The Dark Valley (Das finstere Tal)

Maak open!

Maak open, jij!

We zoeken iemand.

Er zijn dingen, waarover men niet praat.

Zaken, die vroeger gebeurd zijn. Heel lang geleden.

Maar als je er niet over mag praten, betekent niet...

dat men het mag vergeten.

Er zijn namelijk zaken, die men mooit vergeet.

Hoe die vreemde ons heeft ontdekt, weet niemand.

Omdat er mensen wonen, zo laag onder de hemel...

dat was daar beneden niet meer dan een half vergeten legende.

Maar dat was precies wat ze daarboven wilden.

Wie ben jij?

Greider.

Wat wil je hier?

Onderdak.

Maak liever weer direct rechtsomkeer.

Ben je doof?

Hoelang wil je hier blijven?

De winter lang.

Dit is niet voldoende, het zakje.

Wat wil je eigenlijk hier?

Toen de vreemde verteld had wat hij hier bij ons wilde...

heeft niemand van de zonen van Brenner een woord gesproken.

Want daaraan had niemand gedacht.

Zelfs boer Brenner heeft geen woord gezegd.

Omdat dat, wat de vreemde had mee gebracht, een spiegel was.

Een spiegel met geheugen.

Zo heeft de boer Brenner het genoemd.

En toen hebben ze de vreemde naar ons gebracht.

De winter lang? - We zien wel.

Waar is je dochter? - Die is binnen.

Nou, roep ze dan! Zodat ze kennis kan maken.

Luzi! - Wat is er?

Begroet de nieuwe gast!

Dat is de Luzi.

En dit is nu jullie kostanger, Hij heet Greider.

Je zult hem goed verzorgen. Maar niet te mooi.

Tot ziens.

Opdekken kun je zelf! - Luzi!

Nee, het is al goed!

Nee, ik doe het wel. - Alsjeblieft!

Als je iets te eten wilt, moet je nu meteen komen.

Dus U bent fotograaf?

Met zo'n kastje?

En waarvan wil je foto's maken? Van ons dal.

En je komt daadwerkelijk uit Amerika?

Ja.

Zijn daar werkelijk indianen?

Ja. - Heb je er al eens een gezien?

Echt? - Ja.

En waarom spreek je dan Duits?

Mijn moeder heeft me dat geleerd. - En waarvan kon zij onze taal?

Luzi, stop nu! Vraag niet zo veel!

Die mannen. Wie zijn dat?

De zonen.

Van boer Brenner.

Alle zes?

Boer Brenner beslist, wat hierboven gebeurt.

Maar hij zorgt ook voor ons.

Lukas, idioot. Waar maak je me aan het schrikken?

Lukas! We mogen niet!

Alsjeblieft, Luzi!

We moeten eerst trouwen.

Lukas.

Ik wil er niet aan denken.

Maar ik moet.

Altijd.

Ik wil werken.

Helpen.

Nee. Dat kan niet.

U bent onze gast. - Hij zou hout kunnen hakken.

Tenminste, als hij dat kan.

Dat kan niet iedereen.

Die foto's, die je maakt. Wat zijn dat voor foto's?

Kan ik die eens bekijken? - Natuurlijk.

Waar is dit? - Texas.

Ben jij dat?

En dit is je moeder?

En je vader? Heb je een foto van je vader?

Nee. Hij is al lang dood.

Mijn vader is ook dood.

De berg heeft hem gedood. Samen met mijn broer

Er kwam een storm.

Dat kun je best goed.

Daar aan de kant mag je het opstapelen.

Ik ga naar het dorp. Als je wil, mag je meekomen.

Gegroet. - Gegroet.

Wat heb je nodig?

Een zak meel, een zak haver, een ketel reuzel.

En wit garen. - Gegroet.

Gegroet. En zuiker heb ik ook nodig.

Hoeveel? - Twee pond.

En u? Wat wilt u?

Koffie.

Dat duurt even.

En hoefnagels.

We hebben een smid. Als er een paard beslagen moet worden.

Word je slecht verzorgd van de vrouwen?

Hans heeft toch gezegd, je moest de gast goed verzorgen.

En wat Hans zegt, gebeurt.

Toch?

Alles is oké.

Heeft jou iemand wat gevraagd?

Geef me nog een jenever.

En schud er voor hem ook een in.

Ik drink niet.

Hij kijkt alleen.

Als ik je een drankje aanbied, dan drink je mee.

Ja!

Stop! Laat hem met rust!

Kijk nou.

Nu bekommer je wel je gast.

Schrijf het op de rekening.

De winters zijn lang bij ons.

Dit is geen dorp voor jou.

Als de sneeuw er eenmaal is, is het te laat.

Nu kun je nog weg.

De dagen daarna was meneer Greider veel onderweg in het dal.

Met zijn kastje.

Over dat wat bij de waard was gebeurd, heeft hij nooit meer iets gezegd.

Als je wat eten wilt, hoef je het maar te zeggen.

Bedankt.

Wanneer is de bruiloft?

Snel. Noch voor Maria ten hemelopneming.

Ik heb nog een vraag.

Mag ik een foto? Van Lukas en mij?

Ja.

Maar het moet nog voor de bruiloft gebeuren.

Meneer Greider is zijn belofte nagekomen.

Toen de sneeuw er aan kwam, was dat. Voordat het pikdonker werd.

In ons dal.

Er komt nog meer sneeuw!

Bij de eeste sneeuw hebben ze hout uit het bos verzameld.

Het gaat dan gemakkelijker.

Maar het is gevaarlijk werk...

waarbij alle mannen van het dorp meehelpen.

Ook de zonen van boer Brenner.

Houtblok!

Houtblok halt!

Houtblok!

Houtblok halt!

Houtblok!

Ik ga wel.

Houtblok halt!

Houtblok halt!

De doodsklok.

Breng hem naar huis.

Er is ook nog een foto. Luzi is ze halen.

Ik was al bij de priester. Voor de huwelijksaankondiging.

Hij geeft gezegd, ondanks dit wordt er toch getrouwd.

Hij heeft al met boer Brenner gesproken.

En als we weg lopen?

Voor altijd?

En onze mensen?

Ik wil dat jij het doet.

Denk je, dat ik dat niet wil?

Ik hou van je.

Doe dan iets.

De volgende dag is Rudolf Brenner op jacht gegaan.

Zoals elk jaar na de sneeuw.

Omdat het hongerige wild dan van de berg naar ons dal komt.

Hé:

Laat je zien!

In het dorp werd al verteld... dat boer Brenner zich zorgen maakt.

Omdat Rudolf nog nooit zo lang weg was.

Na drie dagen gingen de zonen van boer Brenner...

hun broer gaan zoeken.

Pak met wat eten in.

In ons dal mogen alleen de zonen van boer Brenner een wapen hebben.

Weet je dat niet?

Komt die uit Amerika?

Wat wil je er mee doen? - Ze komen me beslist zoeken.

Waar is hij?

Ik weet het niet.

Het heeft de hele nacht gesneeuwd.

En de sneeuw heeft alle sporen gewist.

Maar ze weten dat hij niet uit het dal kan komen.

En ondanks alles heeft boer Brenner erop gehamerd...

dat er werd getrouwd.