Centigrade

Αφιερωμένο: Στην Μαρία Λουπράνη

Οι μεταφράσεις είναι σαν τις γυναίκες. Όταν είναι ωραίες δεν είναι πιστές, και όταν είναι πιστές δεν είναι ωραίες.

Το 2002, μία Αμερικανίδα μυθιστοριογράφος και ο σύζυγός της ταξίδεψαν στη Νορβηγία για την παρουσίαση του βιβλίου της

Αυτό που ακολουθεί είναι εμπνευσμένο από πραγματικά γεγονότα.

Αγγλικοί υπότιτλοι: explosiveskull

Ματ;

Ξύπνα.

Η πόρτα μου, δεν ανοίγει.

Ματ, ξύπνα.

Τι;

Τι κάνεις;

Η πόρτα μου, δεν ανοίγει.

Δοκίμασε ν' ανοίξεις την πόρτα σου.

Εντάξει, εντάξει.

Εντάξει, περίμενε.

Τι κάνεις;

Θα φύγουμε.

- Νομίζω πως μας σκέπασε το χιόνι. - Απλά λίγος πάγος είναι.

Αν ήταν απλώς πάγος, δεν θα βλέπαμε κάτι;

Τουλάχιστον ας βάλουμε μπρος να ζεσταθούμε και να λιώσει το χιόνι.

- Θα κάψεις την μίζα - Δεν θα καεί τίποτα.

Σκατά.

Σκατά!

- Εντάξει, μην ανησυχείς, - Σκατά!

μην ανησυχείς.

Πάρε βαθιές ανάσες.

Θα ρίξω μια ματιά από πίσω.

Ματ.

- Σκατά! - Ματ.

Μην ανησυχείς.

Σκατά.

- Ματ; - Μου δίνεις ένα λεπτό, σε παρακαλώ;

Συγγνώμη μωρό μου, προσπαθώ να καταλάβω τι γίνεται, εντάξει;

Το ήξερα ότι έπρεπε να συνεχίσουμε να οδηγούμε.

Το ήξερα, σου το είπα!

Εντάξει, μπορούμε να ηρεμήσουμε, σε παρακαλώ;

Έπρεπε να συνεχίσουμε την οδήγηση τουλάχιστον γι' ακόμη μία ή δύο ώρες,

για να φτάσουμε έστω σε κάποιο χωριό.

Έπρεπε δηλαδή να συνεχίσουμε νυχτιάτικα μ' αυτή την παγωμένη βροχή;

Την πατήσαμε.

Μπορείς να μην είσαι τόσο αρνητική;

Τι κάνεις;

Ψάχνω το τηλέφωνο μου.

Έλα.

Σκατά.

Η μπαταρία μου είναι στο μισό.

- Για να δω. - Περίμενε.

Έλα τώρα.

- Ματ, δώσε μου το τηλέφωνο. - Περίμενε λίγο.

Ματ, δώσε μου το τηλέφωνο.

Ματ!

Πρέπει να κάνουμε οικονομία στην μπαταρία.

Γίνεται να μιλάμε ήρεμα, σε παρακαλώ; Εντάξει, συγγνώμη.

Χρειάζομαι μόνο λίγα λεπτά και θα μας βγάλω από εδώ, εντάξει;

Εντάξει.

Ας δούμε πού είμαστε.

Τι φαγητό έχουμε;

Κοτόπουλο, τυρί κι ένα σάντουιτς με ρέγγα.

Ορίστε, εδώ είμαστε.

Εντάξει.

Εντάξει

Εντάξει, είμαστε σε αυτόν τον δρόμο, κάπου εδώ.

Οπότε κάποιος θα περάσει και θα μας δει.

Ας μην μας πιάνει πανικός.

Εντάξει.

Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα λιώσει ο πάγος.

- Τι; - Σκατά.

- Τι συμβαίνει; - Η πλάτη μου.

Σκατά.

Εντάξει, ξέρεις τι; Έλα πίσω.

Είναι πιο άνετα.

Σιγά σιγά.

Ωραία.

Καλύτερα.

- Θέλεις να βάλεις τα πόδια σου εδώ; - Ναι.

- Πως είναι η μικρή μας; - Μια χαρά.

Συνεχίζει να κλωτσάει, είναι μια χαρά.

Εσύ πως είσαι;

Καλά είμαι, αυτό είναι,

αυτό είναι παράλογο.

Ναι.

Τι κάνεις;

Η εταιρεία ενοικίασης είπε ότι διαθέτουν κι ένα κιτ πρώτων βοηθειών.

Μπορούμε να...

Ναι.

Δύο, τρία, τέσσερα.

Ορίστε.

Εδώ είμαστε.

Ναι.

Κι εγένετο φως.

Ναι.

Τώρα μπορούμε να δούμε την καταιγίδα που μας παγίδεψε.

Όχι, αυτό είναι καλό, σημαίνει ότι έχουμε αέρα.

Πλάκα κάνω.

- Τι λέει το σάντουιτς; - Πολύ καλό!

- Αλήθεια; - Ναι.

Θέλεις λίγο;

ΥΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ

Σκατά.

Ματ;

Πρέπει να κατουρήσω.

Εντάξει.

Εντάξει.

Εντάξει.

Τι κάνεις;

Έχω κάτι εδώ.

Ναι.

Κάνε το μια μπάλα και κατούρα την.

Αστειεύεσαι.

Έτσι το έκανε η μητέρα μου όταν ήταν ξαπλωμένη.

Της άλλαζα συνέχεια πετσέτες.

Πολύ αηδιαστικό.

Καλά είσαι;

Με συγχωρείς.

Μόλις κατούρησα σε μια πετσέτα.

12 μέρες...

και μόνο δύο μπουκάλια νερό.

Μ' αυτά πρέπει να επιβιώσουμε.

Τι λες γι' αυτές τις σοκολάτες;

Όχι, δεν θα τα φάμε αυτά.

Είναι το μόνο πράγμα που ζήτησε η αδερφή μου.

Έχεις καμιά ιδέα για το πως θα φύγουμε από εδώ;

Δεν νομίζω ότι πρέπει να φύγουμε από εδώ.

Ματ,

πρέπει να προσπαθήσουμε να βγούμε, δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ.

Νομίζω ότι πρέπει να σπάσουμε το παράθυρο και να σκάψουμε.

- Νομίζω πως δεν είναι καθόλου καλή ιδέα. - Γιατί;

Επειδή δεν ξέρουμε τι υπάρχει εκεί έξω.

Κοίτα, δεν είμαι κάποιος ειδικός, αλλά νομίζω πως πρέπει να μείνουμε εδώ.

- Αυτό δεν είναι κάποιο σχέδιο. - Τότε δοκίμασε ξανά το τηλέφωνο σου.

Το έκανα ήδη δύο φορές.

Θα παγώσουμε εδώ.

Κι εκεί έξω πιστεύεις πως δεν θα παγώσουμε;

Τουλάχιστον εδώ είμαστε καλυμμένοι.

Έχουμε, έχουμε το φως των κεριών, έχουμε τις κουβέρτες για ζεστασιά,

έχουμε την θερμότητα του σώματος.

Κι αν δεν μας ψάχνει κανείς; Και αν δεν σταματήσει να χιονίζει;

- Αν δεν πήγαινες να υπογράψεις το βιβλίο... - Δεν το πιστεύω.

- Τι έπαθες; - Δεν το πιστεύω.

Εάν δεν επέμενες να παρουσιάσεις το βιβλίο σου μ' αυτόν τον καιρό,

τώρα δεν θα βρισκόμασταν εδώ.

Αυτό είναι τρελό.

Όχι, αυτό που είναι τρελό, είναι να γυρίζεις στην παγωμένη ερημιά,

με μια έγκυο γυναίκα ακολουθώντας το Βόρειο Σέλας,

ελπίζοντας να βρεις κανένα ξενοδοχείο.

Πρέπει να μου δείξεις εμπιστοσύνη.

Εντάξει.

Εντάξει τότε.

Χρειαζόμαστε κι άλλες κουβέρτες.

ΗΜΕΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ

Καλημέρα.

Καλημέρα.

Έφαγες;

Δεν πεινάω.

Τι σκατά.

Γαμώτο!

Ηρέμησε.

Έπρεπε να κλείσεις το καπάκι.

Λυπάμαι, ήταν ατύχημα.

Είσαι μόνο...

Τι μόνο;

Τι μόνο, Ματ;

Τίποτα.

Τίποτα.

Ωραία.

Ωραία.

Καλημέρα και σε σένα.

Συγγνώμη, πρέπει να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί.

Άκου.

Τι;

Κύριος Ν

Είμαστε εδώ! Εδώ!

Είμαστε εδώ κάτω!

Είμαστε εδώ μέσα.

Καλά είσαι;

Καλά είσαι;

Έλα εδώ.

Είμαστε νεκροί.

Όλα είναι καλά.

Όλα θα πάνε καλά.

Όλα θα πάνε καλά.

ΗΜΕΡΑ ΕΒΔΟΜΗ

Εντάξει.

Παρακαλώ;

Μπαμπά.

Μπαμπά!

Ναόμι;

Μπαμπά, η Ναόμι είμαι.

Θεέ μου.

Κολλήσαμε.

Ο μπαμπάς σου είναι;

Είμαστε στη Νορβηγία.

Νόρμαν;

Είμαστε χωμένοι κάτω από ένα στρώμα χιονιού,

και δεν ξέρω πού είμαστε, μπαμπά.

Νόρμαν;

Νόρμαν, είμαστε θαμμένοι στην άκρη ενός δρόμου.

- Μπαμπά, μ' ακούς; - Είμαστε 50 μίλια ανατολικά του ξενοδοχείου μας.

Μ' ακούς;

Δώσε μου το τηλέφωνο.