Gilmore Girls

ความเดิมตอนที่แล้ว

- เราจะทดสอบการทำงานที่โรงแรม - เราไม่มีทางพลาด

- แม่ว่าแม่จะเดทกับลุค ไม่แน่หรอก - อะไรนะ

ตอนผมเดินไปส่งคุณที่บ้านก็รู้สึกแบบนั้น

- ผมคิดว่ารู้สึกแบบนั้น - ก็ใช่จริงๆล่ะ

- แม่กับพ่อทะเลาะกันเหรอ - ลูกรู้ว่าแม่กับพ่อแยกกัน

แล้วลูกพาเราออกมาเจอกัน จ้องตากันอย่างนี้เหรอ

- ผมมีความผิดปกติด้านการนอน - ผิดปกติด้านการนอนเหรอ

กับลินด์เซย์มันไม่ไหว เธอไม่มีความสุข ฉันก็ทำอะไรไม่ได้

ไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ ดีนมายืมของ

แม่ไม่ได้เลี้ยงลูกให้โตมานอนกับสามีคนอื่น

หนูเกลียดที่แม่ยิ่งทำให้ทุกอย่างเลวร้าย

ฉันรักเธอ รอรี่

ฉันก็รักเธอ ดีน

เธอสบายมั้ย ทับแขนเธอเจ็บหรือเปล่า

- แขนไม่เป็นไร - ฉันขยับได้นะ

อย่าคิดขยับเชียว

ที่นี่ ตอนนี้ คือ

นิยามที่แท้จริงของช่วงเวลาสุดพิเศษ

ใช่เลย

แล้วก่อนหน้านี้ล่ะ

นั่นก็สุดพิเศษเหมือนกัน

ในฐานะผู้ชาย ฉันพยายามที่จะไม่ทำตัวเลว

- ฉันมีความสุข แล้วเธอล่ะ - ฉันสุขมาก

สุขแต่ไม่ช่างเจรจาเหรอ

ฉันแค่

ฉันอยากแน่ใจว่าเรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นจริงๆ

ใช่สิ

- นี่ รู้มั้ยว่าเราต้องการอะไร - อะไรเหรอ

- เพลงไง เพลงของเรา - โอเค

เพลงโรแมนติกแต่ไม่แหวว เพลงที่ทำให้เราคิดถึงช่วงเวลานี้

- เชื่อฉันสิ ฉันไม่ลืมแน่ - ฉันรู้

นี่ล่ะ เยี่ยม

จากนี้ไป

ไม่ว่าเธอทำอะไรอยู่หรืออยู่ที่ไหน

เธอจะต้องหยุดแล้วคิดถึงฉันเวลาที่ได้ยินเพลงนี้

- ไม่เอาเพลงนี้ - ทำไมล่ะ เหมาะนะ

เพลงสดใส ความหมายดี มีคำว่า "ลูกกวาด" ในเพลง

- อะไรจะร้อนแรงไปกว่าลูกกวาด - เลือกเพลงอื่นเถอะ

- ฉันเลือกเพลงอื่นเอง - ไม่

- ทนฟังไม่ได้แล้ว - พอผู้หญิงได้รีโมทไปก็อย่างนี้ล่ะ

- นั่นอะไร - อะไร

รอรี่

ไง เกิดอะไรขึ้น

- ดีนมาขอยืมของ - ครับ

ขอบใจ

ยินดี

เอ่อ ฉันไปก่อนนะ

ไปนะครับ ลอเรไล

บาย ดีน

เขามายืมอะไร

ขอโทษที่หนูไม่ได้บอกแม่ก่อน

หนูรู้ว่าสัญญากับแม่ไว้ว่าจะบอก

แต่สาบานได้ว่าหนูไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

หนูไม่รู้ว่าคืนนี้เขาจะโผล่มา แล้วมันก็เกิดขึ้นเอง

แม่คงรู้สึกไม่ดีที่ต้องมารู้แบบนี้

แต่ทุกอย่างเรียบร้อย หนูโอเค เราป้องกัน

เรื่องขำๆเกี่ยวกับถุงยาง ปรากฏว่าจริงหมดเลย

หนูโชคดีด้วย เพราะดีนเขา

แม่ไม่โล่งใจเหรอว่า คนคนนั้นเป็นคนดี

ที่รักหนูจริง

- เขาแต่งงานแล้ว - แม่ไม่เข้าใจสถานการณ์

- เขายังแต่งงานอยู่มั้ย - แต่งค่ะ แต่

งั้นแม่ก็เข้าใจสถานการณ์

แม่อยากให้ลูกได้ในสิ่งที่ดีที่สุด

แม่โกรธเพราะหนูไม่ได้บอก เราเลยไม่ได้คุยว่าพร้อมมั้ย

- หนูตัดสินใจเอง - ลูกยังไม่พร้อม

ฮัลโหล

ฮัลโหล

ฮัลโหล

นี่

เรามาคุยกันเถอะ

ไม่

รู้ตัวมั้ยว่าคุณกระโดดออกจากรถที่เคลื่อนตัวอยู่

จะให้ทุกอย่างเป็นไป ตามใจคุณไม่ได้หรอกนะ ริชาร์ด

มันอยู่ไหนนะ ฉันว่าฉันใส่ไว้ในนี้

อยู่ด้วยกันมาหลายปี ผมไม่เคย เห็นคุณทำตัวไม่มีเหตุผลอย่างนี้

เอมิลี่ ผมคุยกับคุณอยู่ หยุดก่อน

เอมิลี่ เรื่องบาดหมางของเรา มันเลยเถิดไปจนตลกแล้วนะ

ขนาดถ้าชาร์ลี แชปลินมาเห็นคงขำ แต่เขาตายไปแล้ว

อย่าตามฉันมา ริชาร์ด

เดี๋ยว กลับมาก่อน ขอหยิบไม้เท้ากับหมวกให้ก่อน

- คุณทำอะไรน่ะ - หากระเป๋าเดินทางไปยุโรป

ซึ่งมีคนปัญญาอ่อนเอาไปซ่อน

- คุณจะเอากระเป๋าเดินทางไปทำไม - ใส่ของไง

- ทำบ้านเละเทะไปหมด - ไม่สนหรอกว่าจะเละแค่ไหน

- ใครจะเก็บกวาด คุณเหรอ - ใช่ ฉันหรือคนรับใช้

หรือเพนนิลิน ล็อตต์อาจแวะมา

หลังจากที่แอบไปกินข้าวกันเงียบๆ อาจอยากลองมาเก็บกวาดดู

ผมจะบ้าตาย เรื่องนี้อีกแล้ว เธอเป็นแค่เพื่อน

ฉันจะไปยุโรป ริชาร์ด ฉันจะไปยุโรปแล้วก็จะสนุกให้สุดๆไปเลย

จะตื่นสักสิบโมง

ดื่มไวน์สองแก้วทุกวันระหว่างมื้อเที่ยง

มีแค่โสเภณีเท่านั้นที่ดื่มไวน์สองแก้วตอนมื้อเที่ยง

งั้นก็ซื้อชุดให้ฉัน แล้วขับไปส่งที่รีโน เพราะฉันเปิดบริการแล้ว

ผมคุยกับคุณทั้งที่เป็นแบบนี้ไม่ไหวแล้ว ไปนอนดีกว่า

คุณไปนอน ฉันไปฝรั่งเศส

ริชาร์ด

ริชาร์ด

ประตูมันติด ริชาร์ด

ไม่ตลกเลยนะ

ริชาร์ดๆ

- เอมิลี่เหรอ - คุณขังฉันไว้

- ผมไม่ได้ขังคุณ - คุณขังฉันแน่ๆ

ประตูคงติด ได้ลองขยับลูกบิดหรือยัง

ทำได้ก็ทำไปแล้ว คุณช่วยลงมา แล้วปล่อยฉันออกไปทีได้มั้ย

ขอเวลาหน่อยนะ

ถ้าไม่ลงมาตอนนี้ ฉันจะปีนออกหน้าต่าง

คุณไม่ปีนออกหน้าต่างหรอก

ปีนสิ จะปีนออกหน้าต่างเดี๋ยวนี้

อย่าแม้แต่จะคิด

ฉันปีนแน่ กำลังปีนออกหน้าต่าง

อย่าปีนออกหน้าต่างนะ

- ให้ตาย - เอมิลี่ กิลมอร์

อย่าให้จับได้ว่าคุณปีนออกหน้าต่างนะ

ฉันกำลังปีนๆ

- ลงมาเดี๋ยวนี้ - ไม่

เอมิลี่ กลับเข้ามานะ

เอมิลี่

เป็นโรคหลอดเลือดโป่งพองหรือไง

- เข้าไปในบ้านแล้วใส่นี่ซะ - ไปให้พ้นนะ

คิดจริงๆเหรอว่าหลังจากแต่งงานกันมา 39 ปี

ผมจะแก้ปัญหาด้วยการขังคุณไว้ใต้ดิน

ไม่รู้คุณจะแก้ปัญหายังไง ไม่รู้ว่าคุณเป็นใครแล้ว

ผมว่าแล้วว่าอาการทางจิตในครอบครัว ต้องตกทอดมาถึงคุณแน่

ป้าคอร่าไม่ได้เป็นโรคจิต เธอแค่แข็งแรง

ก็ดี

- มีปัญหาอะไรกันหรือเปล่า - ไม่มีปัญหาอะไรค่ะ

เพื่อนบ้านคุณโทรไปแจ้งว่ามีเสียงรบกวน

ขอโทษจริงๆครับ เราจะกลับเข้าข้างในเดี๋ยวนี้

อย่ามาสั่งฉัน

ขอทราบรหัสความปลอดภัยด้วยครับ

นี่ก็ดึกแล้ว ถ้าไม่ยิงเราทิ้งก็ช่วยไปไกลๆทีเถอะ

ได้ งั้นเราจะลงบันทึกประจำวัน แล้วกลับเลย

พอใจหรือยัง ริชาร์ด ลงบันทึกประจำวันแล้ว

ลงบันทึกประจำวัน ทำให้เรามีประวัติ

เพทัล ฮัฟฟิงตันอ่านประวัติพวกนี้เป็นบ้าเป็นหลัง

คุณทำให้เราตกเป็นขี้ปากชาวบ้าน

รู้อะไรมั้ย เอมิลี่

ถ้าหมดเรื่องแล้ว เรื่องวันนี้ทำให้ผมเห็นชัด

ว่าคุณไม่ใช่ผู้หญิงที่ผมแต่งงานด้วยอีกแล้ว

ผู้หญิงที่คุณแต่งงานด้วยเป็นคู่ชีวิต

คุณรับฟังเธอ ปรึกษาเธอ เคารพเธอ

คุณพูดถูกแล้ว ริชาร์ด ฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่คุณแต่งงานด้วย

- ไม่นะ - ไม่เป็นไร

เกิดอะไรขึ้น

เขาเอาก้นลงในพุ่มกุหลาบของเทย์เลอร์

น่าสงสารจัง

เขายังไม่หยุดนะ ผมต้องตอกเขาจนคว่ำ

ตอนที่เขาวิ่งไปที่คอกแพะจิ๋ว แล้วลากเขากลับมานี่

เอาผ้าห่มคุณห่มให้เขา แล้วก็นี่ล่ะ

- เดี๋ยวก็ดีขึ้น - ดีแล้วล่ะ

คุณหายไปพักใหญ่เลย

ค่ะ มีเรื่องที่บ้านต้องจัดการนิดหน่อย

- แน่ใจนะว่าเขายังหายใจอยู่ - ใช่ ผมจัดหัวเขาท่านั้นเอง

- คุณไม่เป็นไรนะ - ฉันสบายดี

ก็ดี แค่คุณไม่อยากคุยอะไรกับผมนะ

- พระเจ้า เราต้องพาเขาขึ้นข้างบน - ให้ลูลู่เห็นผมสภาพนี้ไม่ได้

- แต่เคิร์ก - ให้ลูลู่เห็นผมสภาพนี้ไม่ได้

รับปากว่าเธอไม่เห็นแน่ ฉันขอดูได้มั้ย

ได้

- ฉันไม่อยากดู - ผมก็ไม่ดู

ไง สังสรรค์กันเหรอ

- มาทำอะไรไม่หลับไม่นอน - มาได้จังหวะเลย ที่รัก

ฉันมาเช็คดูขนมปังว่าแป้งขึ้นได้ที่หรือยัง

อากาศชื้นกว่าที่คิด

ถ้าแป้งขึ้นไม่เต็มที่ก็จะ

- ทำอะไรน่ะ - ช่วยดูก้นเคิร์กหน่อย

- ทำไม - เพราะเขาตกไปในพุ่มกุหลาบ

แล้วหนามก็คาอยู่ ฉันเลยนึกถึงเธอ

- ทำไมเป็นฉัน - เพราะเธอเป็นเชฟ

- อะไรนะ - คุณมีลูกด้วย

- ค่อยดีขึ้นหน่อย เธอมีลูก - เรายังไม่มีลูก

เธอมีลูกแต่โตแล้ว ลูกเลยดูก้นตัวเองได้

- ฉันพูดเองดีกว่า ขอบใจ - โอเค

งั้นก็ได้

ขอยาฆ่าเชื้อ ขี้ผึ้งใส่แผล แล้วก็ผ้าขนหนูอุ่นเยอะๆเลย

ฉันไปเอง จะรีบกลับมา

เคิร์ก รู้สึกเป็นไงบ้าง

- ลุคอยู่มั้ย - ฉันอยู่นี่ เคิร์ก

- ขอโทษที่กัดนาย - ไม่เป็นไร เคิร์ก

- เขาไล่ล่าฉัน เลยต้องหนี - ใครล่าคุณคะ

นักฆ่า เขาคิดว่ามีนักฆ่าตามล่า

เขาอยู่ใต้เตียงในห้อง

ผมวิ่งหนี เขาก็ตามลงมาข้างล่างที่โถงทางเดิน

ผ่านหน้าลุคกับลอเรไลจูบกัน ทะลุรั้วออกไปที่ลาน

นักฆ่าไปแล้ว เคิร์ก

- ผมคิดไปเองเหรอ - น่าจะอย่างนั้น

- แล้วลุคจูบลอเรไลล่ะ - ฉันว่าคุณก็คิดไปเองเหมือนกัน

ดูเหมือนจริงมาก

เคิร์ก คุณนอนพักไปก่อนนะ เดี๋ยวฉันกลับมา

- คุณพระช่วย - ซูกี้

- จูบกันเหรอ - ใช่

ไม่อยากเชื่อว่าลอเรไล ไม่ได้บอกฉัน ทำไมไม่บอกนะ

เหตุการณ์มันพาไป

- ลุค วิเศษมากเลย - ขอบใจ

รอบอกลอเรไลไม่ไหวแล้วว่าวิเศษแค่ไหน

ช่วยอย่าเพิ่งพูดอะไรสักพักได้มั้ย

ทำไม

ไม่แน่ใจว่าเธออยากให้ใครรู้มั้ย