศัพท์ครับ คุณบูแคนัน

- ฉันเองค่ะ - การนอกใจ

ผมเคยบอกแล้วไง ว่าอย่าโทร.มาที่นี่

โบอาซ

เชคสเปียร์

ทอม

นวนิยายอเมริกันเรื่องดัง ไปถึงไหนแล้ว

ฉันกำลังช่วยทีมของ วอลเตอร์ เชส ขายพันธบัตร

ถ้างั้นหลังอาหารเย็น นายกับฉัน เข้าเมืองไปด้วยกัน

- ไม่ได้หรอก - จะได้สุมหัวกับแกงค์หมาป่า

- ต้องเตรียมรับงานใหญ่พรุ่งนี้ - ไร้สาระ เราจะไปด้วยกัน

นักกีฬาทีมชาติมือหนึ่ง

มัน

ทำให้ฉันเป็นฉัน ในวันนี้

ฟอเรสท์ ฮิลส์

รับบท ปรินซ์ออฟเวลส์ ตุ้งติ้งพิลึก

ชีวิต

อยู่ในกำมือเรา นิค

ถ้านายเป็นคนจริง

เฮนรี่

อยู่ไหนน่ะ

ปิดประตู

ให้ที

โทษที ขอบใจ

นั่นเธอใช่มั้ย ที่รัก

เดซี่ บูแคนัน สาวสุดฮอต

ความอบอุ่น

พลุ่งพล่านในตัวเธอ

ทำให้เรารู้สึกเหมือน เป็นคนสำคัญที่สุด

ในโลก

ของเธอ

มีคนในชิคาโก คิดถึงฉันบ้างไหม

จริงสิ คนเป็นโหลฝากความรักมาถึงเธอ

ยอดไปเลย

พวกเขาเศร้ากันมาก

คร่ำครวญเสียงดัง

- ฉันไม่เชื่อหรอก - ทั้งกรีดร้อง

- ฉันไม่เชื่อหรอก - ทั้งตะโกน

"เดซี่ บูแคนัน

ไม่มีคุณ

เราอยู่ไม่ได้" - ฉันมีความสุข จนตัวชาเลยละ

จอร์แดน เบเคอร์

นัก

กอล์ฟชื่อดังไงล่ะ

เธอเป็นคนที่น่ากลัวที่สุด เท่าที่ผมเคยเจอ

ผมเคยเห็นคุณขึ้นหน้าปก สปอร์ตติ้งไลฟ์

นิค แคร์ราเวย์

แต่ผมกลับชอบมองดูเธอ

ฉันรู้สึกว่า นอนอยู่บนโซฟานั่น

นานจนจำไม่ได้

ซัมเมอร์นี้ ฉันจะช่วยจับคู่ให้เธอสองคน ฉันจะจับพวกเธอ ใส่ตู้เก็บผ้า

ในเรือลอยออกทะเล

- ฉันไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น - เอาละ นิค

เดซี่บอกว่า

นายจะทิ้งเวสท์เอ้ก

กระโจนเข้าไส่

พวกเพิ่งรวย

อยากเข้าสังคมชั้นสูง

ค่าเช่ากระต๊อบเล็กๆ ฉัน แค่เดือนละ 80 เหรียญ

ชีวิตเธอช่างน่าอิจฉา

ฉันรู้จักบางคนในเวสท์เอ้ก

ผมไม่รู้จักใครสักคน

ทางฝั่งนั้นของอ่าว

คุณต้องรู้จัก แกตส์บี้ สิ

แกตส์บี้รึ

แกตส์บี้ไหน

คุณนาย อาหารพร้อมแล้วครับ

อยากฟังความลับ

ของครอบครัวมั้ย

- ถึงได้มานี่ไงล่ะ - มันเป็นเรื่องจมูกของพ่อบ้าน

อะไรๆ เลวร้ายยิ่งกว่าเดิม

ผมเกลียดคำว่า "อุ้ยอ้าย"

ฉันได้ยินข่าวลือว่า เธอกำลังจะแต่งงาน

- กับสาวทางเวสท์ - มันไม่ใช่เรื่องจริง

- ฉันจนกรอบ - แก่ๆ เอาไว้แหละ

ตายเร็วดี

คุยกันเรื่องอื่นดีกว่ามั้ย

อย่างราคาพืชผล

เธอกำลังทำให้ฉันรู้สึกไร้

อารยธรรม

อารยธรรมกำลังเสื่อมทราม

นายอ่าน "เดอะไรซ์ ออฟเดอะคัลเลอร์เอ็มไพร์"

ของ ก็อดดาร์ด รึยังใครๆ

ก็อ่านกันทั้งนั้น แนวคิดก็คือ

พวกคนผิวขาวชั้นสูงอย่างเรา

ต้องคอยระวัง

เพื่อไม่ให้พวกผิวสี

ได้ขึ้นมาเป็นใหญ่

ช่วงนี้ทอมลึกซึ้งมาก เขาชอบอ่านพวกหนังสือยากๆ

ทฤษฎีพวกนั้นพิสูจน์ได้

ทางวิทยาศาสตร์

เราต้องเอาชนะพวกมันให้ได้

บ้านบูแคนันครับ

คุณวิลสัน จากอู่ซ่อมรถ

คุณบูแคนันครับ

ขอโทษนะ เดี๋ยวผมมา

ขอตัวนะ

- คุณแกตส์บี้ที่คุณว่าน่ะ - ผมกำลังหาทางอยู่

เป็นเพื่อนบ้านผม

อย่าเพิ่งพูด

ฉันอยากฟังว่ามีเรื่องอะไร

ฉันไม่สนว่าคุณ จะไปทำอะไรนอกบ้าน

มีอะไรเหรอ

- อ้าว ฉันคิดว่ารู้กันหมดแล้ว - ผมไม่รู้

ทอมมี..

- อีหนูอยู่ในนิวยอร์ค - มีอีหนูเหรอ

แต่น่าจะรู้จักคิดว่า ไม่ควรโทร.มาช่วงมื้ออาหาร

ฉันขอมากไปเหรอ

เดซี่ อย่าทำให้เป็นเรื่องน่ะ

ฉันดีใจที่มีเธออยู่ร่วมโต๊ะ นิคกี้