Life Upside Down (La Vie à l'envers)

GROTE PRIJS VAN DE ITALIAANSE PERS EN PRIJS VOOR HET EERSTE WERK

OP HET FESTIVAL VAN VENETIË 1964

FÉMINA-FILMPRIJS 1964

PRIJS VAN FILM- EN TV-SCHRIJVERS

OP HET FESTIVAL VAN CANNES 1964

Het is altijd moeilijk te weten hoe het begon.

Als ik goed nadenk, gaat het terug tot een middag

twee maanden geleden.

Ik had net een zaak afgehandeld.

Twee idioten die hun tweekamers-plus-keuken hadden geruild.

Het ene krot tegen het andere.

Omdat ik niets anders te doen had,

kwam ik bij me thuis terecht.

Altijd dezelfde zooi.

Viviane zal nooit veranderen.

Ik bedacht dat ik wel een bad kon nemen.

Daar zat ik lekker.

Het was me lang niet gebeurd alleen te zijn,

zomaar, in de week.

Dag schat. Hoe is 't?

Heb je een goede dag gehad? Ik heb me gek gewerkt.

Ik heb foto's gemaakt en heb gewinkeld.

En wie kwam ik daarna tegen? Georges!

Waar is de flesopener?

Niet daar.

Jacques? Jacques!

Hoor je me?

M'n film is uit. Hij speelt in de Moulin Rouge. Gaan we?

We gaan.

Hij is echt, echt…

anders dan andere.

TIJD VOOR HET BAD

Daar heb je de mijne!

Kijk naar m'n close-up.

Mikado

Mikado

Dit is een van m'n beste, hè?

HERCULES TEGEN DAVID

Kom op, we gaan.

Nee Hercules, ik smeek je, vertrek niet.

Het moet, schat, het moet.

Geef me een zoen.

Ik houd van je mond.

O, Hercules! Mijn Hercules!

Ik graag twee worstjes met friet en een biertje. En jij?

Een biertje. -Niks te eten?

Nee.

Viviane!

Hoi!

Dag. -Dag.

We hebben je gezien. Heel geslaagd. -Echt?

Ja, prachtig.

M'n close-up is mooi, hè? -O, schitterend.

Jullie zijn aardig. -Vond jij 't niet schitterend?

Ja hoor.

Momentje.

Wat vond jij ervan? -Je staat er goed op.

Ineens, zoals daarnet in de slaapkamer,

voelde ik me goed.

Niks telde meer, alleen het lichtje en de bal.

Jacques!

Wat heb je vandaag?

De volgende dag ben ik goedgemutst opgestaan.

Blij Onderdak, onroerend goed.

Kijk, hier werk ik.

Saint-Michel.

Prachtige driekamerflat,

keuken, badkamer.

Convention. Heel fraaie eenkamerflat. Douche mogelijk.

Montmartre… -Bravo, beste Jacques.

Ik ben blij u zo vroeg aan het werk te zien.

U weet u ons vertrouwen waardig te tonen.

Ik verzeker u dat u geen spijt krijgt.

Dankzij onze vereende krachten,

wordt Blij Onderdak binnenkort

het grootste in Montmartre.

En dat is pas een begin.

Aan de ene kant, het synchroniserende hoofd…

Nou zeg, meneer Kerbel.

Uw vrouw is er niet en er zijn geen klanten.

Vermoei u niet.

-Dag, Jacques. -Dag, mevrouw.

Pierre…

Zou je je niet eens aan kunnen kleden? Hè?

Saint-Michel. Schitterende driekamerflat, keuken, badkamer.

Convention. Heel fraaie eenkamerflat.

Douche mogelijk.

Montmartre. Vierkamerflat, alle comfort. Vrij uitzicht.

's Middags begon het weer.

Ik leidde rond en ging zelf kijken.

Deze dag, als alle anderen, was voor mij

het doorlopen van een enorme gang

met allerlei kamers die erop uitkwamen,

met keukenluchtjes en boenwasgeur,

vrouwen in peignoir,

en gezinnen aan tafel,

onopgemaakte bedden.

Goedenavond, schat. -Goedenavond.

Viviane, glimlach wat beter!

In zulke lakens heb je nooit geslapen.

En bedek de rand niet, dan wordt de klant boos.

Zo beter. Bedankt.

Tot ziens, kippetje. -Tot ziens.

Kom bij ons eten. Ik bel Nicole.

Niet vandaag, ik ben op.

Ga jij maar. -Nee, ik blijf thuis.

Kom dan. Hij zegt 't. -Nee, bedankt.

Vergeet niet de lakens terug te geven. Ik zet de spullen bij de ingang.

Tot ziens. -Tot ziens.

Wat is er mis? -Deze hele dag in dit bed.

Ik ben 't zat.

Ik had er vandaag ook wel in willen liggen.

Lekker. Heel lekker!

Ik houd vooral van die plaat

omdat iedereen hem vreselijk vindt.

Jacques! Zet dat uit of ik word gek.

Ik weet niet precies hoe het gekomen is.

Misschien gewoon omdat ik vond dat ik flauw tegen haar was geweest.

Toen kreeg ik echt meelij.

Dus om haar glimlach te zien, zei ik:

Viviane, zullen we trouwen?

Die zin ontsnapte voordat ik 't door had.

Pas de volgende dag begreep ik wat ik had aangericht.

Dag. Sorry dat ik je stoor schat.

Ik ben langs het stadhuis geweest. Je moet van alles tekenen.

Hier. Dit is voor je geboorte-uittreksel.

Hebt u de badkamer gezien?

Een en al marmer. Moet u zich voorstellen!

Dit is een verklaring dat je niet getrouwd bent.

De slaapkamer ligt op het zuiden. U hebt de hele dag zon.

En dan voor de getuigen…

Kun je wat zachter praten.

De flat is bij Denfert-Rochereau.

Die moeten we ook uitnodigen. -Daar krijgt u spijt van.

Kijk, ze mist geen woord.

Kijk, ik zei het toch.

Ik wil de eerste zijn om u te feliciteren.

Bedankt, mevrouw.

Ik ga ervandoor.

Jacques, u mag weg, over een halfuur is het al lunchtijd.

Bedankt, mevrouw.

Kom pas om drie uur terug,

dat is wel het minste op zo'n moment.

Bedankt.

Ik wil u ook feliciteren.

Bedankt, meneer.

Ik moet aan m'n jurk gaan denken.

Misschien is wit een goed idee. -Ja, dat is een uitstekend idee.

We gaan trouwen in de Madeleine. Met die grote orgels en zo.

Ik hou van mooie muziek.

Dan heb ik het gevoel een echt jong meisje te trouwen.

Lach me niet uit!

We moeten ook iets voor 't eten bedenken, hè?

Ik weet nog niet of ik met of zonder hoedje wil trouwen.

Ik vraag Nicole m'n getuige te zijn.

We nodigen natuurlijk Fernand uit. En de ouders?

Viviane, doe wat je wil, maar geen ouders.

Het is ons huwelijk. Ze hebben lak aan ons.

We schrijven ze wel achteraf.

Tot ziens.

Vooruit.

Nog eentje!

Ik hield van de sfeer van die zaal.

Het stonk naar zweet en vuil, maar lekker.

Draai. Heel goed!

Dag, Paul. -Alles goed?

Ik ga trouwen.

Dat meen je toch niet? -Ja, echt.

Kijk niet zo geschokt.

Ik snap het niet. Wat een idee!

Met wie? -Met Viviane.

Wat?

Zou je toch m'n getuige willen zijn?

Nee, dat kan ik niet, ik ga voor een maand naar Spanje.

Jacques. Ina.

Kijk goed, je ziet een man die gaat trouwen.

Schatje, hè -Ja.

Besef je wat je gaat missen?

Van wanneer dateert dit? -Een paar dagen terug.

En waarom?

Misschien voor een rustig geweten.

En jij? Ben je tevreden? -Ik geloof 't wel

Ik heb nog even met Paul gepraat.

Eigenlijk was hij m'n enige vriend.

Maar we zagen elkaar nooit.

Misschien maar beter ook.

Nou, dag!

Denk vooral nog goed na.

Goed.

DE BRUIDEGOM

Schat, kun jij m'n jurk dichtritsen?

Je bent echt mooi, weet je? -Schiet op.

Nee, Jacques! We komen te laat! Je bent gek!

Jacques!

Jacques, je bent gek. Nee, Jacques! Jacques!

Artikel 214:

Als het huwelijkscontract niet de bijdrage der echtgenoten

aan het huishouden bepaalt,

dragen ze eraan bij naar hun respectieve kunnen.

Artikel 215: