Memoirs of a Geisha (艺妓回忆录) (Memoirs of a Geisha)

Танака-сан!

Танака-сан!

Приказна како мојата никогаш не би требало да се раскаже.

...зашто мојот свет e забаранет, премногу чувствителен...

...и без своите тајни, не може да опстане.

Не сум родена да бидам гејша...

...но со оглед на се што се случуваше во мојот чуден живот...

...и таму ме одведе судбината.

Прва дознав дека мајка ми се разболе...

...кога татко ми, сите риби ги фрли во морето.

Таа ноќ бевме гладни...

...за да ја сфатиме - празнината, така ни рече.

Мајка ми секогаш велеше дека мојата сестра Сатсу е како дрво.

Толку цврсто приземјена, поврзана со земјата како корените на дрвото.

За мене велеше дека, сум како вода...

Водата ќе го пробие својот пат, дури и преку шумата,

а кога е заробена, ...ќе пронајде нов пат.

Застани овде.

Тоа се девојките од Танаке?

Да, тие се сестри од Јораида.

Оваа може... Другата не.

Не! Не! Чио! - Сатсу! Сатсу!

- Чио! - Сатсу!

Покажи почит кон Мајката.

Не треба ништо да зборуваш. Јас ќе зборувам за тебе.

Окаи-сан. Ха?

Главата долу. Никогаш не ја гледај во лицето.

Колку години имаш? Има помалку од 10.

Само 9?!

Каде е сестра ми?!

Да ти ги видам очите...

Погледни ме.

Премногу вода...

...но господарке. Водата е добар чувар од огнот.

Не треба да се грижите дека, Очија ќе изгори,

ниту сите Ваши кимона.

Ах, селанки...

Но, доцна е да ја вратиме.

Ајде.

Пампкин! Биди тивка. Мајка е долу.

Пуштете ме!

Пуштете ме! Пуштете ме!

- Престани. - Пуштете ме!

Мајка ќе те слушне. Има бамбусов стап...

Ја сакам сестра ми! Сатсу!

И јас плачев.

Едноставно е само ако,

заборавиш на се од минатото.

Импресионирај ја Мајка и прави точно како што ќе каже.

Па ќе те прати во школо за гејши.

За што?

За гејши... Како Хатсумомо.

Ќе можеш да пиеш саке, и да спиеш до пладне.

Каде е сестра ми?!

Веројатно во втората Очија во Ханамачија.

Твоето семејство те предаде во оваа куќа.

Сега ова е твојот дом.

За надвор ќе ги носиш овие,

внатре... овие.

Не покажуваме боси нозе, како мајмуни.

Тука не продаваме тело.

Ова е куќа на гејши.

Запамети засекогаш да го почитуваш овој дом.

Слушај, учи...

Сега, на работа.

Биди тивка. Хатсумото спие.

Пампкин, кога ќе можам да излезам?

Надвор од Окија? Не можеш, тоа е забрането.

Па како ќе ја пронајдам Сатсу?

Не можеш да влезеш во секоја куќа во Ханамачио.

Знаеш ли колку ги има?

Погледни.

Биди мирна!

Чио...

Дојди. Веќе втора ноќ Хатсумо, останува надвор до зорите.

Тоа и го вели на Мајка. Вистината, е дека беше со момче...

Зар не можете да молчите!

Значи, тоа е новодојдената.

Всушност, уште смрди на риба.

Остани далеку од мојата соба.

Прстите ти смрдат.

Не дозволувам да ги допираш моите работи.

Единствена причина поради која Мајка ја толерира Хатсумомо е

што таа носи пари.

Никогаш не заборавај дека.

Хатсумомо ја плаќа храната што ја јадеш,

и облеката што ја носиш.

Кога имаше 20 години,

веќе постигна голем успех.

Неверојатно!

Од тогаш е главна, тема во Ханамачија.

Овие сите се, нејзини работи?

Секако дека не. Припаќаат на Окија.

Вакво кимоно е направено од катумора свила.

Потребен е цел живот за да се заработи.

Гејшата мора да има елегантна гардероба.

Како што на уметникот му треба мастило,

ако не е достојно облечена, тогаш не е вистинска гејша.

Никој не ми кажа, што е всушност гејша.

Ќе сфатиш наскоро.

Имам новости за тебе.

Мајка одлучи да те прати во школо.

Ќе станеш гејша.

Чио! Пампкин!

Брзо! Брзо! Не смеете да задоцните.

Но доцните.

Ајде, ајде.

По овој пат!

Пампкин! Пампкин!

Пампкин! Ќе побегнам, ќе ја најдам Сатсу.

Не, Чио-чан, немој!

Ќе ги уништиш твоите, но и моите шанси.

Те молам, остани со мене.

Ајде.

Подоцна барај го името на сестра ти!

Доцните!

Чио! Каде е храната на баба?

Каде беше?

Ужасно е ладно. - Да.

Затвори го прозорецот. - Да.

Милиони луѓе се невработени, страдаат од глад.

Банките претрпеле големи штети во Германија...

...се до инфлација.

Друга причина за страдањето на Германците...

е плаќање на последиците уште од војната...

Чио! Дојди, брзо!

Хатсумомо е во бањата, подготви ги нејзините работи.

Но таа ми рече дека... Не господари таа овде.

Јапонскиот цар се согласил да прати војнички инструктори во Манџурија.

Види, види кој е во мојата соба...

Го допираше ова?

Веќе ги слушам генералите...

Хатсумо, обично мирисаше на јасмин.

Каков е тој нов парфем? Риба?

Ти реков да се тргнеш од моите работи. Не сфаќаш зошто?

Бидејќи твојот генерал ќе рече: Хатсумомо... смрдиш.

Барем не смрдиш грозно, како твојата сестра.

Знаеш дека беше овде? Дојде да те бара.

Што?

Зарем погрешив кога и реков да си оди?

Те молам, кажи ми каде е таа.

Единствено ако ми се заколнеш на верност.

Може?

Не! Губи се...

...пссст! Хатсумомо, ќе ја разбудиш цела куќа.

Големата сестра е жедна, и јас сум. Донеси ни пива.

Не сум расположена за пиво.

Знам јас за што си расположена. Се вика Коичи.

Што рече Корин?

Извини... Заборавив.

Љубоморна си бидејќи, некој се интересира за мене.

Погоди чие е ова.

Посакувана гејша како неа,

треба добро да внимава на својата облека.

Тоа е на Мамеха? Да.

Како дојде до него? Ја поткупив служителката.

- Еве, ...не можам.

Дај и нејзе.

Чио, дојди. - Чио.

Време е за вежба за пишување.

Овде.

Сети се, ми вети послушност.

Да.

Внимавај да не те види никој.

Ајде, ајде.

На ова ќе те научи, големата Мемеха.

Дојди, дојди.

Валкано суштество!

Тоа кимоно вредеше, многу повеќе од тебе!

Ќе си наштетите себеси, повеќе него нејзе!

Препушти ја на мене.

Клекни!

Што направи Хатсумомо?!

Ништо не направив, ...се колнам.

Нејзината валкана игра со тоа кимоно, многу скапо ќе те чини.

Што и да си направила за да ја разлутиш, мораш да престанеш.

Легни на земја!

Ќе те истепам силно,

така за Мајка да не те тепа посилно.

Ти реков... никој да не те види.

Го одржав ветувањето.

Сега кажи ми каде е.

Таа е во соседниот кварт Панучи.

Во „квартот на задоволствата“.

Верувај ми Чу-Чио, ...ќе ја најдеш.

Татсујо?

Сатсу! Сатсу!

Сатсу!

Сатсу од Јороидо! Сатсу! Сатсу!

Не! Сатсу! Не! Сатсу! Сатсу!

Сатсу.

Сатсу! Сатсу!

Чио-чан!

Па каде си досега? Сатсу... сакав...

Бев во Очија пред недела дена, се насмејаа и ме избркаа.

Те молам, не знаев.

Толку многу ми недостигаше.

Ќе побегнеме... вечерва.

Ама ни требаат пари. Знам каде има, ќе побегнеме во зорите.

Не, те молам! Вечерва! Не, наутро.